قرآن پاسخ می دهد:
اگر سازش نکنیم، چگونه از شرایط سخت فعلی عبور کنیم؟ اگر راه برونرفت، عقبنشینی و مذاکرهٔ مجدد با دشمنی که بارها عهد شکسته نیست، پس راهحل چیست؟
وقتی عهدشکنی دشمن برایت اثبات شده، چه باید کرد؟
قرآن در سوره انفال ابتدا از کسانی سخن میگوید که پیمان میبندند اما «ثُمَّ يَنقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ»؛ هر بار پیمانشان را میشکنند.
سپس درباره مواجهه با خیانت در عهد سخن میگوید و تنها چند آیه بعد، نسخه ایجابی خود را ارائه میکند: «وَأَعِدُّوا لَهُم مَا اسْتَطَعْتُم مِن قُوَّةٍ» هرچه در توان دارید، قدرت فراهم کنید. (انفال: ۶۰)
پس نخستین پاسخ قرآن روشن است: قدرت بسازید.
اما «قدرت» را نباید فقط به قدرت نظامی تقلیل داد؛ در جهان امروز، قدرت یک کشور مجموعهای از تواناییهای آن است: قدرت نظامی و بازدارندگی، اقتصاد مقاوم و تولید قوی، علم و فناوری، امنیت انرژی و غذا، انسجام اجتماعی، اعتماد عمومی، حکمرانی کارآمد و مردمی که در برابر دشمن احساس ضعف و ازهمگسیختگی نکنند.
کارخانهای که تولید میکند، دانشمندی که مرز فناوری را جلو میبرد، اقتصادی که با تحریم از کار نمیافتد و جامعهای که دشمن نمیتواند آن را از درون مقابل یکدیگر قرار دهد، همانند توان دفاعی، اجزای قدرت ملیاند.
بنابراین دوقطبیسازی جامعه، تضعیف تولید، تشدید اختلافات داخلی و القای دائمی اینکه «نمیتوانیم»، دقیقاً در جهت عکس قدرتسازی حرکت میکند.
اما قرآن یک عنصر دیگر را هم وارد معادله میکند؛ چیزی که در محاسبات صرفاً مادی دیده نمیشود: ایمان و اراده مقاومت.
در داستان طالوت، وقتی گروهی سپاه بزرگ جالوت را دیدند، گفتند: «لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ» امروز توان مقابله با جالوت و سپاهش را نداریم.
این همان محاسبهای است که فقط داشتههای مادی دو طرف را میشمارد و نتیجه میگیرد: آنها قویترند، پس نمیتوانیم.
اما مؤمنان پاسخ دیگری دادند: «كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ» چه بسیار گروه اندکی که به اذن خدا بر گروهی بسیار غلبه کردند. (بقره: ۲۴۹)
نکتهٔ مهم همینجاست: قرآن نمیگوید به خدا توکل کنید و قدرت نسازید. همان قرآن که میگوید «هرچه میتوانید قدرت فراهم کنید»، میگوید همه واقعیت عالم هم آن چیزی نیست که در محاسبات مادی دیده میشود.
یعنی نه انتظار معجزهٔ بدون تلاش و نه تسلیمشدن در برابر محاسبات مادی دشمن. حداکثر قدرتسازی + حداکثر مقاومت + ایمان به نصرت الهی.
مؤمنان در برابر جالوت نیز از خدا خواستند: «رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا...» پروردگارا، بر ما صبر فرو ریز، قدمهایمان را استوار کن و ما را یاری فرما.
و نتیجه؟ «فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ» به اذن خدا آنان را شکست دادند. (بقره: ۲۵۰ـ۲۵۱)
پس پاسخ آنها که میپرسند «راهحل چیست؟» در منطق قرآن ۳ کلمه است: قدرت، مقاومت، ایمان.
اقتصاد را قوی کن؛ تولید را بالا ببر؛ علم و فناوری را توسعه بده؛ توان دفاعی را افزایش بده؛ شکافهای داخلی را کم کن؛ جامعه را منسجم نگه دار؛ و در کنار همهٔ این تلاشها، خدا را از محاسباتت حذف نکن.
قرآن وعدهٔ پیروزی بدون تلاش نمیدهد؛ اما به جامعهٔ مؤمن هم اجازه نمیدهد با دیدن قدرت دشمن، پیشاز آغاز میدان نتیجه بگیرد: «ما نمیتوانیم.»
راه قرآن، ساختن همهٔ مؤلفههای قدرت و ایستادن با ارادهای است که میداند قدرت دشمن، تمام معادله عالم نیست. و پیروزی ازآن یاران خداست.@ravaq14
اگر سازش نکنیم، چگونه از شرایط سخت فعلی عبور کنیم؟ اگر راه برونرفت، عقبنشینی و مذاکرهٔ مجدد با دشمنی که بارها عهد شکسته نیست، پس راهحل چیست؟
وقتی عهدشکنی دشمن برایت اثبات شده، چه باید کرد؟قرآن در سوره انفال ابتدا از کسانی سخن میگوید که پیمان میبندند اما «ثُمَّ يَنقُضُونَ عَهْدَهُمْ فِي كُلِّ مَرَّةٍ»؛ هر بار پیمانشان را میشکنند.سپس درباره مواجهه با خیانت در عهد سخن میگوید و تنها چند آیه بعد، نسخه ایجابی خود را ارائه میکند: «وَأَعِدُّوا لَهُم مَا اسْتَطَعْتُم مِن قُوَّةٍ» هرچه در توان دارید، قدرت فراهم کنید. (انفال: ۶۰)پس نخستین پاسخ قرآن روشن است: قدرت بسازید.اما «قدرت» را نباید فقط به قدرت نظامی تقلیل داد؛ در جهان امروز، قدرت یک کشور مجموعهای از تواناییهای آن است: قدرت نظامی و بازدارندگی، اقتصاد مقاوم و تولید قوی، علم و فناوری، امنیت انرژی و غذا، انسجام اجتماعی، اعتماد عمومی، حکمرانی کارآمد و مردمی که در برابر دشمن احساس ضعف و ازهمگسیختگی نکنند.کارخانهای که تولید میکند، دانشمندی که مرز فناوری را جلو میبرد، اقتصادی که با تحریم از کار نمیافتد و جامعهای که دشمن نمیتواند آن را از درون مقابل یکدیگر قرار دهد، همانند توان دفاعی، اجزای قدرت ملیاند.بنابراین دوقطبیسازی جامعه، تضعیف تولید، تشدید اختلافات داخلی و القای دائمی اینکه «نمیتوانیم»، دقیقاً در جهت عکس قدرتسازی حرکت میکند.اما قرآن یک عنصر دیگر را هم وارد معادله میکند؛ چیزی که در محاسبات صرفاً مادی دیده نمیشود: ایمان و اراده مقاومت.در داستان طالوت، وقتی گروهی سپاه بزرگ جالوت را دیدند، گفتند: «لَا طَاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجَالُوتَ وَجُنُودِهِ» امروز توان مقابله با جالوت و سپاهش را نداریم.این همان محاسبهای است که فقط داشتههای مادی دو طرف را میشمارد و نتیجه میگیرد: آنها قویترند، پس نمیتوانیم.اما مؤمنان پاسخ دیگری دادند: «كَم مِّن فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ» چه بسیار گروه اندکی که به اذن خدا بر گروهی بسیار غلبه کردند. (بقره: ۲۴۹)نکتهٔ مهم همینجاست: قرآن نمیگوید به خدا توکل کنید و قدرت نسازید. همان قرآن که میگوید «هرچه میتوانید قدرت فراهم کنید»، میگوید همه واقعیت عالم هم آن چیزی نیست که در محاسبات مادی دیده میشود.یعنی نه انتظار معجزهٔ بدون تلاش و نه تسلیمشدن در برابر محاسبات مادی دشمن. حداکثر قدرتسازی + حداکثر مقاومت + ایمان به نصرت الهی.مؤمنان در برابر جالوت نیز از خدا خواستند: «رَبَّنَا أَفْرِغْ عَلَيْنَا صَبْرًا وَثَبِّتْ أَقْدَامَنَا وَانصُرْنَا...» پروردگارا، بر ما صبر فرو ریز، قدمهایمان را استوار کن و ما را یاری فرما.و نتیجه؟ «فَهَزَمُوهُم بِإِذْنِ اللَّهِ» به اذن خدا آنان را شکست دادند. (بقره: ۲۵۰ـ۲۵۱)پس پاسخ آنها که میپرسند «راهحل چیست؟» در منطق قرآن ۳ کلمه است: قدرت، مقاومت، ایمان.اقتصاد را قوی کن؛ تولید را بالا ببر؛ علم و فناوری را توسعه بده؛ توان دفاعی را افزایش بده؛ شکافهای داخلی را کم کن؛ جامعه را منسجم نگه دار؛ و در کنار همهٔ این تلاشها، خدا را از محاسباتت حذف نکن.قرآن وعدهٔ پیروزی بدون تلاش نمیدهد؛ اما به جامعهٔ مؤمن هم اجازه نمیدهد با دیدن قدرت دشمن، پیشاز آغاز میدان نتیجه بگیرد: «ما نمیتوانیم.»راه قرآن، ساختن همهٔ مؤلفههای قدرت و ایستادن با ارادهای است که میداند قدرت دشمن، تمام معادله عالم نیست. و پیروزی ازآن یاران خداست.@ravaq14۲بازارسال شده از نهضت پیشرفت ایران
#نظم_نوین_جهانی #جنگ_و_پیشرفتتغییر عجیب جلد مجلۀ آمریکایی در طول ۴۷۰ روز
تنها ۴۷۰ روز زمان لازم بود تا طرح جلد مجلۀ اکونومیست از «پایان جمهوری اسلامی ایران» به «پایان حضور آمریکا در غرب آسیا» برسد.
در این مدت جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان به ایران تحمیل شد و سنگینترین فشار اقتصادی تاریخ به نقل از وزیر خزانهداری آمریکا در دستور کار آمریکا علیه ایران بوده است.
حالا اما مجلۀ اکونومیست که در زمان جنگ ۱۲ روزه طرح پرچم ایران پشت موشک را کشید و نوشت که «عاقبت چه خواهد شد؟»، طرحی از یک سرباز آمریکایی شکست خورده روی جلد برده و تیتر زده است که «وقتی آمریکا کنارهگیری کند، چه میشود؟»️ نهضت پیشرفت ایران @nehzatpi
تنها ۴۷۰ روز زمان لازم بود تا طرح جلد مجلۀ اکونومیست از «پایان جمهوری اسلامی ایران» به «پایان حضور آمریکا در غرب آسیا» برسد.در این مدت جنگ ۱۲ روزه و جنگ رمضان به ایران تحمیل شد و سنگینترین فشار اقتصادی تاریخ به نقل از وزیر خزانهداری آمریکا در دستور کار آمریکا علیه ایران بوده است.حالا اما مجلۀ اکونومیست که در زمان جنگ ۱۲ روزه طرح پرچم ایران پشت موشک را کشید و نوشت که «عاقبت چه خواهد شد؟»، طرحی از یک سرباز آمریکایی شکست خورده روی جلد برده و تیتر زده است که «وقتی آمریکا کنارهگیری کند، چه میشود؟»️ نهضت پیشرفت ایران @nehzatpi
«میگن اگه سید حسن سلاحش رو زمین بذاره خائنه؛ من به شما ملت سرافراز و بزرگ قول میدم که زندگیم رو با شهادت تموم کنم، نه با خیانت»؛
پ.ن: دومین سالگرد روزی که به عهدت وفا کردی.
@ravaq14
پ.ن: دومین سالگرد روزی که به عهدت وفا کردی.
@ravaq14
۳
کسی که غده ای در دستشپیدا شده و درد میکند؛دردهایش از این غده است.جراحی آن هم دردآور است.دندان وقتی که فاسد شودتا هست درد میکندو کشیدنش هم درد دارد.تعلقات انسان مثلاین دندان فاسد است؛اگر بخواهی آن را بکشیباید درد را تحمل کنی؛نکشی هم درد دارد.ولی اگر آن را بکشی،یکی دو ساعت درد دارد،و اگر نکشی هر لحظه و هر شب درد دارد.ضربه هایی که به "خودیت و نفسانیت"انسان وارد میشودبرای این است که او را آزاد و رها کند
آیت الله#حائریشیرازی
@ravaq14
آیت الله#حائریشیرازی
@ravaq14
۱بازارسال شده از رسانه رهبر انقلاب اسلامی
بنده بهعنوان خادم مردم عزیز ایران اعلام میکنم که آن روزهای سابق [سلطهگری استعمارگران بر ایران] که دشمن ما آرزوی بازگشت به آن را دارد، گذشت و دیگر هیچگاه تکرار نخواهد شد." /> بخشی از پیام رهبر معظم انقلاب به مناسبت هفته دفاع مقدس و سالگرد شهادت شهید سیدحسن نصرالله | ۶/مهر/۱۴۰۵ Rahbar.ir | #توییت