بازارسال شده از روزنامه صدای ایران
۷
۱۷:۱۵
بازارسال شده از گروه علمی فرهنگی صهبا
این گنجینه توسط توضیحات و گفته های شما
تهیه میشه و داخل کانال قرار داده میشه
۱
۱۸:۰۷
به قلم مهدی مجاهد
برشی از کتاب:میفرمودند: صرف دستور کافی نیست. باید تا حصول نتیجه پیگیری کرد. گرچه این پیگیری ممکن است برای برخی تلخ باشد اما ضروری است و باید آنچنان پیگیری شود تا نتیجه نهایی محقق شود.
نام و یاد شهدای خدمت به ویژه شهید رئیسی عزیز، گرامی باد
۲۰۴
۱۰:۲۲
گرافن با ساختار دوبعدی و خواص منحصربهفردش، در حال ایجاد انقلابی در حوزه الیاف و پارچه است. چرا باید این ماده را در نساجی جدی گرفت؟
ترکیب گرافن با صنعت نساجی، کلید تولید محصولات دانشبنیان با ارزشافزوده بالاست؛ مسیری پر از فرصت برای کارآفرینی.
گروه علمی فرهنگی رویش
بله | تلگرام
۱۱۳
۱۰:۴۳
یکی از روشهای رایج پوششدهی الیاف با گرافن، روش Dip Coating است. در این روش، الیاف یا پارچه ابتدا تمیز و آمادهسازی میشوند، سپس در محلول یا سوسپانسیون حاوی اکسید گرافن غوطهور میگردند. پس از جذب لایه روی سطح، نمونه خشک شده و در صورت نیاز با فرایند احیا، اکسید گرافن به گرافن با رسانا بیشتر تبدیل میشود. این روش به دلیل سادگی، هزینه پایین، امکان پوشش یکنواخت و قابلیت استفاده در مقیاس آزمایشگاهی و صنعتی، بسیار مورد توجه است.
گروه علمی فرهنگی رویش
بله | تلگرام
گروه علمی فرهنگی رویش
بله | تلگرام
۱۰۰
۸:۵۵
#معرفی_کتاب«خاک کارخانه؛ پارچههای ناتمام چیتسازی بهشهر و سرگذشت آخرین کارگران»
متن کامل معرفی
«خاک کارخانه» نه یک گزارش خشک اقتصادی درباره ورشکستگی است و نه صرفاً مرثیهای برای گذشته؛ بلکه روایتی مستند و تلنگری عمیق به زیستجهان انسانهایی است که هویت و معیشتشان با صدای سوت کارخانه چیتسازی بهشهر تنظیم میشد.
نویسنده که خودش عکاس است، لنز دوربین و قلمش را از ماشینآلات زنگزده فراتر برده و بر تاریخ شفاهی و چهرهی آخرین بازماندگان این صنعت زوم میکند. او نشان میدهد چیتسازی بهشهر تنها یک واحد تولیدی نبود، بلکه یک اکوسیستم اجتماعی کامل بود.
این کتاب روند زوال این غول صنعتی را در ترازنامههای مالی جستجو نمیکند، بلکه آن را از دریچه نگاه مدیرانی که حسرت کیفیت ازدسترفته را میخورند و زنان و مردان ریسندهای که جوانیشان را در تار و پود پارچهها جا گذاشتهاند، به تصویر میکشد. «خاک کارخانه» اثری ارزشمند برای دانشجویان مهندسی نساجی است تا دریابند چگونه یک صنعت عظیم بر بافت فرهنگی، اقتصادی و روح جمعی یک جامعه اثر میگذارد و خاموشی چراغهای آن چه خلأ عمیقی به جای میگذارد.گروه علمی فرهنگی رویش
بله | تلگرام
متن کامل معرفی
«خاک کارخانه» نه یک گزارش خشک اقتصادی درباره ورشکستگی است و نه صرفاً مرثیهای برای گذشته؛ بلکه روایتی مستند و تلنگری عمیق به زیستجهان انسانهایی است که هویت و معیشتشان با صدای سوت کارخانه چیتسازی بهشهر تنظیم میشد.
نویسنده که خودش عکاس است، لنز دوربین و قلمش را از ماشینآلات زنگزده فراتر برده و بر تاریخ شفاهی و چهرهی آخرین بازماندگان این صنعت زوم میکند. او نشان میدهد چیتسازی بهشهر تنها یک واحد تولیدی نبود، بلکه یک اکوسیستم اجتماعی کامل بود.
این کتاب روند زوال این غول صنعتی را در ترازنامههای مالی جستجو نمیکند، بلکه آن را از دریچه نگاه مدیرانی که حسرت کیفیت ازدسترفته را میخورند و زنان و مردان ریسندهای که جوانیشان را در تار و پود پارچهها جا گذاشتهاند، به تصویر میکشد. «خاک کارخانه» اثری ارزشمند برای دانشجویان مهندسی نساجی است تا دریابند چگونه یک صنعت عظیم بر بافت فرهنگی، اقتصادی و روح جمعی یک جامعه اثر میگذارد و خاموشی چراغهای آن چه خلأ عمیقی به جای میگذارد.گروه علمی فرهنگی رویش
بله | تلگرام
۱.۳K
۱۴:۵۲
گروه علمی فرهنگی رویش
#معرفی_کتاب «خاک کارخانه؛ پارچههای ناتمام چیتسازی بهشهر و سرگذشت آخرین کارگران» متن کامل معرفی «خاک کارخانه» نه یک گزارش خشک اقتصادی درباره ورشکستگی است و نه صرفاً مرثیهای برای گذشته؛ بلکه روایتی مستند و تلنگری عمیق به زیستجهان انسانهایی است که هویت و معیشتشان با صدای سوت کارخانه چیتسازی بهشهر تنظیم میشد. نویسنده که خودش عکاس است، لنز دوربین و قلمش را از ماشینآلات زنگزده فراتر برده و بر تاریخ شفاهی و چهرهی آخرین بازماندگان این صنعت زوم میکند. او نشان میدهد چیتسازی بهشهر تنها یک واحد تولیدی نبود، بلکه یک اکوسیستم اجتماعی کامل بود. این کتاب روند زوال این غول صنعتی را در ترازنامههای مالی جستجو نمیکند، بلکه آن را از دریچه نگاه مدیرانی که حسرت کیفیت ازدسترفته را میخورند و زنان و مردان ریسندهای که جوانیشان را در تار و پود پارچهها جا گذاشتهاند، به تصویر میکشد. «خاک کارخانه» اثری ارزشمند برای دانشجویان مهندسی نساجی است تا دریابند چگونه یک صنعت عظیم بر بافت فرهنگی، اقتصادی و روح جمعی یک جامعه اثر میگذارد و خاموشی چراغهای آن چه خلأ عمیقی به جای میگذارد. گروه علمی فرهنگی رویش
بله | تلگرام
#معرفی_کتاب| کتاب خاک کارخانه
عکس و معرفی کوتاه
کتاب «خاک کارخانه: پارچههای ناتمام چیتسازی بهشهر و سرگذشت آخرین کارگران»، اثر شیوا خادمی اثری مستند برای احضار روحی که روزگاری در کالبد آهنین شهر بهشهر میدمید. این کتاب نه گزارشی خشک اقتصادی درباره ورشکستگی و نه صرفا مرثیهای برای گذشته است بلکه تلنگری در زیستجهان انسانهایی که هویت، معیشت و حتی آیینهای مذهبیشان با صدای سوت کارخانه تنظیم میشد.نویسنده با مسئله پیوند میان مکان و حافظه دستوپنج نرم میکند. خادمی که خود عکاس است و انگیزهای شخصی به واسطه مادربزرگش که کارگر آنجا بوده در این جستجو دارد، لنز دوربین و قلمش را از ماشینآلات زنگزده فراتر میبرد و بر چهرههای تکیده اما پرغرور آخرین بازماندگان این صنعت زوم میکند. او در این مجلد نشان میدهد که چیتسازی بهشهر تنها یک واحد تولیدی پارچه نبود، بلکه یک اکوسیستم اجتماعی کامل بود؛ جایی که مهندسی دقیق آلمانی با درختان سرو تصفیهکننده هوا، فضایی ساخته بود که در آن کلاسهای اکابر برای سوادآموزی کارگران دایر میشد و دیگهای نذری در حیاطش بار گذاشته میشد. کتاب مملو از روایتهای بسیار است؛ از مدیرانی که حسرت گیفیت از دسترفته را میخورند تا زنان ریسندهای که جوانیشان را در لابلای تار و پود پارچهها جا گذاشتهاند. بخش دردناک اثر، ترسیم نمودار نزولی این غول صنعتی از دریچه نگاه همین آدمهاست. خادمی بدون ورود به تحلیلهای پیچیدهی مدیریتی، نشان میدهد که چگونه تصمیمات کلان، واردات بیرویه پارچههای چینی و شوروی، و در نهایت خصوصیسازی ناموفق، منجر به خاموشی چراغها شد. او مسئله زوال صنعت را نه در ترازنامههای مالی، بلکه در سیمای کارگران ماهری میبیند که پس از تعطیلی کارخانه، هویت حرفهای خود را باختند و ناگزیر به مسافرکشی یا دستفروشی روی آوردند.نویسنده به سراغ تاریخ شفاهی رفته است؛ یعنی روایت کسانی که معمولا صدایشان در هیاهوی آمارهای تولید گم میشود.«خاک کارخانه» اثری است برای کسانی که میخواهند بدانند یک صنعت چگونه بر بافت فرهنگی و اجتماعی یک شهر اثر میگذارد و وقتی میمیرد، چه خلای عمیقی در روح جمعی ساکنان باقی میگذارد. این کتاب، غبارروبی از خاطرات شهری است که روزگاری قلب نساجی ایران بود و اکنون تنها قصههایش در سینهی پیرمردان و پیرزنان شهر باقی مانده است.گروه علمی فرهنگی رویش
بله | تلگرام
عکس و معرفی کوتاه
کتاب «خاک کارخانه: پارچههای ناتمام چیتسازی بهشهر و سرگذشت آخرین کارگران»، اثر شیوا خادمی اثری مستند برای احضار روحی که روزگاری در کالبد آهنین شهر بهشهر میدمید. این کتاب نه گزارشی خشک اقتصادی درباره ورشکستگی و نه صرفا مرثیهای برای گذشته است بلکه تلنگری در زیستجهان انسانهایی که هویت، معیشت و حتی آیینهای مذهبیشان با صدای سوت کارخانه تنظیم میشد.نویسنده با مسئله پیوند میان مکان و حافظه دستوپنج نرم میکند. خادمی که خود عکاس است و انگیزهای شخصی به واسطه مادربزرگش که کارگر آنجا بوده در این جستجو دارد، لنز دوربین و قلمش را از ماشینآلات زنگزده فراتر میبرد و بر چهرههای تکیده اما پرغرور آخرین بازماندگان این صنعت زوم میکند. او در این مجلد نشان میدهد که چیتسازی بهشهر تنها یک واحد تولیدی پارچه نبود، بلکه یک اکوسیستم اجتماعی کامل بود؛ جایی که مهندسی دقیق آلمانی با درختان سرو تصفیهکننده هوا، فضایی ساخته بود که در آن کلاسهای اکابر برای سوادآموزی کارگران دایر میشد و دیگهای نذری در حیاطش بار گذاشته میشد. کتاب مملو از روایتهای بسیار است؛ از مدیرانی که حسرت گیفیت از دسترفته را میخورند تا زنان ریسندهای که جوانیشان را در لابلای تار و پود پارچهها جا گذاشتهاند. بخش دردناک اثر، ترسیم نمودار نزولی این غول صنعتی از دریچه نگاه همین آدمهاست. خادمی بدون ورود به تحلیلهای پیچیدهی مدیریتی، نشان میدهد که چگونه تصمیمات کلان، واردات بیرویه پارچههای چینی و شوروی، و در نهایت خصوصیسازی ناموفق، منجر به خاموشی چراغها شد. او مسئله زوال صنعت را نه در ترازنامههای مالی، بلکه در سیمای کارگران ماهری میبیند که پس از تعطیلی کارخانه، هویت حرفهای خود را باختند و ناگزیر به مسافرکشی یا دستفروشی روی آوردند.نویسنده به سراغ تاریخ شفاهی رفته است؛ یعنی روایت کسانی که معمولا صدایشان در هیاهوی آمارهای تولید گم میشود.«خاک کارخانه» اثری است برای کسانی که میخواهند بدانند یک صنعت چگونه بر بافت فرهنگی و اجتماعی یک شهر اثر میگذارد و وقتی میمیرد، چه خلای عمیقی در روح جمعی ساکنان باقی میگذارد. این کتاب، غبارروبی از خاطرات شهری است که روزگاری قلب نساجی ایران بود و اکنون تنها قصههایش در سینهی پیرمردان و پیرزنان شهر باقی مانده است.گروه علمی فرهنگی رویش
بله | تلگرام
۱.۳K
۱۴:۵۴
شهید مهندس محمدمهدی شریفی، دانشجوی دلاوری که در خط مقدم دفاع از عزت ایران اسلامی ایستاد، حالا راهنمای قدمهای ماست.
تنها ۵ روز تا آغاز اردوی جهادیمان باقی مانده؛ اردویی که با افتخار به نام تو مزین شده است.
فردا گرد هم میآییم تا کنار مزارت توشهای از غیرت و ایثار بگیریم.
برگزاری مراسم بیستوچهارمین سالروز تولد شهید
مزار شهید مهندس محمدمهدی شریفی
۲۷
۲۱:۱۷