P
PBD
این کلیپ بخشی از ارائه زنده یاد دکتر گریگوریان است. استاد عزیز در این کلیپ یک ایده بنیادین از رویکرد ناب و کارآمد مهندسی را ارائه میدهند. این رویکرد اساس طراحی لرزهای در ساختمانهای بتنآرمه شیلی است. رویکرد شیلی برای کاهش ارتفاع ساختمان و کاهش جرم لرزهای در لینکهای زیر تشریح شده است. https://ble.ir/PBD_ir/4269742422263827468/1779026131694 https://ble.ir/PBD_ir/-828668066842262498/1779026155362 با سپاس از جناب مهندس سیامک حسینزاده بابت تدوین و انتشار این ویدئوی ارزشمند آیدی کانال PBD: @PBD_ir
این کلیپ بخشی از ارائه زنده یاد دکتر گریگوریان است. استاد عزیز در این کلیپ یک ایده بنیادین از رویکرد ناب و کارآمد مهندسی را ارائه میدهند. این رویکرد اساس طراحی لرزهای در ساختمانهای بتنآرمه شیلی است. رویکرد شیلی برای کاهش ارتفاع ساختمان و کاهش جرم لرزهای در لینکهای زیر تشریح شده است. https://ble.ir/PBD_ir/4269742422263827468/1779026131694 https://ble.ir/PBD_ir/-828668066842262498/1779026155362 با سپاس از جناب مهندس سیامک حسینزاده بابت تدوین و انتشار این ویدئوی ارزشمند آیدی کانال PBD: @PBD_irوقتی «سیستم سازهای» فقط سیستم سازهای نیست...در بخش بزرگی از طراحیهای متداول، مسئله از جایی آغاز میشود که ساختمان، پیش از شروع تحلیل لرزهای، ذاتاً وارد چرخه تولید تغییرمکان میشود.افزایش ارتفاع طبقات منجر به افزایش ارتفاع کل ساختمان میشود، جرم لرزهای افزایش مییابد، افزایش ارتفاع کل منجر به افزایش زمان تناوب ارتعاشی میشود و در نهایت، سازه برای کنترل جابجایی بیشتر مجبور است دوباره با مصرف بیشتر بتن، آرماتور و دیتیلهای سنگینتر شکلپذیری، همان ضعفی را جبران کند که خودش ایجاد کرده است.
اما تجربه شیلی مسیر متفاوتی را نشان میدهد.
در این کشور، برای ساختمانهای بلندتر از 4 طبقه، رفتار غالب سازه عملاً بر پایه دیوارهای بتنآرمه شکل میگیرد؛ نه قاب خمشی.آییننامه شیلی، برخلاف رویکرد رایج آمریکایی، مهندس را به سمت افزایش سختی جانبی و استفاده گسترده از دیوارهای بتنآرمه هدایت میکند.
نتیجه این تصمیم، فقط افزایش مقاومت جانبی نیست؛ بلکه تغییر کامل پیکربندی سازه، جرم، زمان تناوب ارتعاشی، سطح عملکرد و میزان آسیب پذیری سازهای و غیرسازهای ساختمان است.
مسئله از کجا آغاز میشود؟در سیستم قاب خمشی بتنآرمه، اتصال تیر به ستون گیردار است. برای کنترل دریفت، عمق تیرها افزایش مییابد و همین موضوع ارتفاع طبقات را بزرگتر میکند. بهصورت متداول:
ارتفاع طبقات در ساختمانهای بلند شیلی حدود 3 متر است.اما در بسیاری از ساختمانهای بلند در ایران با سیستم قاب خمشی یا سیستم دوگانه، این عدد به حدود 3.5 تا 4.0 متر میرسد.
این اختلاف ظاهراً کوچک، منشأ یک زنجیره کاملاً تعیینکننده در رفتار لرزهای ساختمان است. افزایش ارتفاع طبقه منجر به :
- افزایش ارتفاع کل ساختمان- افزایش جرم لرزهای سازه- افزایش زمان تناوب ارتعاشی سازه- افزایش جابجایی جانبی- افزایش نیاز لرزهای برروی سازه و فونداسیون- و در نهایت، نیاز مجدد به تیرهای عمیقتر با سختی بیشتر.
یعنی سازه وارد یک چرخهای میشود که خودش، خودش را سنگینتر و آسیبپذیرتر میکند.
تفاوت فلسفه شیلی دقیقاً چیست؟در شیلی، مهندس تلاش نمیکند یک سازه ذاتاً نرم را با شکلپذیری زیاد کنترل کند؛بلکه از ابتدا اجازه شکلگیری تغییرمکانهای بزرگ را نمیدهد.
وقتی سیستم سازهای از قاب خمشی به سیستم با رفتار غالب دیواری تغییر میکند، چند اتفاق همزمان رخ میدهد:
- تیرها حذف میشوند یا ارتفاع آنها بهشدت کاهش مییابد.- ارتفاع طبقات کاهش پیدا میکند.- ارتفاع کل ساختمان کاهش پیدا میکند.- جرم لرزهای کاهش مییابد (کاهش ارتفاع ستونها، کاهش وزن ناشی از نما و میانقابها، کاهش وزن ناشی از تاسیسات و ...)- سختی جانبی افزایش پیدا میکند.- پریود ارتعاشی کاهش مییابد (هم جرم کم میشود هم سختی افزایش مییابد).- جابجایی و دریفت بهصورت قابل ملاحظه کاهش مییابد.
یعنی سیستم دیواری، همزمان هم جرم را کاهش میدهد و هم سختی را افزایش میدهد؛و هر دو عامل، مستقیماً پریود ارتعاشی را کاهش میدهند.
ساختمان 23 طبقه Plaza del Mar با طبقات به ارتفاع حدود 3.0 متر و ارتفاع کل 68.4 متر از روی تراز پایه که جزئیات آن در لینک زیر تشریح شده است :https://ble.ir/PBD_ir/-4727696677045159459/1777397978744
ساختمان 22 طبقه Torres del Sol با طبقات به ارتفاع حدود 3.0 متر و ارتفاع کل 65.7 متر از روی تراز پایه که جزئیات آن در لینک زیر تشریح شده است :https://ble.ir/PBD_ir/7617248018312673529/1777401606406
یک مثال واقعی؛ فقط تغییر سیستم، بدون افزایش هزینهساختمانهای 20 طبقه با سیستم قاب خمشی ویژه بتنی در ایران، ارتفاعی در حدود 72 متر دارند (هستند ساختمانهایی که ارتفاع آنها تا بیش از 80 متر هم میرسد). این ارتفاع کلی در ساختمان عمدتاً ناشی از تیرهای عمیق و ارتفاع بزرگتر در طبقات است. اگر همین ساختمان با سیستم دیوارهای بتنآرمه طراحی شود:
ارتفاع طبقات میتواند حدود 50 سانتیمتر کاهش یابد.ارتفاع کل ساختمان به حدود 62 متر برسد.یعنی حدود 10 متر از ارتفاع کل حذف شود.
این کاهش 10 متری فقط یک موضوع معماری نیست. همان 10 متر کاهش ارتفاع به معنای:
حذف 10 متر ستونکاهش قابلتوجه حجم بتنکاهش مصرف آرماتورکاهش جرم لرزهایکاهش 10 متر نماسازیکاهش 10 متر از ارتفاع میانقاب هاو کاهش مستقیم تقاضای زلزله
است.
از سوی دیگر، حذف تیرها یا محدود شدن ارتفاع آنها نیز خود موجب کاهش قابلتوجه در مصرف بتن و فولاد میشود.
در واقع، مصالحی که در سیستم قاب خمشی صرف کنترل ضعف ذاتی سازه میشد، اکنون میتواند در دیوارهای بتنآرمه و فونداسیون مصرف شود؛ یعنی مصالح از عضو کمبازدهتر به عضو پربازدهتر منتقل میشود.
مقدار مصالح بتنی و فولادی مصرفی در 126 ساختمان شیلیhttps://ble.ir/PBD_ir/8777696341900035538/1777490232137
۸۲PBDوقتی «سیستم سازهای» فقط سیستم سازهای نیست... در بخش بزرگی از طراحیهای متداول، مسئله از جایی آغاز میشود که ساختمان، پیش از شروع تحلیل لرزهای، ذاتاً وارد چرخه تولید تغییرمکان میشود. افزایش ارتفاع طبقات منجر به افزایش ارتفاع کل ساختمان میشود، جرم لرزهای افزایش مییابد، افزایش ارتفاع کل منجر به افزایش زمان تناوب ارتعاشی میشود و در نهایت، سازه برای کنترل جابجایی بیشتر مجبور است دوباره با مصرف بیشتر بتن، آرماتور و دیتیلهای سنگینتر شکلپذیری، همان ضعفی را جبران کند که خودش ایجاد کرده است. اما تجربه شیلی مسیر متفاوتی را نشان میدهد. در این کشور، برای ساختمانهای بلندتر از 4 طبقه، رفتار غالب سازه عملاً بر پایه دیوارهای بتنآرمه شکل میگیرد؛ نه قاب خمشی. آییننامه شیلی، برخلاف رویکرد رایج آمریکایی، مهندس را به سمت افزایش سختی جانبی و استفاده گسترده از دیوارهای بتنآرمه هدایت میکند. نتیجه این تصمیم، فقط افزایش مقاومت جانبی نیست؛ بلکه تغییر کامل پیکربندی سازه، جرم، زمان تناوب ارتعاشی، سطح عملکرد و میزان آسیب پذیری سازهای و غیرسازهای ساختمان است. مسئله از کجا آغاز میشود؟ در سیستم قاب خمشی بتنآرمه، اتصال تیر به ستون گیردار است. برای کنترل دریفت، عمق تیرها افزایش مییابد و همین موضوع ارتفاع طبقات را بزرگتر میکند. بهصورت متداول: ارتفاع طبقات در ساختمانهای بلند شیلی حدود 3 متر است. اما در بسیاری از ساختمانهای بلند در ایران با سیستم قاب خمشی یا سیستم دوگانه، این عدد به حدود 3.5 تا 4.0 متر میرسد. این اختلاف ظاهراً کوچک، منشأ یک زنجیره کاملاً تعیینکننده در رفتار لرزهای ساختمان است. افزایش ارتفاع طبقه منجر به : - افزایش ارتفاع کل ساختمان - افزایش جرم لرزهای سازه - افزایش زمان تناوب ارتعاشی سازه - افزایش جابجایی جانبی - افزایش نیاز لرزهای برروی سازه و فونداسیون - و در نهایت، نیاز مجدد به تیرهای عمیقتر با سختی بیشتر. یعنی سازه وارد یک چرخهای میشود که خودش، خودش را سنگینتر و آسیبپذیرتر میکند. تفاوت فلسفه شیلی دقیقاً چیست؟ در شیلی، مهندس تلاش نمیکند یک سازه ذاتاً نرم را با شکلپذیری زیاد کنترل کند؛ بلکه از ابتدا اجازه شکلگیری تغییرمکانهای بزرگ را نمیدهد. وقتی سیستم سازهای از قاب خمشی به سیستم با رفتار غالب دیواری تغییر میکند، چند اتفاق همزمان رخ میدهد: - تیرها حذف میشوند یا ارتفاع آنها بهشدت کاهش مییابد. - ارتفاع طبقات کاهش پیدا میکند. - ارتفاع کل ساختمان کاهش پیدا میکند. - جرم لرزهای کاهش مییابد (کاهش ارتفاع ستونها، کاهش وزن ناشی از نما و میانقابها، کاهش وزن ناشی از تاسیسات و ...) - سختی جانبی افزایش پیدا میکند. - پریود ارتعاشی کاهش مییابد (هم جرم کم میشود هم سختی افزایش مییابد). - جابجایی و دریفت بهصورت قابل ملاحظه کاهش مییابد. یعنی سیستم دیواری، همزمان هم جرم را کاهش میدهد و هم سختی را افزایش میدهد؛ و هر دو عامل، مستقیماً پریود ارتعاشی را کاهش میدهند. ساختمان 23 طبقه Plaza del Mar با طبقات به ارتفاع حدود 3.0 متر و ارتفاع کل 68.4 متر از روی تراز پایه که جزئیات آن در لینک زیر تشریح شده است : https://ble.ir/PBD_ir/-4727696677045159459/1777397978744 ساختمان 22 طبقه Torres del Sol با طبقات به ارتفاع حدود 3.0 متر و ارتفاع کل 65.7 متر از روی تراز پایه که جزئیات آن در لینک زیر تشریح شده است : https://ble.ir/PBD_ir/7617248018312673529/1777401606406 یک مثال واقعی؛ فقط تغییر سیستم، بدون افزایش هزینه ساختمانهای 20 طبقه با سیستم قاب خمشی ویژه بتنی در ایران، ارتفاعی در حدود 72 متر دارند (هستند ساختمانهایی که ارتفاع آنها تا بیش از 80 متر هم میرسد). این ارتفاع کلی در ساختمان عمدتاً ناشی از تیرهای عمیق و ارتفاع بزرگتر در طبقات است. اگر همین ساختمان با سیستم دیوارهای بتنآرمه طراحی شود: ارتفاع طبقات میتواند حدود 50 سانتیمتر کاهش یابد. ارتفاع کل ساختمان به حدود 62 متر برسد. یعنی حدود 10 متر از ارتفاع کل حذف شود. این کاهش 10 متری فقط یک موضوع معماری نیست. همان 10 متر کاهش ارتفاع به معنای: حذف 10 متر ستون کاهش قابلتوجه حجم بتن کاهش مصرف آرماتور کاهش جرم لرزهای کاهش 10 متر نماسازی کاهش 10 متر از ارتفاع میانقاب ها و کاهش مستقیم تقاضای زلزله است. از سوی دیگر، حذف تیرها یا محدود شدن ارتفاع آنها نیز خود موجب کاهش قابلتوجه در مصرف بتن و فولاد میشود. در واقع، مصالحی که در سیستم قاب خمشی صرف کنترل ضعف ذاتی سازه میشد، اکنون میتواند در دیوارهای بتنآرمه و فونداسیون مصرف شود؛ یعنی مصالح از عضو کمبازدهتر به عضو پربازدهتر منتقل میشود. مقدار مصالح بتنی و فولادی مصرفی در 126 ساختمان شیلی https://ble.ir/PBD_ir/8777696341900035538/1777490232137
وقتی «سیستم سازهای» فقط سیستم سازهای نیست... در بخش بزرگی از طراحیهای متداول، مسئله از جایی آغاز میشود که ساختمان، پیش از شروع تحلیل لرزهای، ذاتاً وارد چرخه تولید تغییرمکان میشود. افزایش ارتفاع طبقات منجر به افزایش ارتفاع کل ساختمان میشود، جرم لرزهای افزایش مییابد، افزایش ارتفاع کل منجر به افزایش زمان تناوب ارتعاشی میشود و در نهایت، سازه برای کنترل جابجایی بیشتر مجبور است دوباره با مصرف بیشتر بتن، آرماتور و دیتیلهای سنگینتر شکلپذیری، همان ضعفی را جبران کند که خودش ایجاد کرده است. اما تجربه شیلی مسیر متفاوتی را نشان میدهد. در این کشور، برای ساختمانهای بلندتر از 4 طبقه، رفتار غالب سازه عملاً بر پایه دیوارهای بتنآرمه شکل میگیرد؛ نه قاب خمشی. آییننامه شیلی، برخلاف رویکرد رایج آمریکایی، مهندس را به سمت افزایش سختی جانبی و استفاده گسترده از دیوارهای بتنآرمه هدایت میکند. نتیجه این تصمیم، فقط افزایش مقاومت جانبی نیست؛ بلکه تغییر کامل پیکربندی سازه، جرم، زمان تناوب ارتعاشی، سطح عملکرد و میزان آسیب پذیری سازهای و غیرسازهای ساختمان است. مسئله از کجا آغاز میشود؟ در سیستم قاب خمشی بتنآرمه، اتصال تیر به ستون گیردار است. برای کنترل دریفت، عمق تیرها افزایش مییابد و همین موضوع ارتفاع طبقات را بزرگتر میکند. بهصورت متداول: ارتفاع طبقات در ساختمانهای بلند شیلی حدود 3 متر است. اما در بسیاری از ساختمانهای بلند در ایران با سیستم قاب خمشی یا سیستم دوگانه، این عدد به حدود 3.5 تا 4.0 متر میرسد. این اختلاف ظاهراً کوچک، منشأ یک زنجیره کاملاً تعیینکننده در رفتار لرزهای ساختمان است. افزایش ارتفاع طبقه منجر به : - افزایش ارتفاع کل ساختمان - افزایش جرم لرزهای سازه - افزایش زمان تناوب ارتعاشی سازه - افزایش جابجایی جانبی - افزایش نیاز لرزهای برروی سازه و فونداسیون - و در نهایت، نیاز مجدد به تیرهای عمیقتر با سختی بیشتر. یعنی سازه وارد یک چرخهای میشود که خودش، خودش را سنگینتر و آسیبپذیرتر میکند. تفاوت فلسفه شیلی دقیقاً چیست؟ در شیلی، مهندس تلاش نمیکند یک سازه ذاتاً نرم را با شکلپذیری زیاد کنترل کند؛ بلکه از ابتدا اجازه شکلگیری تغییرمکانهای بزرگ را نمیدهد. وقتی سیستم سازهای از قاب خمشی به سیستم با رفتار غالب دیواری تغییر میکند، چند اتفاق همزمان رخ میدهد: - تیرها حذف میشوند یا ارتفاع آنها بهشدت کاهش مییابد. - ارتفاع طبقات کاهش پیدا میکند. - ارتفاع کل ساختمان کاهش پیدا میکند. - جرم لرزهای کاهش مییابد (کاهش ارتفاع ستونها، کاهش وزن ناشی از نما و میانقابها، کاهش وزن ناشی از تاسیسات و ...) - سختی جانبی افزایش پیدا میکند. - پریود ارتعاشی کاهش مییابد (هم جرم کم میشود هم سختی افزایش مییابد). - جابجایی و دریفت بهصورت قابل ملاحظه کاهش مییابد. یعنی سیستم دیواری، همزمان هم جرم را کاهش میدهد و هم سختی را افزایش میدهد؛ و هر دو عامل، مستقیماً پریود ارتعاشی را کاهش میدهند. ساختمان 23 طبقه Plaza del Mar با طبقات به ارتفاع حدود 3.0 متر و ارتفاع کل 68.4 متر از روی تراز پایه که جزئیات آن در لینک زیر تشریح شده است : https://ble.ir/PBD_ir/-4727696677045159459/1777397978744 ساختمان 22 طبقه Torres del Sol با طبقات به ارتفاع حدود 3.0 متر و ارتفاع کل 65.7 متر از روی تراز پایه که جزئیات آن در لینک زیر تشریح شده است : https://ble.ir/PBD_ir/7617248018312673529/1777401606406 یک مثال واقعی؛ فقط تغییر سیستم، بدون افزایش هزینه ساختمانهای 20 طبقه با سیستم قاب خمشی ویژه بتنی در ایران، ارتفاعی در حدود 72 متر دارند (هستند ساختمانهایی که ارتفاع آنها تا بیش از 80 متر هم میرسد). این ارتفاع کلی در ساختمان عمدتاً ناشی از تیرهای عمیق و ارتفاع بزرگتر در طبقات است. اگر همین ساختمان با سیستم دیوارهای بتنآرمه طراحی شود: ارتفاع طبقات میتواند حدود 50 سانتیمتر کاهش یابد. ارتفاع کل ساختمان به حدود 62 متر برسد. یعنی حدود 10 متر از ارتفاع کل حذف شود. این کاهش 10 متری فقط یک موضوع معماری نیست. همان 10 متر کاهش ارتفاع به معنای: حذف 10 متر ستون کاهش قابلتوجه حجم بتن کاهش مصرف آرماتور کاهش جرم لرزهای کاهش 10 متر نماسازی کاهش 10 متر از ارتفاع میانقاب ها و کاهش مستقیم تقاضای زلزله است. از سوی دیگر، حذف تیرها یا محدود شدن ارتفاع آنها نیز خود موجب کاهش قابلتوجه در مصرف بتن و فولاد میشود. در واقع، مصالحی که در سیستم قاب خمشی صرف کنترل ضعف ذاتی سازه میشد، اکنون میتواند در دیوارهای بتنآرمه و فونداسیون مصرف شود؛ یعنی مصالح از عضو کمبازدهتر به عضو پربازدهتر منتقل میشود. مقدار مصالح بتنی و فولادی مصرفی در 126 ساختمان شیلی https://ble.ir/PBD_ir/8777696341900035538/1777490232137 چرا این رویکرد از نظر لرزهای مؤثرتر است؟پریود ارتعاشی ساختمان رابطه مستقیم با جرم و رابطه معکوس با سختی دارد.
در سیستم دیواری:
ارتفاع کمتر ساختمان (با تعداد طبقات ثابت) منجر به جرم لرزهای کمتر میشودحذف یا محدود کردن ارتفاع تیرها منجر به کاهش جرم لرزهای میشود.استفاده از دیوار بتنآرمه منجر به افزایش سختی میشود.
و برآیند این سه عامل، کاهش قابل ملاحظه زمان تناوب ارتعاشی ساختمان را به دنبال خواهد داشت.
کاهش زمان تناوب ارتعاشی، شتاب سازه را افزایش میدهد. در نگاه اول به نظر میرسد افزایش نیروی زلزله منجر به غیراقتصادی شدن طرح میشود. اما در مقابل، جابجایی جانبی و دریفت بهشدت کاهش پیدا میکند؛ و در مهندسی زلزله، این کاهش جابجایی است که تعیینکننده سطح آسیب، تعمیرپذیری و قابلیت بهرهبرداری ساختمان پس از زلزله است، بنابراین براساس نتایج حاصل مقادیر مصالح مصرفی در بتن و آرماتور ساختمان های شیلی نشان میدهد که برآیند افزایش سختی و کاهش جابجایی و افزایش نیروی زلزله در نهایت منجر به افزایش مقدار مصالح مصرفی نخواهد شد.
به همین دلیل است که بسیاری از ساختمانهای مسکونی شیلی تحت زلزله MCE، عملاً در محدوده عملکرد IO یا Operational قرار میگیرند.
نسبت دریفت بام، به عنوان شاخص نهایی برای 2820 عدد ساختمان واقعی طراحی شده در شیلی در لینک زیر ارائه شده است:https://ble.ir/PBD_ir/-4454875564227166147/1777574902235
سختی مؤثر سازه ساختمانهای شیلی در مقایسه با ساختمانهای ژاپن و ترکیه در لینک زیر ارائه شده است:https://ble.ir/PBD_ir/-5605268429039282407/1777654151517
نکتهای که معمولاً دیده نمیشودمسئله اصلی فقط «مقدار مصالح» نیست.مسئله اصلی، محل مصرف مصالح و فلسفه توزیع سختی در سازه است. شیلی نشان داد که میتوان:
با ارتفاع کمتر،با زمان تناوب ارتعاشی کمتر،با جابجایی کمتر،و حتی با مصرف مصالح کنترلشدهتر،
به عملکردی رسید که ساختمان پس از زلزله همچنان قابل استفاده باقی بماند.
نتایج مطالعات سانتیاگو پوجول نیز دقیقاً همین موضوع را تأیید میکند:
با هزینهای معادل یک قاب خمشی طراحیشده برای دریفت ۲٪،میتوان یک سیستم دیواری با دریفت حدود ۱٪ طراحی کرد.
زیرا کاهش ارتفاع ساختمان، حذف تیرهای سنگین و افزایش سختی جانبی، همزمان باعث کاهش تقاضای لرزهای و بهینهتر شدن مصرف مصالح میشود.
جمعبندیبه نظر میرسد مسئله، برخلاف تصور رایج، چندان پیچیده نیست.
وقتی سیستم سازهای قاب خمشی بتنی باعث افزایش ارتفاع طبقات میشود،خودِ سیستم سازهای در حال تولید نیاز لرزهای جدید است.
و وقتی میتوان با تغییر فلسفه طراحی،ارتفاع ساختمان را کاهش داد،زمان تناوب ارتعاشی را کاهش داد،جابجایی را کنترل کرد،و همان مصالح را در اعضای پربازدهتر مصرف کرد،
این سؤال بهصورت جدی مطرح میشود:
اگر با همان هزینه بتوان ساختمانی کوتاهتر، سختتر، با جابجایی کمتر و تعمیرپذیرتر ساخت،چرا هنوز بخش بزرگی از طراحیها بر تولید تغییرمکانهای بزرگ و کنترل آنها با مصرف بیشتر مصالح استوار است؟
۱۰۲
دو اصلاح مهم برای ACI 318-25 در این فایل وجود دارد
اصلاح مدل تشدید دیوارهای بتن آرمه برای واحد SI
اصلاح مدل ظرفیت دورانی دیوارهای بتن آرمه و جایگزینی مقدار تشدید یافته با مقدار Ve
آیدی کانال PBD:@PBD_ir
اصلاح مدل تشدید دیوارهای بتن آرمه برای واحد SI
اصلاح مدل ظرفیت دورانی دیوارهای بتن آرمه و جایگزینی مقدار تشدید یافته با مقدار Ve
آیدی کانال PBD:@PBD_ir۱۱بازارسال شده از
امروز یکشنبه جلسه تبادل نظر فنی بین همکاران سازه ای (شرکت بهتاب) و همکاران ژیوتکنیکی (کلینیک ژیوتکنیک هندسه پارس) در خصوص طراحی ساختمان های بلند مرتبه منعقد شد.
به ترتیب از چپ:مهندس سید مسعود بابایی (بهتاب)مهندس جواد قدرتی ینگجه (بهتاب)اینجانبدکتر روزبه رضانژاد (کلینیک)مهندس سینا تیمورزادگان (کلینیک).
به ترتیب از چپ:مهندس سید مسعود بابایی (بهتاب)مهندس جواد قدرتی ینگجه (بهتاب)اینجانبدکتر روزبه رضانژاد (کلینیک)مهندس سینا تیمورزادگان (کلینیک).
۱۵بازارسال شده از
در ضمن افتخار داشتیم که کتاب بالا را از آقایان مهندس قدرتی و مهندس بابایی هدیه بگیریم.
کتاب بالا این ایده اساسی را مطرح میکند که اگر طراحی ساختمان در برابر زلزله فقط تامین کننده ایمنی جانی باشد، آنگاه ساختمان پس از وقوع زلزله طرح، غیرقابل استفاده میشود. با اندکی هزینه بیشتر و طراحی بر اساس فراکد (بالاتر از آیین نامه های معمول) میتوان بازدهی اقتصادی ساختمان پس از زلزله را تامین کرد..
کتاب بالا این ایده اساسی را مطرح میکند که اگر طراحی ساختمان در برابر زلزله فقط تامین کننده ایمنی جانی باشد، آنگاه ساختمان پس از وقوع زلزله طرح، غیرقابل استفاده میشود. با اندکی هزینه بیشتر و طراحی بر اساس فراکد (بالاتر از آیین نامه های معمول) میتوان بازدهی اقتصادی ساختمان پس از زلزله را تامین کرد..
۱۳PBD امروز یکشنبه جلسه تبادل نظر فنی بین همکاران سازه ای (شرکت بهتاب) و همکاران ژیوتکنیکی (کلینیک ژیوتکنیک هندسه پارس) در خصوص طراحی ساختمان های بلند مرتبه منعقد شد. به ترتیب از چپ: مهندس سید مسعود بابایی (بهتاب) مهندس جواد قدرتی ینگجه (بهتاب) اینجانب دکتر روزبه رضانژاد (کلینیک) مهندس سینا تیمورزادگان (کلینیک) .
امروز یکشنبه جلسه تبادل نظر فنی بین همکاران سازه ای (شرکت بهتاب) و همکاران ژیوتکنیکی (کلینیک ژیوتکنیک هندسه پارس) در خصوص طراحی ساختمان های بلند مرتبه منعقد شد. به ترتیب از چپ: مهندس سید مسعود بابایی (بهتاب) مهندس جواد قدرتی ینگجه (بهتاب) اینجانب دکتر روزبه رضانژاد (کلینیک) مهندس سینا تیمورزادگان (کلینیک) .باعث افتخار بود که امروز در جلسه تخصصی تبادل نظر فنی در خصوص طراحی ساختمانهای بلندمرتبه، در کنار جناب آقای دکتر فاخر و همکاران محترم ایشان، دکتر روزبه رضانژاد و مهندس سینا تیمورزادگان از کلینیک ژئوتکنیک هندسه پارس حضور داشتیم.
در این نشست تخصصی، گفتوگوهای بسیار ارزشمندی در زمینه تعامل سازه و ژئوتکنیک، تحلیل خطر لرزهای، تدوین ضوابط ژئوتکنیکی کشور و چالشهای آییننامهنویسی در مقایسه با استانداردها و ضوابط کشورهای توسعهیافته مطرح شد.
بهرهمندی از تجربیات و دیدگاههای ارزشمند جناب آقای دکتر فاخر، بهویژه در خصوص چالشهای فنی و اجرایی پروژههای تخصصی، مسیر توسعه ضوابط داخلی و دغدغههای حرفهای این حوزه، برای بنده بسیار آموزنده و الهامبخش بود.
بیتردید دکتر فاخر از چهرههای ماندگار و اثرگذار مهندسی ژئوتکنیک کشور و از شخصیتهای شناختهشده ملی و بینالمللی در این حوزه هستند و نقش ایشان در پیشرو بودن صنعت ژئوتکنیک کشور شایسته بالاترین قدردانیهاست.
از لطف و زمانی که در اختیار ما قرار دادند صمیمانه سپاسگزارم و امیدوارم فرصت بهرهمندی بیشتر از دانش و تجربیات ارزشمند ایشان فراهم باشد.
با احترام جواد قدرتی ینگجهسید مسعود بابائی
در این نشست تخصصی، گفتوگوهای بسیار ارزشمندی در زمینه تعامل سازه و ژئوتکنیک، تحلیل خطر لرزهای، تدوین ضوابط ژئوتکنیکی کشور و چالشهای آییننامهنویسی در مقایسه با استانداردها و ضوابط کشورهای توسعهیافته مطرح شد.
بهرهمندی از تجربیات و دیدگاههای ارزشمند جناب آقای دکتر فاخر، بهویژه در خصوص چالشهای فنی و اجرایی پروژههای تخصصی، مسیر توسعه ضوابط داخلی و دغدغههای حرفهای این حوزه، برای بنده بسیار آموزنده و الهامبخش بود.
بیتردید دکتر فاخر از چهرههای ماندگار و اثرگذار مهندسی ژئوتکنیک کشور و از شخصیتهای شناختهشده ملی و بینالمللی در این حوزه هستند و نقش ایشان در پیشرو بودن صنعت ژئوتکنیک کشور شایسته بالاترین قدردانیهاست.
از لطف و زمانی که در اختیار ما قرار دادند صمیمانه سپاسگزارم و امیدوارم فرصت بهرهمندی بیشتر از دانش و تجربیات ارزشمند ایشان فراهم باشد.
با احترام جواد قدرتی ینگجهسید مسعود بابائی
۱۳2800V5.pdf
۸.۹۶ مگابایت
ویرایش پنجم استاندارد 2800 منتشر شد
تغییرات مهم نسبت به نسخه پیش نویس :
1- کاهش نسبت دریفت طراحی سیستم قاب خمشی متوسط از 2% به 1.5%
2- کاهش ارتفاع مجاز سیستم قاب ویژه بتنی از 200 متر به 70 متر در تهران
3- کاهش ارتفاع مجاز سیستم قاب ویژه فولادی از 200 متر به 100 متر در تهران
4- کاهش ضریب رفتار سیستم قاب ویژه بتنی و فولادی از 7.5 به 6.5
5- تغییرات بسیار زیاد پیوست دوم و تحلیل تاریخچه پاسخ غیرخطی
6- اضافه شدن پیوست 11 تحت عنوان افزایش تاب آوری لرزه ای ساختمانها
مرجع تغییرات فوق پروژه جامع معاونت مسکن وزارت راه و شهرسازی است که در مرداد 1404 به مرکز تحقیقات ارسال شد.
تغییرات ویرایش 5 استاندارد 2800 از سال 1401 تا اسفند 1404https://ble.ir/PBD_ir/-172340350671601971/1777207611947
آیدی کانال PBD:@PBD_ir
تغییرات مهم نسبت به نسخه پیش نویس :
1- کاهش نسبت دریفت طراحی سیستم قاب خمشی متوسط از 2% به 1.5%
2- کاهش ارتفاع مجاز سیستم قاب ویژه بتنی از 200 متر به 70 متر در تهران
3- کاهش ارتفاع مجاز سیستم قاب ویژه فولادی از 200 متر به 100 متر در تهران
4- کاهش ضریب رفتار سیستم قاب ویژه بتنی و فولادی از 7.5 به 6.5
5- تغییرات بسیار زیاد پیوست دوم و تحلیل تاریخچه پاسخ غیرخطی
6- اضافه شدن پیوست 11 تحت عنوان افزایش تاب آوری لرزه ای ساختمانها
مرجع تغییرات فوق پروژه جامع معاونت مسکن وزارت راه و شهرسازی است که در مرداد 1404 به مرکز تحقیقات ارسال شد.
تغییرات ویرایش 5 استاندارد 2800 از سال 1401 تا اسفند 1404https://ble.ir/PBD_ir/-172340350671601971/1777207611947
آیدی کانال PBD:@PBD_ir۲۷۲۱No.52_PROPOSAL_IT-3-09-Final-FaultOffsetRequirements.pdf
۴۲۸.۲۲ کیلوبایت
ضوابط طراحی برای گسیختگی گسل برای اولین بار در NEHRP 2026 Fault Offset Design Requirements یکی از مهمترین تحولات در تدوین NEHRP 2026، معرفی مجموعه جدیدی از الزامات طراحی تحت عنوان Fault Offset Design Requirements است؛ پیشنهادی که در صورت تصویب، برای نخستین بار الزامات صریح طراحی در برابر خطر گسیختگی سطحی گسل را وارد ASCE 7-28 خواهد کرد. تا امروز، بخش عمده ضوابط لرزهای ASCE 7 بر لرزش زمین متمرکز بودهاند. در حالی که برای مخاطراتی نظیر شتاب زمین، روانگرایی و ... چارچوبهای طراحی نسبتاً جامعی توسعه یافته است، موضوع جابهجایی مستقیم گسل در محل ساختگاه همواره یکی از خلأهای مهم آییننامههای طراحی محسوب میشد. چالش اصلی اینجاست که در مجاورت گسلهای فعال، مسئله تنها به نیروهای اینرسی ناشی از زلزله محدود نمیشود. در چنین شرایطی، سازه و فونداسیون ممکن است مستقیماً تحت تأثیر جابهجایی دائمی زمین قرار گیرند؛ پدیدهای که میتواند باعث تمرکز شدید تغییرشکل، آسیبهای موضعی گسترده و اختلال جدی در عملکرد سازه شود. نکته قابل توجه آن است که این پیشنهاد به دنبال تعریف حریم ممنوعه ساختوساز در اطراف گسلها نیست. برخلاف برخی مقررات برنامهریزی و توسعه شهری که محدودیتهای مکانی برای ساختوساز در نزدیکی گسلها تعیین میکنند، این سند رویکردی مبتنی بر عملکرد را دنبال میکند. به بیان دیگر، هرگاه مطالعات زمینشناسی وجود خطر گسیختگی گسل در محل پروژه را نشان دهد، مهندس طراح موظف خواهد بود میزان جابهجایی محتمل گسل را تعیین کرده و اثر آن را در طراحی سازه و فونداسیون لحاظ کند. برای تحقق این هدف، پیشنهاد حاضر مفهوم «Maximum Considered Fault Displacement (MCFD)» را به عنوان مبنای طراحی معرفی میکند. این پارامتر نمایانگر بیشینه جابهجایی قابل انتظار گسل در محل پروژه بوده و مبنای ارزیابی عملکرد فونداسیون و سیستم باربر سازه قرار میگیرد. یکی دیگر از ویژگیهای مهم این پیشنهاد، تغییر نگرش از طراحی صرفاً مبتنی بر مقاومت به سمت طراحی مبتنی بر عملکرد است. هدف اصلی آن است که حتی در صورت وقوع جابهجایی قابل توجه گسل، سازه بتواند مسیر انتقال بارهای ثقلی خود را حفظ کرده و از فروریزش جلوگیری کند. در این چارچوب، استفاده از تحلیلهای پیشرفته، بررسی رفتار غیرخطی و ارزیابی عملکرد اجزای سازه و فونداسیون نقش کلیدی پیدا میکند. این پیشنهاد همچنین بر همکاری نزدیک میان متخصصان زمینشناسی، ژئوتکنیک و سازه تأکید ویژهای دارد و بازبینی مستقل مطالعات و طراحی را به عنوان یکی از الزامات اساسی فرآیند طراحی معرفی میکند. در مجموع، Fault Offset Design Requirements را میتوان یکی از مهمترین تغییرات پیشنهادی برای نسل آینده ضوابط لرزهای آمریکا دانست؛ تغییری که برای نخستین بار تلاش میکند دانش موجود درباره گسیختگی گسل را به الزامات اجرایی و قابل استفاده در طراحی مهندسی تبدیل کند و خلأ دیرینه آییننامهها در مواجهه با این مخاطره پیچیده را برطرف سازد. یک فصل جدید با عنوان «فرآیند طراحی برای توسعه خلاقیت و نوآوری در طراحی سیستمهای لرزهای (Behavior-Based Design – BBD)» برای NEHRP 2026https://ble.ir/PBD_ir/9159786123994782918/1777417097938 آیدی کانال PBD:@PBD_ir۱۱۳
همراهان محترم
امکان آپلود فایلهای با حجم بالا در بله وجود نداشته و در کانال تلگرام Iran PBD در خدمت شما خواهم بود.
آدرس کانال تلگرام Iran PBD :
https://t.me/PBD_Iran
امکان آپلود فایلهای با حجم بالا در بله وجود نداشته و در کانال تلگرام Iran PBD در خدمت شما خواهم بود.
آدرس کانال تلگرام Iran PBD :
https://t.me/PBD_Iran
۱۰