شماره ۴۱۸ روزنامه اینترنتی رسانۀ KHAMENEI.IR تقدیم میشود به شهید مجید میرمحمدیدانشجوی نخبه که بر اثر حملات آمریکایی_صهیونی به تهران در جنگ تحمیلی سوم به شهادت رسید. نسخه PDF را از اینجا دریافت کنید. «#صدای_ایران» را دنبال کنید @sedaye_iran_newspaper ادامه سرمقاله در نهایت، مطرح شدن دوگانه «سازش» و «مقاومت» در لبنان در شرایط کنونی، اختلاف بر سر تعریف امنیت ملی است. طرفداران سازش میگویند میتوان با گرفتن تضمین از قدرت خارجی، امنیت خرید. مقاومت میگوید امنیت چیزی نیست که به لبنان هدیه شود؛ باید آن را با قدرت و هزینهای که برای متجاوز ایجاد میشود، حفظ کرد. اگر قدرت مقاومت نادیده گرفته شود، خطر آن وجود دارد که به جای پایان دادن به مناقشه، لبنان وارد مرحلهای از ضعف شدید و تحقیر ملی خواهد شد.تجربه لبنان یک پیام روشن دارد: تا زمانی که اشغال، تجاوز و تهدید وجود دارد، دیپلماسی بدون بازدارندگی یک توهم است. شاید مذاکره بتواند چند روزی جنگ را به صورت نمایشی متوقف کند، اما تنها قدرت و مقاومت است که میتواند تضمین کند طرف مقابل بار دیگر به جنگ بازنخواهد گشت. زبان اصلی که اسرائیل در برابر آن ناچار به محاسبه هزینه و فایده میشود، زبان قدرت و بازدارندگی است و کنار گذاشتن این مؤلفه، پیش از آنکه استقلال لبنان را تضمین کند، میتواند راه را برای فشار و زیادهخواهی بیشتر باز کند.
بخش ابتدایی را از اینجا بخوانید. نسخه PDF Farsi.Khamenei.ir
لبنان و سراب سازش مرور #صدای_ایران بر مواضع دبیرکل حزباللّه درباره مذاکرات دولت بیروت با رژیم صهیونیستی در سرمقاله شماره ۴۱۹ شیخ نعیم قاسم، دبیرکل حزبالله لبنان، در سخنانی به مناسبت بیستمین سالگرد پیروزی مقاومت در سال ۲۰۰۶ بر رژیم صهیونیستی، سخنان مهمی در مورد اهمیت مقاومت و پیامدهای نگاه دولت مبنی بر سازش با صهیونیستها داشت. اهمیت اصلی این سخنان در طرح یک پرسش بنیادی درباره آینده لبنان است: آیا امنیت، حاکمیت و استقلال این کشور میتواند از مسیر توافق و سازش با اسرائیل تأمین شود یا آنکه بدون وجود یک قدرت بازدارنده، هر توافقی در نهایت به افزایش فشار بر لبنان و خدشهدار شدن استقلال آن منجر خواهد شد؟ تجربه دو دهه گذشته پاسخ روشنی به این پرسش داده است. جنگ ۲۰۰۶ نقطهای تعیینکننده در این معادله بود. آن جنگ نشان داد که اسرائیل با محاسبات سیاسی و دیپلماتیک از اهداف خود عقبنشینی نمیکند، بلکه زمانی حاضر به پذیرش محدودیت و عقبنشینی میشود که هزینه ادامه تجاوز برایش افزایش یابد. به همین دلیل، مهمترین میراث جنگ ۲۰۰۶ را نمیتوان صرفاً در پایان یک درگیری نظامی خلاصه کرد. مسئله اصلی، شکلگیری یک معادله بازدارندگی بود که به لبنان امکان داد در برابر فشارهای نظامی اسرائیل از موقعیت قویتری برخوردار باشد. در این چارچوب، انتقاد شیخ نعیم قاسم از مسیر سازش دولت لبنان را باید در یک مسئله بزرگتر فهم کرد: آیا میتوان بدون قدرت از حقوق خود دفاع کرد؟ تجربه منطقه نشان داده است که توافق سیاسی زمانی میتواند ضامن امنیت باشد که طرفین از قدرت و اراده کافی برای اجرای آن برخوردار باشند. در غیر این صورت، توافق از یک ابزار دیپلماتیک به ابزاری برای تحمیل خواستههای طرف قدرتمند و اشغالگر تبدیل میشود.️ در مورد رژیم صهیونیستی نیز دقیقاً همین مسئله صادق است. رژیم صهیونیستی بنای سیاست خود را بر اشغالگری و حمله به کشورهای منطقه گذاشته است و به همین دلیل، وارد شدن در هر گونه توافق یا دل بستن به هر تفاهمی با این رژیم بسیار احمقانه و ناشی از سادهاندیشی است. این رژیم هرگاه احساس کند طرف مقابل به صورت منفعلانه وارد مذاکره میشود و ضعف طرف مقابل را میبیند، دقیقاً همان نقطه را به عنوان آغاز تشدید فعالیتهای اشغالگرایانه میبیند.️مشکل سازش دقیقاً همینجاست. اگر اسرائیل احساس کند طرف مقابل توان یا ارادهای برای مقابله با نقض تعهدات ندارد، توافق دیگر به معنای پایان تجاوز نخواهد بود. ممکن است به صورت مقطعی و نمایشی، جنگ چند روزی متوقف شود، اما فشار سیاسی، تهدید نظامی، اشغال مناطق، محدودیتهای امنیتی و دخالت خارجی ادامه پیدا میکند. بنابراین، «صلح بدون بازدارندگی» به جای آنکه امنیت تولید کند، وابستگی ایجاد میکند.️ بنابراین، مسئله فقط این نیست که یک توافق خوب یا بد باشد؛ مسئله این است که لبنان با چه پشتوانهای وارد مذاکره میشود. اگر مذاکره از موضع ضعف انجام شود، توافق بیش از آنکه حاکمیت ملی را تثبیت کند، ظرفیتهای حاکمیتی کشور را محدود میکند. در چنین شرایطی، آنچه به نام کاهش تنش معرفی میشود، در عمل به تثبیت یک وضعیت نابرابر و تنش و اشغال دائمی منجر میشود. در برابر این نگاه، مقاومت خود را نه عامل جنگ، بلکه عامل جلوگیری از جنگ میداند. این استدلال بر یک منطق ساده استوار است: بازدارندگی برای آغاز جنگ نیست، برای جلوگیری از تحمیل جنگ است. اگر طرف مقابل بداند تجاوز هزینه سنگینی خواهد داشت، احتمال توسل او به زور کاهش مییابد.️ تجربه پس از سال ۲۰۰۶ نیز در همین چارچوب تفسیر میشود. اگر لبنان در این سالها توانسته است از تبدیل شدن به صحنه یک جنگ دائمی و از تحقق طرحهای توسعهطلبانه اسرائیل جلوگیری کند، بخشی از این وضعیت نتیجه وجود قدرت بازدارندهای بوده که اسرائیل نمیتوانسته آن را نادیده بگیرد. به بیان دیگر، امنیت لبنان نه از اعتماد به اسرائیل، بلکه از ایجاد هزینه برای تجاوز حاصل شده است. تا زمانی که اسرائیل خود را قادر به نقض حاکمیت لبنان بداند، کنار گذاشتن ابزارهای بازدارندگی خیانت است و میتواند خلأ قدرتی ایجاد کند که نخستین بهرهبردار آن همان نیروی اشغالگری باشد که لبنان از آن احساس تهدید میکند. ادامه را از اینجا بخوانید. نسخه PDF Farsi.Khamenei.ir۱ همگی خانواده شهیدیم متین و موقر و بیعجله پشت سر زنانی که رو به مرقد آقا ایستاده بودند ایستاد. تسبیحی در یک دست میگرداند و زیر لب ذکر و صلوات میگفت و با دست دیگر قرآن کوچکی را با انگشت اشاره نشان گذاشته و نیمهبسته بود. وقتی جلوییها رد شدند و جا برایش باز شد با قدمهای آرام پیش رفت. چند ثانیه به عکس آقای شهید خیره شد و بعد با لبخندی غمگین تسبیح را بالا آورد و عکسی که به دنباله تسبیح آویز کرده بود را رو به آقا گرفت. منتظر شدم تا زمزمههای زیر لبش تمام شود. وقتی که برمیگشت عقب، جلو رفتم و از ماجرای تسبیح و عکس پرسیدم. گفت: «عکس برادر شهیدم است. به آقا نشانش دادم که سلامم را به او برساند.» اجازه گرفتم تا از تسبیحش عکسی بگیرم. تمام که شد، گفت: «صبر کن عکس دو برادر شهیدم را در کنار هم نشانت بدهم». بعد توی عکسهای گوشی گشت و عکس برادرها را پیدا کرد و گرفت رو به من. گفت: «حالا عکس بگیر، داداشهام توی این عکس خیلی خوشگلند». با چشمهایی اشکی داشت قربانصدقهشان میرفت، گفتم: «تا ابد به شما خانوادههای شهدا مدیونیم». خندهای تلخ تحویلم داد و اشاره کرد به مزار رهبر شهید و گفت: «ما حالا همه خانوادهی شهیدیم..» سکینه تاجی ستون #روایت رواق دارالذکر شماره ۴۱۹ «صدای ایران» | PDF «#صدای_ایران» را دنبال کنید @sedaye_iran_newspaper شهید سلامی؛ معمار راهبرد نبرد نامتقارن شهید حسین سلامی از فرماندهانی بود که تجربه میدان را به نظریه دفاعی تبدیل کرد. او ۲۹ سال پیش، در دوره آموزش فرماندهی عالی جنگ سپاه، از «نبرد نامتقارن» بهعنوان راهی برای خنثیسازی برتری نظامی آمریکا سخن گفت؛ راهبردی که بر کشاندن جنگ از آسمان به دریا و زمین، افزایش هزینههای دشمن و فرسایشی کردن نبرد استوار بود.ریشه این تفکر به قرارگاه دریایی نوح نبی(ع) در دوران دفاع مقدس بازمیگشت؛ جایی که سپاه در نبردهای دریایی و جنگ نفتکشها، شیوههای تازهای برای مقابله با نیروهای فرامنطقهای آزمود.از دل این تجربه، دکترین دفاع نامتقارن دریایی شکل گرفت؛ راهبردی متکی بر شناورهای کوچک، سریع و زهرآگین، بهرهگیری از جغرافیای سواحل، مینگذاریهای ایذایی، محدودسازی کریدورهای دریایی و انبوهسازی ناوگانهای چابک. این مفاهیم بعدها در دانشکده فرماندهی و ستاد به نسل جدید فرماندهان آموزش داده شد.تداوم این نگاه، نیروی دریایی سپاه و ارتش را به بازیگری راهبردی در خلیج فارس و تنگه هرمز تبدیل کرد. توان موشکی و پهپادی نیز دامنه اثرگذاری این راهبرد را گسترش داد. او هرچند در خردادماه ۱۴۰۴ در حملۀ دشمن صهیونی به پاداش سالها مجاهدت خود رسید اما بذری که توسط دیگر استراتژیستهای دفاعی ایران کاشت، در جنگ ۴۰روزه به ثمر نشست. ستون #اعتراف شماره ۴۱۹ «صدای ایران» | PDF «#صدای_ایران» را دنبال کنید @sedaye_iran_newspaper
لبنان و سراب سازش مرور #صدای_ایران بر مواضع دبیرکل حزبالله درباره مذاکرات دولت بیروت با رژیم صهیونیستی در سرمقاله شماره ۴۱۹ از اینجا بخوانید | PDF «#صدای_ایران» را دنبال کنید @sedaye_iran_newspaper
تصاویر هواگردهای منهدمشده آمریکایی-صهیونی توسط سپاه تصاویر جدیدی از پهپادها و جنگندههای منهدمشده دشمن آمریکایی صهیونی توسط سامانه نوین پدافندی نیروی هوافضای سپاه، منتشر شد. ستون #قاب شماره ۴۱۹ «صدای ایران» | PDF «#صدای_ایران» را دنبال کنید @sedaye_iran_newspaper۱
رهبر شهید انقلاب رضواناللهعلیه: جبههی كفر را نمیشود نادیده گرفت. جبههی كفر، بهعنوان كسانی كه در مقابل دعوت حق قرار دارند، باید مشخّص شود. باید مشخّص شود كه حق با جبههی كفر چه كار دارد. همین است كه مجاهدت را ایجاب میكند. چرا؟ چون در مقابل حقّانیت حق، معارض وجود دارد. ۱۳۷۸/۱۰/۰۴
ستون #توئیت شماره ۴۱۹ «صدای ایران» | PDF «#صدای_ایران» را دنبال کنید @sedaye_iran_newspaper
شماره ۴۱۹ روزنامه اینترنتی رسانۀ KHAMENEI.IR تقدیم میشود به شهید حجت سعیدآبادی از اعضای سپاه پاسداران انقلاب اسلامی که در جنگ تحمیلی سوم در اثر حمله آمریکایی-صهیونی در جزیره بوموسی به شهادت رسید. نسخه PDF را از اینجا دریافت کنید. «#صدای_ایران» را دنبال کنید @sedaye_iran_newspaper
مردم در میدان؛ ۱۶۸ شب مقاومت تجمعات شبانه در سراسر کشور پرقدرت ادامه دارد سرمقاله شماره جدید #صدای_ایران به مناسبت صدوهشتادوششمین شب از حماسۀ خیابان تجمعات شبانه مردم ایران در حمایت از کشور و پشتیبانی از نظام اسلامی، امشب به ایستگاه صد و شصت و هشتم رسید؛ ۱۶۸ شب حضور، ۱۶۸ شب ایستادگی و ۱۶۸ شبی که خیابانهای ایران، به یکی از مهمترین صحنههای نمایش اراده ایرانیان در برابر دشمن متجاوز تبدیل شده است. نزدیک به شش ماه از آغاز جنگ تجاوزکارانه آمریکا و رژیم صهیونی علیه ایران میگذرد و در تمام این مدت، مردم بخش مهمی از میدان دفاع از کشور بودهاند.️ نقطه آغاز این تجمعات را باید در همان اولین ساعات پس از شروع جنگ جستوجو کرد که مردم ایران دریافتند جنگ صرفاً در آسمان و زمین و میان نیروهای مسلح جریان ندارد، بلکه دشمن، تمامیت ارضی، امنیت ملی و موجودیت کشور را هدف گرفته و برای تحقق اهداف خود، به محاسبهای درباره اراده و تابآوری مردم ایران نیز تکیه کرده است. در چنین شرایطی بود که حضور مردم در خیابان، معنای «سنگر» پیدا کرد.️ مردم به خیابان آمدند تا نشان دهند پشتوانه دفاع از این سرزمین، فقط سلاح و تجهیزات نیروهای مسلح نیست، بلکه ملتی است که حاضر نیست کشورش را به دست متجاوز بسپارد. این حضور، در واقع پاسخ صریح و آشکار ملت ایران به محاسباتی بود که دشمن درباره جامعه ایرانی انجام داده بود؛ محاسباتی که بر شورش، شکاف، ترس و فروپاشی اراده ملت ایران بنا شده بود.️ دشمن اگر جنگ را با این تصور آغاز کرده بود که میتواند با آغاز حمله نظامی، جامعه ایران را دچار آشفتگی و شکاف کند، حضور مردم در خیابانها، مهمترینِ فرضیات او را بر هم زد. حالا که ۱۶۸ روز از آغاز این حضور گذشته است، نگاه به این مسیر طیشده، یک واقعیت مهم را آشکار میکند: در کنار مجاهدت و مقاومت نیروهای مسلح غیور ایران، حضور میدانی مردم نیز یکی از عوامل مهم ناکام ماندن دشمن در رسیدن به اهدافش بوده است. نیروهای مسلح در میدان نبرد ایستادند، اما مردم نیز در سنگر خیابان ایستادگی کردند. حالا یکی از مهمترین خطوط دفاعی کشور، همان خیابانهایی است که شبها شاهد حضور مردمی است که اجازه ندادند دشمن میان ملت و حاکمیت فاصله ایجاد کند. اساساً جنگها تنها با موشک و پهپاد و جنگنده تعیین تکلیف نمیشوند. اراده ملتها بخش مهمی از معادله جنگ است. دشمن میتواند اهداف نظامی را شناسایی کند، اما سنجش میزان ایستادگی یک ملت، محاسبهای متفاوت است. آنچه در این ۱۶۸ شب اتفاق افتاده، به دشمن آمریکایی-صهیونی نشان داد که حملات تجاوزکارانه و ترور رهبر شهید انقلاب و فرماندهان ارشد نظامی، الزاماً به فروپاشی اراده داخلی ایرانیان منجر نمیشود، بلکه در ارتباط با ایران، نتیجهای معکوس خواهد داشت و جامعه را حول دفاع از کشور منسجمتر میکند.️ از این منظر، ۱۶۸ شب گذشته را نباید صرفاً یک عدد دانست. این عدد، حاصل استمرار یک انتخاب آگاهانه است: انتخاب مردم برای اینکه در حساسترین مقطع تاریخ معاصر ایران عزیزمان، میدان را خالی نکنند. استمرار این حضور، به همان اندازه که برای امروز معنا دارد، برای آینده نیز پیام دارد، چراکه دشمن باید بداند با جامعهای مواجه نیست که بتواند با یک فشار مقطعی، آن را از میدان خارج کند.️ اما شاید مهمترین نکته در شرایط کنونی این باشد که کار هنوز تمام نشده است. تجربه نزدیک به شش ماه گذشته نشان داده که دشمن از محاسبه درباره ایران دست برنداشته و شکست یک طرح، لزوماً به معنای پایان تلاش برای طراحی طرحی دیگر نیست. از همین رو، تأکید رهبر انقلاب بر تداوم حضور میدانی مردم را باید جدی گرفت. حضور مردم صرفاً واکنشی به آغاز جنگ نبود، بخشی از راهبرد مقابله با دشمن است و تا زمانی که احتمال آزمودن دوباره ملت ایران وجود دارد، حفظ این آمادگی نیز اهمیت خود را از دست نمیدهد.️ امروز ادامه حضور میدانی مردم، هم برای تثبیت پیروزیهای بهدستآمده در برابر دشمن متجاوز و ناکام ضروری است و هم برای آنکه دشمن به این جمعبندی برسد که آزمودن دوباره ایران، نهتنها آسان نیست و هزینه دارد، بلکه با همان ملت ایستادهای مواجه خواهد شد که تاکنون ۱۶۸ شب در خیابان ایستاده است و حتی یک قدم از عزم راسخ خود برای دفاع از کشور و خونخواهی قائد شهید امت عقب نمینشیند. نسخه PDF Farsi.Khamenei.ir۱۱