#پلاگارد
۱۷مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۱۷مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
#پلاگارد
۱۷مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۱۷مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
#پلاگارد
۱۷مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۱۷مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۱
#پلاگارد
۱۷مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۱۷مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۲
#پلاگارد
۱۷مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۱۷مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۳
«بسم الله»صلح امام حسن(ع)؛ وقتی جامعه، ظرفیت مقاومت را از دست میدهد
یکی از مهمترین درسهای صلح امام حسن(ع)، این است که سرنوشت یک جنگ فقط در میدان نبرد تعیین نمیشود؛ بلکه پیش از آن، در درون جامعه تعیین میشود.
امام حسن(ع) در تبیین علت پذیرش صلح با معاویه، مسئله را به «کمی نیرو» یا «ترس از دشمن» تقلیل نمیدهند. مسئله اصلی، تغییر وضعیت جامعه است.
ایشان میفرمایند:
«به خدا قسم، اندک بودن یار و ترس از ذلت، ما را از جنگ با اهل شام باز نداشت؛ بلکه پیش از این، با سلامت و اتحاد و صبر و استقامت با آنان میجنگیدیم؛ اما امروز سلامت و وحدت به دشمنی و انشقاق، و صبر و استقامت به بیتابی و شکایت تبدیل شده است.»
این سخن، یک حقیقت بزرگ در سیاست و حکمرانی را آشکار میکند:
قدرت یک جامعه فقط به تعداد نیرو، سلاح و امکانات آن نیست؛ قدرت واقعی، حاصلِ جمعِ توان مادی با انسجام اجتماعی و اراده تحمل هزینه است.
جامعهای که متحد است، میتواند هزینههای سنگین یک نبرد را تحمل کند؛ اما جامعهای که دچار شکاف و انشقاق شده، حتی اگر از امکانات فراوان برخوردار باشد، ممکن است در نقطهای از ادامه مقاومت بازبماند.
امام حسن(ع) سپس به تغییر مهمتری اشاره میکنند: تغییر تقدم دین و دنیا.
دیروز، «دین» جلودار «دنیا» بود؛ یعنی ارزشها و آرمانها تعیین میکردند که مردم چه هزینهای را حاضرند بپردازند. اما امروز، «دنیا» جلودار «دین» شده است؛ یعنی محاسبات مربوط به بقا، آسایش و منافع شخصی بر انگیزههای آرمانی غلبه کرده است.
بنابراین مسئله فقط این نیست که «چند نفر در میدان هستند»؛ مسئله این است که این افراد برای چه چیزی حاضرند هزینه بدهند و تا کجا حاضرند هزینه بدهند.
از همین منظر، صلح امام حسن(ع) را نباید شکست امام دانست. امام در برابر جامعهای قرار گرفته بود که ظرفیت اجتماعی لازم برای ادامه یک جنگ فرسایشی را از دست داده بود. ایشان حتی انتخاب را به خود مردم واگذار کردند: اگر زندگی دنیا را میخواهید، صلح را میپذیرم؛ و اگر مرگ در راه خدا را میخواهید، جنگ را ادامه میدهیم.
و پاسخ جامعه روشن بود:
«البقیة و الحیاة»؛ بقا و زندگی.
اینجاست که میتوان یکی از مهمترین قواعد سیاست را فهم کرد:
رهبر یک جامعه نمیتواند فقط بر اساس مطلوبهای آرمانی تصمیم بگیرد؛ باید ظرفیت واقعی جامعه برای پرداخت هزینه آن آرمان را نیز بشناسد.
این درس امروز نیز اهمیت فراوانی دارد.
دشمن، فقط توان نظامی ما را رصد نمیکند؛ جامعه ما را نیز رصد میکند. برای دشمن، دیدن شکاف، بیاعتمادی، انشقاق و کاهش تحمل اجتماعی، خود یک داده راهبردی است.
در وقایع ۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، شکافهای اجتماعی و سیاسی و صحنهای از افتراق در جامعه ایران آشکار شد.
اگر دشمن از این وضعیت چنین برداشت کرده باشد که جامعه ایران در درون خود دچار شکاف شده و انسجام آن کاهش یافته است، طبیعی است که محاسبات او درباره امکان فشار و درگیری تغییر کند و طمع راهبردی او افزایش یابد.
به بیان دیگر، دشمن فقط زمانی به یک کشور حمله نمیکند که از نظر نظامی آن را ضعیف ببیند؛ گاهی زمانی طمع میکند که تصور کند جامعه آن کشور دیگر یکپارچه نیست و هزینه مقاومت در آن افزایش یافته است.
اینجا پیوند میان تجربه امام حسن(ع) و امروز روشن میشود:
انشقاق داخلی، فقط یک مسئله اجتماعی نیست؛ یک مسئله امنیت ملی است.
کاهش صبر و تابآوری مردم، فقط یک مسئله فرهنگی نیست؛ مستقیماً بر قدرت بازدارندگی کشور اثر میگذارد.
و تضعیف پیوندهای اجتماعی، فقط یک اختلاف سیاسی نیست؛ میتواند محاسبات دشمن را تغییر دهد.
به همین دلیل، یکی از مهمترین الزامات قدرت ملی، حفظ «سلامت و اتحاد» و «صبر و استقامت» جامعه است؛ همان دو مؤلفهای که امام حسن(ع) از دست رفتن آنها را نقطه عطف ماجرا میدانستند.
در نهایت، شاید بتوان پیام تاریخی صلح امام حسن(ع) را در یک جمله خلاصه کرد:
امام شکست نخورد؛ اما جامعهای که باید هزینه پیروزی را میپرداخت، دیگر آمادگی پرداخت آن هزینه را نداشت.
و این شاید یکی از مهمترین هشدارهای تاریخ برای امروز باشد:
دشمن را فقط با موشک و سلاح بازدارندگی نمیکنیم؛ دشمن باید بداند جامعه ایران، در لحظه خطر، همچنان یک جامعه منسجم، صبور و مقاوم است.
زیرا گاهی بزرگترین سلاح دشمن، نه قدرت نظامی خودش، بلکه شکافی است که در جامعه ما پیدا میکند.
@Binesh_Rahbordi
صلح امام حسن(ع)؛ وقتی جامعه، ظرفیت مقاومت را از دست میدهدیکی از مهمترین درسهای صلح امام حسن(ع)، این است که سرنوشت یک جنگ فقط در میدان نبرد تعیین نمیشود؛ بلکه پیش از آن، در درون جامعه تعیین میشود.
امام حسن(ع) در تبیین علت پذیرش صلح با معاویه، مسئله را به «کمی نیرو» یا «ترس از دشمن» تقلیل نمیدهند. مسئله اصلی، تغییر وضعیت جامعه است.
ایشان میفرمایند:
«به خدا قسم، اندک بودن یار و ترس از ذلت، ما را از جنگ با اهل شام باز نداشت؛ بلکه پیش از این، با سلامت و اتحاد و صبر و استقامت با آنان میجنگیدیم؛ اما امروز سلامت و وحدت به دشمنی و انشقاق، و صبر و استقامت به بیتابی و شکایت تبدیل شده است.»
این سخن، یک حقیقت بزرگ در سیاست و حکمرانی را آشکار میکند:
قدرت یک جامعه فقط به تعداد نیرو، سلاح و امکانات آن نیست؛ قدرت واقعی، حاصلِ جمعِ توان مادی با انسجام اجتماعی و اراده تحمل هزینه است.
جامعهای که متحد است، میتواند هزینههای سنگین یک نبرد را تحمل کند؛ اما جامعهای که دچار شکاف و انشقاق شده، حتی اگر از امکانات فراوان برخوردار باشد، ممکن است در نقطهای از ادامه مقاومت بازبماند.
امام حسن(ع) سپس به تغییر مهمتری اشاره میکنند: تغییر تقدم دین و دنیا.
دیروز، «دین» جلودار «دنیا» بود؛ یعنی ارزشها و آرمانها تعیین میکردند که مردم چه هزینهای را حاضرند بپردازند. اما امروز، «دنیا» جلودار «دین» شده است؛ یعنی محاسبات مربوط به بقا، آسایش و منافع شخصی بر انگیزههای آرمانی غلبه کرده است.
بنابراین مسئله فقط این نیست که «چند نفر در میدان هستند»؛ مسئله این است که این افراد برای چه چیزی حاضرند هزینه بدهند و تا کجا حاضرند هزینه بدهند.
از همین منظر، صلح امام حسن(ع) را نباید شکست امام دانست. امام در برابر جامعهای قرار گرفته بود که ظرفیت اجتماعی لازم برای ادامه یک جنگ فرسایشی را از دست داده بود. ایشان حتی انتخاب را به خود مردم واگذار کردند: اگر زندگی دنیا را میخواهید، صلح را میپذیرم؛ و اگر مرگ در راه خدا را میخواهید، جنگ را ادامه میدهیم.
و پاسخ جامعه روشن بود:
«البقیة و الحیاة»؛ بقا و زندگی.
اینجاست که میتوان یکی از مهمترین قواعد سیاست را فهم کرد:
رهبر یک جامعه نمیتواند فقط بر اساس مطلوبهای آرمانی تصمیم بگیرد؛ باید ظرفیت واقعی جامعه برای پرداخت هزینه آن آرمان را نیز بشناسد.
این درس امروز نیز اهمیت فراوانی دارد.
دشمن، فقط توان نظامی ما را رصد نمیکند؛ جامعه ما را نیز رصد میکند. برای دشمن، دیدن شکاف، بیاعتمادی، انشقاق و کاهش تحمل اجتماعی، خود یک داده راهبردی است.
در وقایع ۱۸ و ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، شکافهای اجتماعی و سیاسی و صحنهای از افتراق در جامعه ایران آشکار شد.
اگر دشمن از این وضعیت چنین برداشت کرده باشد که جامعه ایران در درون خود دچار شکاف شده و انسجام آن کاهش یافته است، طبیعی است که محاسبات او درباره امکان فشار و درگیری تغییر کند و طمع راهبردی او افزایش یابد.
به بیان دیگر، دشمن فقط زمانی به یک کشور حمله نمیکند که از نظر نظامی آن را ضعیف ببیند؛ گاهی زمانی طمع میکند که تصور کند جامعه آن کشور دیگر یکپارچه نیست و هزینه مقاومت در آن افزایش یافته است.
اینجا پیوند میان تجربه امام حسن(ع) و امروز روشن میشود:
انشقاق داخلی، فقط یک مسئله اجتماعی نیست؛ یک مسئله امنیت ملی است.
کاهش صبر و تابآوری مردم، فقط یک مسئله فرهنگی نیست؛ مستقیماً بر قدرت بازدارندگی کشور اثر میگذارد.
و تضعیف پیوندهای اجتماعی، فقط یک اختلاف سیاسی نیست؛ میتواند محاسبات دشمن را تغییر دهد.
به همین دلیل، یکی از مهمترین الزامات قدرت ملی، حفظ «سلامت و اتحاد» و «صبر و استقامت» جامعه است؛ همان دو مؤلفهای که امام حسن(ع) از دست رفتن آنها را نقطه عطف ماجرا میدانستند.
در نهایت، شاید بتوان پیام تاریخی صلح امام حسن(ع) را در یک جمله خلاصه کرد:
امام شکست نخورد؛ اما جامعهای که باید هزینه پیروزی را میپرداخت، دیگر آمادگی پرداخت آن هزینه را نداشت.
و این شاید یکی از مهمترین هشدارهای تاریخ برای امروز باشد:
دشمن را فقط با موشک و سلاح بازدارندگی نمیکنیم؛ دشمن باید بداند جامعه ایران، در لحظه خطر، همچنان یک جامعه منسجم، صبور و مقاوم است.
زیرا گاهی بزرگترین سلاح دشمن، نه قدرت نظامی خودش، بلکه شکافی است که در جامعه ما پیدا میکند.
@Binesh_Rahbordi
۲
#پلاگارد
۱۸مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۱۸مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۳۱
#پلاگارد
۱۸مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۱۸مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۲
#پلاگارد
۱۸مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۱۸مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۲۱
#پلاگارد
۱۸مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۱۸مردادماه
شیراز _میدان معلم
تجمعات جنگ رمضان
ثبت و انعکاس مطالبات مردمی جنگ تحمیلی رمضان
https://ble.ir/Pelagard
ارتباط با پلاگارد@hafizey
۴۲