احساسات بد دشمن ما نیستند، پیام هستند.گاهی وقتی ناراحت، عصبانی یا مضطرب می‌شید، اولین واکنش‌تون اینه که از اون احساس فرار کنید یا سریع سرکوبش کنید. اما باید بدونید احساس‌ها دشمن شما نیستند اون‌ها پیام‌هایی هستن که نشون می‌دن درون‌تون به توجه نیاز داره.
مثلاً خشم می‌تونه از نادیده گرفته شدن یک نیاز خبر بده. ترس ممکنه نشون بده ذهنتون احساس ناامنی می‌کنه. غم هم گاهی یادآوری می‌کنه چیزی برای شما مهم بوده که نیست.
قرار نیست هر احساسی رو بدون فکر دنبال کنید، اما بهتره قبل از قضاوت، چند لحظه به اون احساسی که دارید توجه کنید و بعد از خودتون بپرسید:
الان دقیقاً چه احساسی دارم؟این احساس می‌خواد چه چیزی رو به من نشون بده؟من به جای واکنش فوری، چه انتخاب آرام‌تری دارم؟وقتی احساس‌تون رو می‌بینید، بدون اینکه باهاش یکی بشید، کم‌کم اختیار بیشتری روی رفتار‌تون پیدا می‌کنید. آرامش از حذف احساس‌ها نمیاد، از شناختن و پذیرفتن اون‌ها شروع میشه.
یاسین رحمانی || yasinrahmani_com۱۹۱۱۱
مردمان لاکوتا نگاهی عمیق به جهان دارند که در عبارت «میتاکوئی اویاسین» یا «همه خویشاوندان من» خلاصه میشه. اون‌ها معتقدند انسان جدا از هستی نیست و در شبکه‌ای از روابط زنده با طبیعت و جهان قرار داره.
نکته طلایی این نگاه در دعای لاکوتا نهفته‌ست: ما نباید قدرت رو برای برتری بر دیگران بخوایم، بلکه باید ازش برای «غلبه بر خود» استفاده کنیم. این یعنی به جای جنگیدن با دنیای بیرون یا مقصر دونستن دیگران، مسئولیت زندگی رو به عهده بگیریم و با پاکسازی درونی، پیوند خودمون رو با جهان شفاف کنیم. وقتی می‌فهمیم جهان خویشاوند ماست، نوع نگاهمون به مسئولیت‌پذیری کاملاً تغییر می‌کنه.
برای خوندن مطلب کامل روی لینک زیر بزنید:https://yasinrahmani.com/lakota-prayer/
نکته طلایی این نگاه در دعای لاکوتا نهفته‌ست: ما نباید قدرت رو برای برتری بر دیگران بخوایم، بلکه باید ازش برای «غلبه بر خود» استفاده کنیم. این یعنی به جای جنگیدن با دنیای بیرون یا مقصر دونستن دیگران، مسئولیت زندگی رو به عهده بگیریم و با پاکسازی درونی، پیوند خودمون رو با جهان شفاف کنیم. وقتی می‌فهمیم جهان خویشاوند ماست، نوع نگاهمون به مسئولیت‌پذیری کاملاً تغییر می‌کنه.
برای خوندن مطلب کامل روی لینک زیر بزنید:
https://yasinrahmani.com/lakota-prayer/۲۷۳ چرا بعد از رسیدن به یه آروزمون، آرامش نداریم و باز دنبال چیزای بعدی هستیم؟«یک اتفاق عجیب در زندگی‌مان هست: چیزی را با تمام وجود می‌خواهیم، به آن می‌رسیم، کمی خوشحال می‌شویم و بعد دوباره دنبال چیز دیگری می‌گردیم. انگار همیشه سرگردان دنبال گمشده‌ای هستیم که شدیداً به آن نیاز داریم؛ ولی هیچ‌وقت پیدا نمی‌شود. غافل از آن هستیم آن چیزی که آن‌قدر تشنه‌اش هستیم در درون خودمان است.» [کتاب تا عشق، صفحه ۲۴]
توی این بخش از کتاب ازتون دعوت کردم که خوشبختی رو فقط به رسیدن به یه شرایط بیرونی گره نزنید. چون اگه آرامش همیشه مشروط به «بعداً» باشه، این «بعداً»ها هیچ‌وقت تموم نمی‌شه.
ما انسان‌ها موجودات عجیبی هستیم: هدف رو فتح می‌کنیم و بلافاصله برای خودمون یه بعدا جدید می‌سازیم که به اون برسیم بعد خوشبخت می‌شیم!
از امروز هر بار که گفتید «اگه فلان اتفاق بیفته، خیالم راحت میشه»، مکث کنید و ببینید دقیقاً دنبال چه احساسی هستید. شاید چیزی که می‌خواید، خود اون اتفاق نباشه... یه چیزی هست که همین الان هم با چیزایی که دارید می‌تونید به اون احساس برسید.
#درسگفتاری_از_کتاب_تا_عشق
یاسین رحمانی || yasinrahmani_com۱۳۱۱
وقتی پاکسازی هواپونوپونو انجام می‌دیم، پیشاپیش در حال تمیز کردن مسیر آینده‌مون هستیم.
یاسین رحمانی || yasinrahmani_com
یاسین رحمانی || yasinrahmani_com۲۸۱۶ پاکسازی احساسات به معنای حذف اون‌ها نیست بلکه به معنای تمیز کردن اون‌ها هست.وقتی حال‌مون بد میشه، معمولاً اولین واکنش‌مون اینه که هرچه زودتر از اون احساس خلاص شیم. اما همون‌طور که توی کتاب تا عشق گفتم:
«احساسات ما نیاز به دیده شدن دارند. دیده شدن توسط خود ما! وقتی آن احساسات را ببینیم، به آغوش بگیریم و بپذیریم، شفا یافتن را با تمام وجود تجربه خواهیم کرد.» [کتاب تا عشق، صفحه ۱۵۰]
دیدن احساس با تسلیم اون احساس شدن فرق داره. وقتی عصبانی هستیم، لازم نیست بر اساس خشم رفتار کنیم. فقط لازمه بتونیم صادقانه ببینیم که «الان خشم اینجاست».
تمرین: از امروز وقتی احساس ناخوشایندی به سراغتون اومد، به‌جای اینکه سریع بخواید حواس‌تون رو پرت کنید، چند لحظه با اون احساس بمونید و اسمش رو مشخص کنید: خشم، ترس، حسادت، غم یا اضطراب؟همین دیدن ساده، نقطه شروع رابطه متفاوتی با احساساته و همچنین نقطه شروع پاکسازی هواپونوپونو هست.
#درسگفتاری_از_کتاب_تا_عشق
یاسین رحمانی || @yasinrahmani_com۴۵۷معذرت می‌خوام اگه این روزها کمتر هستم. کمی درگیر چالش‌هایی هستم. به زودی پر قدرت میام خدمتتون...
۶۶۱۳۱ چرا پاکسازی رو ادامه نمی‌دم؟سوال پرسیدید: کتاب‌های هواپونوپونو مثل تا عشق، معجزه‌گر زندگی خودت باش، محدودیت صفر و... رو که می‌خونم، خیلی انگیزه می‌گیرم و شروع می‌کنم به پاکسازی، اما این حس فقط چند روز دوام داره و بعد رهاش می‌کنم. چطور این تداوم رو حفظ کنم؟
پاسخ:دلیلش اینه که پاکسازی رو به «انرژی و هیجان زودگذر» گره زدید. وقتی با هیجان بالا شروع می‌کنید، ذهن اون رو مثل یه مسابقه یا تکلیف سخت می‌بینه و خیلی زود خسته میشه.پاکسازی، یه کار و تلاش سخت روزانه نیست که با تموم شدن شارژ انگیزه بخواید رهاش کنید، بلکه یه همدلی آروم و همیشگی با خودتون هست.
برای تداوم، این‌قدر به خودتون فشار نیارید. قرار نیست دائم توی ذهنتون تقلا کنید و کلمات رو به زور تکرار کنید. مثل همون پاکسازی لیزری که توی کتاب تا عشق گفتم، فقط وقتایی که توی طول روز یه حس ناآرومی، عصبانیت یا سنگینی سراغتون میاد، همون لحظه چند ثانیه مکث کنید و بدون توقع، چهار جمله رو به خودتون یا خداوند بگید.
وقتی پاکسازی این‌قدر سبک و راحت شروع شه، کم‌کم تبدیل به جریان طبیعی زندگی‌تون میشه.
یاسین رحمانی || @yasinrahmani_com۴۵۶۳
من پریروز گفته بودم که این روزها چالش‌هایی دارم که باعث شده نتونم زیاد در خدمتتون باشم، ولی به زودی پرقدرت برمی‌گردم و این روزهایی که نبودم رو جبران می‌کنم...
یکی از شما بزرگواران جمله توی عکس رو گفتید که منطورشون این هست: من فکر می‌کردم شمایی که سطح آگاهی‌تون بالاتر هست دیگه نباید چالشی داشته باشید.
من که خودم هم شاگرد و در مسیر هستم ولی باید بدونید چالش همیشه هست و برای همه هم هست، اصلا فرقی نداره که اون شخص توی چه سطحی از آگاهی هست.
نکته خیلی خیلی مهم اینجاست: نوع واکنش آدم‌ها به چالش‌ها هست که خیلی مهم هست.
وقتی چالش‌های حتی خیلی بزرگ برای آدم‌هایی با آگاهی‌های بالا رخ میده، اونا توی جایگاه قربانی نیستند، نمیگن این چه بدبختی بود برای من رخ داد، بلکه مسئولیتش رو می‌پذیرند و میرن دنبال حل کردنش.
هر چی آگاهی ما بالاتر باشه، مسئولیت پذیری ما هم بالاتر خواهد بود. این رو توی ۱۷ جلسه دوره رایگان «در چشم توفان» کامل توضیح دادم. حتما بارها و بارها بشنوید:https://ble.ir/yasinrahmani_free/-6114124997707168827/1777464099211
یکی از شما بزرگواران جمله توی عکس رو گفتید که منطورشون این هست: من فکر می‌کردم شمایی که سطح آگاهی‌تون بالاتر هست دیگه نباید چالشی داشته باشید.
من که خودم هم شاگرد و در مسیر هستم ولی باید بدونید چالش همیشه هست و برای همه هم هست، اصلا فرقی نداره که اون شخص توی چه سطحی از آگاهی هست.
نکته خیلی خیلی مهم اینجاست: نوع واکنش آدم‌ها به چالش‌ها هست که خیلی مهم هست.وقتی چالش‌های حتی خیلی بزرگ برای آدم‌هایی با آگاهی‌های بالا رخ میده، اونا توی جایگاه قربانی نیستند، نمیگن این چه بدبختی بود برای من رخ داد، بلکه مسئولیتش رو می‌پذیرند و میرن دنبال حل کردنش.
هر چی آگاهی ما بالاتر باشه، مسئولیت پذیری ما هم بالاتر خواهد بود. این رو توی ۱۷ جلسه دوره رایگان «در چشم توفان» کامل توضیح دادم. حتما بارها و بارها بشنوید:
https://ble.ir/yasinrahmani_free/-6114124997707168827/1777464099211۱۹۱۲توی کتاب «سفر به دیگرسو» نوشته:
تو در نبرد خودت شرکت نمی‌کنی بلکه در نبردهای افراد ناشناس می‌جنگی. دنیای من دنیای اعمال دقیق، احساس‌ها و تصمیم‌های قاطع است و بی‌نهایت موثرتر از حماقت مسخره‌ای است که تو «زندگی من» می‌نامی.
پ.ن: «دنیای اعمال دقیق، احساس‌ها و تصمیم‌های قاطع» رو همون چیزی در نظر بگیرید که من بهش مسئولیت‌پذیری ۱۰۰٪ میگم. حالا با این نگاه، دوباره این چند جمله از کتاب رو بخونید.
یاسین رحمانی || yasinrahmani_com
تو در نبرد خودت شرکت نمی‌کنی بلکه در نبردهای افراد ناشناس می‌جنگی. دنیای من دنیای اعمال دقیق، احساس‌ها و تصمیم‌های قاطع است و بی‌نهایت موثرتر از حماقت مسخره‌ای است که تو «زندگی من» می‌نامی.
پ.ن: «دنیای اعمال دقیق، احساس‌ها و تصمیم‌های قاطع» رو همون چیزی در نظر بگیرید که من بهش مسئولیت‌پذیری ۱۰۰٪ میگم. حالا با این نگاه، دوباره این چند جمله از کتاب رو بخونید.
یاسین رحمانی || yasinrahmani_com۲۳۳گاهی یه فکر مدام توی سرمون تکرار میشه و اونقدر واقعی به نظر می‌رسه که خیال می‌کنیم خود ما هستیم که داریم فکر می‌کنیم:
«ولی ما گفتگوی ذهنی خودمان نیستیم. گفتگوی ذهنی ما داده‌ها و برنامه‌هایی هستند که روی ذهن ما نصب شده‌اند.» [کتاب تا عشق، صفحه ۷۱]
اینجای کتاب این منظور رو داشتم که بگم بخشی از گفت‌وگوی ذهنی ما حاصل برنامه‌هاییه که در طول زندگی شکل گرفتن و توی موقعیت‌های مختلف خودکار فعال می‌شن.
این دیدگاه یه فاصله کوچیک ایجاد می‌کنه: به‌جای «من آدم مضطربی هستم»، می‌تونیم بگیم «الان یه گفت‌وگوی اضطرابی توی ذهنم فعال شده».
امروز یه فکر تکرارشونده را در میان گفتگوهای ذهنی‌تون پیدا کنید. فقط اون رو مشاهده کنید، بدون اینکه باهاش بجنگید.
این دیدن فکر به هیچ کاری کردن رو اینجوری تمرین کنید.
یاسین رحمانی || @yasinrahmani_com
«ولی ما گفتگوی ذهنی خودمان نیستیم. گفتگوی ذهنی ما داده‌ها و برنامه‌هایی هستند که روی ذهن ما نصب شده‌اند.» [کتاب تا عشق، صفحه ۷۱]
اینجای کتاب این منظور رو داشتم که بگم بخشی از گفت‌وگوی ذهنی ما حاصل برنامه‌هاییه که در طول زندگی شکل گرفتن و توی موقعیت‌های مختلف خودکار فعال می‌شن.
این دیدگاه یه فاصله کوچیک ایجاد می‌کنه: به‌جای «من آدم مضطربی هستم»، می‌تونیم بگیم
«الان یه گفت‌وگوی اضطرابی توی ذهنم فعال شده».امروز یه فکر تکرارشونده را در میان گفتگوهای ذهنی‌تون پیدا کنید. فقط اون رو مشاهده کنید، بدون اینکه باهاش بجنگید.
این دیدن فکر به هیچ کاری کردن رو اینجوری تمرین کنید.
یاسین رحمانی || @yasinrahmani_com۱۱۱۰۶