آیدی ادمین @OtaqeJang_Admin
@otaqejangmedia
۱.۴K
۱۱:۳۸
پل ۱۱ | از شعار تا حقیقت
گفتوگو با آیناز عرب از تهران
«عراق، سوریه، فلسطین، لیبی و لبنان درس عبرت ما هستند.»
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
مشاهده برنامه «پل ۱۱ | از شعار تا حقیقت» در آپارات اتاق جنگ
برای حمایت از تولیدات اتاق جنگ، گزینه ارسال برای مجله
را انتخاب کنید
«عراق، سوریه، فلسطین، لیبی و لبنان درس عبرت ما هستند.»
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
۶۸۱
۱۵:۴۲
پل ۱۱ | از شعار تا حقیقت
گفتوگو با آیناز عرب از تهران
«اپوزیسیونی که دنبال دموکراسی است، تحمل شنیدن حتی یک نظر مخالف را ندارد.»
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
مشاهده برنامه «پل ۱۱ | از شعار تا حقیقت» در آپارات اتاق جنگ
برای حمایت از تولیدات اتاق جنگ، گزینه ارسال برای مجله
را انتخاب کنید
«اپوزیسیونی که دنبال دموکراسی است، تحمل شنیدن حتی یک نظر مخالف را ندارد.»
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
۹۵۰
۱۷:۳۹
فاشیسم با بلیت تئاتر آمد؛ روشنفکری در را باز کرد
حامد از کالیفرنیا
نوید محمدزاده به دلیل حمایت از فلسطین از تئاتر«آرش» کنار گذاشته شد. این اتفاق نه در اسرائیل، نه در هالیوود و نه در برادوی نیویورک بلکه در تهران رخ داده است. در پایتخت کشوری که در همین یک سال گذشته دو بار هدف حمله اسرائیل قرار گرفته.اما تراژدی فقط حذف یک بازیگر از یک تئاتر نیست. تراژدی، جامعهای است که به جایی رسیده که حمایت از مردم فلسطین میتواند برای یک هنرمند هزینه داشته باشد؛ آن هم نه از سوی یک نهاد امنیتی یا حکومتی، بلکه از سوی بخشی از همان جامعهای که سالها مدعی آزادی، مدارا، حقوق بشر و دموکراسی بوده است.
این خبر یک خطی، آینهای است از سقوط اخلاقی جامعهای که جنگ شناختی دشمن، ابتذال فکری بخشی از روشنفکرانش و ناکارآمدی ساختارهای حاکم، دست به دست هم دادهاند تا آن را به سمت خودویرانگری ببرند.
و شاید وقت آن رسیده باشد که درباره نقش «روشنفکران» این جامعه هم حرف بزنیم. کسانی که سالها از پنجره رسانهها در گوش مردم سرود آزادی، رفاه و دموکراسی خواندند، اما در عمل چنان جامعه را از مفاهیمی مثل اخلاق، انسانیت، عدالت و مسئولیت تهی کردند که درهای مغزش برای ورود فاشیسم گشوده شد.
روشنفکری که سه دهه تمام، به جای ساختن جامعه، فقط یک پروژه بلد بود: «حکومت مقصر است.» البته که حکومت بیتقصیر نیست؛ اما جامعهای که به نام آزادی، حذف و نفرت را عادی میکند، دیگر نمیتواند همه تقصیرها را گردن حکومت بیندازد. قرار نیست هر جنایتی علیه اخلاق را هم با اشاره به حکومت توجیه کنیم. جامعه آزاد موعود شما قرار بود چه باشد؟ جامعهای که در آن حکومت را نمیپسندد، اما انسانیت را هم کنار میگذارد؟
تلختر اینکه اینبار این رفتار را نمیشود با فقر و فشار اقتصادی هم توجیه کرد. کسانی که برای تئاترهای چندمیلیونی پول میدهند، وقتی پای فلسطین و غزه وسط میآید، ناگهان «تحریم» را انتخاب میکنند. پس مسئله فقر نیست. مسئله اقتصاد نیست. مسئله حتی «هنرمند حکومتی» هم نیست. مسئله، نفرتی است که سالها در بخشی از جامعه تولید وعادیسازی شده؛ نفرتی که حالا از فضای مجازی و اتاقهای رسانهای بیرون آمده و به سالن تئاتر رسیده است.
در ایران امروز، سخن گفتن از فلسطین دارد به یک امر پرهزینه تبدیل میشود؛ در کشوری که بخشی از مدعیان روشنفکریاش مشغول سفیدشویی تاریخ استعمار و تخریب چهرههای ملی و ضد استعماریاند و بخشی دیگر، هر جنایتی را با این استدلال سادهلوحانه توجیه میکنند که «این فقط واکنش به سیاست خارجی جمهوری اسلامی است.» نه؛ اگر برای دفاع از مظلوم، ابتدا باید ببینیم حکومت ایران چه موضعی گرفته، آنچه از انسانیت باقی مانده بسیار کمتر از چیزی است که تصور میکنیم.
بدنه اجتماعی حامی سیاستهای جمهوری اسلامی، چه دوستش داشته باشیم و چه نه، سالهاست درباره فلسطین و استعمارستیزی موضع خود را روشن کرده است. اما آن بخشی از جامعه که خود را متمدنتر، مدرنتر روشنفکرتر میداند، باید یک سؤال جدی از خودش بپرسد:چرا هر روز بیشتر از دیروز، نشانههای یک جامعه خشمگین، حذفگر و بیگانهستیز را در خود نشان میدهیم؟
تعطیلی یک تئاتر به خاطر نام بردن از فلسطین، برهم زدن سخنرانی یک هنرمند به دلیل حمایت از غزه و تبدیل کردن همدلی با قربانیان جنگ به جرم، فقط چند اتفاق پراکنده نیست. اینها نشانهاند. نشانههای ایرانی که بعضیها برای فردای آن خواب دیده اند: ایرانی بدون حافظه تاریخی، بدون اخلاق، و با مغزهایی که آنقدر سفیدشویی شدهاند که حتی دیدن رنج انسان دیگری را هم برنمیتابند. فاشیسم همیشه با یونیفرم و چکمه وارد نمیشود. گاهی با کتوشلوار، بلیت تئاتر، ادعای روشنفکری و شعار آزادی وارد میشود. و شاید وقت آن رسیده باشد که یک بار هم به جای تکرار ملالآور «همه تقصیرها گردن حکومت است»، شجاعت کنیم و از خودمان بپرسیم: ما مردم، در ساختن این وضعیت چه کردهایم؟ حکومت را سالها کوبیدهاید، حقتان هم بوده. اما حالا کمی هم به خودمان نگاه کنیم.
@otaqejangmedia
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
برای ارسال نوشتههای خود با @ravieiran در ارتباط باشید
نوید محمدزاده به دلیل حمایت از فلسطین از تئاتر«آرش» کنار گذاشته شد. این اتفاق نه در اسرائیل، نه در هالیوود و نه در برادوی نیویورک بلکه در تهران رخ داده است. در پایتخت کشوری که در همین یک سال گذشته دو بار هدف حمله اسرائیل قرار گرفته.اما تراژدی فقط حذف یک بازیگر از یک تئاتر نیست. تراژدی، جامعهای است که به جایی رسیده که حمایت از مردم فلسطین میتواند برای یک هنرمند هزینه داشته باشد؛ آن هم نه از سوی یک نهاد امنیتی یا حکومتی، بلکه از سوی بخشی از همان جامعهای که سالها مدعی آزادی، مدارا، حقوق بشر و دموکراسی بوده است.
این خبر یک خطی، آینهای است از سقوط اخلاقی جامعهای که جنگ شناختی دشمن، ابتذال فکری بخشی از روشنفکرانش و ناکارآمدی ساختارهای حاکم، دست به دست هم دادهاند تا آن را به سمت خودویرانگری ببرند.
و شاید وقت آن رسیده باشد که درباره نقش «روشنفکران» این جامعه هم حرف بزنیم. کسانی که سالها از پنجره رسانهها در گوش مردم سرود آزادی، رفاه و دموکراسی خواندند، اما در عمل چنان جامعه را از مفاهیمی مثل اخلاق، انسانیت، عدالت و مسئولیت تهی کردند که درهای مغزش برای ورود فاشیسم گشوده شد.
روشنفکری که سه دهه تمام، به جای ساختن جامعه، فقط یک پروژه بلد بود: «حکومت مقصر است.» البته که حکومت بیتقصیر نیست؛ اما جامعهای که به نام آزادی، حذف و نفرت را عادی میکند، دیگر نمیتواند همه تقصیرها را گردن حکومت بیندازد. قرار نیست هر جنایتی علیه اخلاق را هم با اشاره به حکومت توجیه کنیم. جامعه آزاد موعود شما قرار بود چه باشد؟ جامعهای که در آن حکومت را نمیپسندد، اما انسانیت را هم کنار میگذارد؟
تلختر اینکه اینبار این رفتار را نمیشود با فقر و فشار اقتصادی هم توجیه کرد. کسانی که برای تئاترهای چندمیلیونی پول میدهند، وقتی پای فلسطین و غزه وسط میآید، ناگهان «تحریم» را انتخاب میکنند. پس مسئله فقر نیست. مسئله اقتصاد نیست. مسئله حتی «هنرمند حکومتی» هم نیست. مسئله، نفرتی است که سالها در بخشی از جامعه تولید وعادیسازی شده؛ نفرتی که حالا از فضای مجازی و اتاقهای رسانهای بیرون آمده و به سالن تئاتر رسیده است.
در ایران امروز، سخن گفتن از فلسطین دارد به یک امر پرهزینه تبدیل میشود؛ در کشوری که بخشی از مدعیان روشنفکریاش مشغول سفیدشویی تاریخ استعمار و تخریب چهرههای ملی و ضد استعماریاند و بخشی دیگر، هر جنایتی را با این استدلال سادهلوحانه توجیه میکنند که «این فقط واکنش به سیاست خارجی جمهوری اسلامی است.» نه؛ اگر برای دفاع از مظلوم، ابتدا باید ببینیم حکومت ایران چه موضعی گرفته، آنچه از انسانیت باقی مانده بسیار کمتر از چیزی است که تصور میکنیم.
بدنه اجتماعی حامی سیاستهای جمهوری اسلامی، چه دوستش داشته باشیم و چه نه، سالهاست درباره فلسطین و استعمارستیزی موضع خود را روشن کرده است. اما آن بخشی از جامعه که خود را متمدنتر، مدرنتر روشنفکرتر میداند، باید یک سؤال جدی از خودش بپرسد:چرا هر روز بیشتر از دیروز، نشانههای یک جامعه خشمگین، حذفگر و بیگانهستیز را در خود نشان میدهیم؟
تعطیلی یک تئاتر به خاطر نام بردن از فلسطین، برهم زدن سخنرانی یک هنرمند به دلیل حمایت از غزه و تبدیل کردن همدلی با قربانیان جنگ به جرم، فقط چند اتفاق پراکنده نیست. اینها نشانهاند. نشانههای ایرانی که بعضیها برای فردای آن خواب دیده اند: ایرانی بدون حافظه تاریخی، بدون اخلاق، و با مغزهایی که آنقدر سفیدشویی شدهاند که حتی دیدن رنج انسان دیگری را هم برنمیتابند. فاشیسم همیشه با یونیفرم و چکمه وارد نمیشود. گاهی با کتوشلوار، بلیت تئاتر، ادعای روشنفکری و شعار آزادی وارد میشود. و شاید وقت آن رسیده باشد که یک بار هم به جای تکرار ملالآور «همه تقصیرها گردن حکومت است»، شجاعت کنیم و از خودمان بپرسیم: ما مردم، در ساختن این وضعیت چه کردهایم؟ حکومت را سالها کوبیدهاید، حقتان هم بوده. اما حالا کمی هم به خودمان نگاه کنیم.
@otaqejangmedia
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
برای ارسال نوشتههای خود با @ravieiran در ارتباط باشید
۱.۴K
۱۵:۵۵
ناگزیری جغرافیایی | پادکست تحلیلی
گفتوگو با دکتر محسن محمدیپژوهشگر اقتصاد و تجارت خارجی
بسیاری از تحلیلگران با مقایسه وضعیت ایران با کشورهایی نظیر مالزی، قطر یا سوئد، ریشه تنشها را صرفاً تصمیمات حاکمیت میدانند. اما آیا میتوان بدون در نظر گرفتن واقعیتهای خشن ژئوپلیتیک و محیط پیرامونی، نسخههای انتزاعی اقتصادی صادر کرد؟
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
مشاهده «گفتوگو با دکتر محسن محمدی» در یوتیوب اتاق جنگ
مشاهده «گفتوگو با دکتر محسن محمدی» در آپارات اتاق جنگ
برای حمایت از تولیدات اتاق جنگ، گزینه ارسال برای مجله
را انتخاب کنید
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
۷۵۸
۱۷:۴۴
کارزار سیاهنمایی علیه علی شریعتی
گفتوگو با سیدجواد میری
«از نظر شریعتی، زمانی که روحانیون حکومت را در دست بگیرند، دین ملعبه قدرت میشود.»
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
مشاهده کامل «گفتوگو با سیدجواد میری» در یوتیوب اتاق جنگ
مشاهده کامل «گفتوگو با سیدجواد میری» در آپارات اتاق جنگ
برای حمایت از تولیدات اتاق جنگ، گزینه ارسال برای مجله
را انتخاب کنید
«از نظر شریعتی، زمانی که روحانیون حکومت را در دست بگیرند، دین ملعبه قدرت میشود.»
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
۹۷۹
۱۹:۳۶
بازارسال شده از جایزه ملی سیاستگذاری
فراخوان سومین دوره جایزه ملی سیاستگذاری با هدف شناسایی و معرفی آثار برتر سیاستپژوهی و تقویت نقش اندیشکدهها در فرآیند سیاستگذاری کشور منتشر شد.مهلت ارسال مستندات سیاستی اندیشکدهها، مراکز سیاستپژوهی و موسسات مشاوره سیاستی تا ۱۵ مهر ۱۴۰۵ است.
#اخبار#سومین_جایزه_ملی_سیاستگذاری
۱۰
۱۲:۴۶
پل ۱۲ | از توهم رؤیای آمریکایی تا کشف حقیقت ایران
گفتوگو با باران Reyn از لسآنجس
چگونه دختری که روزگاری از بیان هویت ایرانی خود میترسید، امروز در برابر دیاسپورای جنگطلبِ خارجنشین ایستاده و از استقلال و امنیت ایران دفاع میکند؟
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
مشاهده برنامه «پل ۱۲ | از توهم رؤیای آمریکایی تا کشف حقیقت ایران» در آپارات اتاق جنگ
برای حمایت از تولیدات اتاق جنگ، گزینه ارسال برای مجله
را انتخاب کنید
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
۶۹۷
۱۷:۳۹
هنر و سیاست | از تئاتر تا امنیت ملی
گفتوگو با هومن زندیزاده و وحید عوضزاده
این برنامه نشان میدهد که چگونه پروژه «خصوصیسازی هنر» در دهههای اخیر، برخلاف ادعای آزادی از سانسور دولتی، هنرمند ایرانی را به برده گیشه، سرمایهداران و شبکههای پولشویی تبدیل کرد.
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
مشاهده برنامه «هنر و سیاست | از تئاتر تا امنیت ملی» در آپارات اتاق جنگ
برای حمایت از تولیدات اتاق جنگ، گزینه ارسال برای مجله
را انتخاب کنید
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
۶۰۹
۱۶:۵۶
عبور از پوچی پستمدرن | پل ۱۳
گفتوگو با علی معالحق فرد از کانادا
مهاجرت برای بسیاری نماد رسیدن به آرمانشهر است. اما این پدیده چگونه انسان را با بحرانهای عمیق هویتی روبهرو میکند؟علی در این گفتوگو نشان میدهد که سرخوردگی از نیهیلیسم پستمدرن، او را به سمت حکمت ایرانی و قرآن سوق داده است.
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
مشاهده کامل «گفتوگو با علی معالحق فرد» در یوتیوب اتاق جنگ
مشاهده کامل «گفتوگو با علی معالحق فرد» در آپارات اتاق جنگ
برای حمایت از تولیدات اتاق جنگ، گزینه ارسال برای مجله
را انتخاب کنید
برای تماشای گفتوگوهای بیشتر، کانال «اتاق جنگ» را دنبال کنید:@otaqejangmedia
۵۲۱
۱۸:۵۶