از آغاز انقلاب، جنبههای مهمی از حضور مردم را شاهد بودهایم. اصطلاح «مردم همیشه در صحنه» که امام خمینی (ره) به کار میبردند، نوآوریای سیاسی بود که در آن زمان کمسابقه یا بیسابقه بود. بعدها در علوم اجتماعی، افرادی مانند گیدنز آن را به عنوان راه سوم مطرح کردند. این نوآوری مرحوم امام بود. واقعیت این است که امروز هم این حضور مردمی در میادین به یک نهاد تبدیل شده است. من آن را جدیدترین نهاد انقلاب اسلامی میدانم. معنای نهاد شدن این است که خیابان از موقعیت خاص خارج شده است. از این پس خواهید دید که حتی پس از پایان این جنگ — انشاءالله با پیروزی ما — این نهاد در موقعیتهای مختلف دوباره ظاهر میشود و کارکردهای خود را انجام میدهد. بنابراین آن را مانند سپاه، بسیج، جهاد سازندگی، گروههای جهادی و ... یکی از نهادهای انقلاب اسلامی باید دانست.این نهادهای انقلاب اسلامی در کنار نهادهای دینی دیرپا تأثیر مهمی بر سرمایۀ اجتماعی و شبکههای اجتماعی دارند؛ این مسئله سرفصل مهمی برای تحلیلهای اجتماعی است. وزن اصلی پیچیدگی مفهوم سرمایۀ اجتماعی در ایران — که برآورد آن همواره برای ناظران درونی و بیرونی دشوار بوده است — به این بازمیگردد که در حالی که نهادهای رسمی مانند وزارتخانهها و شهرداریها با ضعف سرمایۀ اجتماعی شناسایی میشوند، برآیند کلی سرمایۀ اجتماعی در ایران همواره مقداری نسبتاً ثابت بوده و در عمل ظرفیت بالایی را نشان داده است. این تا حد زیادی به دو پایه بازمیگردد؛ یکی نهادهای انقلاب اسلامی و دیگری نهادهای ریشهدار دینی. اینها همواره سرمایۀ اجتماعی را جابهجا کردهاند.وقتی از سرمایۀ اجتماعی سخن میگوییم، با مهمترین مفهوم علوم انسانی موجود روبهرو هستیم. این مفهوم در عرض سرمایۀ اقتصادی، سرمایۀ نمادین یا سرمایۀ فرهنگی قرار میگیرد. اهمیت سرمایۀ اجتماعی در مقایسه با آنها، از جمله سرمایۀ اقتصادی، نه مضاعف بلکه هزاران برابر است؛ یعنی هر واحد سرمایۀ اجتماعی قابل تبدیل به هزاران برابر واحد سرمایۀ اقتصادی است. این به ما قابلیت حل مسائلمان را از آغاز انقلاب تا کنون داده است.
حامد حاجی حیدری، عضو هیئت علمی دانشگاه تهران
۳۲۶
۱۲:۴۷
سپتامبر ۱۹۴۰؛ آسمان لندن زیر سایه سنگین بمبافکنهای لوفتوافه تاریک شده است. عملیات «بلیتز» در جریان است و زندگی مدنیِ یکی از پرهیاهوترین پایتختهای اروپا، به ایستگاههای نمور و تاریک مترو پناه برده است. کمی بعد در شرق، محاصره لنینگراد انسانها را به موجوداتی تقلیل میدهد که تنها در پی یافتن جیره غذایی در خیابانهای یخزدهاند. در این قابهای کلاسیک و تاریخی از نبردهای بزرگ، جنگ مساوی است با محو شدنِ جامعه؛ خیابان کارکرد خود را به عنوان عرصه تعامل از دست میدهد و صرفاً به «منطقه خطر» و قلمرو مرگ تبدیل میشود.حالا این تصویر آشنا را در برابر خیابانهای امروز ایران قرار دهید. بیش از دویست روز از سایه سنگین تنش نظامی میگذرد، اما به جای خالی شدن شهر و هجوم به پناهگاهها، این خیابانها هستند که با حضوری معنادار تسخیر شدهاند.
علی عابدی، دانشآموختۀ علوم سیاسی
۳۰۲
۱۳:۴۸
پیش از آنکه موشکها پرتاب شوند و جنگافزارها به میدان آیند، «کلام» صحنه نخست نبرد است. در منطق قرآن، قدرتِ کلام، درست به اندازه قدرتِ شمشیر، بازدارنده و مؤثر است. خداوند در آیۀ ۶۰ سوره انفال، خطاب به مؤمنان میفرماید: «وَأَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَمِنْ رِبَاطِ الْخَيْلِ تُرْهِبُونَ بِهِ عَدُوَّ اللَّهِ وَعَدُوَّكُمْ…»؛ یعنی هر آنچه از نیرو در توان دارید آماده کنید تا به وسیله آن، دشمن خدا و دشمن خود را به وحشت اندازید. این آیه، صرفاً به قدرت نظامی اشاره ندارد؛ بلکه «قوّه» را شامل هر نوع قدرت بازدارندهای میداند که بتواند دشمن را از تجاوز بازدارد. یکی از بارزترین مصادیق این «قوّه» در عصر کنونی، ادبیات بازدارنده و مواضع کوبندهای است که در برابر اهانتها، تهدیدها و رجزخوانیهای دشمن، به کار گرفته میشود.
خدابخش عبدلی، استاد حوزه و دانشگاه
https://B2n.ir/pajoohe1004
۲۲۶
۱۲:۴۲
در تاریخ اندیشه سیاسی و جامعهشناسی نبردهای معاصر، آغاز سده بیستویکم میلادی با یک گسست معرفتشناختی بنیادین از تعاریف سنتی و متصلب مفهوم قدرت همراه بوده است. برای دهههای متمادی، نظریههای غالب در روابط بینالملل، کانونهای تصمیمگیری در غرب و آکادمیهای مطالعات استراتژیک، قدرت را پدیدهای خطی، مادی و صرفاً برآمده از برتری زرادخانهها، تسلیحات فوقپیشرفته، برتری مطلق هوایی و ظرفیتهای انباشت ابزارهای تخریب سخت تعریف میکردند. در این دستگاه محاسباتی تکبعدی که بر نوعی دترمینیسم فناورانه و مادی استوار بود، سرنوشت محتوم ملتهای منطقه و بازیگران ضدهژمونیک، انفعال، تسلیم در برابر موازنههای تحمیلی یا حل شدن در بلوکبندیهای نظام سلطه انگاشته میشد اما در نقطه تلاقی این معادلات مادی، ظهور مکتب فکری، سیاسی و میدانی شهید سید حسن نصرالله، زلزلهای بیسابقه در مبانی نظری و محاسباتی دانش استراتژیک پدید آورد. او با بازتعریف نسبت میان ایمان جمعی، عقلانیت تشکیلاتی، تابآوری اجتماعی و بازدارندگی شناختی، اثبات کرد که معادله حقیقی قدرت در جهان معاصر، نه در سیلوهای پرتاب موشک و محاسبات عددی، بلکه در ژرفای هویت، اراده تاریخی ملتها و مدیریت هوشمند نبردهای نامتقارن رقم میخورد.
سعید سپاهی، تحلیلگر امنیت شناختی
https://B2n.ir/pajoohe1006
۱۹۳
۳:۰۰
بیژن عبدالکریمی در این ویدیو به مناسبت تولد مارتین هایدگر درباره نسبت ایران امروز و این متفکر آلمانی سخن میگوید.
۳۶۷
۱۱:۵۸
مأموریت راهبردی سید حسن که از کنگرهٔ دوم حزبالله ریشه میگرفت، بازتعریف حزب از هستههای چریکی پراکنده به یک «جامعهٔ مقاوم»، خوداتکا و نهادینهشده بود.
محمدصابر صادقی، مدیر کارگروه مقاومت پژوهشکده باقرالعلوم (ع)
متن کامل را در سایت بخوانید
۱۹۷
۱۴:۰۳
اولین تصویری که با نام سید حسن نصرالله در ذهن من شکل میگیرد، تصویر انسانی پرورشیافته در مکتب اسلام است. این مهمترین نکتهای است که شاید کمتر دربارۀ شهید سید حسن نصرالله بیان شده باشد.
محمد مهدی شریعتمدار، پژوهشگر و رایزن اسبق فرهنگی ایران در لبنان
متن کامل را در سایت بخوانید https://B2n.ir/pajoohe1009
۲۹۶
۱۵:۴۹
مقاومت در نظر ایشان خود نحوی از زیستن و زندگی است و فلذا از همان بدو امر، امری فراتر از یک راهبرد سیاسی و اجتماعی قلمداد میشود؛ ولو اینکه آغاز متعین شدن این مقاومت در حوزههای سیاسی یا حتی نظامی بوده باشد.
علیرضا بلیغ، پژوهشگر و استاد دانشگاه
متن کامل را در سایت بخوانیدhttps://B2n.ir/pajoohe1011
۱۷۰
۱۶:۵۹
معنای رویکرد جنگی اخیر آمریکایی-اسرائیلی مبتنی بر حملات برقآسای تروریستی چیست و آیا چنانکه ادعا میشود، این رویکردی سالمتر و کمآسیبتر از جنگ است یا خیر؟
سید مهدی ناظمی قره باغ، پژوهشگر و مدرس فلسفه
متن کامل را در سایت بخوانید https://B2n.ir/pajoohe1012
۱۹۷
۱۱:۰۰