ادای دین به مرد عدالتیکی از بزرگترین نعمتهایی که خداوند به هر جوان ِ جویای راهی، میتواند بدهد، شاگردی استادانی است که ذرهای انحراف از معیارهای اصلی، در وجودشان وجود ندارد. و الحمدلله نعمت بزرگ من در اوایل شروع فعالیت رسانهای، همکاری با افرادی بود که دغدغه واقعی مردم، دین و ایران را داشتند. #احمدآقا نهفقط اولین استاد من در عرصه رسانه و سیاست؛ بلکه مهمترینشان در شکلگیری شالوده وجودیام بوده و هست.
انقلابیگری، ایراندوستی، دغدغهمندی، مردمداری، تکیه بر اصول، بهرهگیری از دانش، پرهیز از سیاستزدگی، دوری از اشرافیگری و از همه مهمتر عدالتخواهی -به معنای واقعی کلمه- مهمترین شاخصههای احمد توکلی بود.
امروز که ایشان را از دست دادیم؛ بازخوانی منش سیاسی و اجتماعی احمد توکلی -و عدالتخواهان واقعی مثل او- ضروریترین کار برای کسانی است که دغدغه عدالت داشته و میخواهند وارد فعالیت سیاسی و رسانهای بشوند.
پینوشت: عکس، مربوط به یکی از دادگاههای #احمدتوکلی در سال ۹۴ است؛ زمانیکه با شکایت برخی از مفسدین، دادگاهی شده بود... خدایش بیامرزد.
متن کامل: https://www.instagram.com/p/DMczsV8oiEi/
@Policy_Governance۸۱۱۱بازارسال شده از ایران همدل
گلریزان کاربران بله برای مردم مظلوم غزه
سومین گلریزان کاربران بله، جمعسپاری ۳ میلیارد تومان با هدف تهیه و توزیع نان برای مردم مظلوم غزه شروع شد!؛ سهم شما ۲۰۰ هزار توماندر پی تشدید محاصره رژیم صهیونیستی در غزه و وضعیت فاجعهبار مردم مقاوم فلسطین، پویش "ایران همدل" اقدام به برگزاری گلریزان برای تامین و توزیع "نان" بین مردم مقاوم غزه میکند.با مبالغ جمعشده، به سرعت و با راهکارهایی، بخشی از "نان" مورد نیاز مردم و بویژه کودکان گرسنه در غزه تهیه شده و به دست آنها خواهد رسید؛ انشاءالله.۳۰,۰۱۲,۰۰۰,۰۰۰ ریال
از ۳۰,۰۰۰,۰۰۰,۰۰۰ ریال
۱۰۰%
تامین شده
تکمیل شد
چهلمین روز شهادت دکتر طهرانچی: مردی با آرزوهای ناتمامیکم. اسفند ۹۷، به درخواست یکی از دوستان، طرحی برای تحول حوزه فرهنگی و دانشجویی دانشگاه آزاد اسلامی آماده کردم. قرار شد در یک جلسه خصوصی، برای رئیس دانشگاه، طرح را توضیح بدهم. چند دقیقهای پشت دفتر رئیس ماندیم؛ هنوز نرسیده بود. حدود یکساعت بعد، دکتر طهرانچی، همراه با چند جوان مسلح وارد دفتر شد. سلام و احوالپرسی گرمی کرد. تعجب کرده بودم. رئیس دانشگاه آزاد و این همه محافظ! نمیدانستم دانشمند مهمی است...
دوم. نیمساعت وقت داشتم تا ایده جدیدمان را توضیح بدهم. تقریبا از هر نظریه ارتباطات، رسانه و فرهنگ که صحبت میکردم تا انتهای آن را میدانست. ارائه خیلی سریعتر از انچه فکرش را میکردم تمام شد. طرح را پسندیده بود. فیالمجلس پیشنهاد داد به دانشگاه آزاد بروم و خودم مسئولیت اجرای آن را برعهده بگیرم. تردید داشتم. به آن اسلایدها چند نکته دیگر با الهام از قرآن، احادیث و نهجالبلاغه هم اضافه کرد. فکر کردم شاید استاد علوم انسانی یا الهیات و یا حتی فلسفه باشد! بعدها فهمیدم استاد تمام فیزیک هستهای است...
سوم. کرونا نفس همه کسبوکارها را گرفته بود و آموزش عالی هم از این قاعده مستثنا نبود. آموزش حضوری تعطیل شده بود؛ تمایل به درس خواندن در دانشگاه آزاد هم کمتر از گذشته بود. تعبیرش درباره این شرایط جالب بود؛ میگفت کرونا مثل پاس پشت دفاع، همه بازیکنان ما را از بازی خارج کرده! پیشنهادهای زیادی برای تغییر در درآمدزایی دانشگاه مطرح بود اما از بین همه آنها، فقط آنهایی را دنبال میکرد که به تقویت جریان علم و دانش نیز منجر شود. برای پیشرفت ایران، مردی با آرزوهای دوربرد بود.
چهارم. برای افتتاح برنامه آموزشیمان، دعوتش کرده بودیم. اسمش را گذاشته بودیم "تحریریه شهید باغبانی". نمیدانست خانواده شهید را هم دعوت کردهایم. وقت معرفی فرزند شهید، برقی در چشمانش دیدم که هیچ گاه نظیرش را ندیده بودم. درگوشی گفت: "همینهاست که برای آدم میماند..."
پنجم. بعد از اضافه شدن نامش به لیست افراد تحت تحریم، مستند کوتاهی برای انتشار ساختیم. به سختی قبول کرد آن را منتشر کنیم. میگفت من کار خاصی نکردهام؛ بروید و برای بزرگداشت امثال شهید مجید شهریاری و شهید داریوش رضایینژاد، کاری کنید. چند ماه بعد، برای سالگرد شهید مجید شهریاری، مستند کوتاهی درباره زندگی او ساختیم و قبل از انتشار برایش فرستادم. تیترش را گذاشت: #مردی_که_ناممکنها_را_ممکن_کرد
ششم. آخرین مکالمه تلفنیمان بعد از یک دلخوری شکل گرفت. با یکی از مدیران اصلی دانشگاه وارد چالش شده بودم و اجبارا دانشگاه را ترک کردم. تماس گرفته بود برای دلجویی. بعد هم پیام محبتآمیز دیگری فرستاد و نوشت: ".. زنده باشی. این تجربهها ذیقیمت است و اساسا مدیریت جوان انقلابی، مدیریت جوانانی است که فرصتها آن ها را آبدیده میکند و زودتر بزرگ میشوند." در پاسخ نوشتم: "... آرزوی سلامتی و طول عمر دارم برای خدمت به کشور. و شهادت در پایان راه."
@Policy_Governance۱۸۹۱۱۱ به مناسبت ۱۴ مهر؛ روز تهرانتهران و ظرفیتهایی برای سیاستگذاریچند سالی است که با تصویب شورای فرهنگ عمومی، چهاردهم مهر ماه به عنوان «روز تهران» نامگذاری شده و شاهد برگزاری مراسمهای بزرگداشتی تحتعنوان «هفته تهران» از سوی استانداری، فرمانداری و شهرداری تهران نیز هستیم. البته چنین نامگذاریهایی در همه جهان مرسوم است و بسیاری از شهرهای مهم جهان نیز در تقویم کشورهای خود، چنین روزی را دارند؛ روزی که تلاش میکند، توجهات را به سمت آن شهر معطوف کند. اما هدف اصلی «روز یا هفته تهران» چندان مشخص نیست. مواجهه ما با تهران چگونه است؟پایتخت دویست و چند ساله ایران؛ شهری پر از جنب و جوش و خروش.... یا تهران؛ شهر ابرچالشهای بیپایان؛ شهر آلودگی، ترافیک، معضلات اجتماعی و...
تهران؛ پیشرو در تغییرات اجتماعیپرواضح است که به دلیل ایجاد تمرکز سیاسی و اقتصادی در شهر تهران، این کلانشهر مهمترین بازیگر شاخصههای فرهنگی و اجتماعی در جامعه امروز ایران است. عموم ترندهای روز جامعه ایرانی، ابتدا از تهران برمیخیزد و سپس در کشور فراگیر میشود. چنین خصلتی، تهران را در موقعیتی خاص قرار میدهد به گونهای که ظرفیت اثرگذاری این شهر بر کل کشور، بیش از هر مولفه دیگری خواهد بود. در چنین شرایطی برنامهریزان و سیاستگذاران حوزه فرهنگی و اجتماعی با عملکرد موثر و مطلوب در شهر تهران، میتوانند امیدوار باشند، تغییرات مثبت فرهنگی و اجتماعی به سایر نقاط کشور نیز سرایت کند. مثالهای متعددی از این سرایت فرهنگی -مثبت یا منفی- را میتوان در جامعه ایرانی دید که منشا اصلی آن، تهران بوده است؛ از برگزاری جشنهای خیابانی در یک دهه اخیر تا ترویج خردهفرهنگ نگهداری حیوانات خانگی!
تهران، یک حس نوستالژیکحافظه جمعی جامعه ایرانی پر است از خاطرات تلخ و شیرینی که هر چه به دهههای متاخر، نزدیکتر میشویم، این حافظه پررنگتر از سالهای دورتر میشود. مرکزیت تهران در تحولات دو قرن اخیر، تمرکز تاریخی، فرهنگی و رسانهای بر این شهر، وجود مهمترین مراکز دانشگاهی، هنری و ... در، مهمترین عواملی است که نقش محوری به تهران در شکلگیری حس نوستالژیک به جامعه ایرانی میدهد. به باور محققان، نوستالژی، حسِ محبوبیت، امنیت و ارتباط با دیگران را ایجاد کرده و میتواند الهامبخش و مایه خوشبینی به آینده باشد؛ چون به ما کمک میکند چیزهای خوبی را درباره خودمان و دیگران به یاد آوریم. اگر سیاستگذار بتواند به خوبی از این حس بهرهگیری کرده و چشماندازی برای آینده ترسیم کند، میتواند در اجرای بهتر سیاستها و دستیابی موثرتر به اهداف برنامهای و قانونی موثر عمل کند. در چنین شرایطی، موفقیت در اجرای کمپینهایی مانند «تهران دوست داشتنی» حاصل بهرهگیری مطلوب از این حس نوستالژیک است.
تهران، شهر بیامکاناتی!علیرغم آنکه تهران، به عنوان پایتخت ایران از سال ۱۱۶۴ هجری، انتخاب شده و قطب اصلی اقتصاد ایران و بازار اصلی نیروی کار ایران شده است اما به دلیل رشد فزاینده جمعیتی و سر برآوردن حاشیهنشینی در آن، کماکان در توسعه امکانات و سرانههای شهری، در یکی از پایینترین سطوح در مقایسه با سایر کلانشهرهای کشور قرار دارد. به طور مثال، در شاخص فضای سبز، تهران با ۱۶ متر فضای سبز به ازای هر نفر، نهتنها نسبت به سرانه استاندارد حداقل ۲۵ مترمربعی، وضع نامطلوبی دارد که در ردهبندی داخلی کشور نیز، پایینتر از شهرهایی همچون اصفهان، شیراز و مشهد قرار میگیرد. اوضاع در امکانات بهداشت و درمان و دسترسی به تخت بیمارستانی نیز به همین مقدار وخیم است و به دلیل ناترازی در امکانات بهداشتی خصوصا در شهرهای حاشیهای تهران، شاهد هجوم بیماران به کلانشهر تهران هستیم؛ به گونهای که سطح دسترسی به تخت بیمارستانی در شهر تهران پایینتر از میانگین کشوری است. اوضاع در برخی مناطق همچون مناطق ۱۹، ۲۱ و ۱۵ شهرداری تهران، فاجعهبارتر است و این مناطق کمترین بیمارستان به ازای جمعیت را دارند.
جمعبندیسیاستگذاران و برنامهریزان برای بهبود وضعیت زندگی در کلانشهر تهران، ابزارهایی دارند که در بهرهگیری از آنها غفلتهای صورت گرفته است. جامعه ایرانی نشان داده که در سختیها، متمرکزتر از سایر ملتها عمل میکند؛ چه آنکه در جنگ تحمیلی ۱۲ روزه و علیرغم پروپاگاندایی که علیه جامعه ایرانی شده بود، پاسخ ایرانیان به تهدیدها از جنس شجاعت و همکاری بود و نه ترس و تفرقه. در سوی دیگر ظرفیتهای فرهنگی و نوستالژیک به گونهای است که تهران را دوستداشتنی تر از هر مولفهای میکند و ظرفیتی برای سیاستگذاران فراهم میسازد.
@Policy_Governance۱۱۱
نقدی بر سیاستگذاری حذف یارانه به شیوه دکتر میدری؛ درآمد ۳۰ میلیون تومانی در تهران رفاه نیست؛ فقط شرط دوام است!روز گذشته احمد میدری وزیر کار و تعاون در مجلس معیاری را برای حذف یارانه افراد اعلام کرد. او گفت: «هر کس در تهران مالک خانه باشد و کل خانواده ۳۰ میلیون تومان درآمد داشته باشد جز ۳ دهک بالا محاسبه میشود.»
تحلیل دادههای رسمی و روند تورم نشان میدهد چنین درآمدی، اگرچه توان اداره زندگی را تا حدی فراهم میکند، هرگز معناگر رفاه پایدار نیست.
گزارش کارشناسی بر پایه بررسیهای رسمی مرکز آمار ایران، بانک مرکزی و کمیته مزد تا نیمه دوم سال ۱۴۰۴ نشان میدهد که سی میلیون تومان در پایتخت امروز، بیشتر شاخصی از توان بقا برای ادامه حیات در کلان شهر تهران است تا تصویری از برخورداری واقعی.
تحلیل اقتصادی همه دادهها نشان میدهد که درآمد سی میلیون تومان در تهران در سال ۱۴۰۴، نه نشانه رفاه بلکه بیانگر موقعیت طبقه متوسط با توان مالی محدود است. چنین خانواری در برابر هزینهها میایستد اما توان پیشرفت ندارد. رفاه واقعی در ساختار شهری تهران امروز، نیازمند درآمد ماهانهای بین ۴۵ تا ۵۰ میلیون تومان است تا پسانداز و پوشش هزینههای غیراساسی ممکن شود؛ رقمی که تنها در دهک هشتم به بالا یافت میشود.
در نتیجه، استفاده از عدد سی میلیون تومان بهعنوان مرز حذف یارانه یا تشخیص برخورداری، از منظر کارشناسان اقتصادی، خطایی در تشخیص #عدالت_توزیعی است.
@Policy_Governance۲۱۱۱
هیاهویزیاد برای تقریباهیچتعیین قیمت سوم برای بنزین (با نرخ ۵۰۰۰تومان) با توجه به مصرف ۵۰میلیون لیتری این فرآورده از طریق کارت جایگاهها، خوشبینانه ظرفیت درآمدی روزانه ۱۰۰میلیاردتومان برای دولت ایجاد میکند؛ یعنی سالانه مبلغ ۳۶.۵همت به جیب دولت برمیگردد. این درآمد اندک درخالی حاصل نیشود که مصرف روزانه بنزین از تولید بیشتر شده و واردات آن سالانه ۴ میلیارد دلار هزینه دارد!
اما من با این کار مخالفم چون اجرای این سیاست ِ دمدستی، پنجرهی فرصت هر سیاست اصلاحی جدیتری را میبندد. به بیان دیگر، در حالیکه افکار عمومی پذیرش اصلاح شیوه فعلی مصرف بنزین و قیمتگذاری را دارد، اجرای این سیاست باعث میشود تورم انتظاری به وجود بیاید اما مسئله چندان حل نشود.
نکته آخر آنکه، #سیاستگذار حداقل ۵ راهکار برای کنترل مصرف تصویب کرده (از جمله انتقال سهمیه به کارت بانکی، افزودن LPG و متنوع کردن سبد سوخت، واردات خودرو برقی و نوسازی ناوگان حملونقل)، اما دولت تاکنون اجرا نکرده است.
@Policy_Governance۷۲۱۱سیاستگذاری و حکمرانی هیاهویزیاد برای تقریباهیچ تعیین قیمت سوم برای بنزین (با نرخ ۵۰۰۰تومان) با توجه به مصرف ۵۰میلیون لیتری این فرآورده از طریق کارت جایگاهها، خوشبینانه ظرفیت درآمدی روزانه ۱۰۰میلیاردتومان برای دولت ایجاد میکند؛ یعنی سالانه مبلغ ۳۶.۵همت به جیب دولت برمیگردد. این درآمد اندک درخالی حاصل نیشود که مصرف روزانه بنزین از تولید بیشتر شده و واردات آن سالانه ۴ میلیارد دلار هزینه دارد! اما من با این کار مخالفم چون اجرای این سیاست ِ دمدستی، پنجرهی فرصت هر سیاست اصلاحی جدیتری را میبندد. به بیان دیگر، در حالیکه افکار عمومی پذیرش اصلاح شیوه فعلی مصرف بنزین و قیمتگذاری را دارد، اجرای این سیاست باعث میشود تورم انتظاری به وجود بیاید اما مسئله چندان حل نشود. نکته آخر آنکه، #سیاستگذار حداقل ۵ راهکار برای کنترل مصرف تصویب کرده (از جمله انتقال سهمیه به کارت بانکی، افزودن LPG و متنوع کردن سبد سوخت، واردات خودرو برقی و نوسازی ناوگان حملونقل)، اما دولت تاکنون اجرا نکرده است. @Policy_Governance
هیاهویزیاد برای تقریباهیچ تعیین قیمت سوم برای بنزین (با نرخ ۵۰۰۰تومان) با توجه به مصرف ۵۰میلیون لیتری این فرآورده از طریق کارت جایگاهها، خوشبینانه ظرفیت درآمدی روزانه ۱۰۰میلیاردتومان برای دولت ایجاد میکند؛ یعنی سالانه مبلغ ۳۶.۵همت به جیب دولت برمیگردد. این درآمد اندک درخالی حاصل نیشود که مصرف روزانه بنزین از تولید بیشتر شده و واردات آن سالانه ۴ میلیارد دلار هزینه دارد! اما من با این کار مخالفم چون اجرای این سیاست ِ دمدستی، پنجرهی فرصت هر سیاست اصلاحی جدیتری را میبندد. به بیان دیگر، در حالیکه افکار عمومی پذیرش اصلاح شیوه فعلی مصرف بنزین و قیمتگذاری را دارد، اجرای این سیاست باعث میشود تورم انتظاری به وجود بیاید اما مسئله چندان حل نشود. نکته آخر آنکه، #سیاستگذار حداقل ۵ راهکار برای کنترل مصرف تصویب کرده (از جمله انتقال سهمیه به کارت بانکی، افزودن LPG و متنوع کردن سبد سوخت، واردات خودرو برقی و نوسازی ناوگان حملونقل)، اما دولت تاکنون اجرا نکرده است. @Policy_Governance نقدی بر سیاست جدید بنزینی دولتدر یادداشتی که خبرگزاری فارس منتشر کرد، درباره اشکالات مصوبه بنزینی دولت مواردی را یادآور شدم از جمله:
حذف سهیمه خودروهای نوشماره فارغ از استطاعت مالی صاحب آن!
ادامه سیاست اختصاص بنزین به خودرو به جای کد ملی
سیاست مغشوش در حذف کارت سوخت خانوارهای دارای چند خودرو
کاهش سهمیه خودروهای دوگانهسوز که مغایر با سیاست تنوع سبد سوختی است و...
با جمیع جهات، پیشبینی میکنم این مصوبه در هیات تطبیق مصوبات مجلس مورد ایراد جدی قرار بگیرد و احتمالا رد شود.
@Policy_Governance۳۱۱
توییت: در ۲سال گذشته، صندوق تأمین خسارتهای بدنی، بابت تامین خسارت تصادفهای زنان موتورسوار، ۱۳۰میلیارد ریال پرداخت کرده که از این مقدار، ۲۳درصد پروندهها مربوط به موتورسواران زیر۱۶سال بوده!نتیجه سیاستگذاری فعلی این است: زنان میتوانند سوار موتور باشند اما راکب آن نه... اصرار قانونگذار برای ندادن گواهینامه موتور به زنان را نمیفهمم. @Policy_Governance۳۱۱
یکمعادله ساده درباره هدررفت ارز ترجیحی ۲۸۵۰۰ تومانیقیمت عمده برنج پاکستانی، بسته به نوع آن، از ۷۵ سنت تا ۱.۲ دلار است؛ اما در ایران میانگین ۲ دلار در هر کیلو فروخته میشود!
نکته منفیتر آنکه، میلیاردها دلار ارز ترجیحی با نرخ ۲۸۵۰۰ تخصیص داده شده تا کالاهای اساسی همچون برنج وارد کنند اما قیمت برنج با قیمت جهانی آن و حتی بالاتر از آن نوسان دارد!
وقتی ارز ترجیحی ۲۸۵۰۰ تومانی برای واردات برنج تخصیص مییافت، قیمت برنج باید با احتساب هزینههای گمرکی، حملونقل و سود فروشنده، میانگین حدود ۵۰ هزار تومان میشد اما قیمت هر کیلو، امروز بیش از ۲۰۰ هزار تومان است!
@Policy_Governance۲۱۱۱بازارسال شده از مرکز نوآوری قوه مقننه
مجلس نگار ۳؛ روایتی از تجربههای نمایندگان پیشین مجلسمرکز نوآوری قوه مقننه برگزار میکند:
رونمایی از سومین شماره نشریه مجلس نگاربا موضوع: «روایتی از تجربههای نمایندگان ادوار مجلس»
در این نشست، چهرههای باسابقه مجلس، تجربههای زیسته خود از قانونگذاری، نظارت و تعامل با مردم را روایت میکنند.
با حضور نمایندگان باسابقه مجلس:دکتر جعفر قادری (نماینده شیراز در دورههای هشتم، نهم، یازدهم و دوازدهم)دکتر مهدی زاهدی (وزیر اسبق علوم و نماینده پیشین کرمان)دکتر اقبال شاکری (نماینده پیشین مجلس شورای اسلامی)
مهمان ویژه:همسر شهید دکتر فریدون عباسی (شهید هستهای جنگ 12 روزه، نماینده سابق مجلس) دبیر نشست:علی رجبی – پژوهشگر سیاستگذاری عمومی ارائهدهندگان:دکتر یحیی نیازی – مدرس دانشگاه و منتقدمرتضی قاضی – نویسنده و پژوهشگر حوزه تجربهنگاری
زمان: سهشنبه ۲۲ اردیبهشت ۱۴۰۵، ساعت ۱۴:۳۰ تا ۱۶:۰۰ مکان: مرکز پژوهشهای مجلس شورای اسلامی – ساختمان نیاوران – طبقه نهم لینک حضور مجازی (اسکایروم):https://skyroom.online/ch/live.rc/parleman-inno-center2 هماهنگی و اطلاعات بیشتر: ۰۹۱۲۷۰۱۷۰۹۱ حضور برای عموم آزاد است. کانال مرکز نوآوری در بله:@lcih_ir#تاریخ_نمایندگان_مجلس#مجلس_نگار#تجربه_نگاری#حکمرانی_پارلمانی#مرکز_نوآوری_قوه_مقننه#نوساز