محمدرضا جلائیپور
در #نبرد_هرمز در همین چند روز ۳۸ هموطن عزیزمان شهید و ۴۰۰ هموطن مظلوممان زخمی و تعداد زیادی پل و زیرساخت نظامی ایرانمان نابود شده است. هر موضعی در سیاست داخلی یا هر تشخیصی دربارهٔ بهترین مسیر و راهبرد دفاع از ایران و نیل به امنیت و توسعهٔ ایران داشته باشیم، اگر نیرویی ملی و دغدغهمند ایران و بقا و ارتقایش و خیر همگانی ایرانیان هستیم، هیچ تعللی در محکومیت این تجاوزها و جنایتهای عریان و کمک تمامقد به همبستگی ملی برای دفاع میهنی روا نیست. در دفاع از ایران در برابر شقیترین متجاوزان استعمارگر هیچ حدی از لکنت و اما و اگر و ملاحظهکاری و تاخیری روا نیست. شعارهای ریاکارانهٔ مدعیان ایراندوستی را رها کنید؛ مثل دو جنگ ۱۲ روزه و رمضان، نوع عملکرد و سرعت و جدیت و نقشآفرینی نیروها در کمک به دفاع میهنی و همبستگی ملی و حفاظت ایران از هر طریق ممکن و موثر یک عیارسنج روشن برای تشخیص نیروهای باپرنسیب ملی است.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media
در #نبرد_هرمز در همین چند روز ۳۸ هموطن عزیزمان شهید و ۴۰۰ هموطن مظلوممان زخمی و تعداد زیادی پل و زیرساخت نظامی ایرانمان نابود شده است. هر موضعی در سیاست داخلی یا هر تشخیصی دربارهٔ بهترین مسیر و راهبرد دفاع از ایران و نیل به امنیت و توسعهٔ ایران داشته باشیم، اگر نیرویی ملی و دغدغهمند ایران و بقا و ارتقایش و خیر همگانی ایرانیان هستیم، هیچ تعللی در محکومیت این تجاوزها و جنایتهای عریان و کمک تمامقد به همبستگی ملی برای دفاع میهنی روا نیست. در دفاع از ایران در برابر شقیترین متجاوزان استعمارگر هیچ حدی از لکنت و اما و اگر و ملاحظهکاری و تاخیری روا نیست. شعارهای ریاکارانهٔ مدعیان ایراندوستی را رها کنید؛ مثل دو جنگ ۱۲ روزه و رمضان، نوع عملکرد و سرعت و جدیت و نقشآفرینی نیروها در کمک به دفاع میهنی و همبستگی ملی و حفاظت ایران از هر طریق ممکن و موثر یک عیارسنج روشن برای تشخیص نیروهای باپرنسیب ملی است.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media۲۱حسین قتیب
به گمان من، حمله به برج کنترل ترافیک دریایی چابهار را نباید مانند یک اقدام نمایشی و تبلیغاتی دید. این یک هدف راهبردی بود، نه یک ساختمان معمولی. برج مراقبت دریایی یا VTS در واقع چشم و مغز یک بندر است؛ مرکزی که با استفاده از سامانههای راداری، AIS، ارتباطات دریایی و اطلاعات لحظهای، حرکت شناورها را پایش میکند، ورود و خروج کشتیها را مدیریت میکند و آگاهی موقعیتی دریایی را برای مدیریت بندر فراهم میسازد.در جنگهای مدرن، همیشه هدف قرار دادن یک ناو یا پایگاه نظامی مهمترین ضربه نیست. گاهی ضربه اصلی به زیرساختهایی وارد میشود که امکان دیدن، تصمیمگیری و هماهنگی را فراهم میکنند. از کار انداختن یک مرکز VTS یعنی کاهش توان کنترل ترافیک دریایی، اختلال در هماهنگی میان بندر، راهنمایان دریایی، یدککشها، شناورها و مراکز امداد و نجات.
چابهار نیز یک بندر عادی نیست. این بندر تنها نقطه اتصال مستقیم ایران به اقیانوس هند است و در قلب راهبرد سواحل مکران قرار دارد. بنابراین، هر اختلال در مرکز کنترل دریایی آن میتواند بر زنجیره لجستیک، ورود کشتیهای تجاری، عملیات تخلیه و بارگیری، امنیت ناوبری و حتی محاسبات شرکتهای کشتیرانی بینالمللی اثر بگذارد.در منطق جنگ شبکهای، دشمن همیشه به دنبال نابودی سختافزار نیست؛ گاهی هدف، قطع کردن ارتباط میان اجزای یک سیستم است. برج مراقبت دریایی یک گره ارتباطی و اطلاعاتی بود که بندر را قادر میکرد مانند یک سیستم هماهنگ عمل کند. زدن چنین گرهای یعنی تلاش برای کاهش سرعت، افزایش هزینه و ایجاد اصطکاک در عملکرد یک زیرساخت حیاتی.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media
به گمان من، حمله به برج کنترل ترافیک دریایی چابهار را نباید مانند یک اقدام نمایشی و تبلیغاتی دید. این یک هدف راهبردی بود، نه یک ساختمان معمولی. برج مراقبت دریایی یا VTS در واقع چشم و مغز یک بندر است؛ مرکزی که با استفاده از سامانههای راداری، AIS، ارتباطات دریایی و اطلاعات لحظهای، حرکت شناورها را پایش میکند، ورود و خروج کشتیها را مدیریت میکند و آگاهی موقعیتی دریایی را برای مدیریت بندر فراهم میسازد.در جنگهای مدرن، همیشه هدف قرار دادن یک ناو یا پایگاه نظامی مهمترین ضربه نیست. گاهی ضربه اصلی به زیرساختهایی وارد میشود که امکان دیدن، تصمیمگیری و هماهنگی را فراهم میکنند. از کار انداختن یک مرکز VTS یعنی کاهش توان کنترل ترافیک دریایی، اختلال در هماهنگی میان بندر، راهنمایان دریایی، یدککشها، شناورها و مراکز امداد و نجات.
چابهار نیز یک بندر عادی نیست. این بندر تنها نقطه اتصال مستقیم ایران به اقیانوس هند است و در قلب راهبرد سواحل مکران قرار دارد. بنابراین، هر اختلال در مرکز کنترل دریایی آن میتواند بر زنجیره لجستیک، ورود کشتیهای تجاری، عملیات تخلیه و بارگیری، امنیت ناوبری و حتی محاسبات شرکتهای کشتیرانی بینالمللی اثر بگذارد.در منطق جنگ شبکهای، دشمن همیشه به دنبال نابودی سختافزار نیست؛ گاهی هدف، قطع کردن ارتباط میان اجزای یک سیستم است. برج مراقبت دریایی یک گره ارتباطی و اطلاعاتی بود که بندر را قادر میکرد مانند یک سیستم هماهنگ عمل کند. زدن چنین گرهای یعنی تلاش برای کاهش سرعت، افزایش هزینه و ایجاد اصطکاک در عملکرد یک زیرساخت حیاتی.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media۳۱
واکنش رضا نصری، حقوقدان بینالملل به اعترافهای وزیر تروریست و جنگ طلب دولت ترامپ
پیت هگست در حال تبدیل کردن صفحه شخصی خود در شبکههای اجتماعی به مجموعهای از شواهد درباره جنایتهای جنگی است که تحت فرماندهی او رخ دادهاند.
بیپروایی، لفاظیهای جنگطلبانه و اظهارات جنجالی او، نه تنها به ضررش تمام میشود، بلکه کار هر دادستانی را در آینده برای اثبات مسئولیت کیفری نیروهایی که دستورات غیرقانونی او را اجرا کردهاند، آسانتر میکند.
به یاد داشته باشید: اطاعت از دستور، دفاع محسوب نمیشود.* هر افسری که یکی از این دستورات را اجرا کند، شخصا مسئولیت کیفری آن را برعهده میگیرد؛* مسئولیتی که نه زنجیره فرماندهی و نه هیچ عفو بعدی، او را از آن رها نخواهد کرد.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media
پیت هگست در حال تبدیل کردن صفحه شخصی خود در شبکههای اجتماعی به مجموعهای از شواهد درباره جنایتهای جنگی است که تحت فرماندهی او رخ دادهاند.
بیپروایی، لفاظیهای جنگطلبانه و اظهارات جنجالی او، نه تنها به ضررش تمام میشود، بلکه کار هر دادستانی را در آینده برای اثبات مسئولیت کیفری نیروهایی که دستورات غیرقانونی او را اجرا کردهاند، آسانتر میکند.
به یاد داشته باشید: اطاعت از دستور، دفاع محسوب نمیشود.* هر افسری که یکی از این دستورات را اجرا کند، شخصا مسئولیت کیفری آن را برعهده میگیرد؛* مسئولیتی که نه زنجیره فرماندهی و نه هیچ عفو بعدی، او را از آن رها نخواهد کرد.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media۳۱
در پاسخ به مایک والتر، سفیر آمریکا در سازمان ملل متحد، که مدعی شده نتانیاهو - به عنوان رئیس کشور (Head of State) - در برابر اتهام جنایت جنگی از مصونیت برخوردار است:
۱- نتانیاهو رئیس کشور نیست؛ رئیسجمهور اسرائیل رئیس کشور است. نتانیاهو رئیس دولت است و از مصونیت در برابر اتهامات مربوط به جنایات جنگی برخوردار نیست.
۲- برای یک مقام دولت ترامپ، استناد به مصونیت رئیس کشور واقعاً نیازمند وقاحت خاصی است؛ آن هم در شرایطی که ایالات متحده رئیسجمهور ونزوئلا را ربوده، رئیس واقعی کشور ایران را ترور کرد و تهدید کرده وزیر امور خارجه و هیئت دیپلماتیک ایران را نیز به قتل خواهد رساند. ترامپ:گفته بود: «تنها دلیل اینکه آنها امروز زندهاند این است که مذاکره کنند!»
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media
۱- نتانیاهو رئیس کشور نیست؛ رئیسجمهور اسرائیل رئیس کشور است. نتانیاهو رئیس دولت است و از مصونیت در برابر اتهامات مربوط به جنایات جنگی برخوردار نیست.
۲- برای یک مقام دولت ترامپ، استناد به مصونیت رئیس کشور واقعاً نیازمند وقاحت خاصی است؛ آن هم در شرایطی که ایالات متحده رئیسجمهور ونزوئلا را ربوده، رئیس واقعی کشور ایران را ترور کرد و تهدید کرده وزیر امور خارجه و هیئت دیپلماتیک ایران را نیز به قتل خواهد رساند. ترامپ:گفته بود: «تنها دلیل اینکه آنها امروز زندهاند این است که مذاکره کنند!»
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media۱حسین قتیب
گمبرون زمانی در اشغال پرتغالیها بود؛ بخشی از همان شبکه استعماری که میکوشید با کنترل بنادر و آبراهها، تجارت و حاکمیت ایران را در خلیج فارس محدود کند. شاه عباس صفوی با بیرون راندن آنان، این بندر را به حاکمیت ایران بازگرداند و گمبرون از آن پس به افتخار شاه ایران و کلب آستان علی، عباس «بندرعباس» نام گرفت؛ نامی که یادآور بازیابی حاکمیت ملی در برابر قدرتهای ماورای بحار است.
ایران، برخلاف بسیاری از سرزمینهای آسیا و آفریقا، هرگز به مستعمره مستقیم و کامل قدرتهای اروپایی تبدیل نشد. این واقعیت نه یک تصادف تاریخی، بلکه نتیجه مقاومت سیاسی، نظامی و اجتماعی ایرانیان در برابر سلطه خارجی بود.
آرزوی بازگشت استعمار به این سرزمین را نیز با خود به گور خواهید برد.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media
گمبرون زمانی در اشغال پرتغالیها بود؛ بخشی از همان شبکه استعماری که میکوشید با کنترل بنادر و آبراهها، تجارت و حاکمیت ایران را در خلیج فارس محدود کند. شاه عباس صفوی با بیرون راندن آنان، این بندر را به حاکمیت ایران بازگرداند و گمبرون از آن پس به افتخار شاه ایران و کلب آستان علی، عباس «بندرعباس» نام گرفت؛ نامی که یادآور بازیابی حاکمیت ملی در برابر قدرتهای ماورای بحار است.
ایران، برخلاف بسیاری از سرزمینهای آسیا و آفریقا، هرگز به مستعمره مستقیم و کامل قدرتهای اروپایی تبدیل نشد. این واقعیت نه یک تصادف تاریخی، بلکه نتیجه مقاومت سیاسی، نظامی و اجتماعی ایرانیان در برابر سلطه خارجی بود.
آرزوی بازگشت استعمار به این سرزمین را نیز با خود به گور خواهید برد.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media۴۲۱
شورای روابط خارجی آمریکا (Council on Foreign Relations - CFR) در مقالهای با عنوان «یک هرمز دیگر؟ آنچه باید درباره تهدید حوثیها علیه دریای سرخ بدانیم» (Another Hormuz? What to Know About the Houthi Threat to the Red Sea) که توسط دیانا روی (Diana Roy) و گروهی از کارشناسان این اندیشکده منتشر شده، بررسی میکند که چگونه ورود حوثیهای یمن به جنگ ایران و آمریکا میتواند دریای سرخ و تنگه بابالمندب را به دومین گلوگاه بحرانی تجارت و انرژی جهان تبدیل کند.نویسندگان هشدار میدهند که پس از تشدید بحران در تنگه هرمز، اعلام محاصره دریایی عربستان از سوی حوثیها جبهه جدیدی در جنگ گشوده و خطر اختلال همزمان در دو مسیر اصلی انتقال انرژی جهان را افزایش داده است.
این گزارش توضیح میدهد که دریای سرخ یکی از حیاتیترین مسیرهای تجارت جهانی است. سالانه ۱۲ تا ۱۵ درصد تجارت دریایی جهان به ارزشی بیش از یک تریلیون دلار و حدود ۳۰ درصد حملونقل کانتینری جهان از این مسیر عبور میکند. این آبراه نهتنها مسیر انتقال نفت و فرآوردههای نفتی، بلکه محل عبور غلات، کودهای شیمیایی، مواد معدنی، فلزات، قطعات صنعتی، تجهیزات الکترونیکی و خودرو نیز هست. در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ روزانه حدود ۴.۹ میلیون بشکه نفت از کانال سوئز و خط لوله سومد و ۴.۲ میلیون بشکه از بابالمندب عبور کرده است. علاوه بر این، حدود ۹۰ درصد کابلهای فیبر نوری زیردریایی که اروپا را به آسیا متصل میکنند از دریای سرخ میگذرند؛ بنابراین هرگونه درگیری در این منطقه میتواند علاوه بر تجارت و انرژی، ارتباطات اینترنتی و خدمات ابری در خاورمیانه، آفریقا و آسیا را نیز مختل کند.
به گفته نویسندگان، همزمان با ادامه تنش در تنگه هرمز، این نگرانی وجود دارد که ایران از حوثیها بهعنوان نیروی نیابتی برای ایجاد اختلال در بابالمندب استفاده کند. آنها به اظهارات استیون کوک، کارشناس CFR، اشاره میکنند که میگوید بسته شدن احتمالی هرمز و بابالمندب همزمان، آزمونی برای توانایی آمریکا در حفظ آزادی کشتیرانی و جریان آزاد نفت خواهد بود. گزارش همچنین به سخنان علیاکبر ولایتی، مشاور رهبر جمهوری اسلامی، استناد میکند که گفته بود «جبهه مقاومت بابالمندب را همانند هرمز میبیند» و هشدار داده بود که جریان انرژی و تجارت جهانی میتواند تنها با یک اقدام مختل شود. به باور نویسندگان، این اظهارات نشان میدهد که تهران بابالمندب را به بخشی از راهبرد بازدارندگی منطقهای خود تبدیل کرده است.
گزارش یادآور میشود که حوثیها از سال ۲۰۲۳ با حمله به کشتیهای تجاری و نظامی در دریای سرخ، توانایی خود را برای مختل کردن کشتیرانی بینالمللی نشان دادهاند. پس از آغاز جنگ غزه، آنها کشتیهای مرتبط با اسرائیل را هدف قرار دادند و در مارس ۲۰۲۶ نیز با شلیک موشک به جنوب اسرائیل، حضور خود را در جنگ ایران و آمریکا پررنگتر کردند. اکنون، با اعلام محاصره دریایی عربستان، دامنه عملیات آنها گسترش یافته است. گزارش میافزاید که عربستان روزانه حدود ۴ تا ۵ میلیون بشکه نفت از طریق بنادر دریای سرخ صادر میکند و در صورت بسته شدن بابالمندب، ممکن است عملاً مسیر اصلی صادرات نفت این کشور از دسترس خارج شود. نویسندگان همچنین یادآوری میکنند که حملات قبلی حوثیها باعث شد انتقال نفت از این مسیر از ۹.۳ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۲۳ به حدود ۴.۱ میلیون بشکه در سال ۲۰۲۴ کاهش یابد.
در پایان، نویسندگان هشدار میدهند که پیامدهای بحران تنها به خاورمیانه محدود نخواهد ماند. تشدید تنش در دریای سرخ میتواند رقابتهای ژئوپلیتیکی در شمال و شرق آفریقا، از جمله در سودان، سومالی، اتیوپی و حوزه رود نیل را نیز تشدید کند. آنها نتیجه میگیرند که اگرچه بستن کامل بابالمندب از نظر نظامی دشوارتر از تنگه هرمز است، اما اختلال همزمان در هر دو گذرگاه میتواند مسیر انتقال حدود ۲۴ درصد نفت جهان را تحت تأثیر قرار دهد. هرچند مسیرهای جایگزین مانند دور زدن دماغه امید نیک در آفریقای جنوبی یا استفاده از کریدورهای زمینی وجود دارد، اما این گزینهها طولانیتر، پرهزینهتر و از نظر زیرساختی ظرفیت کافی برای جایگزینی این دو شاهراه راهبردی را ندارند.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media
این گزارش توضیح میدهد که دریای سرخ یکی از حیاتیترین مسیرهای تجارت جهانی است. سالانه ۱۲ تا ۱۵ درصد تجارت دریایی جهان به ارزشی بیش از یک تریلیون دلار و حدود ۳۰ درصد حملونقل کانتینری جهان از این مسیر عبور میکند. این آبراه نهتنها مسیر انتقال نفت و فرآوردههای نفتی، بلکه محل عبور غلات، کودهای شیمیایی، مواد معدنی، فلزات، قطعات صنعتی، تجهیزات الکترونیکی و خودرو نیز هست. در نیمه نخست سال ۲۰۲۵ روزانه حدود ۴.۹ میلیون بشکه نفت از کانال سوئز و خط لوله سومد و ۴.۲ میلیون بشکه از بابالمندب عبور کرده است. علاوه بر این، حدود ۹۰ درصد کابلهای فیبر نوری زیردریایی که اروپا را به آسیا متصل میکنند از دریای سرخ میگذرند؛ بنابراین هرگونه درگیری در این منطقه میتواند علاوه بر تجارت و انرژی، ارتباطات اینترنتی و خدمات ابری در خاورمیانه، آفریقا و آسیا را نیز مختل کند.
به گفته نویسندگان، همزمان با ادامه تنش در تنگه هرمز، این نگرانی وجود دارد که ایران از حوثیها بهعنوان نیروی نیابتی برای ایجاد اختلال در بابالمندب استفاده کند. آنها به اظهارات استیون کوک، کارشناس CFR، اشاره میکنند که میگوید بسته شدن احتمالی هرمز و بابالمندب همزمان، آزمونی برای توانایی آمریکا در حفظ آزادی کشتیرانی و جریان آزاد نفت خواهد بود. گزارش همچنین به سخنان علیاکبر ولایتی، مشاور رهبر جمهوری اسلامی، استناد میکند که گفته بود «جبهه مقاومت بابالمندب را همانند هرمز میبیند» و هشدار داده بود که جریان انرژی و تجارت جهانی میتواند تنها با یک اقدام مختل شود. به باور نویسندگان، این اظهارات نشان میدهد که تهران بابالمندب را به بخشی از راهبرد بازدارندگی منطقهای خود تبدیل کرده است.
گزارش یادآور میشود که حوثیها از سال ۲۰۲۳ با حمله به کشتیهای تجاری و نظامی در دریای سرخ، توانایی خود را برای مختل کردن کشتیرانی بینالمللی نشان دادهاند. پس از آغاز جنگ غزه، آنها کشتیهای مرتبط با اسرائیل را هدف قرار دادند و در مارس ۲۰۲۶ نیز با شلیک موشک به جنوب اسرائیل، حضور خود را در جنگ ایران و آمریکا پررنگتر کردند. اکنون، با اعلام محاصره دریایی عربستان، دامنه عملیات آنها گسترش یافته است. گزارش میافزاید که عربستان روزانه حدود ۴ تا ۵ میلیون بشکه نفت از طریق بنادر دریای سرخ صادر میکند و در صورت بسته شدن بابالمندب، ممکن است عملاً مسیر اصلی صادرات نفت این کشور از دسترس خارج شود. نویسندگان همچنین یادآوری میکنند که حملات قبلی حوثیها باعث شد انتقال نفت از این مسیر از ۹.۳ میلیون بشکه در روز در سال ۲۰۲۳ به حدود ۴.۱ میلیون بشکه در سال ۲۰۲۴ کاهش یابد.
در پایان، نویسندگان هشدار میدهند که پیامدهای بحران تنها به خاورمیانه محدود نخواهد ماند. تشدید تنش در دریای سرخ میتواند رقابتهای ژئوپلیتیکی در شمال و شرق آفریقا، از جمله در سودان، سومالی، اتیوپی و حوزه رود نیل را نیز تشدید کند. آنها نتیجه میگیرند که اگرچه بستن کامل بابالمندب از نظر نظامی دشوارتر از تنگه هرمز است، اما اختلال همزمان در هر دو گذرگاه میتواند مسیر انتقال حدود ۲۴ درصد نفت جهان را تحت تأثیر قرار دهد. هرچند مسیرهای جایگزین مانند دور زدن دماغه امید نیک در آفریقای جنوبی یا استفاده از کریدورهای زمینی وجود دارد، اما این گزینهها طولانیتر، پرهزینهتر و از نظر زیرساختی ظرفیت کافی برای جایگزینی این دو شاهراه راهبردی را ندارند.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media
حالا که صهیونیستهای فارسیزبان دارن به مردم آموزش میدن چطور به سرباز متجاوز آمریکایی احترام بذارن، بد نیست گوشهای از توحش ارتش آمریکا با مردم عراق رو هم ببینن. شاید اينجوری ترغیب بشن که برای عکس گرفتن با لاشهی سرباز متجاوز خودشون رو مهیا کنند.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media۲سخنی مشفقانه و از سر درد
سهند ایرانمهر
فضهننه، مادربزرگ مادرم، عاشق امام حسین و حضرت زینب بود. محرم هر سال تعزیهای در دهات همسایه برگزار میشد که او هم مقید بود شرکت کند. این داستان را در رمانم گزارش آخرین تابستان هم آوردهام. یکبار حین تعزیه دیده بود که شمر لعین دارد حضرت زینب را با شلاق میزند. فضهننه از سر همین عشق، پریده بود وسط تعزیه که جلوی آن ملعون را بگیرد. بازیگر مردِ حضرت زینب که دیده بود پیرزن حایل شده، از فرصت استفاده کرده بود به شمر دوتا فحش ناجور داده بود. نتیجه اینکه شمر عصبانیتر شده بود و فشارها به مادربزرگ بیشتر، و دست آخر هم فضهننه که دیده بود نمیشود هم غصهخور ماجرا باشد و هم شلاقخور شمر، در حالتی که انگار نه انگار دارد به بازیگر سبیلکلفت حرف میزند، به بازیگر حضرت زینب گفته بود: «قربون جدت، میبینی طرف سر غضبه و منم یه پیرزن لاجون، تو هم ملاحظه کن؛ ملاحظه منو نمیکنی، ملاحظه خودت رو بکن وسط این دشت برهوت!»
در مثال البته که مناقشه نیست اما این خاطره را برای فهم بهتر مرادم آوردم که بگویم بسا ایرانی که چون من، وسط واقعهای که ملک و مملکت و ایران و مردمانش را لبه تیغ قرار داده است، یک عمر جور و جفا بر خودمان و زندگیمان را کنار گذاشتهایم و به جای لالایی خواندن با الگوی جذب بیشتر مخاطب در الگوریتم توهم ساز مجازی برای مخاطبی که حق دارد خشمگین و ناراضی باشد، با دهان کفکرده مینویسیم :
« والله تالله! موضوع، ایران است و اگر ملک و مملکت برود، چیزی نمیماند. حکومت را میتوان نقد کرد، از آن خشمگین شد، خواست که اصلاح شود یا حتی جای خود را به نظمی دیگر بدهد؛ اما مفهوم کشور، چیزی بیش از این است. کشور فقط خطوطی بر نقشه نیست؛ رسوب قرنها خاطره، زبان، نیاکان، آداب و عادات مردم و میراث تاریخی است. دفاع از این میراث، هرگز به معنای دفاع از همه تصمیمهای یک دولت یا حکومت نیست؛ و از یک طرف باید توضیح واضحات بدهیم که آتش که درگرفت و دشمن با تیغ آخته که تاخت و جنگ که چنگ بر قلب ایران زد، تر و خشک نمیشناسد.»
در عوض این دو هم از دو طرف فحش بخوریم؛ یکی رگ گردن کلفت کند که منظورت از تندرو چه بود و یکی دشنام دهد که چشم بر جفا و جور بستهای. آری، امثال من هم میتوانستند نشان «بصیرت» از قدرت و «درود به شرفت» از شارع عام بگیرند همانند آنانی که با قلم مخنث به جای تحلیلگر، آرزو فروش خلق و ندیم شبانه آنان شدهاند به سادهسازی و تملق کور تا در این بازار مکاره محبوبیت در دنیای مجاز، توجهی بگیرند یا یکسره نرد عشق با قدرت ببازند و با سرقفلی برنامههای سیما اتیکت خودی و انقلابی بگیرند، اما هر دوی اینها را به انذار تلخ و لعن و شتم به خود خریدهایم و سوز وطن و دود و درد مملکت بر سینه روا داشتهایم.
اکنون نیز خطابم به دستگاه حکمرانی است که حقیقتا دیگر نمیدانم حدود و ثغور و عامل و مباشر و کاره و هیچکارهاش کیست اما به قول اخوان اگر «کسی اینجاست؟» سخنم از سر شفقت همان سخن حکیمانه فضه ننه است:
این وسط اگر ملاحظه کسی را نمیکنی، ملاحظه خود کن؛ حرص درنیاور، کافه نبند، اشک فلان مجری ورزشی را درنیاورو برنامهاش را فیلتر نکن، به هر کس که نقدی دارد برچسب نزن، ببین! دست که را میبندی و زبان که را باز میکنی؟ اگر کسی از شفقت راه و چارهای نشان میدهد، بر او نتاز و با همه خلق و نه تنها آنها که تکبیر میگویند، سر ارادت بباز. اگر کسی از حقی سخن میگوید، ولو در این هنگامه که باید نگاهها متوجه دشمن باشد، بر او صبوری کن و آسان گیر که آسانت گیرند نه برای امروز که برای همیشه.
خلاصه اینکه سینهسوختگان لاجون این مملکت را توانی بیش از این نیست که در چند جبهه اینطور زخم بخورند و بر ایران خائف باشند تنها به این گناه که پای آن ایستادهاند «چه به نام و چه به ننگـ،». پس هرکس در هرکجا که هست از حاکمیت تا مردم و از میدان تا خیابان و خانه، بر ایران و بر خود رحم آورد که این روزها بر جریده روزگار ثبت است و چشم داوری آیندگان را دیده به خبط و خطای همه اهل این زمانه، بسی باز.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media
سهند ایرانمهر
فضهننه، مادربزرگ مادرم، عاشق امام حسین و حضرت زینب بود. محرم هر سال تعزیهای در دهات همسایه برگزار میشد که او هم مقید بود شرکت کند. این داستان را در رمانم گزارش آخرین تابستان هم آوردهام. یکبار حین تعزیه دیده بود که شمر لعین دارد حضرت زینب را با شلاق میزند. فضهننه از سر همین عشق، پریده بود وسط تعزیه که جلوی آن ملعون را بگیرد. بازیگر مردِ حضرت زینب که دیده بود پیرزن حایل شده، از فرصت استفاده کرده بود به شمر دوتا فحش ناجور داده بود. نتیجه اینکه شمر عصبانیتر شده بود و فشارها به مادربزرگ بیشتر، و دست آخر هم فضهننه که دیده بود نمیشود هم غصهخور ماجرا باشد و هم شلاقخور شمر، در حالتی که انگار نه انگار دارد به بازیگر سبیلکلفت حرف میزند، به بازیگر حضرت زینب گفته بود: «قربون جدت، میبینی طرف سر غضبه و منم یه پیرزن لاجون، تو هم ملاحظه کن؛ ملاحظه منو نمیکنی، ملاحظه خودت رو بکن وسط این دشت برهوت!»
در مثال البته که مناقشه نیست اما این خاطره را برای فهم بهتر مرادم آوردم که بگویم بسا ایرانی که چون من، وسط واقعهای که ملک و مملکت و ایران و مردمانش را لبه تیغ قرار داده است، یک عمر جور و جفا بر خودمان و زندگیمان را کنار گذاشتهایم و به جای لالایی خواندن با الگوی جذب بیشتر مخاطب در الگوریتم توهم ساز مجازی برای مخاطبی که حق دارد خشمگین و ناراضی باشد، با دهان کفکرده مینویسیم :
« والله تالله! موضوع، ایران است و اگر ملک و مملکت برود، چیزی نمیماند. حکومت را میتوان نقد کرد، از آن خشمگین شد، خواست که اصلاح شود یا حتی جای خود را به نظمی دیگر بدهد؛ اما مفهوم کشور، چیزی بیش از این است. کشور فقط خطوطی بر نقشه نیست؛ رسوب قرنها خاطره، زبان، نیاکان، آداب و عادات مردم و میراث تاریخی است. دفاع از این میراث، هرگز به معنای دفاع از همه تصمیمهای یک دولت یا حکومت نیست؛ و از یک طرف باید توضیح واضحات بدهیم که آتش که درگرفت و دشمن با تیغ آخته که تاخت و جنگ که چنگ بر قلب ایران زد، تر و خشک نمیشناسد.»
در عوض این دو هم از دو طرف فحش بخوریم؛ یکی رگ گردن کلفت کند که منظورت از تندرو چه بود و یکی دشنام دهد که چشم بر جفا و جور بستهای. آری، امثال من هم میتوانستند نشان «بصیرت» از قدرت و «درود به شرفت» از شارع عام بگیرند همانند آنانی که با قلم مخنث به جای تحلیلگر، آرزو فروش خلق و ندیم شبانه آنان شدهاند به سادهسازی و تملق کور تا در این بازار مکاره محبوبیت در دنیای مجاز، توجهی بگیرند یا یکسره نرد عشق با قدرت ببازند و با سرقفلی برنامههای سیما اتیکت خودی و انقلابی بگیرند، اما هر دوی اینها را به انذار تلخ و لعن و شتم به خود خریدهایم و سوز وطن و دود و درد مملکت بر سینه روا داشتهایم.
اکنون نیز خطابم به دستگاه حکمرانی است که حقیقتا دیگر نمیدانم حدود و ثغور و عامل و مباشر و کاره و هیچکارهاش کیست اما به قول اخوان اگر «کسی اینجاست؟» سخنم از سر شفقت همان سخن حکیمانه فضه ننه است:
این وسط اگر ملاحظه کسی را نمیکنی، ملاحظه خود کن؛ حرص درنیاور، کافه نبند، اشک فلان مجری ورزشی را درنیاورو برنامهاش را فیلتر نکن، به هر کس که نقدی دارد برچسب نزن، ببین! دست که را میبندی و زبان که را باز میکنی؟ اگر کسی از شفقت راه و چارهای نشان میدهد، بر او نتاز و با همه خلق و نه تنها آنها که تکبیر میگویند، سر ارادت بباز. اگر کسی از حقی سخن میگوید، ولو در این هنگامه که باید نگاهها متوجه دشمن باشد، بر او صبوری کن و آسان گیر که آسانت گیرند نه برای امروز که برای همیشه.
خلاصه اینکه سینهسوختگان لاجون این مملکت را توانی بیش از این نیست که در چند جبهه اینطور زخم بخورند و بر ایران خائف باشند تنها به این گناه که پای آن ایستادهاند «چه به نام و چه به ننگـ،». پس هرکس در هرکجا که هست از حاکمیت تا مردم و از میدان تا خیابان و خانه، بر ایران و بر خود رحم آورد که این روزها بر جریده روزگار ثبت است و چشم داوری آیندگان را دیده به خبط و خطای همه اهل این زمانه، بسی باز.
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media۴حسین قتیب
هر وقت دیدید مدیریت افکار عمومی به سمتی میرود که گسلهای اجتماعی و هویتی را فعال کند؛ از گسل حجاب و موتورسواری زنان گرفته تا دعوای هواداران فوتبالی فردوسی پور و قلعه نویی، کافهها و تعطیل کردنها، گسل بنزین، شکاف ترک و تاجیک، عرب و غیرعرب و موارد مشابه؛ بدانید که اینها صرفاً موضوعات پراکنده و اتفاقی نیستند. چنین روندی میتواند بخشی از برنامهای برای برهمزدن حداقل روحیه و انسجام ملی و زمینهسازی روانی و اجتماعی برای یک اقدام نظامی باشد.
دلیل؟تجربه!
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media
هر وقت دیدید مدیریت افکار عمومی به سمتی میرود که گسلهای اجتماعی و هویتی را فعال کند؛ از گسل حجاب و موتورسواری زنان گرفته تا دعوای هواداران فوتبالی فردوسی پور و قلعه نویی، کافهها و تعطیل کردنها، گسل بنزین، شکاف ترک و تاجیک، عرب و غیرعرب و موارد مشابه؛ بدانید که اینها صرفاً موضوعات پراکنده و اتفاقی نیستند. چنین روندی میتواند بخشی از برنامهای برای برهمزدن حداقل روحیه و انسجام ملی و زمینهسازی روانی و اجتماعی برای یک اقدام نظامی باشد.
دلیل؟تجربه!
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media۳
مذاکره و میدان برای ایران
اظهارات اسماعیل بقایی سخنگوی محترم وزارت خارجه
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media
اظهارات اسماعیل بقایی سخنگوی محترم وزارت خارجه
#نبض_ایران_صدای_دانشگاه@stu_media۳