سلام.گزارشی خواندم که تهران به تنهایی یک پنجم خرید داروی تهران را به خود اختصاص داده است.و پنج استان تهران،خراسان رضوی،اصفهان،فارس و خوزستان با هم پنجاه درصد بازار داروی کشور را بخود اختصاص داده اند.بله قبول دارم تمام فروش یک محصول در تهران به خودش اختصاص ندارد و اصطلاحا بار از تهران به استانهای دیگر لیز میخورد،مشهد هم بعلت زائرین عزیز همواره آمار مصرف خراسان رضوی را بالا میبرد. با تمام اینها این آمار نشان دهنده یک پیام دیگر هم هست که در شهرهای بزرگ میزان مصرف دارو بالاتر است.البته خواهید گفت از کرامات شیخ ما این است شیره را خورد و گفت شیرین است.عزیزان دلم سراغ ارامش دهنده ها بیشتر برویم مثل طبیعت،موسیقی،معماری سنتی،ورزش،مطالعه،یاران مثبت و هر عامل حال خوب کن دیگر.
زندگی جریان دارد. پرویز درگی.معلم و مشاور کاروکسب
شناسه:https://ble.ir/tmbagroup
زندگی جریان دارد. پرویز درگی.معلم و مشاور کاروکسب
شناسه:https://ble.ir/tmbagroup۱بازارسال شده از
خبر ویژه
همه دعوتید به سمینار معارفه روانشناسی پول کد ۲
پنج شنبه: ۲۸ خرداد ماه ساعت ۱۶ الی ۲۰
و
جمعه : ۲۹ خرداد ماه ساعت ۱۶ الی ۲۰
سمینار روز جمعه تکرار سمینار روز پنج شنبه است اما با توجه به شناختی که از استادجان دارم و کاملاً شهودی هستند، ممکنه بعضی حرفها، مثالها و مصادیق در روز جمعه جدید باشد پس اگر می توانید هر دو روز را شرکت کنید و اگر هم نمی توانید هر روزی که تمایل داشتید حضور داشته باشید.
دوست داریم شما را با خانواده تان، دوستانتان ، همکارانتان و عزیزانتان ببینیم و با هم در این محفل نور و آگاهی شرکت کنید .
آدرس کانال سمینار که فقط در پیام رسان بله تشکیل شده است را برای عزیزانتون ارسال کنید و در نشر آگاهی سهیم باشید و دعوتشون کنید تا در سمینار آگاهی بخش شرکت کنند.
شناسه:
https://ble.ir/money2027
می خواهیم برنامه پنج شنبه و جمعه با قدوم سبز شما عزیزان جزو باشکوه ترین و خاص ترین برنامه های آکادمی شود به لطف خدای مهربان
آدرس و لوکیشن متعاقبا اعلام می شود
با عشق در خدمتتون هستیم..
همه دعوتید به سمینار معارفه روانشناسی پول کد ۲ پنج شنبه: ۲۸ خرداد ماه ساعت ۱۶ الی ۲۰و
جمعه : ۲۹ خرداد ماه ساعت ۱۶ الی ۲۰ سمینار روز جمعه تکرار سمینار روز پنج شنبه است اما با توجه به شناختی که از استادجان دارم و کاملاً شهودی هستند، ممکنه بعضی حرفها، مثالها و مصادیق در روز جمعه جدید باشد پس اگر می توانید هر دو روز را شرکت کنید و اگر هم نمی توانید هر روزی که تمایل داشتید حضور داشته باشید. دوست داریم شما را با خانواده تان، دوستانتان ، همکارانتان و عزیزانتان ببینیم و با هم در این محفل نور و آگاهی شرکت کنید . آدرس کانال سمینار که فقط در پیام رسان بله تشکیل شده است را برای عزیزانتون ارسال کنید و در نشر آگاهی سهیم باشید و دعوتشون کنید تا در سمینار آگاهی بخش شرکت کنند. شناسه:https://ble.ir/money2027
می خواهیم برنامه پنج شنبه و جمعه با قدوم سبز شما عزیزان جزو باشکوه ترین و خاص ترین برنامه های آکادمی شود به لطف خدای مهربان آدرس و لوکیشن متعاقبا اعلام می شودبا عشق در خدمتتون هستیم.
.پژوهشهای جدید نشان میدهد که مغز انسان نه بر اساس گذر زمان، بلکه بر اثر تکرار و قابل پیشبینی شدن زندگی پیر میشود. وقتی روزهای ما شبیه به هم میشوند و دیگر خبری از چالش یا تجربه تازه نیست، مغز وارد «حالت صرفهجویی انرژی» میشود؛ یعنی بهجای ساخت مسیرهای عصبی جدید، تنها از همان مسیرهای قدیمی استفاده میکند. این فرایند باعث کاهش انعطافپذیری عصبی (Neuroplasticity) و افت عملکرد شناختی میشود — درست مثل عضلهای که مدتی تمرین نکند و بهتدریج تحلیل برود. در سطح عصبشناختی، زمانی که فرد در معرض محرکهای جدید یا چالشبرانگیز قرار میگیرد، سیستم مزولیمبیک دوپامینرژیک در مغز فعال میشود. این مسیر، از ناحیهی ventral tegmental area (VTA) به سوی nucleus accumbens و prefrontal cortex کشیده شده است و نقش اساسی در فرآیند یادگیری، انگیزه و شکلگیری حافظه دارد. در چنین شرایطی، ترشح دوپامین افزایش یافته و بهعنوان سیگنالی برای "اهمیت زیستی" (salience) عمل میکند؛ یعنی به مغز میگوید که این تجربه ارزش پردازش و یادگیری دارد. دوپامین با تسهیل تقویت سیناپسی (synaptic potentiation) باعث فعالسازی مسیرهای نورونی جدید و تثبیت حافظههای تازه میشود. در مقابل، محیطهای یکنواخت و قابل پیشبینی سطح پایهای دوپامین را کاهش داده و موجب افت در فرآیندهای پلاستیسیتی سیناپسی و انعطافپذیری شناختی میشوند. به همین دلیل، در مطالعات fMRI مشاهده شده است که در افراد درگیر با یادگیری مداوم، فعالیت در قشر پیشپیشانی و هیپوکامپ بیشتر از کسانی است که در معرض محرکهای تکراری قرار دارند. نتیجه روشن است: جوان ماندن مغز نه به ژنتیک وابسته است و نه به مکملهای گرانقیمت، بلکه به جرأت ما برای تجربه چیزهای تازه بستگی دارد. یادگیری زبان جدید، سفر به مکانهای ناشناخته، گفتگو با افراد متفاوت یا حتی تغییر مسیر همیشگی رفتوآمد، همگی سیگنالهایی هستند که مغز را بیدار نگه میدارند. تازگی، واقعیترین ضدپیری ذهن است — هر تجربه تازه، سرمایهای عصبی برای آیندهای هوشیارتر، خلاقتر و زندهتر.
ble.ir/join/9oyYJqUVxk
https://chat.whatsapp.com/CCcNMDAjPJz6uHnjQvaWMZ?mode=gi_t
https://t.me/dr_mosazadeh_hosein
ble.ir/join/9oyYJqUVxk
https://chat.whatsapp.com/CCcNMDAjPJz6uHnjQvaWMZ?mode=gi_t
https://t.me/dr_mosazadeh_hosein
۱
مکان کنترل؛ درونی یا بیرونی!
نشر: گاهنامه مدیردو کارمند را تصور کنید که هر دو در ارزیابی عملکرد سالانه، امتیاز مطلوبی نگرفتهاند. نفر اول میگوید: «مدیر با من مشکل دارد، سیستم عادلانه نیست و هیچ تلاشی نتیجه نمیدهد.» نفر دوم، با وجود پذیرش کاستیهای سازمان، از خود میپرسد: «من چه مهارتی را باید تقویت کنم تا در ارزیابی بعدی بهتر ظاهر شوم؟» این تفاوت، فقط اختلاف در نوع نگاه نیست؛ بلکه بازتاب مفهومی است که روانشناس آمریکایی جولیان راتر (Julian Rotter) آن را «مکان کنترل» (Locus of Control) نامید.
🟢راتر در دهه ۱۹۶۰ نشان داد که انسانها از نظر منشأ کنترل رویدادهای زندگی، گرایشهای متفاوتی دارند. افرادی که مکان کنترل درونی دارند، معتقدند موفقیتها و شکستهایشان تا حد زیادی نتیجه انتخابها، تلاشها و رفتارهای خودشان است. در مقابل، کسانی که مکان کنترل بیرونی دارند، بیشتر شانس، تقدیر، شرایط محیطی یا رفتار دیگران را عامل اصلی نتایج میدانند.
البته هیچ انسانی کاملاً درونی یا کاملاً بیرونی نیست. همه ما روی یک طیف قرار داریم و بسته به شرایط، ممکن است هر دو نوع نگرش را تجربه کنیم. اما گرایش غالب ما، تأثیر قابلتوجهی بر کیفیت تصمیمگیری، انگیزه، تابآوری و حتی رضایت از زندگی دارد.
🟤پژوهشهای متعدد نشان دادهاند افرادی که مکان کنترل درونی قویتری دارند، معمولاً مسئولیتپذیرترند، برای خود هدف تعیین میکنند، در برابر شکست زود تسلیم نمیشوند و بیشتر به دنبال یادگیری و اصلاح رفتار هستند. آنها شکست را نه یک بنبست، بلکه بازخوردی برای بهتر شدن میبینند. در مقابل، غلبه مکان کنترل بیرونی میتواند به احساس درماندگی، کاهش انگیزه و انتظار منفعلانه برای تغییر شرایط منجر شود.
🟠در مدیریت نیز این تفاوت بهخوبی دیده میشود. مدیری که همه مشکلات را به اقتصاد، قوانین، کمبود بودجه یا کارکنان نسبت میدهد، معمولاً فرصت اندکی برای تغییر ایجاد میکند. اما مدیری که میپرسد «در محدوده اختیارات من انجام چه اقداماتی ممکن است؟» حتی در شرایط دشوار نیز راههایی برای پیشرفت پیدا میکند.
🟡با اینحال، مکان کنترل درونی به معنای نادیده گرفتن واقعیتهای بیرونی نیست. رکود اقتصادی، تغییرات فناوری، بحرانهای اجتماعی یا تصمیمهای کلان، واقعیتهایی هستند که بر عملکرد افراد و سازمانها اثر میگذارند. تفاوت در این است که افراد دارای مکان کنترل درونی، پس از پذیرش این واقعیتها، تمرکز خود را بر بخش قابلکنترل ماجرا قرار میدهند.
🟣برای کارکنان، این نگرش پیام روشنی دارد. اگر به جای گلایه دائمی از مدیر، حقوق، قوانین یا همکاران، بخشی از انرژی خود را صرف یادگیری یک مهارت جدید، بهبود ارتباطات، افزایش کیفیت کار یا مدیریت زمان کنند، احتمال پیشرفت شغلی آنها بهمراتب بیشتر خواهد بود. شاید همه عوامل در اختیار ما نباشد، اما تقریباً همیشه میتوانیم کیفیت عملکرد خود را ارتقا دهیم.
برای مدیران نیز مکان کنترل درونی یک مزیت راهبردی است. رهبرانی که مسئولیت نتایج را میپذیرند، فرهنگ یادگیری و پاسخگویی را در سازمان تقویت میکنند. در مقابل، اگر مدیر دائماً دیگران را مقصر بداند، این فرهنگ بهتدریج در سراسر سازمان گسترش مییابد و کارکنان نیز به جای حل مسئله، به دنبال یافتن مقصر خواهند بود.
این مفهوم برای شهروندان نیز کاربرد فراوانی دارد. بسیاری از مسائل اجتماعی، اقتصادی یا فرهنگی ممکن است خارج از اختیار ما باشند، اما شیوه رانندگی، رعایت قانون، احترام به حقوق دیگران، صرفهجویی در منابع، مطالعه، ارتقای مهارتهای فردی، مشارکت در فعالیتهای داوطلبانه و تربیت صحیح فرزندان، همگی در حوزه انتخابهای ما قرار دارند. جامعه زمانی پیشرفت میکند که افراد، سهم خود را در بهبود شرایط جدی بگیرند.
اگر میخواهید گرایش خود را بسنجید، هر زمان که با مشکلی روبهرو شدید، از خود سه پرسش بپرسید:- چه بخشی از این وضعیت خارج از کنترل من است؟- چه بخشی در اختیار من قرار دارد؟- اولین اقدام کوچکی که همین امروز میتوانم انجام دهم چیست؟همین سه پرسش، ذهن را از گلایه به اقدام منتقل میکند.
🟢تفاوت افراد موفق با دیگران همیشه در استعداد، سرمایه یا شانس نیست. بسیاری از آنها فقط یک عادت ذهنی متفاوت دارند: به جای تمرکز بر آنچه نمیتوانند تغییر دهند، بر آنچه در اختیارشان است تمرکز میکنند. این تغییر ساده، تصمیمهای بهتر، انگیزه بیشتر و احساس اثربخشی بالاتری ایجاد میکند. شاید نتوانیم همه اتفاقات زندگی را انتخاب کنیم، اما تقریباً همیشه میتوانیم نگرش و واکنش خود را انتخاب کنیم. و گاهی همین انتخاب، آغاز بزرگترین تغییرات فردی، سازمانی و اجتماعی است.
ble.ir/join/9oyYJqUVxk
https://chat.whatsapp.com/CCcNMDAjPJz6uHnjQvaWMZ?mode=gi_t
https://t.me/dr_mosazadeh_hosein
نشر: گاهنامه مدیر
دو کارمند را تصور کنید که هر دو در ارزیابی عملکرد سالانه، امتیاز مطلوبی نگرفتهاند. نفر اول میگوید: «مدیر با من مشکل دارد، سیستم عادلانه نیست و هیچ تلاشی نتیجه نمیدهد.» نفر دوم، با وجود پذیرش کاستیهای سازمان، از خود میپرسد: «من چه مهارتی را باید تقویت کنم تا در ارزیابی بعدی بهتر ظاهر شوم؟» این تفاوت، فقط اختلاف در نوع نگاه نیست؛ بلکه بازتاب مفهومی است که روانشناس آمریکایی جولیان راتر (Julian Rotter) آن را «مکان کنترل» (Locus of Control) نامید.🟢راتر در دهه ۱۹۶۰ نشان داد که انسانها از نظر منشأ کنترل رویدادهای زندگی، گرایشهای متفاوتی دارند. افرادی که مکان کنترل درونی دارند، معتقدند موفقیتها و شکستهایشان تا حد زیادی نتیجه انتخابها، تلاشها و رفتارهای خودشان است. در مقابل، کسانی که مکان کنترل بیرونی دارند، بیشتر شانس، تقدیر، شرایط محیطی یا رفتار دیگران را عامل اصلی نتایج میدانند.
البته هیچ انسانی کاملاً درونی یا کاملاً بیرونی نیست. همه ما روی یک طیف قرار داریم و بسته به شرایط، ممکن است هر دو نوع نگرش را تجربه کنیم. اما گرایش غالب ما، تأثیر قابلتوجهی بر کیفیت تصمیمگیری، انگیزه، تابآوری و حتی رضایت از زندگی دارد.🟤پژوهشهای متعدد نشان دادهاند افرادی که مکان کنترل درونی قویتری دارند، معمولاً مسئولیتپذیرترند، برای خود هدف تعیین میکنند، در برابر شکست زود تسلیم نمیشوند و بیشتر به دنبال یادگیری و اصلاح رفتار هستند. آنها شکست را نه یک بنبست، بلکه بازخوردی برای بهتر شدن میبینند. در مقابل، غلبه مکان کنترل بیرونی میتواند به احساس درماندگی، کاهش انگیزه و انتظار منفعلانه برای تغییر شرایط منجر شود.
🟠در مدیریت نیز این تفاوت بهخوبی دیده میشود. مدیری که همه مشکلات را به اقتصاد، قوانین، کمبود بودجه یا کارکنان نسبت میدهد، معمولاً فرصت اندکی برای تغییر ایجاد میکند. اما مدیری که میپرسد «در محدوده اختیارات من انجام چه اقداماتی ممکن است؟» حتی در شرایط دشوار نیز راههایی برای پیشرفت پیدا میکند.
🟡با اینحال، مکان کنترل درونی به معنای نادیده گرفتن واقعیتهای بیرونی نیست. رکود اقتصادی، تغییرات فناوری، بحرانهای اجتماعی یا تصمیمهای کلان، واقعیتهایی هستند که بر عملکرد افراد و سازمانها اثر میگذارند. تفاوت در این است که افراد دارای مکان کنترل درونی، پس از پذیرش این واقعیتها، تمرکز خود را بر بخش قابلکنترل ماجرا قرار میدهند.
🟣برای کارکنان، این نگرش پیام روشنی دارد. اگر به جای گلایه دائمی از مدیر، حقوق، قوانین یا همکاران، بخشی از انرژی خود را صرف یادگیری یک مهارت جدید، بهبود ارتباطات، افزایش کیفیت کار یا مدیریت زمان کنند، احتمال پیشرفت شغلی آنها بهمراتب بیشتر خواهد بود. شاید همه عوامل در اختیار ما نباشد، اما تقریباً همیشه میتوانیم کیفیت عملکرد خود را ارتقا دهیم.
برای مدیران نیز مکان کنترل درونی یک مزیت راهبردی است. رهبرانی که مسئولیت نتایج را میپذیرند، فرهنگ یادگیری و پاسخگویی را در سازمان تقویت میکنند. در مقابل، اگر مدیر دائماً دیگران را مقصر بداند، این فرهنگ بهتدریج در سراسر سازمان گسترش مییابد و کارکنان نیز به جای حل مسئله، به دنبال یافتن مقصر خواهند بود.این مفهوم برای شهروندان نیز کاربرد فراوانی دارد. بسیاری از مسائل اجتماعی، اقتصادی یا فرهنگی ممکن است خارج از اختیار ما باشند، اما شیوه رانندگی، رعایت قانون، احترام به حقوق دیگران، صرفهجویی در منابع، مطالعه، ارتقای مهارتهای فردی، مشارکت در فعالیتهای داوطلبانه و تربیت صحیح فرزندان، همگی در حوزه انتخابهای ما قرار دارند. جامعه زمانی پیشرفت میکند که افراد، سهم خود را در بهبود شرایط جدی بگیرند.اگر میخواهید گرایش خود را بسنجید، هر زمان که با مشکلی روبهرو شدید، از خود سه پرسش بپرسید:- چه بخشی از این وضعیت خارج از کنترل من است؟- چه بخشی در اختیار من قرار دارد؟- اولین اقدام کوچکی که همین امروز میتوانم انجام دهم چیست؟همین سه پرسش، ذهن را از گلایه به اقدام منتقل میکند.🟢تفاوت افراد موفق با دیگران همیشه در استعداد، سرمایه یا شانس نیست. بسیاری از آنها فقط یک عادت ذهنی متفاوت دارند: به جای تمرکز بر آنچه نمیتوانند تغییر دهند، بر آنچه در اختیارشان است تمرکز میکنند. این تغییر ساده، تصمیمهای بهتر، انگیزه بیشتر و احساس اثربخشی بالاتری ایجاد میکند. شاید نتوانیم همه اتفاقات زندگی را انتخاب کنیم، اما تقریباً همیشه میتوانیم نگرش و واکنش خود را انتخاب کنیم. و گاهی همین انتخاب، آغاز بزرگترین تغییرات فردی، سازمانی و اجتماعی است.
ble.ir/join/9oyYJqUVxk
https://chat.whatsapp.com/CCcNMDAjPJz6uHnjQvaWMZ?mode=gi_t
https://t.me/dr_mosazadeh_hosein
۱ راز سلامت واقعینگاهی دوباره به زندگی و بیماری
دکتر «یوهان تیلدن» با بیش از نیم قرن تجربه در پزشکی و جراحی، به این باور رسید: «انسان خود مسئول بیماریهایش است، و پزشکی مدرن تنها با داروهای شیمیایی بر آنها سرپوش میگذارد، نه درمان.»
او پس از ۱۶ سال طبابت متداول، مسیرش را تغییر داد: هیچ دارویی تجویز نکرد، جراحی انجام نداد، و بیمارانش را با طبیعت درمان کرد؛ نه با سمهای شیمیایی."مسیر بیماری معده از «تحریکات ساده» تا «سرطان» پنج مرحله دارد همهاش توسط خودمان ساخته میشود. اما خبر خوب؟ میتوان این مسیر را برعکس طی کرد.درمان واقعی با کنار گذاشتن عادات آسیبزننده آغاز میشود: بازگشت به تغذیه طبیعی، میوههای زنده
هوای تازه آب پاک
نور خورشید تحرک "ورزش"
استراحت. "خواب کافی"
افراد مبتلا به بیخوابی، سردرد و اضطراب، نخستین کسانیاند که باید این تحول را آغاز کنند. این توصیهها فقط شعار نیستند بلکه نسخهای از حکمت طبیعتند برای بهبود تدریجی، بینیاز از دارو.
خامگیاهخواری = درمان بیماریها سلامت و تندرست باشید۱