با توجه به محدودیت‌های پیام‌رسان بله در ارسال فایل‌های صوتی، کانالی با عنوان «روایتِ مدرسه_دوره‌ها و ارائه» در پیام‌رسان #روبیکا فعال نمودم تا تمامی فایل‌های صوتی و متنی مربوط به دوره‌ها و ارائه‌ها را در آنجا به اشتراک بگذارم.@revayate_madrese
برخی فایل‌های به اشتراک گذاشته شده در این کانال
- دوره آشنایی‌زدایی از نهادی نام آشنادوره ۹ جلسه‌ای مطالعات نهادی آموزش و مرور کوتاه تاریخ آموزش در غرب و در ایران
- دوره تاریخ آموزش نوین در ایراندوره ۵ جلسه‌ای تاریخ آموزش ایران از قاجاریه تا جمهوری اسلامی
- دوره مطالعات تطبیقی در خط‌مشی‌گذاری آموزشیدوره ۳ جلسه‌ای مطالعات تطبیقی و نهادهای بین‌المللی آموزش در دوره دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام
- دوره اجتماعیات المیزاندوره ۱۵ جلسه‌ای اندیشه اجتماعی در قرآن و در تفسیرالمیزان در دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تهران
- ارائه یافته‌های پیمایش ملی زیست تحصیلی و زیست دیجیتال نوجواناندو جلسه ارائه نتایج پیمایش ملی دانش آموزی در سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی در تیرماه ۱۴۰۵
@revayate_madrese
برخی فایل‌های به اشتراک گذاشته شده در این کانال
- دوره آشنایی‌زدایی از نهادی نام آشنادوره ۹ جلسه‌ای مطالعات نهادی آموزش و مرور کوتاه تاریخ آموزش در غرب و در ایران
- دوره تاریخ آموزش نوین در ایراندوره ۵ جلسه‌ای تاریخ آموزش ایران از قاجاریه تا جمهوری اسلامی
- دوره مطالعات تطبیقی در خط‌مشی‌گذاری آموزشیدوره ۳ جلسه‌ای مطالعات تطبیقی و نهادهای بین‌المللی آموزش در دوره دکتری مدیریت آموزشی دانشگاه امام صادق علیه‌السلام
- دوره اجتماعیات المیزاندوره ۱۵ جلسه‌ای اندیشه اجتماعی در قرآن و در تفسیرالمیزان در دانشکده علوم تربیتی دانشگاه تهران
- ارائه یافته‌های پیمایش ملی زیست تحصیلی و زیست دیجیتال نوجواناندو جلسه ارائه نتایج پیمایش ملی دانش آموزی در سازمان پژوهش و برنامه‌ریزی آموزشی در تیرماه ۱۴۰۵
@revayate_madrese۴۲بازارسال شده از جایزه معلم - Muallem Prize
فراخوان ثبت‌نام در چهارمین دورهٔ بین‌المللی «جایزه معلم» هدف جایزهاین جایزه با هدف تکریم و تقویت شأن اجتماعی معلمان به یک یا چند معلم به‌صورت مشترک اهدا می‌شود. مخاطب جایزهمعلمان و مربیانی که حداقل ۵ سال گذشته سابقهٔ فعالیت داشته و برنامه‌شان این است که ۳ سال آینده نیز به فعالیت خود ادامه دهند.داوطلبان باید فعالیت آموزشی و تربیتی مستقیم برای افراد ۱۸ساله و کمتر در مدرسه، مسجد، آموزشگاه، باشگاه، مؤسسات خیریه یا به هر شکل دیگری داشته باشند. نحوهٔ ثبت‌نام نامزدها۱. معلمان می‌توانند نامزد دریافت جایزه شوند؛۲. افراد دیگر (مدیران و همکاران مراکز آموزشی و تربیتی، بزرگسالان، والدین، دانش‌آموزان،...) می‌توانند معلمان تأثیرگذار را معرفی کنند. معیارهای ارزیابی۱. شایستگی‌های فردی و حرفه‌ای؛۲. نوآوری مسئله‌محور در حوزهٔ تعلیم‌وتربیت؛۳. تأثیرگذاری بر زندگی و آیندهٔ شاگردان؛۴. تعامل سازنده با جامعهٔ محلی در فرایند رشد و یادگیری شاگردان؛۵. وجههٔ اجتماعی اثرگذار و الگوساز. مبلغ جایزه مبلغ جایزه در هر دوره، مطابق با منابع تأمین مالی تعیین می‌شود. در چهارمین دوره، پس از مشخص شدن میزان مشارکت حامیان و تأمین اعتبار، رقم نهایی اعلام و به برگزیدگان اهدا خواهد شد. مهلت ثبت‌نام و زمان معرفی برگزیدگانمهلت ثبت‌نام تا ۳۰مهرماه و اختتامیه در دی‌ماه ۱۴۰۵ است. ثبت‌نام و اطلاعات بیشتر:muallemprize.ir«جایزه معلم» را دنبال کنید: بله | ایتا | شاد | تلگرام | اینستاگرام | آپارات | سایتبازارسال شده از مدرسه سرو ایرانی
فردا، یکشنبه ۱۵ شهریور، روز تولد مدرسه سرو ایرانی است؛ روزی که یک جرقه کوچک شکل می گیرد اما یک حرکت بزرگ را شکل خواهد داد...و مسئولیتی بزرگ از فردا بر گردن ماست.#مدرسه_سرو_ایرانی@msarveirani
بازارسال شده از مدرسه سرو ایرانی
┈┅ ❁ـ﷽ـ❁ ┅┈
با اولین صداهای انفجار در شهر، مبهوت اتفاقاتی بودیم که در حال رقم خوردن بود.شهادت فرماندهان، حمله به شهرها و مناطق غیرنظامی.اخبار ناگوار از حوادثی که به یکباره بر سر ما هجوم آوردند و ...
در این هنگامه‌‌های حیرت است که باید ایستاد و اعتقادی که به میهن و عقاید ایمانی خود داریم را نشان دهیم.
از همان روزهای ابتدای جنگ ۱۲ روزه بود که تصمیم گرفتیم کاری انجام دهیم.جمعی از معلمان و دانشجویان و اساتید علوم تربیتی، با هدف تحقق و توسعه اندیشه مقاومت در مدرسه دورهم جمع شدند.جمعی که کار را داوطلبانه در ۸ استان کشور آغاز کردند و در سالی پر تلاطم، و در عین مشکلات بسیار، فعالیت مشترک خود در حوزه مقاومت را پیش بردند.
امروز مفتخریم که در آغاز سال دوم طرحِ «مدرسه سرو ایرانی» به ارائه نتایج یک سال تلاش معلمان پرداخته و از برنامه‌‌های تازه برای سال آینده رونمایی کنیم.
زمان جلسه افتتاحیه:یکشنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ساعت ۱۷ تا ۱۸:۳۰
مکان:سازمان صداو‌سیما، ساختمان امام صادق (علیه‌السلام)، سالن جلسات شبکه آموزش
پخش مجازی جلسه، بصورت زنده در کانال شاد الفتا و مدرسه سرو صورت می گیرد.#مدرسه_سرو_ایرانی@msarveirani
با اولین صداهای انفجار در شهر، مبهوت اتفاقاتی بودیم که در حال رقم خوردن بود.شهادت فرماندهان، حمله به شهرها و مناطق غیرنظامی.اخبار ناگوار از حوادثی که به یکباره بر سر ما هجوم آوردند و ...
در این هنگامه‌‌های حیرت است که باید ایستاد و اعتقادی که به میهن و عقاید ایمانی خود داریم را نشان دهیم.
از همان روزهای ابتدای جنگ ۱۲ روزه بود که تصمیم گرفتیم کاری انجام دهیم.جمعی از معلمان و دانشجویان و اساتید علوم تربیتی، با هدف تحقق و توسعه اندیشه مقاومت در مدرسه دورهم جمع شدند.جمعی که کار را داوطلبانه در ۸ استان کشور آغاز کردند و در سالی پر تلاطم، و در عین مشکلات بسیار، فعالیت مشترک خود در حوزه مقاومت را پیش بردند.
امروز مفتخریم که در آغاز سال دوم طرحِ «مدرسه سرو ایرانی» به ارائه نتایج یک سال تلاش معلمان پرداخته و از برنامه‌‌های تازه برای سال آینده رونمایی کنیم.
زمان جلسه افتتاحیه:یکشنبه ۱۵ شهریور ۱۴۰۵ساعت ۱۷ تا ۱۸:۳۰مکان:سازمان صداو‌سیما، ساختمان امام صادق (علیه‌السلام)، سالن جلسات شبکه آموزشپخش مجازی جلسه، بصورت زنده در کانال شاد الفتا و مدرسه سرو صورت می گیرد.#مدرسه_سرو_ایرانی@msarveirani
پس از آنکه ما شهید بشویمپس از آنکه کشته شویمباید افرادی باشند که صدای خون‌های ما را به امت، به این نسل و به تمامی نسل‌ها، تا روز قیامت برسانند...
#انا_علی_العهد
#انا_علی_العهد
۸
دانش‌آموز بود اما خیلی عارف بود...
روایت #حاج_قاسم از #نوجوانان دفاع مقدس
شاید یک سال و نیم قبل از عملیات کربلای پنج - ما در شلمچه بودیم و می‌خواستیم آنجا عملیات بکنیم و برای اینکه دشمن متوجه ما نشود، نیروهای اطلاعات عملیاتمان را مستقر کرده بودیم. مقابل ما آب بود و آن روز دو نفر از بچه‌های ما به نام حسین صادقی و اکبر موسایی‌پور به شناسایی رفتند اما برنگشتند. یک برادری ما داشتیم که خیلی عارف بود؛ نوجوان مدرسه‌ای بود، دانش‌آموز بود اما خیلی عارف بود. یعنی شاید در عرفان عملی، کم مثل او پیدا می‌شد؛ به درجه‌ای رسیده بود که بعضی از اولیا و بزرگان عرفان، بعد از مدت طولانی مثلاً هفتاد هشتاد سال می‌رسیدند. من در اهواز بودم که این برادر نوجوان ما با بیسیم راکال با من تماس گرفت و گفت «بیا اینجا». من رفتم آنجا. آن برادر ما گفت «اکبر موسایی‌پور و صادقی برنگشتند.» خیلی ناراحت شدم و گفتم «ما هنوز شروع نکردیم، دشمن از ما اسیر گرفت و این عملیات لو رفت» و با عصبانیت این حرف را بیان کردم.
من یک روز آنجا ماندم و بعد برگشتم، چراکه جبهه‌های متعددی داشتیم. دو روز بعد دوباره آن برادر ما با من تماس گرفت و گفت بیا؛ من هم رفتم. آن برادر ما که اسمش حسین بود، به من گفت که فردا اکبر موسایی‌پور برمی‌گردد. به او گفتم حسین! چه می‌گویی؟ حسین، یک خنده‌ی خیلی ظریفی آن گوشه‌ی لبش را باز کرد و گفت «حسین پسر غلامحسین این را می‌گوید.» اسم پدرش غلامحسین بود؛ او هم #دبیر خیلی ارزشمندی بود، مادرش هم دبیر بود. حسین #معلم‌زاده بود از پدر و مادر. اصلاً واقعاً به سن نوجوانی #معلم بود. وقتی اسم «حسین آقا» را می‌بردند، یک حسین آقا بیشتر نداشتیم؛ شاید صدها حسین در آنجا بودند، اما فقط یک «حسین آقا» بود. گفتم «حسین! چه شده؟» گفت «فردا اکبر موسایی‌پور برمی‌گردد و بعدش صادقی برمی‌گردد.» گفتم «از کجا می‌گویی؟» گفت «شما فقط بمانید اینجا.» من ماندم. ما یک دوربین خرگوشی داشتیم که دورش را گونی چیده بودیم و دژ درست کرده بودیم. برادرهای اطلاعات که پشت دوربین بودند، نزدیک ساعت یک بعدازظهر بود که گفتند یک سیاهی روی آب است. من آمدم بالا دیدم درست است؛ یک سیاهی روی آب خوابیده بود. بچه‌ها رفتند داخل آب و دیدند که اکبر موسایی‌پور است. روز بعدش هم حسین صادقی آمد. عجیب این بود که آن آب با همه‌ی تلاطماتی که داشته، این‌ها را به همان نقطه‌ی عزیمتشان برگردانده بود. هر دو در آب شهید شده بودند. خیلی عجیب بود. من به حسین گفتم «حسین! از کجا این را فهمیدی؟» گفت «من دیشب اکبر موسایی‌پور را در خواب دیدم که به من گفت: حسین! ما اسیر نشدیم، ما شهید شدیم. من فردا این ساعت برمی‌گردم و صادقی روز بعدش برمی‌گردد.» بعد حسین به من جمله‌ای گفت که خیلی مهم است. گفت «می‌دانی چرا اکبر موسایی‌پور با من حرف زد؟» گفتم نه. گفت «اکبر موسایی‌پور دو تا فضیلت داشت: یکی اینکه #ازدواج کرده بود، دو اینکه #نماز_شب او در آب قطع نشد. این فضیلت او بود که او آمد من را مطلع کرد.»
حسین بعدها شهید شد.
پ.ن: این روایت کوتاه بخشی از روایت حاج قاسم پیرامون جنگ ۳۳ روزه با رسانه khamenei.ir است.https://farsi.khamenei.ir/others-dialog?id=43598
@revayate_madrese
روایت #حاج_قاسم از #نوجوانان دفاع مقدس
شاید یک سال و نیم قبل از عملیات کربلای پنج - ما در شلمچه بودیم و می‌خواستیم آنجا عملیات بکنیم و برای اینکه دشمن متوجه ما نشود، نیروهای اطلاعات عملیاتمان را مستقر کرده بودیم. مقابل ما آب بود و آن روز دو نفر از بچه‌های ما به نام حسین صادقی و اکبر موسایی‌پور به شناسایی رفتند اما برنگشتند. یک برادری ما داشتیم که خیلی عارف بود؛ نوجوان مدرسه‌ای بود، دانش‌آموز بود اما خیلی عارف بود. یعنی شاید در عرفان عملی، کم مثل او پیدا می‌شد؛ به درجه‌ای رسیده بود که بعضی از اولیا و بزرگان عرفان، بعد از مدت طولانی مثلاً هفتاد هشتاد سال می‌رسیدند. من در اهواز بودم که این برادر نوجوان ما با بیسیم راکال با من تماس گرفت و گفت «بیا اینجا». من رفتم آنجا. آن برادر ما گفت «اکبر موسایی‌پور و صادقی برنگشتند.» خیلی ناراحت شدم و گفتم «ما هنوز شروع نکردیم، دشمن از ما اسیر گرفت و این عملیات لو رفت» و با عصبانیت این حرف را بیان کردم.
من یک روز آنجا ماندم و بعد برگشتم، چراکه جبهه‌های متعددی داشتیم. دو روز بعد دوباره آن برادر ما با من تماس گرفت و گفت بیا؛ من هم رفتم. آن برادر ما که اسمش حسین بود، به من گفت که فردا اکبر موسایی‌پور برمی‌گردد. به او گفتم حسین! چه می‌گویی؟ حسین، یک خنده‌ی خیلی ظریفی آن گوشه‌ی لبش را باز کرد و گفت «حسین پسر غلامحسین این را می‌گوید.» اسم پدرش غلامحسین بود؛ او هم #دبیر خیلی ارزشمندی بود، مادرش هم دبیر بود. حسین #معلم‌زاده بود از پدر و مادر. اصلاً واقعاً به سن نوجوانی #معلم بود. وقتی اسم «حسین آقا» را می‌بردند، یک حسین آقا بیشتر نداشتیم؛ شاید صدها حسین در آنجا بودند، اما فقط یک «حسین آقا» بود. گفتم «حسین! چه شده؟» گفت «فردا اکبر موسایی‌پور برمی‌گردد و بعدش صادقی برمی‌گردد.» گفتم «از کجا می‌گویی؟» گفت «شما فقط بمانید اینجا.» من ماندم. ما یک دوربین خرگوشی داشتیم که دورش را گونی چیده بودیم و دژ درست کرده بودیم. برادرهای اطلاعات که پشت دوربین بودند، نزدیک ساعت یک بعدازظهر بود که گفتند یک سیاهی روی آب است. من آمدم بالا دیدم درست است؛ یک سیاهی روی آب خوابیده بود. بچه‌ها رفتند داخل آب و دیدند که اکبر موسایی‌پور است. روز بعدش هم حسین صادقی آمد. عجیب این بود که آن آب با همه‌ی تلاطماتی که داشته، این‌ها را به همان نقطه‌ی عزیمتشان برگردانده بود. هر دو در آب شهید شده بودند. خیلی عجیب بود. من به حسین گفتم «حسین! از کجا این را فهمیدی؟» گفت «من دیشب اکبر موسایی‌پور را در خواب دیدم که به من گفت: حسین! ما اسیر نشدیم، ما شهید شدیم. من فردا این ساعت برمی‌گردم و صادقی روز بعدش برمی‌گردد.» بعد حسین به من جمله‌ای گفت که خیلی مهم است. گفت «می‌دانی چرا اکبر موسایی‌پور با من حرف زد؟» گفتم نه. گفت «اکبر موسایی‌پور دو تا فضیلت داشت: یکی اینکه #ازدواج کرده بود، دو اینکه #نماز_شب او در آب قطع نشد. این فضیلت او بود که او آمد من را مطلع کرد.»
حسین بعدها شهید شد.
پ.ن: این روایت کوتاه بخشی از روایت حاج قاسم پیرامون جنگ ۳۳ روزه با رسانه khamenei.ir است.https://farsi.khamenei.ir/others-dialog?id=43598
@revayate_madrese۵بازارسال شده از روایتِ پاک
جنوب لبنان، باز شدن مدرسه بعد از ماه‌ها جنگ. بخشی از این دانش‌آموزان ماه‌هایی را با صدای جنگ، جابه‌جایی خانواده‌ها، تعطیلی کلاس‌ها و اضطراب بازگشت گذرانده‌اند. بعضی مدارس آسیب دیده‌اند، بعضی مدتی محل اسکان آوارگان بوده‌اند و بعضی هنوز برای برگشتن به وضعیت عادی به زمان و هزینه نیاز دارند.ارزیابی وزارت آموزش لبنان و یونیسف از بیش از هزار مرکز آموزشی، ابعاد مسئله را روشن‌تر میکند: صدها مرکز آموزشی در جریان جنگ آسیب دیده‌اند و ده‌ها مرکز به‌طور کامل تخریب شده‌اند. اما مسئله‌ای که کمتر در قاب دوربین دیده می‌شود، خود ساختمان نیست؛ وقفه طولانی در آموزش، افت تحصیلی و آثار روانی جنگ بر کودکانی است که حالا باید دوباره پشت همین میزها بنشینند.برای همین، شاید مهم‌ترین بخش این تصویر همان چیزی باشد که در نگاه اول عادی به نظر می‌رسد: کلاس تشکیل شده است.. مغازه باز می‌شود، خانواده به خانه برمی‌گردد و مدرسه، حتی با معلم درس می‌دهد. بچه‌ها می‌نویسند. دفترها دوباره باز شده‌اند.مدرسه هنوز کامل نیست، اما درس را شروع کرده‌اند؛ شاید چون در جنوب لبنان برای منتظر ماندن تا «عادی شدن همه‌چیز» نمی‌شود تاریخ تعیین کرد.اینجا زندگی معمولاً پیش از آنکه خرابی‌ها کاملاً ترمیم شوند، برمی‌گردد دیوار سیمانی و سقف ناتمام، دوباره بچه‌ها را صدا می‌زند.و شاید روایت آغاز امسال همین باشد:جنگ هنوز رد خودش را روی دیوارهای جنوب گذاشته، اما پشت همین دیوارهای ناتمام، یک نسل دوباره درسش را شروع کرده است. @hossein_pak69بازارسال شده از مدرسه سرو ایرانی
سلامدوباره مهر فرا رسیداما این‌بار با رنگی متفاوت، با رنگ ایستادگی و مقاومت...
از شما معلمان دغدغه‌مند و دلسوز دعوت می‌کنیم تا به خانواده «مدرسه سرو ایرانی» بپیوندید؛ طرحی که برای کنار هم قرارگرفتن مدارس در مسیر ایستادگی ملی طراحی و اجرا می‌شود؛ما در این مسیر در کنار شما خواهیم بود تا ایده‌ها و دغدغه‌هایتان را به برنامه‌هایی اثرگذار در مدرسه و محیط تربیتی خود تبدیل کنید.
با همراهی معلمان، مدیران و اساتید حاضر در طرح، در تلاشیم تا با گسترش طرفیت‌های جمعی، فعالیت‌ها و طرح‌هایی متناسب با بوم، فرهنگ و شرایط مدرسه‌ی خود در زمینه‌ی ایستادگی و پایداری ملی در فضای آموزشی و تربیتی مدارس، طراحی و اجرا کنیم. برای عضویت در طرح «مدرسه سرو ایرانی» و پیوستن به این حرکت اجتماعی معلمانه، لطفاً از طریق لینک زیر ثبت‌نام کنید:https://amhmi.ir/madresehsarv/onelog/
#عضویت #مدرسه_سرو_ایرانی
@msarveirani
از شما معلمان دغدغه‌مند و دلسوز دعوت می‌کنیم تا به خانواده «مدرسه سرو ایرانی» بپیوندید؛ طرحی که برای کنار هم قرارگرفتن مدارس در مسیر ایستادگی ملی طراحی و اجرا می‌شود؛ما در این مسیر در کنار شما خواهیم بود تا ایده‌ها و دغدغه‌هایتان را به برنامه‌هایی اثرگذار در مدرسه و محیط تربیتی خود تبدیل کنید.
با همراهی معلمان، مدیران و اساتید حاضر در طرح، در تلاشیم تا با گسترش طرفیت‌های جمعی، فعالیت‌ها و طرح‌هایی متناسب با بوم، فرهنگ و شرایط مدرسه‌ی خود در زمینه‌ی ایستادگی و پایداری ملی در فضای آموزشی و تربیتی مدارس، طراحی و اجرا کنیم. برای عضویت در طرح «مدرسه سرو ایرانی» و پیوستن به این حرکت اجتماعی معلمانه، لطفاً از طریق لینک زیر ثبت‌نام کنید:https://amhmi.ir/madresehsarv/onelog/
#عضویت #مدرسه_سرو_ایرانی
@msarveiraniمهرماهی دیگر؛ مدرسه و نبردی ناگزیر
امروز سالروز شهادت #سیدحسن‌نصرا‌لله است؛ مردی که پس از شهادتش، سدهای بسیاری شکسته شد و ما در خواب و بی‌خبری بودیم.به خاطر دارم پس از شهادت سید حسن و در آن بی‌تابی‌ها، هرجا رفتم از سدهای شکسته شده صحبت کردمهمان روزها بود که به یکی از مسئولین آموزش‌وپرورش گفتم: آیا بسته‌های آموزش در جنگ را آماده‌کرده‌اید؟!حداقل در آموزش‌وپرورش فضا، فضای خواب و بی‌خبری بود و کسی فکرش را نمی‌کرد به این سرعت، پای جنگ به ایران کشیده شودو کسی فکرش را نمی‌کرد به این سرعت، کار به ترور رهبر عزیزمان برسد...
از ابتدای خردادماه امسال با برخی همکاران، در تلاش بودیم تا موضوع «آموزش در شرایط جنگ» را به صورت جدی در آموزش‌پرورش پیگیری کنیم. قصدمان این بود که تا مردادماه طرحی آماده کرده و به وزیر و معاونین وزیر بدهیم تا دست پری برای برنامه‌ریزی سال آینده داشته باشند.از همان روزهای اول، کار بر روی مدل‌های جهانی به ویژه جنگ روسیه و اکراین و همچنین مسائل آموزش در غزه و لبنان آغاز شد. اما جالب بود در جلسه‌ای که پیشنهاده طرح بیان شد، برخی مسئولین آموزش‌وپرورش فرمودند: «حالا چرا جنگ؟ جنگ احتمالا [با توافق] برطرف شود؛ مسئله‌ی فلان و بهمان، امروز مسئله مهمتری است»!تا جایی که اطلاع دارم در وزارتخانه مسئله جنگ در حال پیگیری است، اما چرا باید همان مسئولینی که تصمیم‌گیرندگان اصلی هستند، چنین نگاهی به بحران‌های پیش‌روی کشور داشته باشند؟
به هر حال آن فرصت از دست رفت؛ اما مسئله چیز دیگری است: مسئله جنگی است که ناگزیر است.تحلیل‌گران آمریکایی می‌گویند هرچند وعده‌های اولیه محقق نشده، اما برای تشخیص پایان کار زود است؛ جنگ اکراین را چه کسی فکر میکرد بیش از چهار سال به طول انجامد؟ چرا کمپین فشار بر ایران به این سرعت پایان یابد؟کسانی مانند رابرت پیپ که سال‌ها #مدل‌سازی‌جنگ‌علیه‌ایران را انجام داده و جنگ فعلی را گام‌به گام پیش‌بینی نمودند، گام بعدی را که احتمال بالایی برای وقوع دارد، #حمله‌به‌زیرساخت‌های‌برق میدانند؛ به طوری که بسیاری از فعالیت‌های شهرهای بزرگ را فلج سازد؛ و البته اگر این گام اجرا شود، #نبردزمینی به ویژه برای پایان دادن به برنامه هسته‌ای ناگزیر است...
در میانه جنگ ۴۰ روزه که کشور آرایش جنگی گرفته بود، خاطرم هست مسجد محله آموزش شرایط قطعی برق می‌داد و خود مسجد را برای شرایط بحران تجهیز کرده بودند که محله بتواند امورات خود را بگرداند. آن زمان مدارس تعطیل بودند. اما اکنون مدرسه باز است. نقش مدرسه در این شرایط چیست؟ آیا مدارس دوباره بسته شده و محل استقرار نیروهای انتظامی می‌شود؟ آیا مدرسه به عنوان پشتیبانی محلات در جنگ استفاده می‌شود؟
مدرسه بزرگترین دارایی خدمات عمومی هر کشوری است؛ حدود ۱۱۰ هزار مدرسه و حدود یک میلیون فرهنگی که نیروهای رسمی دولت و خدمت‌رسانان عمومی جامعه در سراسر کشور هستند. چرا از ظرفیت مدارس به درستی استفاده نمی‌کنیم؟ چرا هیچ طرحی برای پشتیبانی از جامعه به مدارس ابلاغ نشده؟ مدارس در بسیاری از مناطق کشور، تنها بناهایی هستند که با اصول سازه‌ای درست بنا شده‌اند؛ مدارس ظرفیت اسکان دارند؛ مدارس حتی در غزه هم آخرین پناهگاه بودند.حتی اگر درب مدرسه بسته باشد، معلم و مدیر از دانش‌آموزان و خانواده‌ها و جامعه محلی جدا نخواهند شد؛ معلمان عضوی از جامعه محلی هستند و عموما باسوادترین و مرتبط‌ترین نیروهای مرتبط با دولت؛ چرا از این ظرفیت استفاده نمی‌کنیم؟
خواب و بی‌خبری تا کی؟ اگر چشمان‌مان باز بود، از روزی که سید عزیزمان را به شهادت‌رساندند باید می‌فهمدیدم ناگزیر از نبرد مستقیم خواهیم بود؛ نبردی که محور اصلی آن مردم هستند؛ و مردم مگر چه می‌خواهند جز پشتیبانی دولت؟ جز برنامه‌ریزی و پای کار بودن دولت؟
حالا اما دو سه جنگ اساسی را پشت‌سر گذاشته‌ایم؛ مهرماهی دیگر فرارسیده و نبردی که ناگزیر از آن هستیم.
@revayate_madrese
امروز سالروز شهادت #سیدحسن‌نصرا‌لله است؛ مردی که پس از شهادتش، سدهای بسیاری شکسته شد و ما در خواب و بی‌خبری بودیم.به خاطر دارم پس از شهادت سید حسن و در آن بی‌تابی‌ها، هرجا رفتم از سدهای شکسته شده صحبت کردمهمان روزها بود که به یکی از مسئولین آموزش‌وپرورش گفتم: آیا بسته‌های آموزش در جنگ را آماده‌کرده‌اید؟!حداقل در آموزش‌وپرورش فضا، فضای خواب و بی‌خبری بود و کسی فکرش را نمی‌کرد به این سرعت، پای جنگ به ایران کشیده شودو کسی فکرش را نمی‌کرد به این سرعت، کار به ترور رهبر عزیزمان برسد...
از ابتدای خردادماه امسال با برخی همکاران، در تلاش بودیم تا موضوع «آموزش در شرایط جنگ» را به صورت جدی در آموزش‌پرورش پیگیری کنیم. قصدمان این بود که تا مردادماه طرحی آماده کرده و به وزیر و معاونین وزیر بدهیم تا دست پری برای برنامه‌ریزی سال آینده داشته باشند.از همان روزهای اول، کار بر روی مدل‌های جهانی به ویژه جنگ روسیه و اکراین و همچنین مسائل آموزش در غزه و لبنان آغاز شد. اما جالب بود در جلسه‌ای که پیشنهاده طرح بیان شد، برخی مسئولین آموزش‌وپرورش فرمودند: «حالا چرا جنگ؟ جنگ احتمالا [با توافق] برطرف شود؛ مسئله‌ی فلان و بهمان، امروز مسئله مهمتری است»!تا جایی که اطلاع دارم در وزارتخانه مسئله جنگ در حال پیگیری است، اما چرا باید همان مسئولینی که تصمیم‌گیرندگان اصلی هستند، چنین نگاهی به بحران‌های پیش‌روی کشور داشته باشند؟
به هر حال آن فرصت از دست رفت؛ اما مسئله چیز دیگری است: مسئله جنگی است که ناگزیر است.تحلیل‌گران آمریکایی می‌گویند هرچند وعده‌های اولیه محقق نشده، اما برای تشخیص پایان کار زود است؛ جنگ اکراین را چه کسی فکر میکرد بیش از چهار سال به طول انجامد؟ چرا کمپین فشار بر ایران به این سرعت پایان یابد؟کسانی مانند رابرت پیپ که سال‌ها #مدل‌سازی‌جنگ‌علیه‌ایران را انجام داده و جنگ فعلی را گام‌به گام پیش‌بینی نمودند، گام بعدی را که احتمال بالایی برای وقوع دارد، #حمله‌به‌زیرساخت‌های‌برق میدانند؛ به طوری که بسیاری از فعالیت‌های شهرهای بزرگ را فلج سازد؛ و البته اگر این گام اجرا شود، #نبردزمینی به ویژه برای پایان دادن به برنامه هسته‌ای ناگزیر است...
در میانه جنگ ۴۰ روزه که کشور آرایش جنگی گرفته بود، خاطرم هست مسجد محله آموزش شرایط قطعی برق می‌داد و خود مسجد را برای شرایط بحران تجهیز کرده بودند که محله بتواند امورات خود را بگرداند. آن زمان مدارس تعطیل بودند. اما اکنون مدرسه باز است. نقش مدرسه در این شرایط چیست؟ آیا مدارس دوباره بسته شده و محل استقرار نیروهای انتظامی می‌شود؟ آیا مدرسه به عنوان پشتیبانی محلات در جنگ استفاده می‌شود؟
مدرسه بزرگترین دارایی خدمات عمومی هر کشوری است؛ حدود ۱۱۰ هزار مدرسه و حدود یک میلیون فرهنگی که نیروهای رسمی دولت و خدمت‌رسانان عمومی جامعه در سراسر کشور هستند. چرا از ظرفیت مدارس به درستی استفاده نمی‌کنیم؟ چرا هیچ طرحی برای پشتیبانی از جامعه به مدارس ابلاغ نشده؟ مدارس در بسیاری از مناطق کشور، تنها بناهایی هستند که با اصول سازه‌ای درست بنا شده‌اند؛ مدارس ظرفیت اسکان دارند؛ مدارس حتی در غزه هم آخرین پناهگاه بودند.حتی اگر درب مدرسه بسته باشد، معلم و مدیر از دانش‌آموزان و خانواده‌ها و جامعه محلی جدا نخواهند شد؛ معلمان عضوی از جامعه محلی هستند و عموما باسوادترین و مرتبط‌ترین نیروهای مرتبط با دولت؛ چرا از این ظرفیت استفاده نمی‌کنیم؟
خواب و بی‌خبری تا کی؟ اگر چشمان‌مان باز بود، از روزی که سید عزیزمان را به شهادت‌رساندند باید می‌فهمدیدم ناگزیر از نبرد مستقیم خواهیم بود؛ نبردی که محور اصلی آن مردم هستند؛ و مردم مگر چه می‌خواهند جز پشتیبانی دولت؟ جز برنامه‌ریزی و پای کار بودن دولت؟
حالا اما دو سه جنگ اساسی را پشت‌سر گذاشته‌ایم؛ مهرماهی دیگر فرارسیده و نبردی که ناگزیر از آن هستیم.
@revayate_madrese۸۲۲بازارسال شده از وحید یامین پور
علی باشا خبرنگار عرب شبکه فرانس۲۴ که به تازگی برای پوشش اخبار در ایران ساکن شده از تجربه‌‌ی عجیبش درباره نظام آموزشی ایران سخن می‌گوید.دختر او در کلاس هشتم ثبت نام کرده و در اولین جلسه از درس دینی شاهد بوده که یکی از دانش‌آموزان کلاس را ترک کرده و در دفتر مدرسه با معلم دیگری درس دینی را گذرانده است. او ماجرا را دنبال میکند و متوجه می‌شود آن دانش‌آموز اهل تسنن است و طبق قانون اقلیت‌های مذهبی از جمله غیر مسلمانان مثل مسیحیان و یهودیان آزادند که در مسائل شخصی و دینی به طریقه‌ی خودشان عمل کنند. او از این آزادی عقیده در ایران متعجب است و نتیجه میگیرد:اگر ایران به‌دنبال شیعه کردن سنی‌ها بود اول طرح شیعه‌سازی را برای ۱۵ میلیون سنی ایرانی اجرا میکرد و اتهام به ایران برای توسعه‌ی تشیع در جهان اسلام بی‌معناست.کامنتهای زیر این ویدئو خواندنی است. کاربران اهل‌تسنن توطئه رسانه‌ای علیه جمهوری اسلامی ایران را طرحی صهیونیستی میدانند و از فشار بر هموطنان شیعه‌ی خود اظهار شرم کرده‌اند.
️ @yaminpour
️ @yaminpour