از همان زمان که توان آن بود مختصر مطالبی را به فهمی ناقص راجع به سیاست های کلی محور مقاومت و ایران اسلامی بفهمیم ؛ تازگی ها بود که مفهوم مدافعان حرم در جامعه رواج داده شده بود و دشمن سعی در آن داشت تا مانند همیشه روایت خود را به جامعه قالب کند . ما که مجبور بودیم خاطرات شهدا را در سال های دور ، از کتاب‌های روایت شده شلمچه و طلاییه بشنویم در ایام خاص ورود به نوجوانیمان با افرادی آشنا میشدیم که فرسنگ ها دورتر در تپه های خان طومان جانفدا می شدند . داستان های رشادت و یکه تازی های جوانان کم سن و سال دفاع مقدس را در زمان خودمان به چشم دیدیم . ما آداب رزم را نه از نظامیان مرجع جهانی بلکه از حججی جوان آموختیم که با بدنی اربا اربا و سری بریده اما سرفراز به محضر امام شهیدان رفت ، از صدر زاده ای آموختیم که در لحظات آخر عروجش سند شیعه بودن خود را ب افتخار داد میزد و از پسرک فلافل فروشی یاد گرفتیم که می‌خواست چون حضرت مادر مفقود باشد. کم کم در حلقه های نزدیک می‌شنیدیم که تب و تاب های برخی برای اعزام به دمشق و کربلا و بصره تمامی ندارد و آرام آرام شهر ها بوی خوش شهادت را باز استشمام کردند . خوشا به آنان که خونشان در راه امنیت مرقد فرزند مولای متقیان ریخت . نام ها زیادند و عریضه آنقدر طولانی نیست که نام ببرم ، هر کس با اندک فکری میابد میان نزدیکان خود از السابقون ایام دفاع از حرم را ؛ ما در این راه خون عزیز ترین هایمان را تقدیم خدا کردیم و از آن هم ابایی نداریم . ثانیه به ثانیه ها را می‌گذرانیم و منتظر تحقق وعده دیگر آن امام شهید هستیم که پس از واقعه سوریه فرمود : این ها به دست خود جوانان سوری آزاد می شود . باشد که باز در کنار مرقد شما از نام سید الشهدای مدافعان حرم و هم رزمان والضالینش یاد کنیم .
۸
