نابهنجاری چیست؟ ۲
قبل از هر چیز باید بدونید که نابهنجاری یک پدیده ذهنیه نه عینی. مثل عشق. اگر از هر کسی بپرسید «عشق چیه؟» بهتون یک پاسخ متفاوت میده که الزاما نه درسته و نه غلط. نابهنجاری روانی هم همین طوره. یعنی یک تعریف واحد و یگانه ازش در دسترس نیست. به همین دلیل مجبوریم از روش شباهت خانوادگی برای نابهنجاری روانی استفاده کنیم. تصور کنید تو ساختمان شما یک همسایه جدید اومده باشه. شما هر روز اعضای خانواده جدید رو میبینید، باهاشون گفتگو میکنید و از ویژگیهای مختلف اونها رو مشاهده میکنید. متوجه میشید که یک پسر دیگه هم دارند که به تازگی رفته سربازی. مدتی بعد، یه روز تو خیابون، یک پسر جدید میبینید که به سمت ساختمان شما حرکت میکنه. شما حدس میزنید که این همون پسر سرباز این خانواده است. چرا؟ چند دلیل وجود داره: ۱) قدش: مثل اون خانواده قدش متوسطه. ۲) رنگ چشمهاش: مثل اون خانواده رنگ چشمهاش روشنه. ۳) وزن تقریبی. ۴) مدل راه رفتن. و ... آخر سر باهاش گفتگو میکنید و میبینید اتفاقا شبیه همونها هم صحبت میکنه (لحن، تن صدا و ...). شما در اینجا از روی شباهت یک عضو به خانواده وجود ارتباط بین اونها رو حدس زدید. قرار نیست تمام ویژگیهای عیناً یکسان باشند، همین که شبیه باشند کافیه. مثلا رنگ چشم این پسر از بقیه تیرهتره ولی به صورت کلی چشم روشن هست. یا قدش کمی بلند تر از اونهاست ولی در همون حده. صداش کمی بمتره، ولی به اونها میخوره و ... . شناسایی نابهنجاری روانی دقیقا مثل شناسایی یک عضو ناشناخته از روی شباهت های اعضاست. یعنی براساس ملاکهایی که وجود داره. هرچقدر ملاکهایی که در یک نابهنجاری روانی وجود داره، در یک فرد خاص بیشتر دیده بشه، شما با اطمینان بیشتری میتونید بگید که اون فرد هم اون نابهنجاری رو داره. مثلا هرچقدر ویژگیهای یک نفر به ملاکهای افسردگی بیشتر شبیه باشه، اون فرد به همون اندازه به داشتن نابهنجاری افسردگی نزدیکتره.
اما این شیوه با اینکه تنها راه ممکن برای شناسایی نابهنجاری هست، یک ایراد داره؛ کسی میتونه ایرادش رو بگه؟
صفحه اینستاگرامی ما:
@psyouth1
کانال روانشناسی نوجوان:
@psyouth
کانال کلینیک مددکاری آتیه در بله:
@atiyeble
#نابهنجاری #روانشناسی_نوجوان #تشخیص #شباهت
قبل از هر چیز باید بدونید که نابهنجاری یک پدیده ذهنیه نه عینی. مثل عشق. اگر از هر کسی بپرسید «عشق چیه؟» بهتون یک پاسخ متفاوت میده که الزاما نه درسته و نه غلط. نابهنجاری روانی هم همین طوره. یعنی یک تعریف واحد و یگانه ازش در دسترس نیست. به همین دلیل مجبوریم از روش شباهت خانوادگی برای نابهنجاری روانی استفاده کنیم. تصور کنید تو ساختمان شما یک همسایه جدید اومده باشه. شما هر روز اعضای خانواده جدید رو میبینید، باهاشون گفتگو میکنید و از ویژگیهای مختلف اونها رو مشاهده میکنید. متوجه میشید که یک پسر دیگه هم دارند که به تازگی رفته سربازی. مدتی بعد، یه روز تو خیابون، یک پسر جدید میبینید که به سمت ساختمان شما حرکت میکنه. شما حدس میزنید که این همون پسر سرباز این خانواده است. چرا؟ چند دلیل وجود داره: ۱) قدش: مثل اون خانواده قدش متوسطه. ۲) رنگ چشمهاش: مثل اون خانواده رنگ چشمهاش روشنه. ۳) وزن تقریبی. ۴) مدل راه رفتن. و ... آخر سر باهاش گفتگو میکنید و میبینید اتفاقا شبیه همونها هم صحبت میکنه (لحن، تن صدا و ...). شما در اینجا از روی شباهت یک عضو به خانواده وجود ارتباط بین اونها رو حدس زدید. قرار نیست تمام ویژگیهای عیناً یکسان باشند، همین که شبیه باشند کافیه. مثلا رنگ چشم این پسر از بقیه تیرهتره ولی به صورت کلی چشم روشن هست. یا قدش کمی بلند تر از اونهاست ولی در همون حده. صداش کمی بمتره، ولی به اونها میخوره و ... . شناسایی نابهنجاری روانی دقیقا مثل شناسایی یک عضو ناشناخته از روی شباهت های اعضاست. یعنی براساس ملاکهایی که وجود داره. هرچقدر ملاکهایی که در یک نابهنجاری روانی وجود داره، در یک فرد خاص بیشتر دیده بشه، شما با اطمینان بیشتری میتونید بگید که اون فرد هم اون نابهنجاری رو داره. مثلا هرچقدر ویژگیهای یک نفر به ملاکهای افسردگی بیشتر شبیه باشه، اون فرد به همون اندازه به داشتن نابهنجاری افسردگی نزدیکتره.اما این شیوه با اینکه تنها راه ممکن برای شناسایی نابهنجاری هست، یک ایراد داره؛ کسی میتونه ایرادش رو بگه؟
صفحه اینستاگرامی ما:
@psyouth1
کانال روانشناسی نوجوان:
@psyouth
کانال کلینیک مددکاری آتیه در بله:
@atiyeble
#نابهنجاری #روانشناسی_نوجوان #تشخیص #شباهت
۴۱ده قانون نادرست که باعث کمبود عزت نفس میشود:۷. انسان باید کامل و بیعیب باشد.
" /> همه ما از جنبههای مثبت و منفی فراوانی تشکیل شدیم. هیچ کدوممون بیعیب نیستیم. تمایل به بیعیب بودن با کاهش عزت نفس ارتباط داره.
صفحه اینستاگرامی ما:
@psyouth1
کانال روانشناسی نوجوان:
@psyouth
کانال کلینیک مددکاری آتیه در بله:
@atiyeble
#ده_قانون #عزت_نفس #تغییر #روان #روانشناسی_نوجوان
" /> همه ما از جنبههای مثبت و منفی فراوانی تشکیل شدیم. هیچ کدوممون بیعیب نیستیم. تمایل به بیعیب بودن با کاهش عزت نفس ارتباط داره.صفحه اینستاگرامی ما:
@psyouth1
کانال روانشناسی نوجوان:
@psyouth
کانال کلینیک مددکاری آتیه در بله:
@atiyeble
#ده_قانون #عزت_نفس #تغییر #روان #روانشناسی_نوجوان
۲۱نکته روز: پنجمین روزمشاوره، دریافت اطلاعات و راهکار نیست. اگر این طور بود هوش مصنوعی در خدمت شماست. مشاوره یعنی گفتگوی عمیق روانشناختی با یک فرد و صحبت از ناگفتهترین لایههای روان و اطمینان از اینکه مورد قضاوت قرار نمیگیریم. به این نکته، نقد وارده که گاهی در جریان مشاوره با یک انسان هم به همین هدف دسترسی پیدا نمیکنیم. در پاسخ باید گفت که این هدف مشاوره است (مثل هدف پزشکی که درمان مراجعه)، اما گاهی در ارتباط با پزشک هم به هدف حرفه پزشکی دسترسی پیدا نمیکنیم.شنبه ۱۴۰۵/۰۵/۱۰@psyouth@atiyeble
#روانشناسی_نوجوان #مشاوره #نکته روز
۳۱۱بازارسال شده از
دوپامین واقعی :دویدنوزنه زدننور خورشیدگرفتن دوش آب سردمزه مزه کردن لحظه حالبودن در حس وحال بی حوصلگیسخت تلاش کردن و افتخار کردن به خودبیشتر کردن مصرف پروتئینتجربه کردن چیزهای جدیدکار کردن در جهت اهدافمدام چک نکردن گوشیمدیتیشن کردنخواب کافی•┈••✾✾••┈• ble.ir/join/32kD2UFEPc
✾••┈• ble.ir/join/32kD2UFEPc
نکته روز: ششمین روز«*نه گفتن*» کودکان و نوجوانان به معنای آزادی بی قید و شرط آنها نیست. وقتی صحبت از نه گفتن میشه، بارها دیده شده که خیلی از خانوادهها از اون طرف بوم میافتند. همیشه رعایت کردن تعادل در رشد روانی ما مفیدتر و مهمتر از صرفا چسبیدن به یکی از دو حد بینهایته. در این مورد یک مثالی میخوندم (خاطر نیست کجا که بخوام نقل قول کنم): آزادی قطار از ریلها فاجعه به بار میاره. من آزاد هستم که در زندگی هیچ کاری نکنم، هیچ فعالیتی انجام ندم، هیچ مهارتی کسب نکنم، هیچ انگیزهای نداشته باشم. اما نتیجه این نوع از آزادی بیقید و شرط چیه؟ مفهومی که آقای اریک فروم در کتاب گریز از آزادی، تحت عنوان «#آزادی_منفی» معرفی میکنه.یکشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۱۱@psyouth@atiyeble
#روانشناسی_نوجوان #اریک_فروم #مهارت_نه_گفتن #تعادل #آزادی_منفی #نکته_روز
۳۱۱
نابهنجاری چیست؟ ۳پریشانی ذهنی در پست قبلی گفتیم برای شناسایی این که کسی در اطرافمون نابهنجاری روانی داره یا نه (یا خودمون حتی)، معمولا از شباهت خانوادگی استفاده میکنیم. یعنی تا چه اندازه ملاکهایی که نابهنجاری رو نشون میده در اون فرد خاص وجود داره. اما پرسشی که مطرح کردیم این بود که ایراد این سیستم برای شناسایی نابهنجاری چیه؟؟؟که کسی پاسخش رو نداشت مشکل اینه که چنین روشی به شدت وابسته به قضاوت بیرونیه. به همین دلیل مهمتریننننننننننننن ملاک ما برای تشخیص یک نابهنجاری اینه که خود فرد در عذاب باشه. عذابی که در روانشناسی بهش میگیم پریشانی روانی یا ذهنی (mental distress). یعنی از این نابهنجاری، من در عذاب و درد و شرایط سخت باشم. فرض کنید یکی از اطرافیانتون شبها دیر میخوابه، اگر افرادی که معمولا شبها سر ساعت میخوابند، این رفتار رو ببینند، (براساس شیوه شباهت خانوادگی) فکر میکنند که این یک نابهنجاریه. اما حقیقت اینه که چرخه تولید ملاتونین در مغز ما، در برخی از افراد واقعا متفاوته. یعنی اون کسی که میگه من شبها نمیتونم بخوابم نه دروغ میگه، نه وانمود میکنه و ... . بنابراین این مدل خوابیدن برای این فرد نابهنجاری نیست. چون براش پریشانی ذهنی ایجاد نمیکنه.
قصد دارم در مورد اینکه اصلا نابهنجاری چی هست کمی گفتگو کنیم. اگر در اطرافیان، کسی یا خانوادهای به این محتواها نیاز داشت، پست رو براشون بفرستید و به کانال روانشناسی نوجوان دعوت کنید.صفحه اینستاگرامی ما:
@psyouth1
کانال روانشناسی نوجوان:
@psyouth
کانال کلینیک مددکاری آتیه در بله:
@atiyeble
#نابهنجاری #روانشناسی_نوجوان #پریشانی_ذهنی #شباهت_خانوادگی #بی_خوابی #چرخه_ملاتونین
در پست قبلی گفتیم برای شناسایی این که کسی در اطرافمون نابهنجاری روانی داره یا نه (یا خودمون حتی)، معمولا از شباهت خانوادگی استفاده میکنیم. یعنی تا چه اندازه ملاکهایی که نابهنجاری رو نشون میده در اون فرد خاص وجود داره. اما پرسشی که مطرح کردیم این بود که ایراد این سیستم برای شناسایی نابهنجاری چیه؟؟؟که کسی پاسخش رو نداشت مشکل اینه که چنین روشی به شدت وابسته به قضاوت بیرونیه. به همین دلیل مهمتریننننننننننننن ملاک ما برای تشخیص یک نابهنجاری اینه که خود فرد در عذاب باشه. عذابی که در روانشناسی بهش میگیم پریشانی روانی یا ذهنی (mental distress). یعنی از این نابهنجاری، من در عذاب و درد و شرایط سخت باشم. فرض کنید یکی از اطرافیانتون شبها دیر میخوابه، اگر افرادی که معمولا شبها سر ساعت میخوابند، این رفتار رو ببینند، (براساس شیوه شباهت خانوادگی) فکر میکنند که این یک نابهنجاریه. اما حقیقت اینه که چرخه تولید ملاتونین در مغز ما، در برخی از افراد واقعا متفاوته. یعنی اون کسی که میگه من شبها نمیتونم بخوابم نه دروغ میگه، نه وانمود میکنه و ... . بنابراین این مدل خوابیدن برای این فرد نابهنجاری نیست. چون براش پریشانی ذهنی ایجاد نمیکنه.قصد دارم در مورد اینکه اصلا نابهنجاری چی هست کمی گفتگو کنیم. اگر در اطرافیان، کسی یا خانوادهای به این محتواها نیاز داشت، پست رو براشون بفرستید و به کانال روانشناسی نوجوان دعوت کنید.
صفحه اینستاگرامی ما:@psyouth1
کانال روانشناسی نوجوان:
@psyouth
کانال کلینیک مددکاری آتیه در بله:
@atiyeble
#نابهنجاری #روانشناسی_نوجوان #پریشانی_ذهنی #شباهت_خانوادگی #بی_خوابی #چرخه_ملاتونین
۲۲نکته روز: هفتمین روز«والدین نباید انتظار داشته باشند که فرزندان آنها را آرام کنند. این تکلیف هیچ فرزندی نیست.» گاهی والدین این انتظار رو دارند که فرزندان ناآرامیهای اونها رو کاهش بدن. اما این اشتباهه. برعکسش قابل قبولتره (یعنی اگر فرزندان توقع داشته باشند که والدین آنها رو آرام کنند معقولتره). ممکنه سوال پیش بیاد که پس والدین وقتی دچار ناآرامی میشن، چی کار کنند؟ دوشنبه ۱۴۰۵/۰۵/۱۲@psyouth@atiyeble
#روانشناسی_نوجوان #آرامش #توقعات_والدین #نکته_روز
۲۲
بازارسال شده از
«باز هم با هم دعوا کردن! یعنی من در تربیتشون شکست خوردم؟»
اگر هر بار که میبینید خواهر و برادرها با هم بحث میکنند یا سر یک اسباببازی با هم کلکل میکنند، قلبتان میریزد و فکر میکنید فرزندپروریتان اشتباه است... این متن را تا آخر بخوانید.
بگذارید یک حقیقت را به شما بگویم: *دعوا کردنِ کودکان، نشانه ضعف تربیتی نیست؛ بلکه نشانه «زندگی» است!
کودکانی که ساعتها در کنار هم هستند، در یک دنیای کوچکِ پر از تفاوتها، قدرتها و نیازها زندگی میکنند. دعوا کردنِ آنها در واقع نوعی «تمرینِ اجتماعی» است؛ آنها دارند یاد میگیرند که:
مرزهایشان را پیدا کنند.
با اختلاف نظرها روبرو شوند.
و از همه مهمتر، چطور دوباره با هم کنار بیایند.
در روانشناسی، به جای اینکه نگرانِ «لحظهی دعوا» باشید، به «لحظهی آشتی»* نگاه کنید.بزرگترین مهارتِ زندگی، نه در این است که هرگز با کسی دعوا نکنیم، بلکه در این است که بدانیم چطور بعد از یک اختلاف، دوباره به هم نزدیک شویم و صلح کنیم.
پس دفعه بعد که صدای بحثشان را شنیدید، به جای اینکه خودتان را مقصر بدانید، آرام بمانید و اجازه دهید آنها فرآیندِ حلِ مسئله و آشتی کردن را طی کنند. آنها دارند یاد میگیرند که چطور «انسان» باشند.🩹
در خانه شما، دعواهای بچهها معمولاً بر سر چیست؟ اسباببازی، توجه یا چیزهای دیگر؟ @KoodakEmrooz
اگر هر بار که میبینید خواهر و برادرها با هم بحث میکنند یا سر یک اسباببازی با هم کلکل میکنند، قلبتان میریزد و فکر میکنید فرزندپروریتان اشتباه است... این متن را تا آخر بخوانید.
بگذارید یک حقیقت را به شما بگویم: *دعوا کردنِ کودکان، نشانه ضعف تربیتی نیست؛ بلکه نشانه «زندگی» است!
کودکانی که ساعتها در کنار هم هستند، در یک دنیای کوچکِ پر از تفاوتها، قدرتها و نیازها زندگی میکنند. دعوا کردنِ آنها در واقع نوعی «تمرینِ اجتماعی» است؛ آنها دارند یاد میگیرند که:
مرزهایشان را پیدا کنند. با اختلاف نظرها روبرو شوند. و از همه مهمتر، چطور دوباره با هم کنار بیایند. در روانشناسی، به جای اینکه نگرانِ «لحظهی دعوا» باشید، به «لحظهی آشتی»* نگاه کنید.
بزرگترین مهارتِ زندگی، نه در این است که هرگز با کسی دعوا نکنیم، بلکه در این است که بدانیم چطور بعد از یک اختلاف، دوباره به هم نزدیک شویم و صلح کنیم.پس دفعه بعد که صدای بحثشان را شنیدید، به جای اینکه خودتان را مقصر بدانید، آرام بمانید و اجازه دهید آنها فرآیندِ حلِ مسئله و آشتی کردن را طی کنند. آنها دارند یاد میگیرند که چطور «انسان» باشند.
🩹در خانه شما، دعواهای بچهها معمولاً بر سر چیست؟ اسباببازی، توجه یا چیزهای دیگر؟ @KoodakEmrooz
کنترل ۳
کنترلگری گاهی برخی افراد گمان میکنند که میتونند رفتار دیگران رو کنترل کنند. مثلا والدینی که فرزند خودشون رو میزنند، این تصور رو دارند که با کتک زدن، میشه رفتار او رو تغییر داد. در مورد کنترلگری دو تا نکته مهم وجود داره:
نکته اول اینه که این کنترلگری دو حالت سخت و نرم داره. کنترل سخت مثل تهدید، سرزنش، کتک زدن و ... . کنترل نرم مثل مقایسه، غُر زدن، قهر کردن و ... . شما اگر کنترلگر هستید از کدوم روشها استفاده میکنید؟ نکته دوم اینه که کنترلگری هرگز در تغییر رفتار دیگران موثر نیست. بلکه کسی که احساس کنه دیگران دارند اون رو کنترل میکنند یا مخالفت میکنه (اگر احساس کنه که قدرت این کار رو داره)، یا دست به مخفی کاری میزنه (اگر احساس کنه که قدرت این کار رو نداره).
صفحه اینستاگرامی ما:
@psyouth1
کانال روانشناسی نوجوان:
@psyouth
کانال کلینیک مددکاری آتیه در بله:
@atiyeble#کنترل #کنترلگری #روانشناسی_نوجوان #مخالفت #مخفیکاری
کنترلگری
گاهی برخی افراد گمان میکنند که میتونند رفتار دیگران رو کنترل کنند. مثلا والدینی که فرزند خودشون رو میزنند، این تصور رو دارند که با کتک زدن، میشه رفتار او رو تغییر داد. در مورد کنترلگری دو تا نکته مهم وجود داره: نکته اول اینه که این کنترلگری دو حالت سخت و نرم داره. کنترل سخت مثل تهدید، سرزنش، کتک زدن و ... . کنترل نرم مثل مقایسه، غُر زدن، قهر کردن و ... . شما اگر کنترلگر هستید از کدوم روشها استفاده میکنید؟ نکته دوم اینه که کنترلگری هرگز در تغییر رفتار دیگران موثر نیست. بلکه کسی که احساس کنه دیگران دارند اون رو کنترل میکنند یا مخالفت میکنه (اگر احساس کنه که قدرت این کار رو داره)، یا دست به مخفی کاری میزنه (اگر احساس کنه که قدرت این کار رو نداره).صفحه اینستاگرامی ما:
@psyouth1
کانال روانشناسی نوجوان:
@psyouth
کانال کلینیک مددکاری آتیه در بله:
@atiyeble#کنترل #کنترلگری #روانشناسی_نوجوان #مخالفت #مخفیکاری
۳