عکس روز ناسا: ابر ماژلانی بزرگآیا تاکنون یک کهکشان دیگر را با چشمان خود دیدهاید؟ تصویر امروز ابر ماژلانی بزرگ (Large Magellanic Cloud یا LMC) را نشان میدهد؛ یکی از نزدیکترین همسایگان کهکشان راه شیری ما. اگر در هر نقطهای در جنوب عرض جغرافیایی ۲۰ درجه شمالی قرار داشته باشید (هرچه بیشتر به سمت جنوب بروید، بهتر است)، میتوانید آن را با چشم غیرمسلح مشاهده کنید؛ البته به شرط آنکه به مکانی با آسمان تاریک، دور از شهرهای بزرگ و آلودگی نوری بروید.این جرم آسمانی یک کهکشان کوتوله نامنظم است که حدود ۱۶۳ هزار سال نوری از ما فاصله دارد و عضوی از گروه محلی کهکشانها به شمار میرود. با وجود اندازه نسبتاً کوچک، جرم کلی آن تقریباً معادل ۱۰ تا ۲۰ درصد جرم کهکشان راه شیری است، اما ابر ماژلانی بزرگ با سرعت زیادی در حال تشکیل ستارگان جدید است. این فعالیت شدید ستارهزایی احتمالاً تا حدی به دلیل کشش و فشارهای گرانشی جزر و مدی ناشی از برهمکنش کهکشان راه شیری با این کهکشان کوتوله است. برخی اخترشناسان پیشبینی کردهاند که ابر ماژلانی بزرگ حدود ۲ میلیارد سال دیگر با کهکشان راه شیری برخورد خواهد کرد.
┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018
┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018 ۷
کاشت برنج در خاک ماه/ نوآوری جدید ژاپنیهاپژوهشگران دانشگاه توهوکو و سازمان فضایی ژاپن (JAXA) فناوری جدیدی توسعه دادهاند که میتواند کشاورزی روی ماه را امکانپذیر کند. این سامانه با استفاده از یک دستگاه پلاسمایی کممصرف، نیتروژن موجود در هوای زیستگاههای ماه را به نیترات، یعنی کود قابل جذب برای گیاهان، تبدیل میکند و نیاز به حمل کود از زمین را کاهش میدهد.آزمایشها روی نمونهای شبیهسازیشده از خاک ماه نشان داد که این فناوری علاوه بر تأمین نیتروژن، pH خاک را از ۹٫۰۹ به ۶٫۷۶ کاهش میدهد، عناصر مغذی مانند کلسیم، منیزیم و پتاسیم را آزاد میکند و مقدار آلومینیوم مضر را کاهش میدهد. در نتیجه، گیاهان برنج رشد بسیار بهتری داشتند و حتی به مرحله خوشهدهی رسیدند. همچنین اسپری گاز تولیدشده روی برگها، مقاومت گیاهان را در برابر بیماریها افزایش داد و باعث ضخیمتر و مقاومتر شدن ساقهها شد؛ ویژگیای که برای رشد گیاهان در گرانش کم ماه اهمیت دارد. این فناوری علاوه بر کمک به ایجاد گلخانههای پایدار روی ماه، میتواند در زمین نیز برای تولید کودهای کمکربن، کاهش مصرف انرژی و توسعه کشاورزی پایدار کاربرد داشته باشد.┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018
┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018 ۹۱
هشدار دانشمندان در مورد اثرات حفره تاجی خورشید بر زمیندانشمندان هشدار دادهاند که یک حفره تاجی جدید در خورشید میتواند با انتشار باد خورشیدی، در ۲۱ و ۲۲ ژوئیه باعث وقوع طوفانهای ژئومغناطیسی در زمین شود. پیشبینی میشود این طوفانها عمدتاً در سطح G1 و G2 (ضعیف تا متوسط) باشند و احتمال وقوع طوفان G3 تنها حدود ۵ درصد است.طوفانهای ژئومغناطیسی ممکن است بر شبکههای برق، سامانههای ارتباطی و ناوبری و حتی مهاجرت برخی پرندگان و جانوران تأثیر بگذارند. شدت این طوفانها در مقیاس G1 تا G5 طبقهبندی میشود. این هشدار پس از دورهای از فعالیت شدید خورشید در اواخر ژوئن و اوایل ژوئیه صادر شده است؛ زمانی که حدود ۱۴۰ شراره خورشیدی ثبت شد و چندین طوفان ژئومغناطیسی قدرتمند را در زمین بهدنبال داشت.┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018
┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018 ۸
یه خبر مهممممماگه میخوای دستخطت مثل این عکس بشه
اگه می خوای امضــات هنری و خاص باشه
یا اسمــت طراحی بشه
یا میخوای وقتی مینویسی همه دهنشون باز بمونه
یا حتی میخوای کســـب در آمد کنی
ble.ir/join/B4EAqXbRGD
پس باید بگم تابستونو از دست نده چون قراره آموزش های رایگان خوشنویسی از مقدماتی تا پیشرفته رو بهت آموزش بدم باورت نمیشه حتی رفع اشکال هم رایگانه
توجه : این شرایط فقط برای تابستونه پس ازش استفاده کن
‹ پس این فرصت رو غنیمت بشمار و به جمع خوشنویسان بله بپیوند ›:)
ble.ir/join/B4EAqXbRGD
۲
یک تلسکوپ دوردست میتواند دایناسورها را ببیند
نور به صورت آنی حرکت نمیکند، بنابراین اجسام دوردست را همانطور که در گذشته بودند، میبینیم. اگر فردی را در فاصله دهها میلیون سال نوری از زمین تصور کنیم، نوری که در زمان دایناسورها از سیاره ما خارج شده، اکنون به او میرسد. اگر تلسکوپی با قدرت فوقالعاده وجود داشته باشد، او به جای زمین امروزی، جنگلهای باستانی، دریاها و خزندگان غولپیکر را مشاهده خواهد کرد. این یک سفر در زمان نیست، بلکه یک تأخیر در نور در فضا است.
┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018
نور به صورت آنی حرکت نمیکند، بنابراین اجسام دوردست را همانطور که در گذشته بودند، میبینیم. اگر فردی را در فاصله دهها میلیون سال نوری از زمین تصور کنیم، نوری که در زمان دایناسورها از سیاره ما خارج شده، اکنون به او میرسد. اگر تلسکوپی با قدرت فوقالعاده وجود داشته باشد، او به جای زمین امروزی، جنگلهای باستانی، دریاها و خزندگان غولپیکر را مشاهده خواهد کرد. این یک سفر در زمان نیست، بلکه یک تأخیر در نور در فضا است.
┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018 ۱۳۳۱
عکس روز ناسا: RCW 86: بازماندهٔ یک ابرنواختر تاریخیدر سال ۱۸۵ میلادی، ستارهشناسان چینی ظهور ستارهای جدید را در اختروارهٔ نانمن (Nanmen) ثبت کردند. امروزه این بخش از آسمان با قسمتی از صورت فلکی جنوبی قنطورس مطابقت داده میشود. گزارشها نشان میدهد که این ستارهٔ جدید برای چندین ماه با چشم غیرمسلح قابل مشاهده بود و سپس بهتدریج از دید ناپدید شد. امروزه باور بر این است که این رویداد، قدیمیترین ابرنواختر ثبتشده در تاریخ بشر باشد. در این تصویر تلسکوپی متعلق به قرن بیستویکم، خطوط مهآلود و کمنور یک سحابی گسیلشی که بهعنوان بازماندهٔ همان انفجار تاریخی ستارهای شناخته میشود، بر زمینهای پرستاره قابل مشاهده است. گسترهٔ نامنظم اما تقریباً دایرهای این سحابی که با نام RCW 86 فهرست شده، از گاز میانستارهای تشکیل شده که بر اثر موج ضربهای ابرنواختر، که همچنان در حال گسترش است، یونیده شده است.تصاویر بهدستآمده از تلسکوپهای فضایی نشان میدهند که آهن در RCW 86 فراوان است، در حالی که هیچ ستارهٔ نوترونی یا تپاختر (پولسار) درون این بازمانده دیده نمیشود. این شواهد نشان میدهد که ابرنواختر اولیه از نوع Ia بوده است. برخلاف ابرنواخترهای ناشی از فروریزش هستهای یک ستارهٔ پرجرم، ابرنواختر نوع Ia حاصل یک انفجار گرماهستهای در یک کوتولهٔ سفید است که در یک سامانهٔ دوتایی، ماده را از ستارهٔ همدم خود جذب کرده است. اگرچه بازماندهٔ این ابرنواختر در نزدیکی صفحهٔ کهکشان راه شیری قرار دارد و اندازهٔ ظاهری آن در آسمان از قرص کامل ماه نیز بزرگتر است، اما آنقدر کمنور است که با چشم غیرمسلح دیده نمیشود. RCW 86 در فاصلهای حدود ۸٬۰۰۰ سال نوری از زمین قرار دارد و قطر آن تقریباً ۱۰۰ سال نوری است.┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018
┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018 ۵
چند ستاره در جهان وجود دارد؟/ شمارش معکوس برای رسیدن به بینهایتجهان آنقدر عظیم است که تعداد ستارههای آن (حدود ۱۰²² تا ۱۰²⁴) از تعداد تمام دانههای شن روی سواحل و بیابانهای زمین بیشتر برآورد میشود. انسان برای اندازهگیری این فاصلههای باورنکردنی از «نردبان فاصله کیهانی» شامل پارالاکس، شمعهای استاندارد و انتقال به سرخ استفاده میکند. با چشم غیرمسلح، در بهترین شرایط تنها حدود ۹ هزار ستاره در کل آسمان و در هر لحظه حدود ۴۵۰۰ ستاره قابل مشاهده است. بیشتر ستارههای جهان بسیار دور یا کمنور هستند و فقط با تلسکوپ دیده میشوند. سال نوری واحد مسافت است، نه زمان، و برابر با حدود ۹٫۴۶ تریلیون کیلومتر است. بنابراین هنگام مشاهده اجرام دوردست، در واقع گذشته آنها را میبینیم؛ به همین دلیل تلسکوپها مانند «ماشین زمان» عمل میکنند.در منظومه شمسی، نور از خورشید تا زمین ۸ دقیقه و ۲۰ ثانیه و از نزدیکترین ستاره تا زمین ۴٫۲ سال در راه است. همچنین شعاع جهان قابل مشاهده حدود ۴۶٫۵ میلیارد سال نوری است، هرچند عمر جهان ۱۳٫۸ میلیارد سال برآورد میشود؛ زیرا خود فضا در حال انبساط است. برآورد میشود جهان قابل مشاهده حدود ۲ تریلیون کهکشان داشته باشد که هر کدام بهطور متوسط ۱۰۰ تا ۴۰۰ میلیارد ستاره دارند. بخش بزرگی از جهان نیز بهدلیل انبساط کیهان هرگز برای ما قابل مشاهده نخواهد بود. این مقیاسهای شگفتانگیز نشان میدهند که انسان در برابر عظمت کیهان بسیار کوچک است، اما توانایی درک و اندازهگیری این جهان پهناور، یکی از بزرگترین دستاوردهای علمی بشر بهشمار میرود.┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018
┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018 ۱۲۳
ماه، سیارهی مشتری و چهار قمر گالیلهای اون در یک تصویر، یکی از زیباترین قابهایی هست که انسان تونسته ثبت کنه! محشره...┄┅═✾✾═┅┄ @njoom2018 ۱۱۳