یا دهر اف لک فی خلیلی
۶بازارسال شده از
بسم الله الرحمن الرحیم
#الگوی_رشد
اندر احوال یک رهبر شهادت طلب..
داشتم روزنوشتهای ایام شهادت حاج قاسم رو میدیدم.به روز تشییع رسیدم.شانزدهم دی ۹۸... این بخشی از نوشته اون روزمه:
...امروز دوشنبه ،روز تشییع و اقامه نماز بود.باز هم حاجی کارا رو بهم ریخت.اینقدر جمعیت اومده بودن که بصورت آنی تصمیم گرفته شد تا نماز زودتر خونده بشه اما بهمون علت(وجود تراکم بالای جمعیت)، این موضوع محقق نشد و نماز، ساعت نه و نیم خونده شد.
نماز آقا پر از دلتنگی،پر از سینهسوختگی ،پر از غبطه،پر از طلب و پر از آرمان بود...آقا در عین استواری و ماموریتی بودن، به وضوح یک شهادتطلب تمام عیارند و به کمتر راضی نمی شن...هر کدوم از دوستای زمان جنگ که پر می کشن،همه اون طلب، طوری تو وجود آقا زبانه می کشه که می زنه بیرون و همه می فهمن....مث یه عشق قدیمی که هر بار به مناسبتی بیرون میزنه..
جنگ که به قبول قطعنامه رسید، مرصاد اتفاق افتاد ،انگار روزنه آخر بود ، زود و سرآسیمه از امام اجازه گرفتند و خودشون رو رسوندن به کرمانشاه تا اگه قسمت شونه، نصیب شون بشه..بعد از جنگ هم تو جاهای مختلف یاد اون عشق قدیمی می افتن..کتاب های شهدا رو که میخونن ، شعر نابی که از شهادت دم میزنه رو میبینن و خاص الخاص تو شهادت همرزمان و رفقای ناب و درجه یک...مث شهادت سید مرتضای آوینی، شهادت صیاد، شهادت حاج احمد کاظمی، شهادت حاج حسن تهرانی مقدم، شهادت آقا محسن حججی و حالا...انگار یک رهبر شهید، بالا سرمونه و داره راه، نشون مون میده...
#امروز_رشد#مرکز_رشد_دانشگاه_امام_صادق علیهالسلام
#الگوی_رشد
اندر احوال یک رهبر شهادت طلب..
داشتم روزنوشتهای ایام شهادت حاج قاسم رو میدیدم.به روز تشییع رسیدم.شانزدهم دی ۹۸... این بخشی از نوشته اون روزمه:
...امروز دوشنبه ،روز تشییع و اقامه نماز بود.باز هم حاجی کارا رو بهم ریخت.اینقدر جمعیت اومده بودن که بصورت آنی تصمیم گرفته شد تا نماز زودتر خونده بشه اما بهمون علت(وجود تراکم بالای جمعیت)، این موضوع محقق نشد و نماز، ساعت نه و نیم خونده شد. نماز آقا پر از دلتنگی،پر از سینهسوختگی ،پر از غبطه،پر از طلب و پر از آرمان بود...آقا در عین استواری و ماموریتی بودن، به وضوح یک شهادتطلب تمام عیارند و به کمتر راضی نمی شن...هر کدوم از دوستای زمان جنگ که پر می کشن،همه اون طلب، طوری تو وجود آقا زبانه می کشه که می زنه بیرون و همه می فهمن....مث یه عشق قدیمی که هر بار به مناسبتی بیرون میزنه.. جنگ که به قبول قطعنامه رسید، مرصاد اتفاق افتاد ،انگار روزنه آخر بود ، زود و سرآسیمه از امام اجازه گرفتند و خودشون رو رسوندن به کرمانشاه تا اگه قسمت شونه، نصیب شون بشه..بعد از جنگ هم تو جاهای مختلف یاد اون عشق قدیمی می افتن..کتاب های شهدا رو که میخونن ، شعر نابی که از شهادت دم میزنه رو میبینن و خاص الخاص تو شهادت همرزمان و رفقای ناب و درجه یک...مث شهادت سید مرتضای آوینی، شهادت صیاد، شهادت حاج احمد کاظمی، شهادت حاج حسن تهرانی مقدم، شهادت آقا محسن حججی و حالا...انگار یک رهبر شهید، بالا سرمونه و داره راه، نشون مون میده...#امروز_رشد#مرکز_رشد_دانشگاه_امام_صادق علیهالسلام
تقی بسم الله الرحمن الرحیم #الگوی_رشد اندر احوال یک رهبر شهادت طلب.. داشتم روزنوشتهای ایام شهادت حاج قاسم رو میدیدم.به روز تشییع رسیدم.شانزدهم دی ۹۸... این بخشی از نوشته اون روزمه: ...امروز دوشنبه ،روز تشییع و اقامه نماز بود.باز هم حاجی کارا رو بهم ریخت.اینقدر جمعیت اومده بودن که بصورت آنی تصمیم گرفته شد تا نماز زودتر خونده بشه اما بهمون علت(وجود تراکم بالای جمعیت)، این موضوع محقق نشد و نماز، ساعت نه و نیم خونده شد. نماز آقا پر از دلتنگی،پر از سینهسوختگی ،پر از غبطه،پر از طلب و پر از آرمان بود...آقا در عین استواری و ماموریتی بودن، به وضوح یک شهادتطلب تمام عیارند و به کمتر راضی نمی شن...هر کدوم از دوستای زمان جنگ که پر می کشن،همه اون طلب، طوری تو وجود آقا زبانه می کشه که می زنه بیرون و همه می فهمن....مث یه عشق قدیمی که هر بار به مناسبتی بیرون میزنه.. جنگ که به قبول قطعنامه رسید، مرصاد اتفاق افتاد ،انگار روزنه آخر بود ، زود و سرآسیمه از امام اجازه گرفتند و خودشون رو رسوندن به کرمانشاه تا اگه قسمت شونه، نصیب شون بشه..بعد از جنگ هم تو جاهای مختلف یاد اون عشق قدیمی می افتن..کتاب های شهدا رو که میخونن ، شعر نابی که از شهادت دم میزنه رو میبینن و خاص الخاص تو شهادت همرزمان و رفقای ناب و درجه یک...مث شهادت سید مرتضای آوینی، شهادت صیاد، شهادت حاج احمد کاظمی، شهادت حاج حسن تهرانی مقدم، شهادت آقا محسن حججی و حالا...انگار یک رهبر شهید، بالا سرمونه و داره راه، نشون مون میده... #امروز_رشد #مرکز_رشد_دانشگاه_امام_صادق علیهالسلام
بسم الله الرحمن الرحیم #الگوی_رشد اندر احوال یک رهبر شهادت طلب.. داشتم روزنوشتهای ایام شهادت حاج قاسم رو میدیدم.به روز تشییع رسیدم.شانزدهم دی ۹۸... این بخشی از نوشته اون روزمه: ...امروز دوشنبه ،روز تشییع و اقامه نماز بود.باز هم حاجی کارا رو بهم ریخت.اینقدر جمعیت اومده بودن که بصورت آنی تصمیم گرفته شد تا نماز زودتر خونده بشه اما بهمون علت(وجود تراکم بالای جمعیت)، این موضوع محقق نشد و نماز، ساعت نه و نیم خونده شد. نماز آقا پر از دلتنگی،پر از سینهسوختگی ،پر از غبطه،پر از طلب و پر از آرمان بود...آقا در عین استواری و ماموریتی بودن، به وضوح یک شهادتطلب تمام عیارند و به کمتر راضی نمی شن...هر کدوم از دوستای زمان جنگ که پر می کشن،همه اون طلب، طوری تو وجود آقا زبانه می کشه که می زنه بیرون و همه می فهمن....مث یه عشق قدیمی که هر بار به مناسبتی بیرون میزنه.. جنگ که به قبول قطعنامه رسید، مرصاد اتفاق افتاد ،انگار روزنه آخر بود ، زود و سرآسیمه از امام اجازه گرفتند و خودشون رو رسوندن به کرمانشاه تا اگه قسمت شونه، نصیب شون بشه..بعد از جنگ هم تو جاهای مختلف یاد اون عشق قدیمی می افتن..کتاب های شهدا رو که میخونن ، شعر نابی که از شهادت دم میزنه رو میبینن و خاص الخاص تو شهادت همرزمان و رفقای ناب و درجه یک...مث شهادت سید مرتضای آوینی، شهادت صیاد، شهادت حاج احمد کاظمی، شهادت حاج حسن تهرانی مقدم، شهادت آقا محسن حججی و حالا...انگار یک رهبر شهید، بالا سرمونه و داره راه، نشون مون میده... #امروز_رشد #مرکز_رشد_دانشگاه_امام_صادق علیهالسلامیادداشت استاد شهیدمان دکتر مصباح الهدی باقری کنی در وصف آقای شهید امت
۲بازارسال شده از
أین خامنئی، أین... هماکنون؛ شعرخوانی عراقی در جوار پیکر مطهر رهبر شهید انقلاب اسلامی در فرودگاه نجف اشرف. ۱۴۰۵/۰۴/۱۶ #باید_برخاست #قوموا_لله Farsi.Khamenei.ir
ایشان خودشان آقاستوارد روضه منوره شدم و به رسم عادت رفتم که در سمت راست روضه منوره روبه روی ضریح سفره دلم را با حضرت رضا(ع) باز کنم چشمم خورد به آقامصطفی فرزند ارشد آقا.رفتم ایستادم کنارشان و منتظر ماندم تا دعا خواندن و راز و نیازشان با امام رضا تمام شود.شاید قریب به نیم ساعت طول کشید.برایم عجیب بود کسی ایشان را نمیشناسد.تمام شد جلو رفتم و عرض سلام کردم و گفتم امکانش هست به نیابت از ابوی دست شما را ببوسم از بزرگواری مانع شدند و در آغوشم گرفتند.قدم زنان از روضه منوره خارج شدیم و همراه ایشان شده بودم در همان چند دقیقه از آقا پرسیدم و ایشان با حوصله پاسخ سوال هایم را دادند میدانستم ایشان خودشان در حوزه مطرحاند و استاد هستند سوالی شخصی پرسیدم و چند دقیقه با متانت تمام پاسخ دادند. به دارالزهد که رسیدیم از ایشان خواستم یک عکس یادگاری بگیرم و قبول کردند به یکی از زائران گفتم میشود یک عکس از ما بگیرید زائر گرفت و متعجب پرسید ایشان کی هستند؟ گفتم اقا مصطفی پسر رهبری. مردم باورشان نمیشد آمدند و عکس یادگاری گرفتندهیچ وقت فکر نمی کردم درهمان جایی که به نیابت از آقا فرزندشان را در آغوش گرفتم آرامگاه همیشگی اقا شود.
۹نماز لیلةالدفنبا نیت هدیه به #شهید_مصباح الهدی باقری کنی
به تاکید خانواده شهید مصباح، نام پدر ایشان مهدی هست و نماز و صدقه لیله الدفن امشب باید انجام شود.
#شهید_مصباح الهدی باقری کنی به تاکید خانواده شهید مصباح، نام پدر ایشان مهدی هست و نماز و صدقه لیله الدفن امشب باید انجام شود.۵
این خستهدلم چو موی باریکاز زلف تو یادگار دارمحالا ما ماندیم و یادگاری هایش…
۸۱بازارسال شده از
چرا فقط او؟!
برای آن سربازی که بر عرشه شناورها و قایقهای تندرو نشسته درحالی که از زندگی و تعلقات دنیوی، حتی از خانواده خویش، گذشته و با شجاعت و جسارت دل به میدان زده است، دعا کنیم.
برای آن جانفدایی که در موضع سامانههای پدافندی و لانچرها مستقر است و هر لحظه مرگ را به جان میخرد تا امنیت و آرامش و اقتدار این سرزمین پابرجا بماند، دعا کنیم.
اما دعا، آغاز مسئولیت ماست، نه پایان آن. پس از دعا حتماً باید نسبت زندگی خود را با آنان پیدا نماییم و از خود بپرسیم: چرا تنها او باید بار جهاد و ایثار را بر دوش بکشد؟ چرا فقط او باید از آسایش و رفاه ظاهری خود بگذرد و برای اسلام و ایران در میدان مجاهدت حاضر باشد؟ پس سهم ما در این جهان و جهاد چیست؟ ما در سنگرِ عدالت، فرهنگ، اقتصاد، حقوق، رسانه، تربیت، خدمت و اصلاح جامعه چه وظیفهای بر عهده داریم تا بار این مسئولیت تنها بر دوش مجاهدانِ میدان نباشد؟ تجربه دفاع مقدس نشان میدهد که از قضا هنگامِ جنگ است که باید در این مسائل تأمل نمود...
#جنگ_نوشت
برای آن سربازی که بر عرشه شناورها و قایقهای تندرو نشسته درحالی که از زندگی و تعلقات دنیوی، حتی از خانواده خویش، گذشته و با شجاعت و جسارت دل به میدان زده است، دعا کنیم. برای آن جانفدایی که در موضع سامانههای پدافندی و لانچرها مستقر است و هر لحظه مرگ را به جان میخرد تا امنیت و آرامش و اقتدار این سرزمین پابرجا بماند، دعا کنیم.اما دعا، آغاز مسئولیت ماست، نه پایان آن. پس از دعا حتماً باید نسبت زندگی خود را با آنان پیدا نماییم و از خود بپرسیم: چرا تنها او باید بار جهاد و ایثار را بر دوش بکشد؟ چرا فقط او باید از آسایش و رفاه ظاهری خود بگذرد و برای اسلام و ایران در میدان مجاهدت حاضر باشد؟ پس سهم ما در این جهان و جهاد چیست؟ ما در سنگرِ عدالت، فرهنگ، اقتصاد، حقوق، رسانه، تربیت، خدمت و اصلاح جامعه چه وظیفهای بر عهده داریم تا بار این مسئولیت تنها بر دوش مجاهدانِ میدان نباشد؟ تجربه دفاع مقدس نشان میدهد که از قضا هنگامِ جنگ است که باید در این مسائل تأمل نمود...#جنگ_نوشت