بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
بهداشت فردی در مدرسه؛از شستن دست تا بطری آب شخصی
شروع سال تحصیلی یعنی ساعت‌های طولانی کنار دوستان بودن؛ جایی که میکروب‌ها هم راحت جابه‌جا می‌شوند. رعایت چند نکته ساده می‌تواند از بیماری‌ها پیشگیری کند:
کارهای مهم برای دانش‌آموزان: شستن دست‌ها قبل از غذا، بعد از سرویس بهداشتی و بعد از بازی در حیاط. استفاده از بطری آب شخصی؛ بطری مشترک می‌تواند میکروب‌ها را منتقل کند. داشتن دستمال یا ژل ضدعفونی در کیف برای زمان‌هایی که آب و صابون در دسترس نیست. استفاده از ماسک در روزهایی که هوا آلوده است یا علائم سرماخوردگی دارید. وسایل شخصی مثل لیوان، قمقمه و حوله باید فقط برای خودتان باشد.یادمان باشد:بهداشت فردی فقط مراقبت از خود نیست؛ مراقبت از دوستان و همکلاسی‌ها هم هست. @tdmmo_ir
زلزله کوبه (۱۹۹۵)؛نجات‌دهنده واقعی در ساعات اولیه کیست؟
بامداد ۱۷ ژانویه ۱۹۹۵، زمین‌لرزه‌ای به بزرگی ۶.۹ ریشتر شهر کوبه ژاپن را لرزاند. تلفات بیش از ۶۴۰۰ نفر بود، اما داده‌های تحلیلی دانشگاه کیوتو و دفتر کابینه ژاپن، الگوهای سنتی مدیریت بحران در سراسر جهان را برای همیشه دگرگون کرد.
چه کسانی زیرآوارماندگان را نجات دادند؟برخلاف تصور عمومی از حضور سریع تیم‌های امدادی، آمار نجات‌یافتگان از زیر آوار ساختمانی چنین ثبت شد: ۳۴.۹٪ خروج با پای خود و خودامدادی ۳۱.۹٪ نجات توسط اعضای خانواده ۲۸.۱٪ نجات توسط دوستان و همسایگان ۲.۶٪ نجات توسط رهگذران و عابران تنها ۱.۷٪ نجات توسط تیم‌های حرفه‌ای امداد و نجات (آتش‌نشانی و ارتش)نتیجه آماری: بیش از ۹۷.۵٪ نجات‌یافتگان ساعات اولیه، مدیون خودامدادی و دگر‌امدادی محلی بودند و امداد رسمی سهمی کمتر از ۲٪ داشت.
چرا ساختار مدیریت بحران پیشرفته ژاپن قفل شد؟۱. انسداد شریانی: فروریختن پلها و بزرگراه ها و ترافیک فرار خودروهای شخصی، مسیرهای دسترسی را کاملاً بست.۲. آتش‌سوزی همزمان: شکست لوله‌های آب، توان اطفای بیش از ۲۰۰ کانون حریق همزمان را از بین برد.۳. اشباع خطوط مخابراتی: حجم تماس‌ها در همان دقایق نخست، مرکز فرماندهی امدادی را فلج کرد. ۳ درس ازین بحران برای ساکنان کلان‌شهرها: جعبه‌ابزار نجات در پارکینگ‌یا لابی‌‌مجتمع:در کوبه، ساکنان صدای ناله‌های زیر آوار را می‌شنیدند اما تجهیزاتی برای جابه‌جایی آوار سبک نداشتند. وجود دیلم بلند فولادی، جک خودرو (ترجیحاً هیدرولیک روغنی)، بیل نوک‌تیز، کلنگ و اره آهن‌بر در ورودی یا پارکینگ مجتمع‌های مسکونی، نرخ نجات را در ساعات طلایی تا چند برابر افزایش می‌دهد. اولویت قطع شریان‌ها (گاز و برق):بخش عمده‌ای از تلفات کوبه نه زیر آوار، بلکه در آتش‌سوزی‌های پس از زلزله ناشی از جرقه‌های الکتریکی و نشتی گاز رخ داد. آموزش محل و نحوه بستن شیر اصلی گاز و قطع کلید اصلی تابلو برق ساختمان به تمام ساکنان الزامی است. سازماندهی پیش از بحران (گروه‌های محلی/دوام):امدادگران رسمی در فجایع بزرگ مقیاس شهری، حداقل تا ۲۴ الی ۷۲ ساعت اول به عمده ساختمان‌های فرعی دسترسی نخواهند داشت. تشکیل تیم‌های ایمنی ساختمانی و محلی تنها سیستم پاسخگوی واقعی به بحران است. @tdmmo_ir۱۳۳۴۲۱۳۸۳۱
چرا ورود از شانه خاکی، ترافیک را قفل می‌کند؟(بررسی علمی یک رفتار پرهزینه در بزرگراه‌ها و جاده‌ها)شاید در نگاه اول، انحراف به شانه خاکی و ورود دوباره به خط اصلی شبیه "جلو افتادن چند دقیقه‌ای" به نظر برسد؛ اما در مهندسی ترافیک این رفتار دقیقاً عامل تشدید گره ترافیکی و توقف کامل مسیر است.
در نقطه ورود مجدد چه رخ می‌دهد؟۱. تولید موج ترمز و پس‌زدگی ترافیک:هنگامی که خودرویی از شانه خاکی ناگهان وارد خط اصلی می‌شود، خودروی پشت‌سر ناچار به ترمز ناگهانی می‌شود. خودروهای بعدی برای جبران فاصله، ترمزهای شدیدتری می‌زنند. این تغییر سرعت مانند یک «موج فشردگی» در خلاف جهت حرکت خودروها به عقب سرایت می‌کند و جریان کند اما متحرک را در فواصل دورتر به ایست کامل تبدیل می‌نماید.۲. افت ظرفیت تخلیه مسیر:جریان ترافیک رفتاری مشابه عبور مایعات دارد. حرکت پیوسته با سرعتی ملایم، حجم بسیار بیشتری از خودروها را نسبت به حالت "توقف و حرکت مکرر" عبور می‌دهد. ۳. انسداد مسیر رفع بحران:اغلب ترافیک‌های ناگهانی ناشی از یک حادثه یا نقص فنی در پیش‌رو است. اشغال شانه راه یعنی:خودروهای امدادی پشت صف متوقف می‌شوند.جرثقیل و گشت‌های پلیس یا راهداری امکان رسیدن به کانون حادثه را پیدا نمی‌کنند. در نتیجه، انسداد اولیه جاده ساعت‌ها روی خط باقی می‌ماند و علت اصلی قفل شدن مسیر برطرف نمی‌شود.۴. خطرات ایمنی و پرتاب ذرات:اختلاف سطح حاشیه با آسفالت و ضریب اصطکاک پایین خاک، احتمال لغزش خودرو و وقوع تصادفات جانبی را بالا می‌برد. علاوه بر این، پرتاب سنگ‌ریزه و تولید گردوخاک دید سایر رانندگان را کاهش داده و ریسک حوادث ثانویه را به همراه دارد.رفتار ایمن و اصولی در ترافیکتلاش برای حرکت یکنواخت:در ترافیک سنگین، هدفْ کاهش نیاز به ترمزهای مکرر است. با حفظ فاصله مناسب با خودروی جلویی، می‌توان با سرعتی یکدست و بدون شوک توقف حرکت کرد.آزاد نگه‌داشتن همیشگی شانه راه:شانه جاده تنها ویژه توقف اضطراری و تردد نیروهای عملیاتی است.استفاده ازقانون "زیپ"(ادغام یکی‌درمیان):در نقاطی که به دلیل باریک شدن مسیر یا انسداد، دو خط به یک خط تبدیل می‌شوند، بهترین و کارآمدترین روش "ادغام زیپی" است؛ یعنی خودروها در خطوط خود حرکت کنند و در نقطه ادغام، به نوبت و یکی‌درمیان (یک خودرو از این خط، یک خودرو از خط کناری) وارد مسیر باز شوند. این نظم ساده، جریان حرکت را پیوسته نگه می‌دارد.زرنگی در ترافیک وجود ندارد؛ هر متری که از شانه خاکی جلو می‌افتید، چند دقیقه به زمان قفل ماندن همه (حتی خودتان در گلوگاه بعدی) اضافه می‌کند. @tdmmo_ir۷۵۴۵۱۱۲۲
"آتش‌سوزی کلوپ استیشن (۲۰۰۳)": چرا ۱۰۰ نفر در چند دقیقه جان باختند؟
۲۰ فوریه ۲۰۰۳، در جریان یک کنسرت موسیقی در شهر وارویک آمریکا، استفاده از نورافشانی غیراستاندارد باعث مشتعل شدن عایق‌های صوتی دیوار شد. در کمتر از ۹۰ ثانیه، ساختمان در دود سمی و شعله غرق شد. ۱۰۰ نفر جان باختند و ۲۳۰ نفر زخمی شدند.
دوربین‌های مداربسته حقیقتی تکان‌دهنده را ثبت کردند:بیشتر تلفات نه به خاطر سوختگی مستقیم، بلکه به دلیل هجوم ناخودآگاه همه به سمت یک در رخ داد.
دام روانشناسی بحران:انسان در لحظه وحشت تمایل دارد از همان مسیری برگردد که از آن وارد شده است. در کلوپ استیشن، بیش از ۴۰۰ نفر همزمان به سمت در ورودی اصلی دویدند؛ تجمع جمعیت باعث زمین‌خوردن اولین نفرات، گیر افتادن و قفل شدن خروجی (تله انسانی) شد؛ این در حالی بود که درهای خروج اضطراری پشت سالن کاملاً باز و تقریباً خالی بودند! قانون طلایی نجات در فضاهای عمومی و بسته:هر بار وارد سینما، پاساژ، سالن همایش، فرودگاه یا رستوران‌های شلوغ می‌شوید، این دو حرکت ۳۰ ثانیه‌ای را انجام دهید:۱. سر بچرخانید و تابلوی سبز "خروج اضطراری" (Exit) را با چشم شناسایی کنید.۲. مسیر منتهی به نزدیک‌ترین خروج را در ذهن مرور کنید.
در ورودی، لزوماً بهترین راه نجات نیست. @tdmmo_ir۱۱۷۷۲۳۷بازارسال شده از سازمان پیشگیری و مدیریت بحران شهر تهران
پیشگیری از زورگیری و آزار در مسیر یا داخل مدرسهیکی از نگرانی‌های خانواده‌ها امنیت فرزندان در مسیر مدرسه یا حتی داخل مدرسه است. آموزش چند نکته ساده می‌تواند از خطرات احتمالی جلوگیری کند: ۱. مهارت "نه گفتن"اگر کسی (بزرگ‌تر یا هم‌سن) چیزی خواست که درست نبود (پول، خوراکی، گوشی، یا حتی کاری خطرناک) محکم و با صدای بلند بگو: «نه!» و سریع از محل دور شو. ۲. تنها نباشتلاش کن همیشه با دوستانت یا در مسیرهای شلوغ بروی و تنها از کوچه‌های خلوت عبور نکنی. ۳. کمک گرفتن از بزرگ‌ترهااگر احساس کردی کسی مزاحمت ایجاد می‌کند، سریع به یک بزرگ‌تر مطمئن (مامور، راننده سرویس، معلم، اولیاء مدرسه) اطلاع بده. ۴. وسایل باارزش را در دید قرار ندهگوشی، پول یا وسایل قیمتی را جلوی بقیه نشان نده تا انگیزه‌ای برای زورگیری ایجاد نشود. ۵. گزارش به خانواده و مدرسهاگر مورد آزار یا زورگیری قرار گرفتی، پنهان نکن. سریع به خانواده و مسئولان مدرسه بگو. پنهان‌کاری باعث تکرار خطر می‌شود.یادمان باشد: شجاعت واقعی در کمک گرفتن است، نه در سکوت کردن. @tdmmo_ir
مدرسه بحران/ اصل ۷۲ساعت‌خوداتکایی(طوفان کاترینا - ۲۰۰۵)
در اوت ۲۰۰۵، طوفان کاترینا به سواحل جنوبی آمریکا رسید. با شکستن دیواره‌های سیل‌بند، بخش عمده‌ای از شهر نیواورلئان به زیر آب رفت. یکی از تکان‌دهنده‌ترین جنبه‌های این فاجعه، تأخیر چندروزه در رسیدن کمک‌های گسترده دولتی به بازماندگان گرفتار در شهر بود؛ کشوری با زیرساخت‌های عظیم لجستیکی، روزها در برقراری زنجیره امدادرسانی دچار اختلال شد.کاترینا یک واقعیت تلخ اما اساسی در مدیریت بحران را به همه یادآوری کرد: در ابعاد یک فاجعه بزرگ، امداد رسمی فوراً به در خانه همه نمی‌رسد.
چرا ۷۲ ساعت اول بحرانی است؟در بلایای طبیعی وسیع (سیل شدید، طوفان یا زلزله بزرگ):راه‌های دسترسی و پلها مسدود یا تخریب می‌شوند.شبکه‌های برق، آب، گاز و آنتن‌های مخابراتی از کار می‌افتند.خود نیروهای امدادی محلی (آتش‌نشانان، پلیس، کادر درمان) ممکن است آسیب‌دیده یا مسیرشان بسته باشد.اولویت اولیه سیستم‌های امدادی، پایدارسازی زیرساخت‌های حیاتی و نجات افراد در خطر مرگ فوری است، نه توزیع عمومی آذوقه.به همین دلیل، استانداردهای بین‌المللی توصیه می‌کنند هر خانواده باید بتواند حداقل ۷۲ ساعت (۳ شبانه‌روز) بدون وابستگی به بیرون، نیازهای پایه‌ای خود را تأمین کند. خوداتکایی ۷۲ ساعته یعنی چه؟(اقدامات حداقلی در خانه یا محل کار)۱. آب شرب:حداقل ۳ لیتر آب برای هر نفر در روز (برای آشامیدن و بهداشت فردی ضروری).۲. غذای آماده:کنسروها و مواد غذایی خشک که نیاز به پخت‌وپز، گرم کردن یا نگهداری در یخچال ندارند.۳. داروهای حیاتی:ذخیره حداقل چند روزه برای داروهای نسخه‌ای و بیماری‌های زمینه‌ای اعضای خانواده، به‌علاوه یک جعبه کمک‌های اولیه ساده.۴. ارتباط و روشنایی:چراغ‌قوه، پاوربانک شارژ شده و یک رادیوی کوچک باتری‌خور برای دریافت پیام‌های رسمی هشدار در زمان قطعی اینترنت.۵. مقداری پول نقد:در زمان قطعی برق یا شبکه بانکی، کارت‌خوان‌ها و دستگاه‌های خودپرداز کار نمی‌کنند. @tdmmo_ir۱۱۳۳۶۸۵۳
راهنمای تغذیه‌ای برای تقویت ایمنی دانشآموزانبا بازگشایی مدارس و ورود به فصل پاییز، تجمع دانش‌آموزان در کلاس‌های بسته و سرد شدن هوا، گردش ویروس‌های سرماخوردگی و آنفلوآنزا را افزایش می‌دهد. سیستم ایمنی قوی خط اول دفاعی بدن در برابر این بیماری‌هاست و تغذیه روزانه نقشی تعیین‌کننده در این مقاومت دارد.
چند اصل ساده و کاربردی برای تغذیه و میان‌وعده دانش‌آموزان:۱. میان‌وعده‌های تازه به‌جای خوراکی‌های صنعتیمواد قندی و تنقلات فرآوری‌شده (کیک‌ها، بیسکویت‌ها و چیپس) عملکرد سلول‌های ایمنی را تضعیف می‌کنند. میان‌وعده‌های خانگی جایگزین مناسبی هستند:- میوه‌های تازه فصل: مرکبات (نارنگی، پرتقال)، کیوی، انار و سیب منابع اصلی ویتامین C و آنتی‌اکسیدان‌ها هستند.- مغزها و دانه‌ها: بادام، گردو و تخمه آفتابگردان حاوی زینک (روی) و ویتامین E هستند که برای بازسازی سلول‌های دفاعی بدن ضروری‌اند.۲. صبحانه را حذف نکنیدگرسنگی صبحگاهی افت قند خون و ترشح هورمون‌های استرس را به همراه دارد که سیستم ایمنی را آسیب‌پذیرتر می‌کند. ترکیب نان سبوس‌دار، تخم‌مرغ، پنیر، گردو یا کره بادام‌زمینی انرژی پایدار و پروتئین کافی برای شروع روز فراهم می‌کند.۳. نوشیدن منظم آب و مایعاتبا سرد شدن هوا احساس تشنگی کم می‌شود، اما خشکی مخاط بینی و گلو سد دفاعی بدن در برابر ورود ویروس‌ها را ضعیف می‌کند. - همراه داشتن قمقمه آب شخصی برای هر دانش‌آموز ضروری است.- دمنوش‌های ملایم، شیر گرم، یا سوپ‌های سبک در وعده‌های غذایی به مرطوب ماندن مجاری تنفسی کمک می‌کنند.۴. تقویت سلامت گوارش (پروبیوتیک‌ها)بخش عمده‌ای از سیستم ایمنی بدن در روده مستقر است. ماست‌های پروبیوتیک، ماست و خیار خانگی همراه با کمی نعناع یا پونه، گزینه‌های خوبی برای افزودن به وعده ناهار یا شام هستند. یادآوری دو نکته مکمل و حیاتی:هیچ ماده غذایی به‌تنهایی جایگزین خواب کافی شبانه (۸ تا ۱۰ ساعت) در تقویت ایمنی بدن کودک نمی‌شود.پایه اصلی پیشگیری، در کنار تغذیه مناسب، آموزش شست‌وشوی منظم دست‌ها با آب و صابون قبل از مصرف خوراکی در مدرسه است. @tdmmo_ir۱۳۵۴۳
🟢 چگونه با فرد سوگوار یا حادثه‌دیده صحبت کنیم؟
وقتی کسی عزیزی را از دست می‌دهد یا دچار حادثه می‌شود، از روی دلسوزی جملاتی می‌گوییم که ناخواسته باعث آزارش می‌شود.در بحران، سکوت همدلانه و حضور امن، بسیار اثرگذارتر از دلداری‌های شتاب‌زده است.
چه جملاتی نگوییم؟ (نبایدها)
«آرام باش، چیزی نشده / اتفاقی است که افتاده.»* (احساسات او را بی‌ارزش می‌کند.)«قسمت این بوده / حتما حکمتی داشته.» (در روزهای اول، فلسفه‌بافی فقط بار خشم فرد را بیشتر می‌کند.)«گریه نکن، باید قوی باشی» (گریه مکانیسم طبیعی تخلیه روان است؛ مانع آن نشوید.)«می‌دانم دقیقا چه حسی داری.» (رنج هرکسی منحصربه‌فرد است؛ ما جای او نیستیم.)«جای شکرش باقی است که بقیه زنده‌اند.»(مقایسه کردن، درد فرد را تسکین نمی‌دهد.)*
چه بگوییم و چطور رفتار کنیم؟ (بایدها) به رسمیت شناختن اندوه:«واقعاً متاسفم و غمگین شدم.» همراهی امن:«اگر خواستی حرف بزنی کنارت هستم، اگر هم خواستی سکوت کنی، همین‌جا پیشت می‌مانم.» پذیرش هیجانات:«حق داری ناراحت باشی، لازم نیست وانمود کنی حالت خوب است.» کمک‌های عملی به‌جای تعارفات مبهم:به‌جای گفتن «کاری داشتی خبرم کن»، کارهای کوچک انجام دهید؛ مثل آوردن یک وعده غذا، رسیدگی به خریدها یا مراقبت از کودکان.
یادآوری:در روزهای اول، هدف ما درمان سوگ نیست؛ فقط باید به فرد ثابت کنیم که دیده شده، شنیده شده و تنها نیست.
@tdmmo_ir
وقتی کسی عزیزی را از دست می‌دهد یا دچار حادثه می‌شود، از روی دلسوزی جملاتی می‌گوییم که ناخواسته باعث آزارش می‌شود.در بحران، سکوت همدلانه و حضور امن، بسیار اثرگذارتر از دلداری‌های شتاب‌زده است.
چه جملاتی نگوییم؟ (نبایدها)«آرام باش، چیزی نشده / اتفاقی است که افتاده.»* (احساسات او را بی‌ارزش می‌کند.)«قسمت این بوده / حتما حکمتی داشته.» (در روزهای اول، فلسفه‌بافی فقط بار خشم فرد را بیشتر می‌کند.)«گریه نکن، باید قوی باشی» (گریه مکانیسم طبیعی تخلیه روان است؛ مانع آن نشوید.)«می‌دانم دقیقا چه حسی داری.» (رنج هرکسی منحصربه‌فرد است؛ ما جای او نیستیم.)«جای شکرش باقی است که بقیه زنده‌اند.»(مقایسه کردن، درد فرد را تسکین نمی‌دهد.)* چه بگوییم و چطور رفتار کنیم؟ (بایدها) به رسمیت شناختن اندوه:«واقعاً متاسفم و غمگین شدم.» همراهی امن:«اگر خواستی حرف بزنی کنارت هستم، اگر هم خواستی سکوت کنی، همین‌جا پیشت می‌مانم.» پذیرش هیجانات:«حق داری ناراحت باشی، لازم نیست وانمود کنی حالت خوب است.» کمک‌های عملی به‌جای تعارفات مبهم:به‌جای گفتن «کاری داشتی خبرم کن»، کارهای کوچک انجام دهید؛ مثل آوردن یک وعده غذا، رسیدگی به خریدها یا مراقبت از کودکان. یادآوری:در روزهای اول، هدف ما درمان سوگ نیست؛ فقط باید به فرد ثابت کنیم که دیده شده، شنیده شده و تنها نیست. @tdmmo_ir۲۴۱۵۴۴۰۲۰۷۳
🟢 آمادگی آرام به‌جای اضطراب فرساینده
در روزهایی که شایعات تنش بالا می‌گیرد، پیگیری لحظه‌به‌لحظه اخبار فقط ذهن را فرسوده می‌کند و توان تصمیم‌گیری را می‌گیرد. آرامش واقعی با نگرانی به دست نمی‌آید، بلکه از دل "آمادگی آگاهانه" شکل می‌گیرد.
با این ۳ قدم، آرامش و ایمنی خانه را بالا ببریم:
۱. مهار اخبار فرساینده:دنبال کردن اخبار را به یک یا دو بار در روز و فقط از مراجع معتبر محدود کنیم؛ بازنشر شنیده‌ها اضطراب خانه را بیشتر می‌کند.
۲. اقدامات ساده و عملی در خانه:ذخیره آب و چند قلم غذای فاسدنشدنی و کنسروینگه داشتن بنزین خودرو همیشه بالاتر از نصف باک.شارژ نگه‌داشتن پاوربانک، داشتن چراغ‌قوه و رادیوی باتریدارآماده گذاشتن کیف مدارک، داروهای ضروری و کمک‌های اولیه دم دستچسب زدن ضربدری یا سرتاسری به شیشه‌ها
۳. هماهنگی و ارتباطات خانوادگی:تعیین یک محل قرار مشخص بیرون از منزل در صورت دور افتادن اعضا از همتوافق بر سر یک فرد رابط خارج از شهر یا منطقه تا در زمان اختلال احتمالی خطوط، همگی وضعیت خود را پیامکی به او اعلام کنندتمرکز روی انسجام خانه و آرامش دادن به بچه‌ها به‌جای صحبت از سناریوهای دلهره‌آور
@tdmmo_ir
در روزهایی که شایعات تنش بالا می‌گیرد، پیگیری لحظه‌به‌لحظه اخبار فقط ذهن را فرسوده می‌کند و توان تصمیم‌گیری را می‌گیرد. آرامش واقعی با نگرانی به دست نمی‌آید، بلکه از دل "آمادگی آگاهانه" شکل می‌گیرد.
با این ۳ قدم، آرامش و ایمنی خانه را بالا ببریم:
۱. مهار اخبار فرساینده:دنبال کردن اخبار را به یک یا دو بار در روز و فقط از مراجع معتبر محدود کنیم؛ بازنشر شنیده‌ها اضطراب خانه را بیشتر می‌کند.۲. اقدامات ساده و عملی در خانه:ذخیره آب و چند قلم غذای فاسدنشدنی و کنسروینگه داشتن بنزین خودرو همیشه بالاتر از نصف باک.شارژ نگه‌داشتن پاوربانک، داشتن چراغ‌قوه و رادیوی باتریدارآماده گذاشتن کیف مدارک، داروهای ضروری و کمک‌های اولیه دم دستچسب زدن ضربدری یا سرتاسری به شیشه‌ها ۳. هماهنگی و ارتباطات خانوادگی:تعیین یک محل قرار مشخص بیرون از منزل در صورت دور افتادن اعضا از همتوافق بر سر یک فرد رابط خارج از شهر یا منطقه تا در زمان اختلال احتمالی خطوط، همگی وضعیت خود را پیامکی به او اعلام کنندتمرکز روی انسجام خانه و آرامش دادن به بچه‌ها به‌جای صحبت از سناریوهای دلهره‌آور @tdmmo_ir۸۳۳۵۶۶۵۴ در شرایط اضطراری: پیامک بزنید، تماس نگیرید!در لحظات بحران یا بعد از حوادث ناگهانی، اولین واکنش همه ما تماس گرفتن با عزیزانمان است. اما وقتی هزاران نفر همزمان تماس صوتی برقرار می‌کنند، دکل‌های مخابراتی بلافاصله اشباع شده و شبکه از کار می‌افتد.
چرا پیامک متنی (SMS) نجات‌بخش است؟۱. عبور از ترافیک شبکه پیامک به پهنای باند بسیار کمی نیاز دارد و حتی در شلوغ‌ترین زمان‌ها یا ضعیف‌ترین سیگنال‌ها هم راه خود را پیدا کرده و ارسال می‌شود.
۲. باز ماندن خطوط نجات با تماس نگرفتن، پهنای باند خطوط را برای تماس‌های حیاتی امدادی (اورژانس، آتش‌نشانی و هلال‌احمر) باز می‌گذاریم.
۳. مصرف کمتر باتری:برقراری تماس تلفنی شارژ گوشی را خیلی سریع‌تر از ارسال یک پیامک ساده خالی می‌کند.
فرمول‌یک پیامک‌استاندارد دربحران:کافی است فقط در چند کلمه کوتاه وضعیت خود را مشخص کنید:«من حالم خوب است. الان در [محل حضور] هستم. نگران نباشید.» خطوط ارتباطی در بحران، شریان‌های حیاتی نجات هستند؛ با پیامک کوتاه، راه نجات دیگران را نبندیم. @tdmmo_ir۹۴۲۰۱۴۱۰۶