برنامه «۶۰ دقیقه» ـ شبکه CBS موضوع: عملیات پیجری تحلیل:رسانه به عنوان مهمترین ابزار جنگ شناختی، در عصر حاضر چنان قدرتی یافته که دارندۀ آن میتواند بدون توسل به موشک و تانک و جنگنده و حتی بدون شلیک یک گلوله، بر دشمنی تا بن دندان مسلح پیروز شود. در حالی که احتمالاً هزینهٔ آن نسبت به جنگافزار دشمن، مقداری ناچیز است. از طرفی پیچیدگی زمانۀ امروزی، بر دنیای جنگ نیز سایه افکنده و آن را تبدیل به موضوعی روشمند و تخصصی کرده است. جنگ امروزی، یک کارخانۀ پیشرفته و مدرن است؛ روحیه کارگر ساده همانقدر نیازمند روانسازی است که چرخدندۀ دستگاههای عظیم. لذا در غفلت از عرصههای نرم بخصوص رسانه، پیشرفتهترین و سنگینترین جنگافزارها اثری مقطعی بیش نخواهد داشت.رژیم صهیونیستی از ابتدای موجودیتش اهمیت این موضوع را به نیکی درک کرده و از این طریق بدون تعارف توفیقاتی نیز کسب نموده است. حتی میشود گفت بهرهاش از این جبهه بیش از عرصههای نظامی بوده است. او بارها پس از اجرای عملیاتی نظامی یا امنیتی، با افشای (معمولاً غیررسمی) برخی از ابعاد آن، جنگ رسانهای را پی گرفته است. آشناترین نمونهها، خرابکاری در تأسیسات هستهای ایران از طریق ویروس «استاکس نت» و همچنین ترور دانشمندان هستهای کشورمان است. اما نمونهٔ اخیر، برنامۀ «۶۰ دقیقه» شبکۀ اِمریکایی CBS است که به ماجرای انفجار پیجرهای حزبالله پرداخته است. در این برنامه دو عضو سابق موساد یا به بیان دقیقتر دو سخنگوی (غیررسمی) موساد، به توضیح و تشریح این اقدام تروریستی میپردازند. محتوای این مصاحبه اگرچه در ظاهر پرداختن به مسائل فنی و عملیاتی است، اما به روشنی میتوان آن را قطعهای از پازل جنگ ترکیبی اسرائیل علیه حزبالله دانست. پس از اجرای عملیات حالا نوبت بهرهبرداری رسانهای از آن است؛ در محکمهای یک طرفه و با ژستی خودمنشانه و سینمایی. برنامۀ مذکور، نتایجی غیرواقعی و اغراقآمیز را در سایۀ برخی حقایق میدانی به خورد مخاطب میدهد. تا جایی که سقوط حکومت بشار اسد را نیز به نام این عملیات سند میزند! وجود جهانی صوری شامل شبکۀ گستردهای از شرکتهای پوششی، نمونهای دیگر است. تطهیر دروغین اسرائیل از عملیاتی که ممکن است او را در ذهن جهانیان متهم کند، مأموریت دیگر این برنامه است. راوی، برای این منظور آیهای از کتاب مقدس را گرو میگیرد تا روش عملیات را توجیه کند. همچنین در جایی دیگر خود را در جایگاه مدعی العموم مینشاند و از جنبه اخلاقی عملیات سؤال میکند. مأمور موساد نیز جوابِ در آستین را تحویل او میدهد: «دفاع از مردممان». پاسخی که سران رژیم صهیونیستی همواره در توجیه آسیب دیدن بیگناهان به منتقدین داده اند.اما آنچه عملیات انفجار پیجرها را از سایرین متمایز میکند این است که این عملیات خود نیز بیش از آنکه اقدامی امنیتی باشد، جنگی روانی و رسانهای بوده است. در واقع یک عملیاتی روانی اجرا شده و سپس برنامهای تلویزیونی، آن را تکمیل میکند. در بخشی از مصاحبه، نیروی موساد به صراحت این عملیات را یک جنگ روانی معرفی میکند. نفر بعدی، دستاورد این عملیات را حضور افراد آسیبدیده در جامعه به عنوان نشانهای از قدرت اسرائیل میداند. او میگوید مردم با دیدن این افراد میفهمند که نباید با ما درگیر شوند. نحوه طراحی انفجار (طوری که نتیجه تنها معلولیت باشد) نیز این ادعا را تأیید میکند. ادعای «تضعیف روحیۀ مبارزان حزبالله» و «چهره شکستخورده شهید سید حسن نصرالله» (که البته ناشی از عدم شناخت صحیح است) نیز جهت اهداف را که همانا عملیات روانی است مشخص میکند. همچنین در جایی دیگر، با افتخار ادعا میشود: «پس از عملیات، مردم لبنان از ترس انفجار، کولرهای گازی را روشن نمیکردند.». همچنین از لزوم تداوم ترس مردم سخن میرود. بنابراین واضح است که مجری عملیات، این اتفاق را به عنوان نتیجهای مطلوب در نظر داشته است.اما برنامۀ مذکور مهمترین کارکردش را در انتها نشان میدهد و به عنوان قطعۀ پایانی پازل جنگ روانی نقش خود را ایفا میکند؛ مأمور موساد با تهدیدی غیر قابل اثبات، از عملیاتهای طراحی شده بعدی خبر میدهد. اکنون که مردم اتفاقی غیرقابل باور را به چشم خود دیده اند، میتوان بذر ترس و تردید را در دلشان کاشت. حالا که موساد نمونۀ کاریِ نسبتاً موفقی ارائه کرده، نوبت لاف زدن است.اما آنچه باید از این عملیات و برنامه نتیجه گرفت این است که:اولاً پاسخ به اینگونه اقدامات باید به همان نسبت رسانهای و از نوع عملیات روانی باشد.ثانیاً باید از ایفای نقش در سناریوی رسانهای دشمن پرهیز کرد. برخی داستانسراییها، اقدامات دشمن را خارقالعاده و بیش از حد پیچیده تعریف میکند و این میتواند سبب بزرگنمایی اقدامات او و بازی در زمین او شود. مؤسسه فرهنگی طور سینا۲۱
למד את שפת האויב שלך زبان دشمنت را بیاموز زبان عبری پایه ۲ با تدریس استاد سهیل کثیرینژاد️ شروع از ۱۴ بهمن روزهای یکشنبه و سهشنبه ۱۶:۳۰ تا ۱۹:۳۰ ۱۲ جلسه (۳۲ ساعت) تهران ـ چهارراه ولیعصر (عج) ۲٫۰۰۰٫۰۰۰ تومان ثبتناماطلاعات بیشتر
@turesina_admin ۰۹۹۲-۵۴۶۸۴۴۷ ۰۲۱-۶۵۲۷۸۶۳۵ مؤسسه فرهنگی طور سینا۱
موسسه هماندیشی جهانی راه برتر (کادراس) با همکاری خانه اندیشه ورزان برگزار می نماید :سلسله نشست های «تقابل ایران و اسرائیل؛ ابعاد پیدا و پنهان»
جلسه سوم:«نبرد سایه ها؛ چگونه اسرائیل از جرایم سازمان یافته علیه ایران بهره می برد؟ »
سخنرانان؛ دکتر منصور براتی معاون پژوهشی موسسه کادراس سهیل کثیری نژاد کارشناس مسائل اسرائیل محمد حسین قربانی زواره پژوهشگر ارشد جنگ شناختی و هیبریدی زمان: چهارشنبه ،۳ بهمن ۱۴۰۳ - ساعت ۱۶ مکان: تهران، خیابان انقلاب، بین چهارراه ولیعصر و خیابان برادران مظفر شمالی، پلاک ۹۰۷، خانه اندیشه ورزان ورود برای عموم علاقه مندان آزاد و رایگان است. @Cudras_Center
۱
«روشنفکران ایرانی و مسأله فلسطین» شماره دوم: جلال آل احمد، از نیمهصهیونیست تا ضد صهیونیست نویسنده: دادمهر کاوه...جلال آل احمد به رغم همۀ حرفوحدیثها و ستایشها و نکوهشهایی که دربارهاش وجود دارد صرفاً بر پایۀ شیوهای که در برخورد با مسئلۀ فلسطین در پیش گرفته ستودنی و قابل تحسین است. در این نوشته قصد دارم قدری دربارۀ سلوک فکری جلال در مواجهه با اسرائیل بین سالهای 1342 تا 1346 سخن کنم.
آل احمد در بازگشت از سفر چهارماهۀ فرنگ، دو هفتهای مهمان دولت اسرائیل بوده است؛ یعنی از 15 تا 28 بهمن 1341. در این مقطع حدود پانزده سال از تشکیل دولت صهیونیستی در قلب خاورمیانه میگذشته و یهودیان مهاجر، تا آن زمان سرگرم کار دهقانی و کشاورزی اشتراکی خودشان در قالب کیبوتصها و مُشاوها بودند و تا حملۀ ژوئن 1967 و جنگ شش روزه میان اعراب و اسرائیل، هنوز سهچهار سالی باقی بود. قبلاً اشاره کردهام که افرادی مانند خلیل ملکی و حسین ملک و داریوش آشوری، در این روزگار، چنین واحدهای اشتراکی را که میشد از آنها بوی نوعی سوسیالیسم شنید، میستودند و کیبوتصها را مورد تأکید قرار میدادند. همینها البته با جلال آل احمد نیز همپیمان و هممسلک بودند و در جریان انشعاب سال 1326 از حزب توده جدا شدند و به دنبال نوعی سوسیالیسم بودند که بر استالینیسم حزب توده برتری داشته باشد. پس جای شگفتی نیست که اینان متفقاً بر شیوۀ کشاورزی اشتراکی در اسرائیل تازهتأسیس صحّه میگذاردند و در نوشتههایشان از آن به خوبی یاد میکردند؛ چنان که در سفرنامۀ آشوری دیده شد....
متن کامل این مقاله را اینجا بخوانید.
مؤسسه فرهنگی طور سینا۱۱
خبر از ضاحیه آمد، دل ما ریخت به هماسب خونین همۀ قافله را ریخت به هم
باز تکرار شب آتش و خاکستر آه چشمها منتظر صاحب انگشتر آه
گرد و خاک ته گودال، خدا رحم کند رفته سید حسن از حال، خدا رحم کند
باز افتاده زمین یک مه خورشید تبار ابر سنگین سیهپوش عزادار ببار
کوه غمهاست که آوار شده بر دلهاسر سپردیم به دوش همۀ محملها
باز طوفان به سراغ دل نوح آمده استقومی از امت احمد به ستوه آمده است
بر سر مأذنهها آیۀ «اِنّا لِلّٰه»ذکر «لا حَولَ و لا قُوَّة اِلّا بِاللّٰه»
شیر بیروت ز جا خیز که گرگ آمده است هارْ صهیون سگ شیطان بزرگ آمده است
چشم بیدار تو هیهات ز خواب راحتگوش دنیا به سکوت تو ندارد عادت
چشم بیروت به دریا زده خون افشان استمشتِ کوبندهتر، عکسالعمل لبنان است
عاقبت حصر صبوری علی میشکندهیبتی دارد اگر قلعه، ولی میشکند
راه ما راه حسین است کسی شک نکندنگه شوم به تهران و بعلبک نکند
باز هم نوبت آن وعده که دادیم رسیدوقت ریشهکنی غدۀ بدخیم رسید
آنچه دیدید فقط نقطۀ بسم الله است«زَهَقَ الباطِل و جاءَ الحَق» ما در راه است
چشمهای بود ز دریا که نشانت دادیمبعد از این خواب ببینی که امانت دادیم
غرش رعد به روی سر اسرائیل است این صدای نفس آخر اسرائیل است
عید عبری شما بود عزایش کردیم رسم خونخواهی ما بود ادایش کردیم
عطر سیب است که از ضاحیه آید دائم عطر سید حسن و حاج عماد و قاسم
حنجره حنجره خواندیم سرود غم رانگذاریم پس از این به زمین پرچم را
فاطمه زارع
مؤسسه فرهنگی طور سینا @ture_sina۱۸
«روشنفکران ایرانی و مسأله فلسطین» شماره سوم: آرسن لوپنبازی عباس شاهنده و نسبت آن با اسرائیل تازه تأسیس نویسنده: دادمهر کاوه...کتاب عباس شاهنده با عنوان یادداشتهای سفر اسرائیل (سفری به اسرائیل) در سال 1335 تحت منشورات روزنامۀ سیاسی فرمان در 84 صفحه منتشر شد. پیش از ورود به بحث، شاهنده چند تصویر به کتاب افزوده است. تصاویر هرتسل (بانی و موجد حکومت اسرائیل که تمام زندگی کوتاه چهلوچهار سالهاش را صرف ایجاد کشور اسرائیل کرده)، اسحاق ابن صبوی (رئیس جمهور اسرائیل)، داوید بن گوریون (نخستوزیر اسرائیل). پس از این، مقدمۀ شاهنده آمده است که حاوی چند نکتۀ مهم است: به باور او این کشور مدرن تازهتأسیس، مانند یک ماشین عظیم خودکار، با سرعت کار میکند و پیش میرود. درست به همین علت است که او تصمیم میگیرد یادداشتهای خود از این سفر را در روزنامهاش تدریجاً چاپ کند و نهایتاً همه را در جامۀ کتاب عرضه نماید. او بر این اعتقاد است که آشنایی به احوال کشور اسرائیل برای مردم ایران و بهویژه رجال، لازم است.این طور به نظر میرسد که در میان سفرنامههایی که دربارۀ اسرائیل نوشته شده و به دست ما رسیده است، یادداشتهای سفر شاهنده، هم مفصلتر و هم طبقهبندیشدهتر و هم بسیار همدلانهتر است. او در این یادداشتها مانند خبرنگار به همۀ وجوه کشور نوبنیاد نگاه انداخته و برای اثبات مدعاهایش به آمار و ارقام استناد کرده است. او نه مانند آل احمد و آشوری توصیفات زیبا به دست داده، بلکه قلماش در مواجهه با آنچه دیده است، مبتنی بر نوعی گزارش ژورنالیستی برای اطلاع مخاطب است....
متن کامل این مقاله را اینجا بخوانید.
مؤسسه فرهنگی طور سینا۹
بایگانی برنامههای کارشناسی آقای سهیل کثیرینژاد
برنامه جهان امروز (شبکه خبر) ۴ تیر ۱۴۰۴ موضوع: نتایج جنگ با ایران از نگاه جامعه اسرائیل
برنامه جهان امروز (شبکه خبر) ۴ تیر ۱۴۰۴ موضوع: نتایج جنگ با ایران از نگاه جامعه اسرائیل۶
عاشورای حسینی را به محضر حضرت بقیةالله ارواحنا فداه، رهبر معظم انقلاب مدظله و تمام شیعیان و محبین حضرت اباعبدالله علیهالسلام تسلیت عرض میکنیم.
۳
«همۀ سرزمینها کربلاست؛ حتی اشکلون!» نویسنده: دادمهر کاوهحملۀ وحشیانۀ رژیم ویرانگر و غصبکنندۀ صهیونیستی به باریکهی غزه با آن شیرمردان مقاوم، بیپاسخ نماند و راکتهای جوانان غیور و شجاع فلسطینی به سوی سرزمین اشغالشده که اکنون محل اسکان متجاوزان است، باعث شد بخشی از زخمیها به مرکز پزشکی بارزیلای Barzilai در شهر تاریخی عسقلان که اکنون به اشکلون شناخته میشود، منتقل شوند. در محوطۀ بیمارستان مزبور، سکویی مرمرین جلب توجه میکرد و اشخاصی که تازه به آنجا میآمدند، با دیدۀ اعجاب به آن مینگریستند. برای اینکه این حیرت برطرف شود باید به قرن پنجم هجری برگردیم و به این مکان سری بزنیم. این قطعه از سرزمین کهن فلسطین به گفتۀ برخی از تاریخدانان محل دفن سرِ مقدس سیدالشهداء بوده و به مقام رأسُ الحسین علیه السلام مشهور است. این مکان در طول تاریخ پرفراز و فرود سرزمین فلسطین بارها میان مسلمانان و مسیحیان دستبهدست شده و چندین بار تخریب شده است. پس از اشغال فلسطین از سوی صهیونیستها در سال ۱۹۴۸م/۱۳۲۷ش و در پی سیاست آنها برای از بین بردن بناهای تاریخی مسلمانان و بیرون کردن ساکنان آنجا از خانه و کاشانه و سرزمینشان، بنا بر نقل روزنامۀ هاآرتص در ۲۰۰۵، به دستور موشه دایان در سال ۱۹۵۰م مجدداً با خاک یکسان شد. از این حادثۀ تاریخکش، چند دهه گذشت تا اینکه بنا به گزارش لسآنجلس تایمز، در دهۀ ۱۹۹۰م به همت شیعیان اسماعیلیۀ هندوستان و بر پایۀ درخواست پیشوای ایشان، در آنجا زیارتگاهی از سنگ مرمر سفید ساختند که هر ساله محل زیارت مسلمانان هند و پاکستان و فلسطین است. همچنانکه پیشتر گفته شد، این محل اکنون در بیمارستان بازیلای است.این نکته گفتنی است که طبق اقوال اغلب علمای شیعه دوازدهامامی، سر مبارک ثارالله به بدن ایشان ملحق شده و کنار آن به خاک سپرده شده است. با این همه، حتی اگر مشهدالراس(نام دیگر همین محل) بهواقع محل دفن سر مبارک نباشد، دو نکته محل توجه است: یکی اینکه خون ریخته شدۀ اباعبدالله هنوز جوشان است، حتی در سرزمینی که فعلاً محل آمدوشد یزیدیان است. دو دیگر آنکه، ظاهراً سر مبارک به دستور یزید عمداً در این منطقه دفن شد، چون در آنجا شیعیان اندکی ساکن بودند. با پذیرش این نقل، جا دارد ببینیم حتی سر جدا شدۀ ثارالله همچون میدان مغناطیسی عاشقان را به کاخ ظلم صهیونی میکشاند و به آنها یادآوری میکند که حسین علیهالسلام بدنش را به تیغهای برهنه سپرد اما ظلم را هرگز نپذیرفت!...
مؤسسه فرهنگی طور سینا۶