.
«قالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَليمٌ»
فرعون کلمه «علیم» را هم به عنوان وصف ساحر بودن حضرت موسی ع بدان اضافه کرد. چرا؟
الف. میخواست به مخاطب بگوید که اگر از کار او سردرنمیآورید و فکر میکنید سحر نیست بخاطر اینکه شما هم اطلاعاتتان کم است؛ او چون در زمینه سحر بسیار عالم است توانسته طوری سحرش را انجام دهد که شما کاملا آن را واقعی گمان کنید.
ثمره اخلاقی:گاه برای زمین زدن یک نفر، کلمهای به کار میرود که ظاهرش سراسر مدح است اما حقیقتش سراسر طرد و نقص است. اینکه بگوییم فلانی فریبکار بسیار دانایی است درست است که او را به دانایی ستودهایم اما چون متعلق این دانایی امری ناپسند است خود این بشدت مذمت آن شخص است.
ب. ...
@yekaye#شعراء_۳۴
«قالَ لِلْمَلَإِ حَوْلَهُ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَليمٌ»فرعون کلمه «علیم» را هم به عنوان وصف ساحر بودن حضرت موسی ع بدان اضافه کرد. چرا؟
الف. میخواست به مخاطب بگوید که اگر از کار او سردرنمیآورید و فکر میکنید سحر نیست بخاطر اینکه شما هم اطلاعاتتان کم است؛ او چون در زمینه سحر بسیار عالم است توانسته طوری سحرش را انجام دهد که شما کاملا آن را واقعی گمان کنید.ثمره اخلاقی:گاه برای زمین زدن یک نفر، کلمهای به کار میرود که ظاهرش سراسر مدح است اما حقیقتش سراسر طرد و نقص است. اینکه بگوییم فلانی فریبکار بسیار دانایی است درست است که او را به دانایی ستودهایم اما چون متعلق این دانایی امری ناپسند است خود این بشدت مذمت آن شخص است.ب. ...@yekaye#شعراء_۳۴
.
۱۲۴۹) يُرٖيدُ اَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖ فَماٰذاٰ تَاْمُرُونَ
ترجمه
میخواهد که شما را از سرزمینتان با جادوی خویشش بیرون کند؛ پس چه دستوری میفرمایید؟
سوره شعراء (۲۶) آيه ۳۵ ۱۴۰۵/۵/۲۱ ۲۸ صفر ۱۴۴۸@yekaye#شعراء_۳۵
۱۲۴۹)
يُرٖيدُ اَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ اَرْضِكُمْ بِسِحْرِهٖ فَماٰذاٰ تَاْمُرُونَ ترجمه
میخواهد که شما را از سرزمینتان با جادوی خویشش بیرون کند؛ پس چه دستوری میفرمایید؟سوره شعراء (۲۶) آيه ۳۵ ۱۴۰۵/۵/۲۱ ۲۸ صفر ۱۴۴۸@yekaye#شعراء_۳۵
۱) ذیل آيه ۲۶ (حدیث۱ در جلسه ۱۲۴۱ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-027/) نیز ذیل آیه ۱۳۷ (در جلسه ۱۲۱۳ حدیث۱ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-137/) گذشت که چنین بود:عَلْقَمه گفتگویی بین خود و امام صادق ع را روایت کرده است. در فرازی از آن آمده است:به امام صادق علیهالسلام عرض کردم: یا ابن رسول الله! مردم گناهان بزرگی را به ما نسبت میدهند و سینههایمان از این موضوع تنگ شده است!امام علیهالسلام فرمودند: عَلْقَمه! خشنودی مردم به دست نمیآید و زبانهایشان مهار نمیشود. و چگونه شما از چیزی [= تهمت و نسبتهای ناروا] سالم میمانید که پیامبران خدا و رسولانش و حجتهای خدا از آن سالم نماندند.الأمالي( للصدوق)، ص103قصص الأنبياء عليهم السلام (للراوندي)، ص203حَدَّثَنَا أَبِي رَحِمَهُ اللَّهُ قَالَ حَدَّثَنَا عَلِيُّ بْنُ مُحَمَّدِ بْنِ قُتَيْبَةَ عَنْ حَمْدَانَ بْنِ سُلَيْمَانَ عَنْ نُوحِ بْنِ شُعَيْبٍ عَنْ مُحَمَّدِ بْنِ إِسْمَاعِيلَ عَنْ صَالِحٍ عَنْ عَلْقَمَةَ قَالَ: ...فَقُلْتُ لِلصَّادِقِ ع: يَا ابْنَ رَسُولِ اللَّهِ إِنَّ النَّاسَ يَنْسُبُونَنَا إِلَى عَظَائِمِ الْأُمُورِ وَ قَدْ ضَاقَتْ بِذَلِكَ صُدُورُنَا!فَقَالَ ع: يَا عَلْقَمَةُ إِنَّ رِضَا النَّاسِ لَا يُمْلَكُ وَ أَلْسِنَتَهُمْ لَا تُضْبَطُ؛ وَ كَيْفَ تَسْلَمُونَ مِمَّا لَمْ يَسْلَمْ مِنْهُ أَنْبِيَاءُ اللَّهِ وَ رُسُلُهُ وَ حُجَجُ اللَّهِ ع ...@yekaye
۲) ذیل آیه ۱۶ (حدیث۵ جلسه ۱۲۳۰ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-016/) فرازی از خطبه معروف به خطبه قاصعه امیرالمومنین ع روایت شد که بخشی از آن به اینجا هم مربوط است. ایشان فرمودند:موسى بن عمران و برادرش هارون بر فرعون در آمدند، جامههاى پشمين بر تن و چوبدستيها در دست، و با او پيمان نهادند به جاودانگى سلطنت و دوام و ارجمندى و عزّت، اگر تسلیم پذيرد- و راه طغيان پيش نگيرد-فرعون گفت: «از اين دو تعجب نمىكنيد، كه شرط جاودانگى ملك و هميشگى عزّت مرا مىپذيرند، و خود- چنين كه مىبينيد- در خوارى و فقر اسيرند؟!نهج البلاغة، خطبه ۱۹۲ (بر اساس ترجمه سید جعفر شهیدی، ص۲۱۴)قَالَ أَمِيرُ الْمُؤْمِنِينَ عَلَيْهِ السَّلَامُ فِي الْخُطْبَةِ الْقَاصِعَةِ... وَ لَقَدْ دَخَلَ مُوسَى بْنُ عِمْرَانَ وَ مَعَهُ أَخُوهُ هَارُونُ ع عَلَى فِرْعَوْنَ وَ عَلَيْهِمَا مَدَارِعُ الصُّوفِ وَ بِأَيْدِيهِمَا الْعِصِيُّ فَشَرَطَا لَهُ إِنْ أَسْلَمَ بَقَاءَ مُلْكِهِ وَ دَوَامَ عِزِّهِ.فَقَالَ: أَ لَا تَعْجَبُونَ مِنْ هَذَيْنِ يَشْرِطَانِ لِي دَوَامَ الْعِزِّ وَ بَقَاءَ الْمُلْكِ وَ هُمَا بِمَا تَرَوْنَ مِنْ حَالِ الْفَقْرِ وَ الذُّلِّ ...@yekaye
.
«يُريدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَما ذا تَأْمُرُون»
فرعون این تهمت (که آنها قصد بیرون کردن قبطیان را از مصر دارند) به موسی و هارون را در سه موقعیت مطرح کرد:
یکی در همین دیدار اول - که قرآن کریم علاوه بر اینجا در دو جای دیگر هم نقل کرده است: «يُريدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ فَما ذا تَأْمُرُونَ» (اعراف/۱۱۰)، «قالَ أَ جِئْتَنا لِتُخْرِجَنا مِنْ أَرْضِنا بِسِحْرِكَ يا مُوسى» (طه/۵۷)؛
بار دوم هنگام گفتگو با ساحران برای تشویق آنها به همکاری: «قالُوا إِنْ هذانِ لَساحِرانِ يُريدانِ أَنْ يُخْرِجاكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِما وَ يَذْهَبا بِطَريقَتِكُمُ الْمُثْلى» (طه/۶۳)؛
و بار سوم، وقتی که ساحران به موسی پیوستند، ادعا کرد این مکر مشترک شما برای این هدف است: «قالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّ هذا لَمَكْرٌ مَكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْها أَهْلَها فَسَوْفَ تَعْلَمُون» (اعراف/۱۲۳).
به نظر میرسد که با توجه به تعلق خاطر هر انسانی به وطنی که در آن زندگی میکند، بیرون کردن عدهای از سرزمینشان جزء بدترین خطراتی باشد که یک عده ممکن است در زندگی خود با آن مواجه شوند. بسیاری بر این باورند که در میان نیازهای اولیه بشر برای زندگی، امنیت مقام اول را دارد؛ و به نظر میرسد در مقام نفی امنیت، این تهدید بالاترین رده را دارد؛ زیرا در هر تهدید دیگری در زمینه ناامنی شخص تهدیدشده امید دارد که بالاخره این وضعیت تمام شود، اما در تهدید به اخراج از سرزمین، شخص میفهمد که دیگر هیچ آیندهای هم ندارد.
در قرآن کریم هم میبینیم یکی از تهدیدهای مهم کافران علیه پیامبران و مومنان همین تهدید بوده است: «وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ في مِلَّتِنا فَأَوْحى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمينَ» ابراهیم/۱۳)؛ همین تهدید در بسیاری از اوقات کارگر میافتاده و مردم بخاطر همین تهدید از ایمان آوردن خودداری میکردند: «وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبى إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْءٍ رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُون» (قصص/۵۷).
تطبیق بر زمانه: مسأله #فلسطین
به نظر میرسد یک علت شدت مظلومیت فلسطینیان در جهان هم به همین برمیگردد که فقط با قتل و غارت مواجه نیستند بلکه با پدیده اخراج سرزمینی مواجهند که ظلم قتل و غارت را برایشان همیشگی کرده است. اینها میدانند که حتی وعدهای که داده میشود که برای آنها در سرزمینی دیگر جایی مهیا میشود یعنی هویت اجتماعی آنها کاملا مضمحل شود و و در آن صورت ذیل سایر جوامع هضم و نابود خواهند شد.شاید یک علت ایستادگی اینچنینی این ملت در طول حدود یک قرن گذشته، درک همین بوده است که تن دادن به چنین ظلمی حتی از تن دادن به ناامنی مداومی که اسرائیل بر آنها تحمیل میکند بدتر است.
@yekaye#شعراء_۳۵
«يُريدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَما ذا تَأْمُرُون»فرعون این تهمت (که آنها قصد بیرون کردن قبطیان را از مصر دارند) به موسی و هارون را در سه موقعیت مطرح کرد:
یکی در همین دیدار اول - که قرآن کریم علاوه بر اینجا در دو جای دیگر هم نقل کرده است: «يُريدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ فَما ذا تَأْمُرُونَ» (اعراف/۱۱۰)، «قالَ أَ جِئْتَنا لِتُخْرِجَنا مِنْ أَرْضِنا بِسِحْرِكَ يا مُوسى» (طه/۵۷)؛بار دوم هنگام گفتگو با ساحران برای تشویق آنها به همکاری: «قالُوا إِنْ هذانِ لَساحِرانِ يُريدانِ أَنْ يُخْرِجاكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِما وَ يَذْهَبا بِطَريقَتِكُمُ الْمُثْلى» (طه/۶۳)؛و بار سوم، وقتی که ساحران به موسی پیوستند، ادعا کرد این مکر مشترک شما برای این هدف است: «قالَ فِرْعَوْنُ آمَنْتُمْ بِهِ قَبْلَ أَنْ آذَنَ لَكُمْ إِنَّ هذا لَمَكْرٌ مَكَرْتُمُوهُ فِي الْمَدينَةِ لِتُخْرِجُوا مِنْها أَهْلَها فَسَوْفَ تَعْلَمُون» (اعراف/۱۲۳).به نظر میرسد که با توجه به تعلق خاطر هر انسانی به وطنی که در آن زندگی میکند، بیرون کردن عدهای از سرزمینشان جزء بدترین خطراتی باشد که یک عده ممکن است در زندگی خود با آن مواجه شوند. بسیاری بر این باورند که در میان نیازهای اولیه بشر برای زندگی، امنیت مقام اول را دارد؛ و به نظر میرسد در مقام نفی امنیت، این تهدید بالاترین رده را دارد؛ زیرا در هر تهدید دیگری در زمینه ناامنی شخص تهدیدشده امید دارد که بالاخره این وضعیت تمام شود، اما در تهدید به اخراج از سرزمین، شخص میفهمد که دیگر هیچ آیندهای هم ندارد.در قرآن کریم هم میبینیم یکی از تهدیدهای مهم کافران علیه پیامبران و مومنان همین تهدید بوده است: «وَ قالَ الَّذينَ كَفَرُوا لِرُسُلِهِمْ لَنُخْرِجَنَّكُمْ مِنْ أَرْضِنا أَوْ لَتَعُودُنَّ في مِلَّتِنا فَأَوْحى إِلَيْهِمْ رَبُّهُمْ لَنُهْلِكَنَّ الظَّالِمينَ» ابراهیم/۱۳)؛ همین تهدید در بسیاری از اوقات کارگر میافتاده و مردم بخاطر همین تهدید از ایمان آوردن خودداری میکردند: «وَ قالُوا إِنْ نَتَّبِعِ الْهُدى مَعَكَ نُتَخَطَّفْ مِنْ أَرْضِنا أَ وَ لَمْ نُمَكِّنْ لَهُمْ حَرَماً آمِناً يُجْبى إِلَيْهِ ثَمَراتُ كُلِّ شَيْءٍ رِزْقاً مِنْ لَدُنَّا وَ لكِنَّ أَكْثَرَهُمْ لا يَعْلَمُون» (قصص/۵۷).تطبیق بر زمانه: مسأله #فلسطینبه نظر میرسد یک علت شدت مظلومیت فلسطینیان در جهان هم به همین برمیگردد که فقط با قتل و غارت مواجه نیستند بلکه با پدیده اخراج سرزمینی مواجهند که ظلم قتل و غارت را برایشان همیشگی کرده است. اینها میدانند که حتی وعدهای که داده میشود که برای آنها در سرزمینی دیگر جایی مهیا میشود یعنی هویت اجتماعی آنها کاملا مضمحل شود و و در آن صورت ذیل سایر جوامع هضم و نابود خواهند شد.شاید یک علت ایستادگی اینچنینی این ملت در طول حدود یک قرن گذشته، درک همین بوده است که تن دادن به چنین ظلمی حتی از تن دادن به ناامنی مداومی که اسرائیل بر آنها تحمیل میکند بدتر است.
@yekaye#شعراء_۳۵
.
«يُريدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَما ذا تَأْمُرُون»
قرآن کریم گزارش میکند که اینکه همواره ملأ حاکم بر جوامع کفر، پیامبران الهی را به قدرتطلبی و تفوقطلبی متهم میکردهاند: «فَقالَ الْمَلَأُ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ ما هذا إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُريدُ أَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ» (مومنون/۲۳) یا «وَ لَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَراً مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُون» (مومنون/۳۴). صرف نظر از اینکه این تهمت به لحاظ روانشناسی ریشه در این دارد که کافر همه را به کیش خود پندارد (چون خودشان مساله اصلی برایشان قدرتطلبی و تفوقطلبی است همه را با این دید مینگرند)؛ اما در اینجا شاهدیم که فرعون اتهامی بالاتر را مطرح کرد. نگفت او فقط دنبال قدرت است. گفت او نه فقط دنبال قدرت است بلکه قصد دارد وقتی قدرت را به دست گرفت شما را هم از سرزمینتان بیرون کند!
به نظر میرسد آنچه زمینه پذیرش چنین تهمت بزرگی را بر حضرت موسی در ذهن مخاطب فراهم میکرد این بود که حضرت موسی ع در ابتدای دعوتش مساله «أَنْ أَرْسِلْ مَعَنا بَني إِسْرائيل» را مطرح کرده بود. در واقع چنانکه قبلا هم اشاره شد ظلمی که بر بنیاسرائیل میرفت صرفا ظلم شخص فرعون نبود، بلکه قوم فرعون یک قوم ظالم بود و استثمار بنیاسرائیل را حق طبیعی خود میدید (در توضیح این مطلب ذیل آیه۱۰ تدبر۴ در جلسه ۱۲۲۴ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-010/ و نیز ذیل آيه۱۱ در جلسه ۱۲۲۵ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-011 نکاتی گذشت.)در واقع تقابلی بین این دو قوم مطرح بود که در فضای چنین تقابلی، وقتی حضرت موسی ع در ابتدای رسالتش میگوید بنیاسرائیل را رها کن که با من بیایند زمینه این مفهوم را مهیا میکند که اگر موسی و بنیاسرائیل قدرت را به دست بگیرند با توجه به سابقهای که از شما داشتند در مقام انتقام همه شما را از این سرزمینتان بیرون میکنند؛ و این سخن فرعون در اینکه آن قوم ظالم همچنان وحدت قومی خود در آن ظلم را ادامه دهند تقویت میکند.
تطبیق بر زمانه
به نظر میرسد نزاع امروز #فلسطین و #صهیونیسم اسرائیلی دقیقا در همین موضع فرعون و بنیاسرائیل است (البته صرف نظر از این دو تفاوت مهم که اولا بنیاسرائیلی که آن زمان در مقام مظلوم بودند امروز در مقام فرعوناند و فلسطینیان در مقام بنیاسرائیل آن روز؛ و ثانیا فرعونیان خودشان از ابتدا ساکن مصر بودند و بر بنیاسرائیلی که از منطقه کنعان بدانها وارد میشدند ظلم میکردند اما اسرائیلیهای امروز قرنها و بلکه بیش از هزار سال در سرزمین نبودهاند و اکنون دارند ساکنان آن سرزمین را از سزمینشان بیرون میکنند). در این فضا یکی از عواملی که در خود #اسرائیل عامل اتحاد آنها می شود ترس از این است که اگر فلسطینیان پیروز شوند همه اسرائیلیها را به دریا بریزند؛ و متاسفانه کسانی که این گونه تعابیر را به کار میبرند - که قطعا خلاف آموزههای قرآن است چرا که منطق قرآن این است که کی که پیروز شد بر اساس عدل رفتار کند نه صرفا بر اساس انتقام - عملا دارند آن وحدت باطل آنها را تقویت میکنند!
@yekaye#شعراء_۳۵
«يُريدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَما ذا تَأْمُرُون»قرآن کریم گزارش میکند که اینکه همواره ملأ حاکم بر جوامع کفر، پیامبران الهی را به قدرتطلبی و تفوقطلبی متهم میکردهاند: «فَقالَ الْمَلَأُ الَّذينَ كَفَرُوا مِنْ قَوْمِهِ ما هذا إِلاَّ بَشَرٌ مِثْلُكُمْ يُريدُ أَنْ يَتَفَضَّلَ عَلَيْكُمْ» (مومنون/۲۳) یا «وَ لَئِنْ أَطَعْتُمْ بَشَراً مِثْلَكُمْ إِنَّكُمْ إِذاً لَخاسِرُون» (مومنون/۳۴). صرف نظر از اینکه این تهمت به لحاظ روانشناسی ریشه در این دارد که کافر همه را به کیش خود پندارد (چون خودشان مساله اصلی برایشان قدرتطلبی و تفوقطلبی است همه را با این دید مینگرند)؛ اما در اینجا شاهدیم که فرعون اتهامی بالاتر را مطرح کرد. نگفت او فقط دنبال قدرت است. گفت او نه فقط دنبال قدرت است بلکه قصد دارد وقتی قدرت را به دست گرفت شما را هم از سرزمینتان بیرون کند!
به نظر میرسد آنچه زمینه پذیرش چنین تهمت بزرگی را بر حضرت موسی در ذهن مخاطب فراهم میکرد این بود که حضرت موسی ع در ابتدای دعوتش مساله «أَنْ أَرْسِلْ مَعَنا بَني إِسْرائيل» را مطرح کرده بود. در واقع چنانکه قبلا هم اشاره شد ظلمی که بر بنیاسرائیل میرفت صرفا ظلم شخص فرعون نبود، بلکه قوم فرعون یک قوم ظالم بود و استثمار بنیاسرائیل را حق طبیعی خود میدید (در توضیح این مطلب ذیل آیه۱۰ تدبر۴ در جلسه ۱۲۲۴ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-010/ و نیز ذیل آيه۱۱ در جلسه ۱۲۲۵ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-011 نکاتی گذشت.)
در واقع تقابلی بین این دو قوم مطرح بود که در فضای چنین تقابلی، وقتی حضرت موسی ع در ابتدای رسالتش میگوید بنیاسرائیل را رها کن که با من بیایند زمینه این مفهوم را مهیا میکند که اگر موسی و بنیاسرائیل قدرت را به دست بگیرند با توجه به سابقهای که از شما داشتند در مقام انتقام همه شما را از این سرزمینتان بیرون میکنند؛ و این سخن فرعون در اینکه آن قوم ظالم همچنان وحدت قومی خود در آن ظلم را ادامه دهند تقویت میکند.تطبیق بر زمانهبه نظر میرسد نزاع امروز #فلسطین و #صهیونیسم اسرائیلی دقیقا در همین موضع فرعون و بنیاسرائیل است (البته صرف نظر از این دو تفاوت مهم که اولا بنیاسرائیلی که آن زمان در مقام مظلوم بودند امروز در مقام فرعوناند و فلسطینیان در مقام بنیاسرائیل آن روز؛ و ثانیا فرعونیان خودشان از ابتدا ساکن مصر بودند و بر بنیاسرائیلی که از منطقه کنعان بدانها وارد میشدند ظلم میکردند اما اسرائیلیهای امروز قرنها و بلکه بیش از هزار سال در سرزمین نبودهاند و اکنون دارند ساکنان آن سرزمین را از سزمینشان بیرون میکنند). در این فضا یکی از عواملی که در خود #اسرائیل عامل اتحاد آنها می شود ترس از این است که اگر فلسطینیان پیروز شوند همه اسرائیلیها را به دریا بریزند؛ و متاسفانه کسانی که این گونه تعابیر را به کار میبرند - که قطعا خلاف آموزههای قرآن است چرا که منطق قرآن این است که کی که پیروز شد بر اساس عدل رفتار کند نه صرفا بر اساس انتقام - عملا دارند آن وحدت باطل آنها را تقویت میکنند!
@yekaye#شعراء_۳۵
.
«يُريدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَما ذا تَأْمُرُون»
فرعون با آن جلال و جبروتی که داشت و خودش را در قبال اطرافیانش «ربکم الاعلی» میدانست چرا گفت: چه دستوری میدهید؟!
الف. در ذهنیت مشرکان آن زمان، اله و معبود بودن منافاتی با اینکه شخص حاجاتی داشته باشد و نیاز به مشورت پیدا کند نداشتمجمع البيان، ج7، ص295 از این رو با توجه به جایگاهی که داشت نباید کلمه «امر» را بر معنای متعارف آن (دستور دادن که از موضع بالا به پایین است) حمل کرد، بلکه منظورش صرفا مشورت خواستن بوده است، بهویژه که در جای دیگر قرآن کریم این عبارت را عینا از قول ملأ نقل میکند: «قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِيمٌ يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ فَما ذا تَأْمُرُونَ» (اعراف/۱۰۹-۱۱۰)الميزان، ج15، ص273-۲۷۴
ب. از شدت ترسی که از آن معجزه حضرت موسی ع به وی دست داد نفهمید چه میگوید (به نقل الميزان، ج15، ص27۴ ). یعنی چنان دستپاچه شد که ضمیر باطنی خویش را بروز داد چنانکه ذیل آیه ۲۹ (حدیث۱ در جلسه ۱۲۴۳ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-029/ ) از امام صادق ع روایتی نقل شد که «هیچکس نیست که تکبر یا جباریت بورزد مگر بخاطر ذلتی که در درون خویش احساس میکند.» و این ذلت درونی است که کاری میکند که «هر مرادی در حقیقت مرید مریدان خویش باشد.» (منظور ما از مراد در این عبارت، مرادی است که خداوند نصب نکرده و خودش خود را در مقام این قرار داده که دیگران مرید او شوند).
ج. شاید فرعون میخواسته بار دیگر ساحت کبریایی خود را بالاتر از هر گزندی معرفی کند و چنین وانمود کند که اگر مشکلی هست، برای من نیست بلکه برای شما مردم است (در این باره قبلا ذیل آیه ۲۷ توضیحی گذشت. جلسه ۱۲۴۱ تدبر۳ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-027/). در واقع فرعون میخواسته بگوید: ای مردم! موسی با این جادوگریهایش نمیتواند به من آسیبی برساند بلکه تنها و تنها درصدد است که سرزمین شما مردم را از دستتان خارج کند؛ اکنون شما چه میخواهید کرد؟ سید محمد روحانی، مقاله۸، ص۱۲البته این تحلیل البته یک مثال نقض دارد و آن اینکه در جای دیگر فرعون چنین تعبیر کرده است: «قالَ أَ جِئْتَنا لِتُخْرِجَنا مِنْ أَرْضِنا بِسِحْرِكَ يا مُوسى» (طه/۵۷).
د. ...
@yekaye#شعراء_۳۵
«يُريدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ بِسِحْرِهِ فَما ذا تَأْمُرُون»فرعون با آن جلال و جبروتی که داشت و خودش را در قبال اطرافیانش «ربکم الاعلی» میدانست چرا گفت: چه دستوری میدهید؟!
الف. در ذهنیت مشرکان آن زمان، اله و معبود بودن منافاتی با اینکه شخص حاجاتی داشته باشد و نیاز به مشورت پیدا کند نداشتمجمع البيان، ج7، ص295 از این رو با توجه به جایگاهی که داشت نباید کلمه «امر» را بر معنای متعارف آن (دستور دادن که از موضع بالا به پایین است) حمل کرد، بلکه منظورش صرفا مشورت خواستن بوده است، بهویژه که در جای دیگر قرآن کریم این عبارت را عینا از قول ملأ نقل میکند: «قالَ الْمَلَأُ مِنْ قَوْمِ فِرْعَوْنَ إِنَّ هذا لَساحِرٌ عَلِيمٌ يُرِيدُ أَنْ يُخْرِجَكُمْ مِنْ أَرْضِكُمْ فَما ذا تَأْمُرُونَ» (اعراف/۱۰۹-۱۱۰)الميزان، ج15، ص273-۲۷۴ب. از شدت ترسی که از آن معجزه حضرت موسی ع به وی دست داد نفهمید چه میگوید (به نقل الميزان، ج15، ص27۴ ). یعنی چنان دستپاچه شد که ضمیر باطنی خویش را بروز داد چنانکه ذیل آیه ۲۹ (حدیث۱ در جلسه ۱۲۴۳ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-029/ ) از امام صادق ع روایتی نقل شد که «هیچکس نیست که تکبر یا جباریت بورزد مگر بخاطر ذلتی که در درون خویش احساس میکند.» و این ذلت درونی است که کاری میکند که «هر مرادی در حقیقت مرید مریدان خویش باشد.» (منظور ما از مراد در این عبارت، مرادی است که خداوند نصب نکرده و خودش خود را در مقام این قرار داده که دیگران مرید او شوند).ج. شاید فرعون میخواسته بار دیگر ساحت کبریایی خود را بالاتر از هر گزندی معرفی کند و چنین وانمود کند که اگر مشکلی هست، برای من نیست بلکه برای شما مردم است (در این باره قبلا ذیل آیه ۲۷ توضیحی گذشت. جلسه ۱۲۴۱ تدبر۳ https://yekaye.ir/ash-shuara-026-027/). در واقع فرعون میخواسته بگوید: ای مردم! موسی با این جادوگریهایش نمیتواند به من آسیبی برساند بلکه تنها و تنها درصدد است که سرزمین شما مردم را از دستتان خارج کند؛ اکنون شما چه میخواهید کرد؟ سید محمد روحانی، مقاله۸، ص۱۲البته این تحلیل البته یک مثال نقض دارد و آن اینکه در جای دیگر فرعون چنین تعبیر کرده است: «قالَ أَ جِئْتَنا لِتُخْرِجَنا مِنْ أَرْضِنا بِسِحْرِكَ يا مُوسى» (طه/۵۷).د. ...@yekaye#شعراء_۳۵