#دعاهای_روزانه
اللَّهُمَّ اشْرَحَ بِكِتَابِكَ صَدْرِي
خدایا به وسیله کتابت (قرآن)سینه ام را بگشای!
کانالِ قرآنپویانتدبر در قرآن ،تعقل در شريعت
@quranpuyan
کانالِ قرآنپویانتدبر در قرآن ،تعقل در شريعت
@quranpuyan
۵۰
۰:۴۳
༻
۱۴
۰:۴۳
129-anam-ar-dabagh.mp3
۰۲:۳۲-۵۰۹.۴۱ کیلوبایت
۱۴
۰:۴۴
4_5969736556955568855.mp3
۰۶:۵۴-۷.۹ مگابایت
۱۳
۰:۴۴
#گزیده_نڪات_تفسیرے #صفحه_129
#آیه11انعام
قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ (۱۱/انعام)
بگو روی زمين گردش كنيد، سپس بنگريد سرانجام آنها كه آيات الهی را تكذيب میكردند چه شد؟!

قرآن در اينجا برای بيدار ساختن اين افراد لجوج و خود خواه از راه ديگری وارد شده و به پيامبر دستور میدهد كه به آنها سفارش كند، در زمين به سير و سياحت بپردازند و عواقب كسانی كه حقايق را تكذيب كردند با چشم خود ببينند، شايد بيدار شوند (قُلْ سِيرُوا فِي الْأَرْضِ ثُمَّ انْظُرُوا كَيْفَ كانَ عاقِبَةُ الْمُكَذِّبِينَ).

شك نيست كه مشاهده آثار گذشتگان و اقوامی كه بر اثر پشت پا زدن به حقايق راه فنا و نابودی را پيمودند، تاثيرش بسيار بيشتر از مطالعه تاريخ آنها در كتابها است، زيرا اين آثار حقيقت را محسوس و قابل لمس میسازد.شايد به خاطر همين است كه جمله انظروا (نگاه كنيد) را به كار برده نه" تفكروا" (بينديشيد).ضمنا ذكر كلمه" ثم" كه معمولا در مورد عطف با فاصله زمانی به كار میرود، ممكن است به خاطر توجه دادن به اين حقيقت باشد كه در اين سير و قضاوت خود عجله نكنند، بلكه هنگامی كه آثار گذشتگان را مشاهده كردند، با حوصله و دقت بينديشند سپس نتيجهگيری كرده، عاقبت كار آنها را با چشم ببينند.
تفسیر نمونه
༻

༺
@quranpuyan
༻
۳۹
۰:۴۵
#گزیده_نڪات_تفسیرے #صفحه_129
معنای #قاهر بودن خدای سبحان و فرق آن با #قهر و #غلبه_موجودات بر يكديگر
وَ هُوَ الْقاهِرُ فَوْقَ عِبادِهِ وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْخَبِيرُ
اوست که بر بندگانش چیره و مسلط است و اوست که حکیم و آگاه است.أنعام - ۱۸

لفظ" قاهر" از اسمايی است كه هم بر خدای متعال اطلاق میشود، و هم بر سلسله اسباب، صادق است، الا اينكه بين قهر او و قهر اسباب فرق است، زيرا اگر غير او بعضی بر بعضی ديگر قهر و غلبه دارند در عين حال قاهر و مقهور از جهت مرتبه وجودی، و درجه هستی، با هم برابرند، باين معنا كه اگر آتش مثلا بر هيزم قهر میكند و آن را مشتعل میسازد خودش با آن هيزم، هر دو موجودی هستند طبيعی. چيزی كه هست، اقتضای طبع يكی، مخالف اقتضای طبع ديگری است، و اقتضای طبع آتش در تحميل اثر خود بر هيزم، قویتر است از اقتضای هيزم در تحميل اثر خود بر آتش، و از اين جهت است كه آتش بر هيزم غلبه و ظهور كرده و آن را از تاثير خود متاثر میسازد.

و ليكن خدای سبحان، قهرش مانند قهر آتش بر هيزم نيست، بلكه او قاهر است به تفوق و احاطه مطلق، نه به قویتر بودن در اقتضای طبيعی به اين معنا كه اگر ما آتش زدن و شعلهور ساختن چيزی از قبيل هيزم و امثال آن را به خدای سبحان نسبت دهيم معنای اين نسبت ما اين است كه خدای سبحان هم به وجود مخصوص و محدودی كه با آن وجود هيزم را ايجاد كرده و هم به خواص و كيفياتی كه به آن داده و آن را با دست قدرت خود مجهز به آن خواص نموده و هم به ايجاد آتشی كه آن را طعمه خود سازد و آن آتش نيز ذات و آثارش ملك او است، و هم به اينكه نيروی مقاومت در برابر آتش را از آن سلب نموده بر آن قاهر است.

آری، قهر خدای تعالی بر هيزم به اين معنا است، نه به معنای قهر موجودات بر يكديگر.چون او است كه هر چيزی را در جای خود وضع كرده و از آن جمله احتراق و اشتعال را هم در هيزم قرار داده، به طوری كه در برابر اراده و مشيت او قدرت سرپيچی از اين امر و از ساير امور و آثاری كه در آن نهاده، ندارد. برای اراده و مشيت او افقی است ما فوق هستی هيزم.پس اگر میگوييم خداوند بر بندگان قاهر است قهر او نظير قهر بعضی از بندگان بر بعضی ديگر (كه همه در عرض هم هستند) نيست، قرآن كريم اين بحث ما را و هم چنين نتيجهای را كه از آن گرفتيم تصديق دارد، برای اينكه در دو جای اين سوره يعنی در اين آيه و در آيه" ۶۱" قهر را به عنوان اسمی از اسمای خدا ذكر كرده، در حالی كه اگر قهر او مانند قهر بندگان بود بايد به عنوان وصف ذكر میفرمود.
تفسیر المیزان
༻

༺
@quranpuyan
༻
۱۷
۰:۴۵
#قرآنفهمیبرایهمه : تدبر در سوره های قرآن #به_ترتيب_نزول


#سوره_انعام فراز ايات 95-113
أَفَغَيْرَ اللّهِ أَبْتَغِي حَكَمًا وَهُوَ الَّذِي أَنَزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتَابَ مُفَصَّلاً وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِّن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ {114}پس آيا داورى جز خدا جويم با اينكه اوست كه اين كتاب را به تفصيل به سوى شما نازل كرده است و كسانى كه كتاب [آسمانى] بديشان دادهايم مىدانند كه آن از جانب پروردگارت به حق فرو فرستاده شده است پس تو از ترديدكنندگان مباش {114}
وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً لاَّ مُبَدِّلِ لِكَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ {115}و سخن پروردگارت به راستى و داد سرانجام گرفته است و هيچ تغييردهندهاى براى كلمات او نيست و او شنواى داناست {115}وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِي الأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللّهِ إِن يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ {116}و اگر از بيشتر كسانى كه در [اين سر]زمين مىباشند پيروى كنى تو را از راه خدا گمراه مىكنند آنان جز از گمان [خود] پيروى نمىكنند و جز به حدس و تخمين نمىپردازند {116}إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ مَن يَضِلُّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ {117}باری پرودگار تو به حال کسی که از راه او منحرف میشود دانا تراست و به هدایت یافتگان نیز داناتر استفَكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ إِن كُنتُمْ بِآيَاتِهِ مُؤْمِنِينَ {118}پس اگر به آيات او ايمان داريد از آنچه نام خدا [به هنگام ذبح] بر آن برده شده است بخوريد {118}وَمَا لَكُمْ أَلاَّ تَأْكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُم مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلاَّ مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَإِنَّ كَثِيرًا لَّيُضِلُّونَ بِأَهْوَائِهِم بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ {119}و شما را چه شده است كه از آنچه نام خدا بر آن برده شده است نمىخوريد با اينكه [خدا] آنچه را بر شما حرام كرده جز آنچه بدان ناچار شدهايد براى شما به تفصيل بيان نموده است و به راستى بسيارى [از مردم ديگران را] از روى نادانى با هوسهاى خود گمراه مىكنند آرى پروردگار تو به [حال] تجاوزكاران داناتر است {119}
وَذَرُواْ ظَاهِرَ الإِثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُواْ يَقْتَرِفُونَ {120}و گناه آشكار و پنهان را رها كنيد زيرا كسانى كه مرتكب گناه مىشوند به زودى در برابر آنچه به دست مىآوردند كيفر خواهند يافت {120}
وَلاَ تَأْكُلُواْ مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَآئِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ {121}و از آنچه نام خدا بر آن برده نشده است مخوريد چرا كه آن قطعا نافرمانى است و در قيقتشيطانها به دوستان خود وسوسه مىكنند تا با شما ستيزه نمايند و اگر اطاعتشان كنيد قطعا شما هم مشركيد {121}
عصاره فراز آیات 114-121: ای مومنین تنها حکم خدا را که در قران بخوبی بیان شده، عمل کنید . اگر از دیگران که از روی گمان و بدون علم حکم میدهند تبعیت کنید گمراه میشوید و از مشرکان خواهید بود.پس حرمت اکل گوشتهای قربانی نشده با نام خدا را مراعات کنید .
نکات:در آیه 119 اشاره شده که احکام مربوط به محرمات غذایی قبلا تفصیل داده شده و حال انکه در سوره های مکی تنها سوره نحل و انعام باین موضوع پرداخته اند.با توجه به اینکه سوره نحل، اواخر دوران مکی نازل شده است، پس ایه به چه چیزی اشاره دارد؟المیزان بر این باور است که: از آيه شريفه به دست مى آيد كه محرمات از خوردنيها قبل از سوره انعام نازل شده ، و چون اين محرمات در ميان سور مكى در سوره نحل است پس بايد سوره نحل قبل از انعام نازل شده باشد.برحسب محاسبات كتاب سير تحوّل قرآن مرحوم بازرگان، این ایه در سال 6 هجرت نازل شده است و حكم محرمات چهارگانه (مردار، گوشت خوك، خون، و آنچه به نام غير خدا ذبح شده) در آية 115 سورة نحل (16:115) در سال 2 هجري آمده است. اين مطلب سه بار ديگر در سالهاي بعد مورد تأكيد قرار گرفته است: بقره 173 (2:173) (9 هجري)، انعام 145 (6:145) (10 هجري)، و مائده 3 (5:3) (11 هجري).
ولی ممکن است اشاره به کتب اسمانی قبلی و یا ایات ادامه همین سوره باشد.
سيدكاظم فرهنگ
https://new.quranpuyan.com/Post/Index/209
کانالِ قرآنپویان تدبر در قرآن ،تفقه در دين┏━━

━━┓
@quranpuyan ┗━━

━━┛
أَفَغَيْرَ اللّهِ أَبْتَغِي حَكَمًا وَهُوَ الَّذِي أَنَزَلَ إِلَيْكُمُ الْكِتَابَ مُفَصَّلاً وَالَّذِينَ آتَيْنَاهُمُ الْكِتَابَ يَعْلَمُونَ أَنَّهُ مُنَزَّلٌ مِّن رَّبِّكَ بِالْحَقِّ فَلاَ تَكُونَنَّ مِنَ الْمُمْتَرِينَ {114}پس آيا داورى جز خدا جويم با اينكه اوست كه اين كتاب را به تفصيل به سوى شما نازل كرده است و كسانى كه كتاب [آسمانى] بديشان دادهايم مىدانند كه آن از جانب پروردگارت به حق فرو فرستاده شده است پس تو از ترديدكنندگان مباش {114}
وَتَمَّتْ كَلِمَتُ رَبِّكَ صِدْقًا وَعَدْلاً لاَّ مُبَدِّلِ لِكَلِمَاتِهِ وَهُوَ السَّمِيعُ الْعَلِيمُ {115}و سخن پروردگارت به راستى و داد سرانجام گرفته است و هيچ تغييردهندهاى براى كلمات او نيست و او شنواى داناست {115}وَإِن تُطِعْ أَكْثَرَ مَن فِي الأَرْضِ يُضِلُّوكَ عَن سَبِيلِ اللّهِ إِن يَتَّبِعُونَ إِلاَّ الظَّنَّ وَإِنْ هُمْ إِلاَّ يَخْرُصُونَ {116}و اگر از بيشتر كسانى كه در [اين سر]زمين مىباشند پيروى كنى تو را از راه خدا گمراه مىكنند آنان جز از گمان [خود] پيروى نمىكنند و جز به حدس و تخمين نمىپردازند {116}إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ مَن يَضِلُّ عَن سَبِيلِهِ وَهُوَ أَعْلَمُ بِالْمُهْتَدِينَ {117}باری پرودگار تو به حال کسی که از راه او منحرف میشود دانا تراست و به هدایت یافتگان نیز داناتر استفَكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ إِن كُنتُمْ بِآيَاتِهِ مُؤْمِنِينَ {118}پس اگر به آيات او ايمان داريد از آنچه نام خدا [به هنگام ذبح] بر آن برده شده است بخوريد {118}وَمَا لَكُمْ أَلاَّ تَأْكُلُواْ مِمَّا ذُكِرَ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَقَدْ فَصَّلَ لَكُم مَّا حَرَّمَ عَلَيْكُمْ إِلاَّ مَا اضْطُرِرْتُمْ إِلَيْهِ وَإِنَّ كَثِيرًا لَّيُضِلُّونَ بِأَهْوَائِهِم بِغَيْرِ عِلْمٍ إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِالْمُعْتَدِينَ {119}و شما را چه شده است كه از آنچه نام خدا بر آن برده شده است نمىخوريد با اينكه [خدا] آنچه را بر شما حرام كرده جز آنچه بدان ناچار شدهايد براى شما به تفصيل بيان نموده است و به راستى بسيارى [از مردم ديگران را] از روى نادانى با هوسهاى خود گمراه مىكنند آرى پروردگار تو به [حال] تجاوزكاران داناتر است {119}
وَذَرُواْ ظَاهِرَ الإِثْمِ وَبَاطِنَهُ إِنَّ الَّذِينَ يَكْسِبُونَ الإِثْمَ سَيُجْزَوْنَ بِمَا كَانُواْ يَقْتَرِفُونَ {120}و گناه آشكار و پنهان را رها كنيد زيرا كسانى كه مرتكب گناه مىشوند به زودى در برابر آنچه به دست مىآوردند كيفر خواهند يافت {120}
وَلاَ تَأْكُلُواْ مِمَّا لَمْ يُذْكَرِ اسْمُ اللّهِ عَلَيْهِ وَإِنَّهُ لَفِسْقٌ وَإِنَّ الشَّيَاطِينَ لَيُوحُونَ إِلَى أَوْلِيَآئِهِمْ لِيُجَادِلُوكُمْ وَإِنْ أَطَعْتُمُوهُمْ إِنَّكُمْ لَمُشْرِكُونَ {121}و از آنچه نام خدا بر آن برده نشده است مخوريد چرا كه آن قطعا نافرمانى است و در قيقتشيطانها به دوستان خود وسوسه مىكنند تا با شما ستيزه نمايند و اگر اطاعتشان كنيد قطعا شما هم مشركيد {121}
ولی ممکن است اشاره به کتب اسمانی قبلی و یا ایات ادامه همین سوره باشد.
https://new.quranpuyan.com/Post/Index/209
کانالِ قرآنپویان تدبر در قرآن ،تفقه در دين┏━━
۲۴
۷:۳۰
﷽#زندگي_قرآني.
شماره 546
سوره #مائده 87#حلال_خدا را #حرام نكنيد كه #تجاوز در كارخداست.
يَاأَيُّهَا الَّذِينَ آمَنُوا لَا تُحَرِّمُوا طَيِّبَاتِ مَا أَحَلَّ اللَّهُ لَكُمْ وَلَا تَعْتَدُوا إِنَّ اللَّهَ لَا يُحِبُّ الْمُعْتَدِينَ مائده:87 اي كساني كه ايمان آوردهايد، روزيهاي پاكي را كه خدا براي شما حلال شمرده است تحريم نكنيد و از حدّ تعادل خارج نشويد كه خدا البته تجاوزكنندگان را دوست ندارد
"راغب در مفردات گفته است: "#حرام" به معناى چيزى است كه از آن منع شده باشد، چه اين منع به تسخير الهى باشد، و چه به منع قهرى، و چه به منع عقلى يا منع شرعى يا از ناحيه كسى كه اطاعت امرش لازم است. و در باره معناى كلمه "#حلال" هم گفته است "حل" در اصل به معناى گشودن گره استمعناى آيه اين است: حرام نكنيد آنچه را كه خدا برايتان حلال كرده، با اينكه ايمان به خدا آوردهايد و خود را تسليم امر او نمودهايد.
الزام به ترك آنچه خدا حلال كرده، تعدى از حدود الهى و تجاوز به سلطنت تشريعى او استوَ لاٰ تَعْتَدُوا إِنَّ اَللّٰهَ لاٰ يُحِبُّ اَلْمُعْتَدِينَ " ظاهر سياق آيه اين است كه مراد از" اعتدا "همان تحريم حلالى است كه شرحش داده شد، پس اينكه فرمود: " وَ لاٰ تَعْتَدُوا" بمنزله تاكيد است براى: " لاٰ تُحَرِّمُوا..."
تفسير الميزان
تحريم حلال آن است كه مثلا كسى قسم خورد كه به فلان حلال نزديك نشود و يا تصميم بگيرد كه فلان حلال را انجام ندهد مثلا نخوابد، به زنان نزديك نشود
آمدن #طيبات اشاره است كه تحريم آنها خروج از حكم فطرت است زيرا فطرت انسانى آنها را مىپسندد، لاٰ تَعْتَدُوا نشان مىدهد كه اينكار تجاوز بر #حريم_خدا و #تجاوز از حكم فطرت است
تفسير احسن الحديث
حلال و حرام را آفرينندة انسان تعيين ميكند، اما همواره در طول تاريخ متولياني به ادعاي نمايندگي خدا و مراقبت از دين او، حلال و حرامهايي را به خيال خود وضع كردهاند تا تودههاي ناآگاه را وابسته و محتاج مقرّرات خود ساخته نمايند.
تفسير بازرگان
کانالِ قرآنپویان تدبر در قرآن ،تفقه در دين┏━━

━━┓
@quranpuyan ┗━━

━━┛
شماره 546
سوره #مائده 87#حلال_خدا را #حرام نكنيد كه #تجاوز در كارخداست.
کانالِ قرآنپویان تدبر در قرآن ،تفقه در دين┏━━
۱۵
۱۰:۳۰
چنانکه حضرت امام #حسین (ع)، در حرکت آفتاب آفرین عاشورا، با عمل نشان داده است، امر به معروف از جایی شروع شود، که محل شروع فساد است، یعنی #حاکمیت. باید در جامعه اسلامی نخست حاکمیت و تمام اعضای آن مورد امر به معروف و نهی از منکر قرار بگیرد و تطهیر شوند، سپس دیگران.بنا بر منطق عاشورا امر به معروف و نهی از منکر، باید از بالاترین طبقات شروع شود، تا #فساد از ریشه بر افتد، و توانگرانی که قرآن می فرماید مایه فسادند (مفسد فی الارض اند) و به هیچ گونه در برابر اصلاحات تسلیم نمی شوند. حتی در خود پیکره دولت - تکلیف شان با قرآن و عاشورا معلوم گردد. جامعه عاشورا جامعه حسینی است نه یزیدی ... و جامعه #تکاثری جامعه یزیدی است نه حسینی.
عاشورا، پرچم اجرای عدالت است که بر قله خورشید نصب شده است، و اگر شیعه کوتاهی نکرده بود و عاشورا را به جهانیان شناسانده بود، امروز عاشورا همه محیط های انسانی را با عدالت و انصاف آشنا کرده بود.
مرحوم استاد محمدرضا حكيميعاشورا، مظلوميتي مضاعف
کانالِ قرآنپویان تدبر در قرآن ،تفقه در دين┏━━
۷۳
۱۴:۳۵