بازارسال شده از بافتار
دمبهدم خونخواهیمنتخب دودمههای خونخواهانه و حماسی با سرایش «سیّار» (مناسب برای تشییع امام شهید)_بخش اولمتن دودمهها را از اینجا بخوانید. بخش دوم را از اینجا ببینید.«دودمه»، شاید مردمیترین فرم هیئت باشد. جایی که مردم خودشان میخوانند و خودشان هم سینه میزنند. شعرهای دودمه را که نگاه میکنیم، مملو از حرف و احساس جمعی عزاداران است و همین ملاحظۀ حال مردم در شعر، باعث میشود که بسیار حسبرانگیز باشد و در میان عزاداران شور بدمد. از این جهت که دودمه، فریاد جمعیست، شبیه به سرود است با این تفاوت که ریتم ثابت و کوتاهی شعر، آن را به سرعت ورد زبان همه میکند.دودمههای قدیمی را که نگاه میکنیم اشعاری را میبینیم که وجه سیاسی و حماسی پررنگی دارند؛ همچون دم معروف «حسین سرباز ره دین بود/ عاقبت حقطلبی این بود/ از سر نی گفت سبطِ پیمبر/ اللهاکبر، اللهاکبر». محمدمهدی سیّار نیز در عزاداریهای دهۀ اول محرم، به این فرم مردمی و وجه سیاسی آن توجه کرده و دودمههایی سروده که خونخواهی، انتقام و رجزخوانی دربرابر دشمن در آنها پررنگ است. البته این مضامین همگی منبعث از اتصال حقیقی مبارزۀ ما به نهضت عاشوراست.این دودمهها به غیر از هیئت «آیین حسینی» بهسرعت در هیئات و میادین مختلف نیز خوانده شد، چرا که آینهٔ حرف مردم بود. سیّار در این اشعار، مفاهیم انقلابی را به نحو کلی استفاده نکرده که تکلیفش معلوم نباشد، بلکه آنها به صورت موضعمند و رمزگذار با شبیهانش آورده است. مثلا او با دقت و ظرافت در موضوع خونخواهی، آن را از بیعملی و آرزوهای دورودراز به یک کنش فوری و سیاسی تبدیل کرده است که خون مستمع را برای انتقام فوری قاتلان امام به جوش میآورد.این دودمهها میتواند در این روزها، مخصوصا در مراسمهای تشییع، صدای جمعی ما مردمِ عزادار و خونخواه ایران باشد. لحظۀ تاریخی مراسم تشییع که همۀ جهان بینندۀ آن هستند، شاید بهترین فرصت باشد برای اینکه پیام ملتمان را به گوش دشمنان و همۀ مردم جهان برسانیم. این پیام که ما به پای خون امام شهیدمان ایستادهایم و لحظهای برای گرفتن انتقامش تردید نخواهیم کرد.رسانه بافتار @baftar_resane
