ت
بسم الله الرحمان الرحیم نبوت درقرآنخروج موسی علیهالسلام بابنی اسرائيل ازآب،غلوّ اهل کتاب درمورد انبیاء،احبار وراهبان خود،سوره مائده،شرح آیه۷۷،قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوا أَهْوَاءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِن قَبْلُ وَأَضَلُّوا كَثِيرًا وَضَلُّوا عَن سَوَاءِ السَّبِيلِ،ﺑﮕﻮ : ﺍﻱ ﺍﻫﻞ ﻛﺘﺎﺏ ! ﺑﻪ ﻧﺎﺣﻖ ﺩﺭ ﺩﻳﻨﺘﺎﻥ ﻏﻠﻮّ ﻧﻜﻨﻴﺪ ، ﻭ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺎﻝ ﻭ ﻫﻮﺱ ﻫﺎﻱ ﮔﺮﻭﻫﻲ ﻛﻪ ﻳﻘﻴﻨﺎً ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﻭﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺭﺍﺳﺖ ﺩﻭﺭ ﺷﺪﻧﺪ ، ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻣﻜﻨﻴﺪ .#قُلْ يَأ اَهْلَ الْكتابِ لا تَغْلُوا فى دِينِكمْ غَيرَ الْحَقِّ..اين آيه خطاب است به رسول الله (صلى الله عليه و آله )، در اين خطاب به آن جناب دستور مى دهد كه اهل كتاب را دعوت كند به اينكه در دين خود مرتكب غلو و افراط نشوند، چون اهل كتاب مخصوصا نصارا به اين بليه و انحراف در عقيده مبتلا بودند، آرى دينى كه از طرف پروردگار نازل شده باشد و كتب آسمانى آنرا بيان كنند نشانه اش اين است كه در درجه اول توحيد را بر بشر عرضه كرده باشد، و شريك را از خدا نفى كند، دينى است كه بشر را از انباز گرفتن براى خداوند و پرستش بت نهى كند، و يهود و نصارا داراى چنين دينى نيستند، چون اين دو طايفه نيز براى خدا انباز گرفتند مخصوصا نصارا كه رسوائى و شناعتشان از يهود بيشتر است .اينكه غلو اهل كتاب همين بوده كه انبيا و احبار و راهبان خود را تا مقام ربوبيت بالا ميبرده و در برابر آنان بنحوى كه جز براى خدا شايسته نيست خضوع مى كرده اند، و خداى متعال در آيه مورد بحث آنان را به زبان نبى خود از آن نهى مى كند.در اين جا سؤالى پيش مى آيد، و آن اينكه : چرا در اين آيه غلو را مقيد كرد به غلو باطل و غير حق ؟ مگر غلو صحيح و حق هم داريم ؟ جواب اينست كه اين تعبير در حقيقت تقييد نيست بلكه تاكيد و يادآورى لازمه معنا است با خود آن ، تا شنونده از آن لازم غفلت نورزد، و اگر هم كسى دچار غلو شده ، بداند كه از اثر سوء آن غفلت كرده و يا به چيز ديگرى نظير غفلت مبتلا شده است. منبع:ترجمه تفسیرالمیزان جلد۶صفحه ۱۱۱موسسه فرهنگی تعقل در قرآن 
@tdqn_ir
@tdqn_ir۱
عید سعید قربان و آغاز دهه نورانی ولایت با طنین لبیک ابراهیمی و تجلی ایثار و بندگی در عید قربان، دلها به میعادگاه اخلاص فراخوانده میشوند.و چه نیکوست که این عید بزرگ، سرآغاز دهه پرفروغ ولایت، یادآور شکوه امامت و غدیر، باشد.
فرا رسیدن عید سعید قربان، جشن بندگی و فداکاری،و آغاز دهه ولایت و امامت، دهه وفاداری به عهد غدیر را تبریک و تهنیت عرض مینماییم.موسسه فرهنگی تعقل در قرآن @tdqn_irبسم الله الرحمان الرحیم نبوت درقرآنخروج موسی علیهالسلام بابنی اسرائيل ازآب،غلوّ اهل کتاب درمورد انبیاء،احبار وراهبان خود،سوره مائده،شرح آیه۷۷،قُلْ يَا أَهْلَ الْكِتَابِ لَا تَغْلُوا فِي دِينِكُمْ غَيْرَ الْحَقِّ وَلَا تَتَّبِعُوا أَهْوَاءَ قَوْمٍ قَدْ ضَلُّوا مِن قَبْلُ وَأَضَلُّوا كَثِيرًا وَضَلُّوا عَن سَوَاءِ السَّبِيلِ،ﺑﮕﻮ : ﺍﻱ ﺍﻫﻞ ﻛﺘﺎﺏ ! ﺑﻪ ﻧﺎﺣﻖ ﺩﺭ ﺩﻳﻨﺘﺎﻥ ﻏﻠﻮّ ﻧﻜﻨﻴﺪ ، ﻭ ﺍﺯ ﺍﻣﻴﺎﻝ ﻭ ﻫﻮﺱ ﻫﺎﻱ ﮔﺮﻭﻫﻲ ﻛﻪ ﻳﻘﻴﻨﺎً ﭘﻴﺶ ﺍﺯ ﺍﻳﻦ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﺷﺪﻧﺪ ﻭﺑﺴﻴﺎﺭﻱ ﺭﺍ ﮔﻤﺮﺍﻩ ﻛﺮﺩﻧﺪ ﻭ ﺍﺯ ﺭﺍﻩ ﺭﺍﺳﺖ ﺩﻭﺭ ﺷﺪﻧﺪ ، ﭘﻴﺮﻭﻱ ﻣﻜﻨﻴﺪ .#سئوال؛ چه اشكال دارد لفظ ابن الله را بعد از آنكه تحليلش كرده باشيم و تنها به معناى مجردش در آمده باشد به كسى اطلاق شود؟ و چه دليل عقلى بر منع از آن داريم ؟جواب اينست كه: در شرع اينگونه اطلاقات ممنوع است ، و بحسب شرع اسماى پروردگار توقيفى اند به اين معنا كه اسمائى را بايد به خداوند اطلاق كرد كه از ناحيه شرع رسيده باشد نه از پيش خود، و تا اندازه اى عقل ما هم به حكمت و جهت اين توقيف پى برده و فهميده است براى نمونه كافى است خواننده را بياد مفاسد دو كلمه پسر و پدر انداخته و آلام و مصيبت هائى را كه امت يهود و مسيح را در چند قرن مبتلا ساخت مخصوصا مصيبتهائى كه امت مسيح در اين مدت طولانى از اولياى كليسا ديده و از اين به بعد هم خواهد ديد، خاطرنشان سازيم .وَ لا تَتَّبِعُوا أَهْوَاءَ قَوْمٍ قَدْ ضلُّوا مِن قَبْلُ وَ أَضلُّوا كثِيراً وَ ضَلُّوا عَن سوَاءِ السبِيلِ،ظاهر سياق اينست كه مراد از اين قوم كه خدا از پيروى اهواء آنان نهى فرموده كسانيد كه چشم مردم عوام به دست شان دوخته و همواره سر در اطاعتشان دارند، و گمراهى مردم تنها بخاطر پيروى آنان است . و اينكه فرمود: ((اضلوا كثيرا - بسيارى را گمراه كردند))، از اين جهت بود كه ديگران تابعشان بودند، و گمراهيشان از راه راست از اين رو بوده كه هم خودشان را گمراه كرده بودند و هم ديگران را، و اين خود، گمراهى روى گمراهى است ، بنابراين ، آيه شريفه به حقيقتى اشاره مى كند كه پس از بررسى و تحليل تاريخ ، دستگير انسان مى شود، و آن اين است كه داستان پدرى و پسرى اعتقادى بوده است كه قبلا در ميان بت پرستان و از ايشان بطور ناخودآگاه به داخل مسيحيان و ساير اهل كتاب راه يافته است .منبع:ترجمه تفسیرالمیزان جلد۶صفحه ۱۱۲موسسه فرهنگی تعقل در قرآن @tdqn_ir
@tdqn_irبسم الله الرحمان الرحیم نبوت درقرآنخروج موسی علیهالسلام بابنی اسرائيل ازآب،ماجرای گوساله پرستیدن بنی اسرائیل،سوره اعراف،شرح آیه۱۴۸،وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَﻭ ﻗﻮم ﻣﻮﺳﻲ ﭘﺲ ﺍﺯ [ ﺭﻓﺘﻦ ] ﺍﻭ [ ﺑﻪ ﻣﻴﻌﺎﺩﮔﺎﻩ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ] ، ﺍﺯ ﺯﻳﻮﺭﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﺍﻱ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺻﺪﺍﻱ ﮔﺎﻭ ﺩﺍﺷﺖ ! ﺁﻳﺎ ﻧﻤﻰ ﺩﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺁﻥ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺳﺨﻦ ﻧﻤﻰ ﮔﻮﻳﺪ ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺍﻫﻲ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻤﻰ ﻛﻨﺪ ؟ ! [ ﻭﻟﻲ ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻪ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺍﻱ ﺑﻴﺶ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻫﻴﭻ ﻛﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﺑﺮ ﻧﻤﻰ ﺁﻳﺪ ] ﺁﻥ ﺭﺍ [ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻌﺒﻮﺩﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮﺳﺘﺶ ] ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭ [ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ] ﺍﺯ ﺳﺘﻤﻜﺎﺭﺍﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ .#وَ اتخَذَ قَوْمُ مُوسى مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلاً جَسداً لَّهُ خُوَارٌ ...كلمه (( حلى )) كه در اصل بر وزن فعول بوده جمع (( حلى )) - به فتح حاء و سكون لام - است ، و اين كلمه به معناى چيزهايى است كه آدمى خود را با آن زينت مى دهد از قبيل طلا، نقره و امثال آن . و كلمه (( عجل )) به معناى بچه گاو، و (( خوار)) به معناى آواز مخصوصى است كه گاوها دارند،و اينكه در بيان خصوصيات گوساله سامرى فرمود: (( جسدا له خوار)) دلالت دارد بر اينكه گوساله مزبور جاندار نبوده بلكه تنها صداى گوساله را داشته است .اين آيه داستان گوساله پرستى بنى اسرائيل را ذكر مى كند، بعد از رفتن موسى (عليه السلام ) به ميقات پروردگار، بنى اسرائيل از دير آمدنش به تنگ آمدند و سامرى از ناشكيبائى ايشان(بنی اسرائیل) استفاده نمود و آنان را بفريفت ، به اين طريق كه زينت آلات ايشان را گرفت و از آن مجسمه گوساله اى ريخت كه مانند ساير گوساله ها صدا مى كرد، و آن را معبود ايشان خواند و گفت : اين است اله شما و اله موسى . بنى اسرائيل هم گفته او را پذيرفته و در برابر آن به سجده در آمدند و آن را معبود خود پنداشتند(( و اتخذ قوم موسى من بعده من حليهم عجلا جسدا))معنايش اين است كه : قوم موسى بعد از رفتن وى به ميقات پروردگار خود و قبل از آنكه برگردد گوساله اى را براى خود معبود گرفتند، و اين گوساله مجسمه اى بود داراى آواز.منبع:ترجمه تفسیرالمیزان جلد۸صفحه ۳۱۹موسسه فرهنگی تعقل در قرآن @tdqn_ir
@tdqn_irبسم الله الرحمان الرحیم نبوت درقرآنخروج موسی علیهالسلام بابنی اسرائيل ازآب،ماجرای گوساله پرستیدن بنی اسرائیل،سوره اعراف،شرح آیه۱۴۸،وَاتَّخَذَ قَوْمُ مُوسَىٰ مِن بَعْدِهِ مِنْ حُلِيِّهِمْ عِجْلًا جَسَدًا لَّهُ خُوَارٌ أَلَمْ يَرَوْا أَنَّهُ لَا يُكَلِّمُهُمْ وَلَا يَهْدِيهِمْ سَبِيلًا اتَّخَذُوهُ وَكَانُوا ظَالِمِينَﻭ ﻗﻮم ﻣﻮﺳﻲ ﭘﺲ ﺍﺯ [ ﺭﻓﺘﻦ ] ﺍﻭ [ ﺑﻪ ﻣﻴﻌﺎﺩﮔﺎﻩ ﭘﺮﻭﺭﺩﮔﺎﺭ ] ، ﺍﺯ ﺯﻳﻮﺭﻫﺎﻱ ﺧﻮﺩ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﮔﻮﺳﺎﻟﻪ ﺍﻱ ﺳﺎﺧﺘﻨﺪ ﻛﻪ ﺻﺪﺍﻱ ﮔﺎﻭ ﺩﺍﺷﺖ ! ﺁﻳﺎ ﻧﻤﻰ ﺩﻳﺪﻧﺪ ﻛﻪ ﺁﻥ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺑﺎ ﺁﻧﺎﻥ ﺳﺨﻦ ﻧﻤﻰ ﮔﻮﻳﺪ ﻭ ﺁﻧﺎﻥ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺭﺍﻫﻲ ﻫﺪﺍﻳﺖ ﻧﻤﻰ ﻛﻨﺪ ؟ ! [ ﻭﻟﻲ ﺑﺎ ﺭﻭﺷﻦ ﺑﻮﺩﻥ ﺍﻳﻦ ﺣﻘﻴﻘﺖ ﻛﻪ ﻣﺠﺴﻤﻪ ﺍﻱ ﺑﻴﺶ ﻧﻴﺴﺖ ﻭ ﻫﻴﭻ ﻛﺎﺭﻱ ﺍﺯ ﺩﺳﺘﺶ ﺑﺮ ﻧﻤﻰ ﺁﻳﺪ ] ﺁﻥ ﺭﺍ [ ﺑﻪ ﻋﻨﻮﺍﻥ ﻣﻌﺒﻮﺩﻱ ﺑﺮﺍﻱ ﭘﺮﺳﺘﺶ ] ﮔﺮﻓﺘﻨﺪ ﻭ [ ﺩﺭ ﺻﻮﺭﺗﻲ ﻛﻪ ﺩﺭ ﺍﻳﻦ ﺍﻧﺘﺨﺎﺏ ] ﺍﺯ ﺳﺘﻤﻜﺎﺭﺍﻥ ﺑﻮﺩﻧﺪ .#جمله (( الم يروا انه لا يكلمهم و لا يهديهم سبيلا))ايشان(بنی اسرائیل )را مذمت مى كند به اينكه چطور يك مطلب روشن و واضحى را كه عقل هر كس در اولين نظر آن را درك مى كند درك نكردند و هيچ به خود نگفتند: اگر اين گوساله خداى ما بود لابد و لاجرم با ما حرفى مى زد و ما را به راه راست هدايت مى كرد.و اگر از ميان همه صفاتى كه منافى با الوهيت گوساله است ، خصوص حرف نزدن و هدايت نكردن آن را ذكر نمود و از ساير صفات آن از قبيل جسميت ، مصنوع بودن ، محدوديت و گنجيدنش در مكان و زمان و امثال اينها سكوت كرد، با اينكه اينها نيز منافات با الوهيت آن دارد، براى اين بود كه اين دو صفت يعنى تكلم و هدايت از روشن ترين صفاتى است كه الوهيت مستلزم آن است ، زيرا هر كس هر چيزى را اله و معبود خود مى داند ناگزير است از اينكه آن اله را به آن نحوى كه خود او دوست مى دارد پرستش كند، لاجرم آن اله مى بايستى راه پرستش مورد علاقه خود را به بندگان خود معرفى كند و اين خود مستلزم تكلم و تفهيم است ، و بنى اسرائيل با اينكه مى ديدند گوساله حرف نمى زند و آنان را هدايت نمى كند با اين همه پيشنهاد الوهيت آن را از سامرى پذيرفتند.جهت ديگرى كه باعث شد از ميان همه صفات گوساله مزبور اين دو صفت ذكر شود:اين بود كه در ذهن بنى اسرائيل اين مشخصه از موسى (عليه السلام ) مركوز (مستحکم)و معهود بود كه او با خداوند حرف مى زند و مردم را به راه او هدايت مى كند و خداوند با او حرف مى زند و او را به راه خود دلالت مى نمايد و چون چنين ارتكازى(حرمتی) را داشتند مى بايست اين معنا را فهميده باشند كه اگر گوساله مزبور خداى ايشان و خداى موسى بود، قدرت بر سخن گفتن مى داشت و مردم را هدايت مى كرد، و چون اين سؤال بود كه چطور بنى اسرائيل مطلبى به اين روشنى را نفهميدند لذا فرمود: (( اتخذوه و كانوا ظالمين )).منبع:ترجمه تفسیرالمیزان جلد۸صفحه ۳۲۰موسسه فرهنگی تعقل در قرآن @tdqn_ir
@tdqn_irبسم الله الرحمان الرحیم نبوت درقرآنخروج موسی علیهالسلام بابنی اسرائيل ازآب،معنای اسباط،سوره اعراف،شرح آیه۱۶۰،وَقَطَّعْنَاهُمُ اثْنَتَيْ عَشْرَةَ أَسْبَاطًا أُمَمًا وَأَوْحَيْنَا إِلَىٰ مُوسَىٰ إِذِ اسْتَسْقَاهُ قَوْمُهُ أَنِ اضْرِب بِّعَصَاكَ الْحَجَرَ فَانبَجَسَتْ مِنْهُ اثْنَتَا عَشْرَةَ عَيْنًا قَدْ عَلِمَ كُلُّ أُنَاسٍ مَّشْرَبَهُمْ وَظَلَّلْنَا عَلَيْهِمُ الْغَمَامَ وَأَنزَلْنَا عَلَيْهِمُ الْمَنَّ وَالسَّلْوَىٰ كُلُوا مِن طَيِّبَاتِ مَا رَزَقْنَاكُمْ وَمَا ظَلَمُونَا وَلَٰكِن كَانُوا أَنفُسَهُمْ يَظْلِمُونَﻭ ﻣﺎ ﺑﻨﻲ ﺍﺳﺮﺍﺋﻴﻞ ﺭﺍ ﺑﻪ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﻗﺒﻴﻠﻪ ﻛﻪ ﻫﺮ ﻳﻚ ﺍﻣﺘﻲ ﺑﻮﺩﻧﺪ ، ﺗﻘﺴﻴﻢ ﻛﺮﺩﻳﻢ ، ﻭ ﺑﻪ ﻣﻮﺳﻲ ﻫﻨﮕﺎﻣﻰ ﻛﻪ ﻗﻮﻣﺶ ﺍﺯ ﺍﻭ ﺩﺭﺧﻮﺍﺳﺖ ﺁﺏ ﻛﺮﺩﻧﺪ ، ﻭﺣﻲ ﻧﻤﻮﺩﻳﻢ ﻛﻪ ﻋﺼﺎﻳﺖ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺍﻳﻦ ﺳﻨﮓ ﺑﺰﻥ ; ﺩﺭ ﻧﺘﻴﺠﻪ ﺩﻭﺍﺯﺩﻩ ﭼﺸﻤﻪ ﺍﺯ ﺁﻥ ﺟﻮﺷﻴﺪ ; ﻫﺮ ﮔﺮﻭﻫﻲ ﭼﺸﻤﻪ ﻭﻳﮋﻩ ﺧﻮﺩ ﺭﺍ ﺷﻨﺎﺧﺖ ; ﻭ ﺍﺑﺮ ﺭﺍ ﺑﺮ ﺳﺮ ﺁﻧﺎﻥ ﺳﺎﻳﺒﺎﻥ ﻗﺮﺍﺭ ﺩﺍﺩﻳﻢ ، ﻭ ﺑﺮﺍﻱ ﺁﻧﺎﻥ ﻣﻦّ ﻭ ﺳﻠﻮﻱ [ ﻳﻌﻨﻲ ﺗﺮﻧﺠﺒﻴﻦ ﻭ ﻣﺮﻏﻲ ﻣﺨﺼﻮﺹ ] ﻧﺎﺯﻝ ﻛﺮﺩﻳﻢ [ ﻭ ﺑﻪ ﺁﻧﺎﻥ ﮔﻔﺘﻴﻢ : ] ﺍﺯ ﺭﻭﺯﻱ ﻫﺎﻱ ﭘﺎﻛﻴﺰﻩ ﺍﻱ ﻛﻪ ﺑﻪ ﺷﻤﺎ ﺩﺍﺩﻳﻢ ، ﺑﺨﻮﺭﻳﺪ . ﻭ [ ﺁﻧﺎﻥ ﺑﺎ ﺳﺮﭘﻴﭽﻲ ﺍﺯ ﻓﺮﻣﺎﻥ ﻫﺎﻱ ﻣﺎ ] ﺑﺮ ﻣﺎ ﺳﺘﻢ ﻧﻜﺮﺩﻧﺪ ، ﻭﻟﻲ ﻫﻤﻮﺍﺭﻩ ﺑﺮ ﺧﻮﺩ ﺳﺘﻢ ﻣﻰ ﻭﺭﺯﻳﺪﻧﺪ .● معناى (( اسباط))و اشاره به آيات و معجزاتى كه از موسى (ع ) دراین آیه آمده است:وَ قَطعْنَهُمُ اثْنَتىْ عَشرَةَ أَسبَاطاً أُمَماً ...كلمه (( سبط))در لغت به معناى پسر زاده و يا دختر زاده است ، و جمع آن (( اسباط))مى آيد، و ليكن در بنى اسرائيل به معناى قوم خاصى بوده ، سبط در اصطلاح ايشان به منزله قبيله در نزد عرب است ، از ابن حاجب نقل شده كه گفته است : كلمه (( اسباطا))در اين آيه بدل از عدد است نه تميز عدد وگرنه اگر تميز مى بود مى بايستى اسباط بنى اسرائيل حداقل سى و شش سبط و تيره مى بودند و حال آنكه نبودند، چون سبط در بنى اسرائيل دوازده تيره بود و بنابراين حداقل جمع سبط سى و شش است ، (( و اوحينا الى موسى اذ استسقيه قومه ... (( انبجست )) از (( انبجاس )) و به معناى انفجار است ، و از ظاهر اينكه فرمود: (( پس منفجر شد از آن دوازده چشمه و هر گروهى از مردم چشمه خود را شناختند)) بدست مى آيد كه چشمه ها به عدد اسباط بنى اسرائيل يعنى دوازده بود، چون مى رساند كه هر چشمه مخصوص يك تيره بوده است.در اين آیه وسوره خداى سبحان از معجزات موسى (عليه السلام ) و آيات وى چند معجزه زير را بر شمرده : 1 - اژدها 2 - يد بيضاء 3 - قحطى فرعونيان 4 - نقص ثمرات ايشان 5 - طوفان 6 - ملخ هاى بالدار 7 - ملخ هاى بى بال 8 - قورباغه 9 - خون شدن آب نيل 10 - غرق شدن فرعونيان در نيل11 - ميراندن و زنده كردن هفتاد نفر از ياران موسى 12 - شكافته شدن دوازده چشمه از سنگ با ضربت موسى 13 - سايه افكندن ابر بر سر بنى اسرائيل 14 - فرو فرستادن من و سلوى 15 - كندن كوه از ريشه و آن را بر بالاى سر بنى اسرائيل مانند سايه بان نگهداشتن . و ليكن مى توان تكلم با خداى تعالى و نزول تورات و مسخ شدن پاره اى از بنى اسرائيل به صورت ميمون را نيز بر آن اضافه نمود.منبع:ترجمه تفسیرالمیزان جلد۸صفحه ۳۷۱موسسه فرهنگی تعقل در قرآن @tdqn_ir
@tdqn_ir