سفارش مشتری عزیزممنون از اعتمادتون 
۱۲
بره برای مونتاژ
#تل_خرگوشی
#تل_خرگوشی
۸
کمک غذایی کشورهای دیگه به غزه رسیدهصهیونیستها جلوشو گرفتن و دارن نابود میکنندبحران غذا در غزه وحشتناک
خدایا تورا به شهید کربلا قسم ات میدهیم عجل لولیک الفرج
بحران غذا در غزه وحشتناک خدایا تورا به شهید کربلا قسم ات میدهیم عجل لولیک الفرج
۵۲
۵۲
۵۲بازارسال شده از هجرت | د. موحد
❁ـ﷽ـ❁#برای_دلسوختهها
هر گروهی را باز میکنیهر کانالی را که میخوانیحرفِ رفتن استحرف گذر و بلیت و کتانی و چفیه و تاول و...
و در این میان، از من بپرسی، میگویم آن گروهی که بیش از همه تحت فشار است#مادران هستند...
یک مرداگر بتواند که میرود. اگر نتواند، راحت میگوید: امسال پولش نیست نمیروم، مرخصی ندارم نمیروم،...
اما یک مادرهزار هزار باربا خودش درگیر است!
همه ذرات قلبش کشیده شده سمت عراق، روحش پر کشیده سمت کربلا، پای دلش گام گذاشته در مشایهاما خودش… درگیردرگیردرگیر
از یک طرف نگران گرما، گرمازدگی، نبود جا، بیماری، سختی و بی تابی بچهها، خبر شیوع فلان در عراق، امنیت، غذاهای غیرباب میل بچهها و...-مگر مسئولیت مادری کم چیزی است؟-و از یک طرف مدام خودخوری و خوددرگیری که:اینهمه آدم میروند! چرا نمیترسند؟ تو چرا نگرانی؟ لابد من ایمانم مشکل دارد، لابد من آنقدری خریدنی نیستم، من به چشم مولا نیامدم، من بی لیاقتم، من عافیت طلبم و....
حالا اگر باردار باشد که بدتر:فلانی هم باردار بود اما رفت! زمینی هم رفت! تو مگر این بچه را برای همین راه نمیخواهی؟ تو ترسویی، تو وسواس داری، تو روز روزش جا خواهی زد...
━━━━━━━ ⟡ ━━━━━━━
اینهمه فشار از کجا می آید؟چه شده که اگر کسی این امر #مستحب (ولو رزمایش تمدنی) را انجام ندهد، تا این حد خودش را تحت فشار میگذارد؟ یا حتی توسط دیگران قضاوت میشود؟ برچسب میخورد؟ چرا اگر یک مادر بخاطر #خوف_ضرر منطقی، بخاطر حفظ امانتش، برای جنینش، برای فرزند شیرخوارهاش، راهی این مسیر نشود، کارش قابل دفاع نباشد؟ عذاب وجدان بگیرد؟ خودش را جامانده بخواند؟!
خب! باشداصلاً بگویید بحث عشق است و عشق منطق ندارد! (؟؟)بفرمایید که آیا این ما جمعیت دلداده عاشق، برای امور دیگر دینی و شعائر اسلامی هم همنقدر مشتاق و بی تابیم؟ همینجور هرطور شده جور میکنیم که بشود؟ مایه میگذاریم؟
طبق روایت، زیارت اربعین از ویژگیهای ۵ گانه اختصاصی شيعيان است.اما آیا روزی پنجاه و یک رکعت نمازمان هم به راه است؟آیا برای #واجبات هم همین طور دست و پا میزنیم؟ آیا برای کارهایی که حتماً و یقیناً درست و لازم هستند اما گاهی حتی دیده هم نمیشوند هم، اینطور بی قراریم و دل به فکر؟ آیا در پی ترک واجبات و ارتکاب محرمات هم همنقدر خوددرگیری و عذاب وجدان به سراغ ما میآید؟
━━━━━━━ ⟡ ━━━━━━━
حس حسرت درونی، حس درد از فراق، حس دیدن سیل مشتاقانی که جای تو بینشان خالیست،بسیار بزرگ است، زیباست، رشد دهنده استاماچقدر از سهمِ این شورِ رفتن ها و جانماندن(؟) ها، مال جَو است و از سرِ «وای خب همه دارند میروند»،و چقدر مال خودم؟ معرفتم؟ آرمانم؟چقدر مال رابطه من و امامم؟
و البته همین حرفها هم،میشود یک فشار دیگر برای مادری که عازم است! نکند من برای دل خودم میروم؟ نکند من برای هوس خودم بچهها را به سختی می اندازم؟ نکند....
━━━━━━━ ⟡ ━━━━━━━همه جاحرف رفتن است. اما سخت ترین انتخاب، مال مادرهاست… همانها که از اولین روزی که آن چند سلول کوچک مهمان وجودشان شدند،طنابی از مهر، از عشق، از مسئوليت، از رشد، از نور به پایشان بسته شد!فراغ و فراغت واژهای بیگانه شد!و برای همیشه، وجود این امانتها، شد یکی از مؤثرترین عوامل و مؤلفههادر تصمیمهای کوچک و بزرگ زندگی…
#مادری_را_با_همه_محدودیتهایش_دوست_دارم #مادری_نیمی_از_عرفان_است #مادری_سختی_شیرین #با_مادری_یاری_گر_امامم #طوبی_للغربا (=گمنام ها) #طوبی_للمادران !#لشکرحسین
هـجرتــــــ | د. موحد بله و ایتا @hejrat_konاینستاگرام @dr.mother8
پینوشت:من،هم مادرم، هم معتقد به شعائر، هم پياده روی اربعین رفتم و میروم؛ با بچه و با بارداری و...امااگر در اطرافم یک مادر، پایبند فرزند شیرخوارش شده یا اگر کسی باردار است و نمیرود،به او تذکر میدهم که خود را #جامانده و کم لیاقت نداند!او و جاماندگی؟ بی لیاقتی؟!حاشا!او دارد «شیعه پروری» میکند!کاری که هزاران نفر از کربلاروندهها، نمیکنند! و از آن -به هزارتوجیه- سر باز میزنند!کاری که از عهده هیچ شیرمردی برنمیآید! کاری که خودِ خودِ خدمت به عشاق الحسین و انصارالحسین و #طریق_الحسین است…
هر گروهی را باز میکنیهر کانالی را که میخوانیحرفِ رفتن استحرف گذر و بلیت و کتانی و چفیه و تاول و...
و در این میان، از من بپرسی، میگویم آن گروهی که بیش از همه تحت فشار است#مادران هستند...
یک مرداگر بتواند که میرود. اگر نتواند، راحت میگوید: امسال پولش نیست نمیروم، مرخصی ندارم نمیروم،...
اما یک مادرهزار هزار باربا خودش درگیر است!
همه ذرات قلبش کشیده شده سمت عراق، روحش پر کشیده سمت کربلا، پای دلش گام گذاشته در مشایهاما خودش… درگیردرگیردرگیر
از یک طرف نگران گرما، گرمازدگی، نبود جا، بیماری، سختی و بی تابی بچهها، خبر شیوع فلان در عراق، امنیت، غذاهای غیرباب میل بچهها و...-مگر مسئولیت مادری کم چیزی است؟-و از یک طرف مدام خودخوری و خوددرگیری که:اینهمه آدم میروند! چرا نمیترسند؟ تو چرا نگرانی؟ لابد من ایمانم مشکل دارد، لابد من آنقدری خریدنی نیستم، من به چشم مولا نیامدم، من بی لیاقتم، من عافیت طلبم و....
حالا اگر باردار باشد که بدتر:فلانی هم باردار بود اما رفت! زمینی هم رفت! تو مگر این بچه را برای همین راه نمیخواهی؟ تو ترسویی، تو وسواس داری، تو روز روزش جا خواهی زد...
━━━━━━━ ⟡ ━━━━━━━
اینهمه فشار از کجا می آید؟چه شده که اگر کسی این امر #مستحب (ولو رزمایش تمدنی) را انجام ندهد، تا این حد خودش را تحت فشار میگذارد؟ یا حتی توسط دیگران قضاوت میشود؟ برچسب میخورد؟ چرا اگر یک مادر بخاطر #خوف_ضرر منطقی، بخاطر حفظ امانتش، برای جنینش، برای فرزند شیرخوارهاش، راهی این مسیر نشود، کارش قابل دفاع نباشد؟ عذاب وجدان بگیرد؟ خودش را جامانده بخواند؟!
خب! باشداصلاً بگویید بحث عشق است و عشق منطق ندارد! (؟؟)بفرمایید که آیا این ما جمعیت دلداده عاشق، برای امور دیگر دینی و شعائر اسلامی هم همنقدر مشتاق و بی تابیم؟ همینجور هرطور شده جور میکنیم که بشود؟ مایه میگذاریم؟
طبق روایت، زیارت اربعین از ویژگیهای ۵ گانه اختصاصی شيعيان است.اما آیا روزی پنجاه و یک رکعت نمازمان هم به راه است؟آیا برای #واجبات هم همین طور دست و پا میزنیم؟ آیا برای کارهایی که حتماً و یقیناً درست و لازم هستند اما گاهی حتی دیده هم نمیشوند هم، اینطور بی قراریم و دل به فکر؟ آیا در پی ترک واجبات و ارتکاب محرمات هم همنقدر خوددرگیری و عذاب وجدان به سراغ ما میآید؟
━━━━━━━ ⟡ ━━━━━━━
حس حسرت درونی، حس درد از فراق، حس دیدن سیل مشتاقانی که جای تو بینشان خالیست،بسیار بزرگ است، زیباست، رشد دهنده استاماچقدر از سهمِ این شورِ رفتن ها و جانماندن(؟) ها، مال جَو است و از سرِ «وای خب همه دارند میروند»،و چقدر مال خودم؟ معرفتم؟ آرمانم؟چقدر مال رابطه من و امامم؟
و البته همین حرفها هم،میشود یک فشار دیگر برای مادری که عازم است! نکند من برای دل خودم میروم؟ نکند من برای هوس خودم بچهها را به سختی می اندازم؟ نکند....
━━━━━━━ ⟡ ━━━━━━━همه جاحرف رفتن است. اما سخت ترین انتخاب، مال مادرهاست… همانها که از اولین روزی که آن چند سلول کوچک مهمان وجودشان شدند،طنابی از مهر، از عشق، از مسئوليت، از رشد، از نور به پایشان بسته شد!فراغ و فراغت واژهای بیگانه شد!و برای همیشه، وجود این امانتها، شد یکی از مؤثرترین عوامل و مؤلفههادر تصمیمهای کوچک و بزرگ زندگی…
#مادری_را_با_همه_محدودیتهایش_دوست_دارم #مادری_نیمی_از_عرفان_است #مادری_سختی_شیرین #با_مادری_یاری_گر_امامم #طوبی_للغربا (=گمنام ها) #طوبی_للمادران !#لشکرحسین
هـجرتــــــ | د. موحد بله و ایتا @hejrat_konاینستاگرام @dr.mother8پینوشت:من،هم مادرم، هم معتقد به شعائر، هم پياده روی اربعین رفتم و میروم؛ با بچه و با بارداری و...امااگر در اطرافم یک مادر، پایبند فرزند شیرخوارش شده یا اگر کسی باردار است و نمیرود،به او تذکر میدهم که خود را #جامانده و کم لیاقت نداند!او و جاماندگی؟ بی لیاقتی؟!حاشا!او دارد «شیعه پروری» میکند!کاری که هزاران نفر از کربلاروندهها، نمیکنند! و از آن -به هزارتوجیه- سر باز میزنند!کاری که از عهده هیچ شیرمردی برنمیآید! کاری که خودِ خودِ خدمت به عشاق الحسین و انصارالحسین و #طریق_الحسین است…
