ی
بازارسال شده از
یادداشت سعید خادمیتقویت روابط عمومی و روایت عمومی؛ کلید بازسازی اعتماد و امید در جامعهhttps://behzisti.ir/x3qYY
۱۹:۰۰
بازارسال شده از
️مشاور فرابخشی و امور روابط عمومی و بین الملل مطرح کرد؛بهزیستی در مسیر دیپلماسی عمومی و رسانهای
مشاور فرابخشی و امور روابط عمومی و بین الملل سازمان بهزیستی از رشد چشمگیر عملکرد رسانهای این سازمان در سهماهه گذشته خبر داد و گفت: در کنار تدوین سند دیپلماسی بینالمللی، چند پویش ملی نیز اجرا شده است.به گزارش روابط عمومی و امور بین الملل، دکتر سعید خادمی، مشاور فرابخشی و امور روابط عمومی و بینالملل سازمان بهزیستی در نشست با رئیس سازمان بهزیستی گفت: تقویم مناسبتی جامعی تهیه کردهایم که تمام مناسبتهای سازمان و سناریوهای عملکردی در آن پیشبینی شده است. مطالعه ی مطلب:https://behzisti.ir/x398J کانال اطلاع رسانی بهزیستی استان اردبیل @behzistiardabil۱۹:۰۱
سلام و احترام خدمت شما دوست گرامی
کنار هر پست این سه تا هستن بالایی رو بزنی استوری میشه وسطی مجله استباعث میشه محتواها بیشتر دیده بشن.
یادداشتهای سعید خادمی در بله؛عضویت در کانال @sakhade
کنار هر پست این سه تا هستن بالایی رو بزنی استوری میشه وسطی مجله استباعث میشه محتواها بیشتر دیده بشن.
یادداشتهای سعید خادمی در بله؛عضویت در کانال @sakhade۲۱:۳۳
سه یادداشت تازه از سعید خادمی۱️⃣ *ما چه چیزی را بردیم؟
روایتی از تجربه چهل روز جنگ تحمیلی و آنچه در دل بحران برای جامعه ایران باقی ماند.
ایرنا:
https://irna.ir/xjX48Q
۲️⃣ آتشبس؛ آرامش زیر پوست تنش
تحلیلی درباره دوران پس از درگیری؛ جایی که رقابت از میدان نظامی به اقتصاد، اطلاعات و ذهن جامعه منتقل میشود.
روزنامه شرق:
https://www.sharghdaily.com/fa/tiny/news-1097682
۳️⃣ ایران؛ ستون استوار تاریخ* نگاهی تمدنی به ماندگاری ایران در طول قرنها و راز تداوم جامعهای که بارها از دل بحرانها بازسازی شده است. روزنامه شرق: https://cdn.sharghdaily.com/servev2/oAoRVb6rZuw7/i1kub06DEUw,/08.pdf
متن کامل این یادداشتها و دیگر مطالب را در کانال دنبال کنید:
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله @sakhademi ble.ir/join/qGTrcN2T8e۱۱:۵۱
*وقتی جنگ، فقط در میدان نیست… در روایت هم هستدر روزهای جنگ، گلولهها تنها سرنوشت یک نبرد را عوض میکنند؛
اما این «کلمهها» هستند که سرنوشت روح یک جامعه را میسازند یا میشکنند.
کافی است موبایل را باز کنیم؛
قبل از هر خبر رسمی، روایتها از راه میرسند.
روایتهایی که در چند دقیقه کاری میکنند که صد گلوله از انجامش ناتواناند.
جنگ امروز فقط در خطوط مقدم نیست.
یک جبهه دیگر هم دارد: جنگِ روایت.
در این میدان، هر صاحب تریبون—از رسانه تا کاربر عادی—یک سرباز است.
یک عکس اشتباه، یک تحلیل عجولانه یا یک خبر نیمهکامل میتواند موجی از ترس، خشم یا بیاعتمادی بسازد.
بیاحتیاطی کوچک، گاهی نه خطا، بلکه ناخودآگاه همکاری با دشمن است.
اولین قربانیِ جنگ روایت، حقیقت نیست؛ اعتماد عمومی است.
در چنین روزهایی، «دقت خبری» دیگر انتخاب حرفهای نیست؛
ضرورت اجتماعی* است.
امروز بیش از همیشه باید بدانیم چه میگوییم، چه بازنشر میکنیم، و چه چیزی را رها میکنیم تا هزاران بار تکثیر شود. در کنار روایت درست، جامعه به «روایت امید» هم نیاز دارد—روایتی که تلاشها، ایستادگیها و همدلیها را میبیند و منتقل میکند.
در میدان روایت، همه ما مسئولیم.
و حقیقت روشن این است:
گلولهها شاید نتیجه یک نبرد را تعیین کنند، اما کلمهها، سرنوشت روح یک جامعه را.لینک خبر در ایسنا:
isna.ir/xdWcggکانال یادداشتهای سعید خادمی در بله:
ble.ir/@sakhademi۱۹:۵۶
*انتشار یادداشت در خبرگزاری ایرنا چرا دقت خبری در روزهای جنگ یک ضرورت اجتماعی است؟گاهی یک شایعه در چند دقیقه کاری میکند که صدها گلوله از انجام آن ناتواناند.
در یادداشتی که امروز در خبرگزاری ایرنا منتشر شده، به یکی از میدانهای کمتر دیدهشده جنگهای امروز پرداختهام؛ میدان روایت. میدانی که در آن سلاح اصلی نه گلوله، بلکه کلمهها، تصویرها و روایتها هستند.
در این میدان، یک خبر نیمهکامل، یک تحلیل عجولانه یا حتی یک بازنشر ساده میتواند موجی از نگرانی و بیاعتمادی در جامعه ایجاد کند. به همین دلیل در شرایط بحران، دقت خبری دیگر یک انتخاب حرفهای نیست؛ یک ضرورت اجتماعی است.*
در این یادداشت تلاش کردهام درباره نقش رسانهها، کاربران فضای مجازی و اهمیت «روایت مسئولانه» در حفظ اعتماد عمومی و تقویت روحیه اجتماعی بنویسم.
متن کامل یادداشت را در لینک زیر بخوانید:
https://irna.ir/xjX4Ztکانال یادداشتهای سعید خادمی در بله
ble.ir/@sakhademi۲۰:۱۴
*ایران؛ ستونی که تاریخ بر آن تکیه کرده است
هیچ تمدنی تداوم ایران را ندارد؛ سرزمینی که نه با جنگ بنا شد، نه با غفلت فرو ریخت و هنوز بر شانه قرنها ایستاده است.
تفاوت ایران با بسیاری از امپراتوریهای فروریخته، «حافظه فرهنگی و اجتماعی» است؛ همان سرمایهای که نسلها را به هم وصل کرده و اجازه نداده این سرزمین از پا بیفتد.
در چنین بستری، حرف از «بازگرداندن ایران به عصر حجر» تحلیل نیست؛ سوءفهم تاریخی است. عصر حجر دورهای بدون دولت، شهر و خط بود. نسبت دادن آن به جامعهای مدرن با میلیونها انسان تحصیلکرده، بیشتر شبیه تهدید احساسی است تا واقعیت.
تمدنهای ریشهدار هرگز به نقطه صفر برنمیگردند. ایران از همین جنس است؛ بارها زمینگیر شده، اما هر بار معنا را از نو ساخته است.
ایران بخشی از تاریخ نیست؛ یکی از ستونهای آن است.
سعید خادمی
https://en.behzisti.ir/x3wrp
Iran: A Pillar Holding History*
No civilization has Iran’s longevity and continuity. What sets Iran apart is its cultural memory — the living thread connecting generations and allowing the country to rise after every crisis.
Talk of “sending Iran back to the Stone Age” is not analysis but historical confusion. The Stone Age had no states, cities, writing, or social order — a far cry from a modern nation with deep institutions and millions of educated citizens.
Deep-rooted civilizations do not return to zero. Iran has been wounded many times, but it has rebuilt meaning every time. Iran is not just part of history; it is one of its pillars.
Saeed Khademi https://en.behzisti.ir/x3wrp
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله: @sakhademi
هیچ تمدنی تداوم ایران را ندارد؛ سرزمینی که نه با جنگ بنا شد، نه با غفلت فرو ریخت و هنوز بر شانه قرنها ایستاده است.
تفاوت ایران با بسیاری از امپراتوریهای فروریخته، «حافظه فرهنگی و اجتماعی» است؛ همان سرمایهای که نسلها را به هم وصل کرده و اجازه نداده این سرزمین از پا بیفتد.
در چنین بستری، حرف از «بازگرداندن ایران به عصر حجر» تحلیل نیست؛ سوءفهم تاریخی است. عصر حجر دورهای بدون دولت، شهر و خط بود. نسبت دادن آن به جامعهای مدرن با میلیونها انسان تحصیلکرده، بیشتر شبیه تهدید احساسی است تا واقعیت.
تمدنهای ریشهدار هرگز به نقطه صفر برنمیگردند. ایران از همین جنس است؛ بارها زمینگیر شده، اما هر بار معنا را از نو ساخته است.
ایران بخشی از تاریخ نیست؛ یکی از ستونهای آن است.
سعید خادمی https://en.behzisti.ir/x3wrp
Iran: A Pillar Holding History*
No civilization has Iran’s longevity and continuity. What sets Iran apart is its cultural memory — the living thread connecting generations and allowing the country to rise after every crisis.
Talk of “sending Iran back to the Stone Age” is not analysis but historical confusion. The Stone Age had no states, cities, writing, or social order — a far cry from a modern nation with deep institutions and millions of educated citizens.
Deep-rooted civilizations do not return to zero. Iran has been wounded many times, but it has rebuilt meaning every time. Iran is not just part of history; it is one of its pillars.
Saeed Khademi https://en.behzisti.ir/x3wrpکانال یادداشتهای سعید خادمی در بله: @sakhademi
۱۸:۱۴
یادداشت تازه ام به سه زبان انگلیسی، آلمانی و عربی در بخش زبانهای خارجی سایت سازمان بهزیستی کشور منتشر شد.
در این یادداشت با عنوان «چرا در روزهای جنگ، دقت خبری یک ضرورت اجتماعی است؟» از «جنگ روایتها»، نقش شایعه، شکاف اطلاعاتی، و مسئولیت رسانهها و کاربران عادی در حفظ اعتماد عمومی و امید اجتماعی نوشتهام؛ اینکه گلولهها سرنوشت یک نبرد را رقم میزنند، اما کلمات میتوانند سرنوشت روح یک ملت را تغییر دهند.
My new op‑ed has been published in the foreign languages section of the State Welfare Organization of Iran.
Under the title: *“Why in Time of War News Accuracy Is a Social Necessity?”
I discuss the Battlefield of Narratives*, the power of rumors, the dangers of informational gaps, and the shared responsibility of both media and ordinary users to protect public trust and social hope. Bullets may decide the outcome of a battle, but words shape the soul of a nation.
Read the full text on the official website: https://en.behzisti.ir/x3wz2
Notes channel: @sakhademi
نُشرت مقالة جديدة لي في قسم اللغات الأجنبية بمنظمة بهزيستي في إيران.
تحمل المقالة عنوان: *«لماذا تُعدّ الدقة الخبرية ضرورة اجتماعية في أيام الحرب؟»
وتتحدث عن حرب السرديات*، وقوة الشائعة، وفراغ المعلومات المسؤول، ودور الإعلام والمستخدم العادي في حماية الثقة العامة و*الأمل الاجتماعي*. فالطلقات قد تحسم نتيجة معركة، لكن الكلمات ترسم مصير روح المجتمع.
لقراءة النص الكامل على الموقع الرسمي: https://en.behzisti.ir/x3wz2
قناة الملاحظات: @sakhademi
Mein neuer Beitrag ist in der Fremdsprachenrubrik der Staatlichen Wohlfahrtsorganisation des Iran erschienen.
Der Text trägt den Titel: *„Warum ist journalistische Genauigkeit in Kriegszeiten eine gesellschaftliche Notwendigkeit?“
Ich schreibe über das Schlachtfeld der Narrative*, die Macht von Gerüchten, die Gefahren informationsfreier Räume und die Verantwortung von Medien und Nutzern, öffentliches Vertrauen und gesellschaftliche Hoffnung zu schützen. Kugeln können den Ausgang einer Schlacht bestimmen, aber Worte prägen die Seele einer Nation.
Den vollständigen Text finden Sie auf der offiziellen Website: https://en.behzisti.ir/x3wz2
Notizen‑Kanal: @sakhademi
در این یادداشت با عنوان «چرا در روزهای جنگ، دقت خبری یک ضرورت اجتماعی است؟» از «جنگ روایتها»، نقش شایعه، شکاف اطلاعاتی، و مسئولیت رسانهها و کاربران عادی در حفظ اعتماد عمومی و امید اجتماعی نوشتهام؛ اینکه گلولهها سرنوشت یک نبرد را رقم میزنند، اما کلمات میتوانند سرنوشت روح یک ملت را تغییر دهند.
My new op‑ed has been published in the foreign languages section of the State Welfare Organization of Iran.
Under the title: *“Why in Time of War News Accuracy Is a Social Necessity?”
I discuss the Battlefield of Narratives*, the power of rumors, the dangers of informational gaps, and the shared responsibility of both media and ordinary users to protect public trust and social hope. Bullets may decide the outcome of a battle, but words shape the soul of a nation.
Read the full text on the official website: https://en.behzisti.ir/x3wz2
Notes channel: @sakhademi
نُشرت مقالة جديدة لي في قسم اللغات الأجنبية بمنظمة بهزيستي في إيران.
تحمل المقالة عنوان: *«لماذا تُعدّ الدقة الخبرية ضرورة اجتماعية في أيام الحرب؟»
وتتحدث عن حرب السرديات*، وقوة الشائعة، وفراغ المعلومات المسؤول، ودور الإعلام والمستخدم العادي في حماية الثقة العامة و*الأمل الاجتماعي*. فالطلقات قد تحسم نتيجة معركة، لكن الكلمات ترسم مصير روح المجتمع.
لقراءة النص الكامل على الموقع الرسمي: https://en.behzisti.ir/x3wz2
قناة الملاحظات: @sakhademi
Mein neuer Beitrag ist in der Fremdsprachenrubrik der Staatlichen Wohlfahrtsorganisation des Iran erschienen.
Der Text trägt den Titel: *„Warum ist journalistische Genauigkeit in Kriegszeiten eine gesellschaftliche Notwendigkeit?“
Ich schreibe über das Schlachtfeld der Narrative*, die Macht von Gerüchten, die Gefahren informationsfreier Räume und die Verantwortung von Medien und Nutzern, öffentliches Vertrauen und gesellschaftliche Hoffnung zu schützen. Kugeln können den Ausgang einer Schlacht bestimmen, aber Worte prägen die Seele einer Nation.
Den vollständigen Text finden Sie auf der offiziellen Website: https://en.behzisti.ir/x3wz2
Notizen‑Kanal: @sakhademi
۱۳:۵۳
بازارسال شده از
راهبر روابط عمومی سازمان بهزیستی خبر داد:تمدید پویش ملی «کنار مردم» تا پایان جنگ تحمیلی سوم؛ روایتی از خدمترسانی بهزیستی در روزهای جنگ
مشاور رئیس و راهبر روابط عمومی و امور بینالملل سازمان بهزیستی کشور از تمدید پویش ملی «کنار مردم» تا پایان جنگ تحمیلی سوم خبر داد و گفت: این پویش با هدف بازتاب و ثبت روایتهای مردمی از تداوم خدمترسانی در شرایط جنگی در حال برگزاری است.«اخبار بهزیستی کشور»
مهمترین و بروزترین اخبار روز اجتماعی ️مدافع حقوق افراد تحت پوشش سازمانهای حمایتی ️در کانال «اخبار بهزیستی» با ما همراه باشید...
شناسه:https://ble.ir/behzistikeshvar
مشاور رئیس و راهبر روابط عمومی و امور بینالملل سازمان بهزیستی کشور از تمدید پویش ملی «کنار مردم» تا پایان جنگ تحمیلی سوم خبر داد و گفت: این پویش با هدف بازتاب و ثبت روایتهای مردمی از تداوم خدمترسانی در شرایط جنگی در حال برگزاری است.«اخبار بهزیستی کشور»
مهمترین و بروزترین اخبار روز اجتماعی ️مدافع حقوق افراد تحت پوشش سازمانهای حمایتی ️در کانال «اخبار بهزیستی» با ما همراه باشید... شناسه:https://ble.ir/behzistikeshvar۱۷:۴۹
در روزهایی که فضای کشور زیر صدای رعدآسای حوادث و روایتهای متلاطم قرار دارد، همکاران روابط عمومی و امور بینالملل نشان دادند که «روایت» فقط یک واژه نیست؛ یک مسئولیت است.
دیروز بیش از هشتاد درصد همکاران این مجموعه در سازمان حاضر بودند؛ بیهیاهو، بیادعا و فقط با یک نگاه مشترک: ما خود را سربازان عرصه روایت میدانیم.
این حضور، صرفاً انجام وظیفه اداری نبود؛ نشانهای از تعهد حرفهای و باور به مأموریتی است که بر دوش داریم.
به داشتن چنین همکارانی افتخار میکنم؛ کسانی که در هر شرایطی پای کار میایستند و اجازه نمیدهند روایت حقیقت بیصدا بماند.
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله@sakhademi
دیروز بیش از هشتاد درصد همکاران این مجموعه در سازمان حاضر بودند؛ بیهیاهو، بیادعا و فقط با یک نگاه مشترک: ما خود را سربازان عرصه روایت میدانیم.
این حضور، صرفاً انجام وظیفه اداری نبود؛ نشانهای از تعهد حرفهای و باور به مأموریتی است که بر دوش داریم.
به داشتن چنین همکارانی افتخار میکنم؛ کسانی که در هر شرایطی پای کار میایستند و اجازه نمیدهند روایت حقیقت بیصدا بماند.
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله@sakhademi
۷:۵۳
*یادداشت تازه ام در سایت پربیننده ورزش سه
تصمیم اداری، جایگزین شایستگی ورزشی نیست!*
با وجود ۸ هفته مانده به پایان لیگ، اتکا به جدول فعلی برای تعیین سهمیه آسیایی، بهجای رقابت کامل، یک تصمیم اداری تحمیل میکند. این یادداشت توضیح میدهد چرا چنین رویکردی با اصل شایستگی ورزشی، مقررات AFC و منطق عدالت رقابتی سازگار نیست و چرا میتواند از نظر حقوقی هم پرریسک باشد.
لینک یادداشت: https://www.varzesh3.com/news/2355796/یادداشت-تصمیم-اداری-جایگزین-شایستگی-ورزشی-نیست
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله @sakhademi ble.ir/join/qGTrcN2T8e
تصمیم اداری، جایگزین شایستگی ورزشی نیست!*
با وجود ۸ هفته مانده به پایان لیگ، اتکا به جدول فعلی برای تعیین سهمیه آسیایی، بهجای رقابت کامل، یک تصمیم اداری تحمیل میکند. این یادداشت توضیح میدهد چرا چنین رویکردی با اصل شایستگی ورزشی، مقررات AFC و منطق عدالت رقابتی سازگار نیست و چرا میتواند از نظر حقوقی هم پرریسک باشد.
لینک یادداشت: https://www.varzesh3.com/news/2355796/یادداشت-تصمیم-اداری-جایگزین-شایستگی-ورزشی-نیست
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله @sakhademi ble.ir/join/qGTrcN2T8e۱۲:۳۴
بحران لیگ برتر؛ مسئله تعطیلی نیست، مسئله «مدیریت بعد از تعطیلی» است
در این یادداشت در عصرایران توضیح دادهام چرا دعوای اصلی فوتبال ایران «تعطیلی لیگ» نیست؛ مشکل از جایی شروع شد که بعد از توقف لیگ، تصمیمها مدام عوض شد و سه اصل حیاتی فوتبال—شایستگی ورزشی، تمامیت رقابت و ثبات مقررات—یکییکی فرو ریخت. این وضعیت فقط انتخاب نماینده آسیایی را مبهم نکرده؛ تهدید مستقیم برای سهمیههای آینده فوتبال ایران ساخته است. اگر این موضوع برایتان مهم است که چرا جدول ناقص هیچ ارزش حقوقی ندارد و چرا تغییر فرمت لیگ بعد از شروع فصل عملاً غیرممکن است، این یادداشت را بخوانید.
لینک یادداشت در عصرایران: asriran.com/004r6q
عضویت در کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله: ble.ir/join/qGTrcN2T8e @sakhademi
در این یادداشت در عصرایران توضیح دادهام چرا دعوای اصلی فوتبال ایران «تعطیلی لیگ» نیست؛ مشکل از جایی شروع شد که بعد از توقف لیگ، تصمیمها مدام عوض شد و سه اصل حیاتی فوتبال—شایستگی ورزشی، تمامیت رقابت و ثبات مقررات—یکییکی فرو ریخت. این وضعیت فقط انتخاب نماینده آسیایی را مبهم نکرده؛ تهدید مستقیم برای سهمیههای آینده فوتبال ایران ساخته است. اگر این موضوع برایتان مهم است که چرا جدول ناقص هیچ ارزش حقوقی ندارد و چرا تغییر فرمت لیگ بعد از شروع فصل عملاً غیرممکن است، این یادداشت را بخوانید.
لینک یادداشت در عصرایران: asriran.com/004r6q
عضویت در کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله: ble.ir/join/qGTrcN2T8e @sakhademi
۱۷:۵۷
*قدرِ تصمیم جمعی
این یادداشت یادآوری میکند که مهمترین انتخابها همیشه در سطح ملی اتفاق نمیافتند؛
گاهی سرنوشت یک محله، یک شهر یا یک روستا، در همان تصمیمی رقم میخورد که مردم در انتخابات شورای شهر و روستا* میگیرند.
جایی که انتخاب فقط یک «فرد» نیست؛ انتخاب سبک اداره، کیفیت خیابان و خدمات، نظم روزانه و آرامش زندگی است. وقتی هیجان، روابط و موجزدگی جای شایستگی را تنگ کنند، نخستین جایی که هزینهاش پرداخت میشود، خودِ زندگی روزمره مردم است.
این یادداشت توضیح میدهد چرا تصمیم جمعی، اگر سنجیده نباشد، خیلی زود از راه خیابان، خدمات و نظم اجتماعی به جامعه یادآوری میشود.
متن کامل یادداشت منتشرشده در ایرنا: https://irna.ir/xjX7Qk
کانال «یادداشتهای سعید خادمی» در بله ble.ir/join/qGTrcN2T8e @sakhademi
این یادداشت یادآوری میکند که مهمترین انتخابها همیشه در سطح ملی اتفاق نمیافتند؛
گاهی سرنوشت یک محله، یک شهر یا یک روستا، در همان تصمیمی رقم میخورد که مردم در انتخابات شورای شهر و روستا* میگیرند.
جایی که انتخاب فقط یک «فرد» نیست؛ انتخاب سبک اداره، کیفیت خیابان و خدمات، نظم روزانه و آرامش زندگی است. وقتی هیجان، روابط و موجزدگی جای شایستگی را تنگ کنند، نخستین جایی که هزینهاش پرداخت میشود، خودِ زندگی روزمره مردم است.
این یادداشت توضیح میدهد چرا تصمیم جمعی، اگر سنجیده نباشد، خیلی زود از راه خیابان، خدمات و نظم اجتماعی به جامعه یادآوری میشود.
متن کامل یادداشت منتشرشده در ایرنا: https://irna.ir/xjX7Qkکانال «یادداشتهای سعید خادمی» در بله ble.ir/join/qGTrcN2T8e @sakhademi
۱۹:۵۹
جام جهانی ۲۰۲۶؛ تصمیمی سخت یا فرصتی تاریخی؟
ایران در آستانه یکی از پیچیدهترین حضورهای خود در جام جهانی قرار دارد. رقابتها در کشوری برگزار میشود که در دو جنگ اخیر مقابل ایران ایستاده و فضای امنیتی و رسانهای را حساستر از همیشه کرده است.
با این حال، انصراف از جام جهانی فقط یک تصمیم ورزشی نیست؛ پیامدهای حقوقی، جریمههای سنگین فیفا، خطر محرومیت و لطمه به اعتبار بینالمللی فوتبال ایران را به دنبال دارد. مهمتر از آن، جامعه ایران نسبت به فرصتهای از دسترفته حساس است و نرفتن به جام جهانی میتواند به یک حسرت جمعی تبدیل شود.
فوتبال در ایران فقط ورزش نیست؛ یکی از معدود لحظات همدلی ملی است.
در این یادداشت تلاش کردهام توضیح بدهم چرا حضور ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، نه یک تصمیم احساسی، بلکه یک انتخاب عقلانی و مدیریتشده است.
متن کامل یادداشت در تابناک:https://www.tabnak.ir/005k7t
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله:ble.ir/join/qGTrcN2T8e @sakhademi
ایران در آستانه یکی از پیچیدهترین حضورهای خود در جام جهانی قرار دارد. رقابتها در کشوری برگزار میشود که در دو جنگ اخیر مقابل ایران ایستاده و فضای امنیتی و رسانهای را حساستر از همیشه کرده است.
با این حال، انصراف از جام جهانی فقط یک تصمیم ورزشی نیست؛ پیامدهای حقوقی، جریمههای سنگین فیفا، خطر محرومیت و لطمه به اعتبار بینالمللی فوتبال ایران را به دنبال دارد. مهمتر از آن، جامعه ایران نسبت به فرصتهای از دسترفته حساس است و نرفتن به جام جهانی میتواند به یک حسرت جمعی تبدیل شود.
فوتبال در ایران فقط ورزش نیست؛ یکی از معدود لحظات همدلی ملی است.
در این یادداشت تلاش کردهام توضیح بدهم چرا حضور ایران در جام جهانی ۲۰۲۶، نه یک تصمیم احساسی، بلکه یک انتخاب عقلانی و مدیریتشده است.
متن کامل یادداشت در تابناک:https://www.tabnak.ir/005k7t
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله:ble.ir/join/qGTrcN2T8e @sakhademi
۱۸:۲۴
یادداشت «ما چه چیزی را بردیم؟» در برنامه «نگاهی به مطبوعات» شبکه خبر خوانده شد.
این یادداشت مروری است بر چهل روز جنگی که فقط میدانهای نبرد را درگیر نکرد؛ بلکه زندگی مردم، روان جمعی جامعه و ساختارهای کشور را نیز در معرض آزمونی سخت قرار داد.
در دل این روزهای تلخ، یک واقعیت روشن شد: جامعهای که در لحظه خطر کنار هم میایستد، فرو نمیریزد.
شاید مهمترین دستاورد این روزها همین باشد؛ تصویری از مردمی که در اوج سوگ، از هم جدا نشدند و در دل اضطراب، یکدیگر را رها نکردند.
متن کامل یادداشت در ایرنا: https://irna.ir/xjX48Q
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله @sakhademi ble.ir/join/qGTrcN2T8e
این یادداشت مروری است بر چهل روز جنگی که فقط میدانهای نبرد را درگیر نکرد؛ بلکه زندگی مردم، روان جمعی جامعه و ساختارهای کشور را نیز در معرض آزمونی سخت قرار داد.
در دل این روزهای تلخ، یک واقعیت روشن شد: جامعهای که در لحظه خطر کنار هم میایستد، فرو نمیریزد.
شاید مهمترین دستاورد این روزها همین باشد؛ تصویری از مردمی که در اوج سوگ، از هم جدا نشدند و در دل اضطراب، یکدیگر را رها نکردند.
متن کامل یادداشت در ایرنا: https://irna.ir/xjX48Q
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله @sakhademi ble.ir/join/qGTrcN2T8e
۴:۳۲
آیا روابط عمومی فقط اطلاعرسانی است یا میتواند به ابزاری برای حل مسئلههای اجتماعی تبدیل شود؟
در گفتگویی که به تازگی با باشگاه خبرنگاران جوان منتشر شده، درباره مسیر تازه روابط عمومی و امور بینالملل سازمان بهزیستی در سال ۱۴۰۵ صحبت کردهام؛ از تقویت دیپلماسی اجتماعی و گسترش همکاری با نهادهای بینالمللی تا عبور از روابط عمومی سنتی و حرکت به سمت روابط عمومی راهبردی.
در این گفتگو همچنین به اهمیت روایتسازی حرفهای از خدمات اجتماعی و پویش «کنار مردم؛ وقتی خدمت ادامه دارد» پرداختهام؛ تلاشی برای ثبت روایتهای میدانی از استمرار خدمترسانی شبکه بهزیستی در شرایط بحران.
اگر میخواهید بدانید این رویکردها دقیقاً چه معنایی برای آینده خدمات اجتماعی دارد، متن کامل گفتگو را در لینک زیر بخوانید:
https://www.yjc.ir/00c6VV
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله : @sakhademible.ir/join/qGTrcN2T8e
در گفتگویی که به تازگی با باشگاه خبرنگاران جوان منتشر شده، درباره مسیر تازه روابط عمومی و امور بینالملل سازمان بهزیستی در سال ۱۴۰۵ صحبت کردهام؛ از تقویت دیپلماسی اجتماعی و گسترش همکاری با نهادهای بینالمللی تا عبور از روابط عمومی سنتی و حرکت به سمت روابط عمومی راهبردی.
در این گفتگو همچنین به اهمیت روایتسازی حرفهای از خدمات اجتماعی و پویش «کنار مردم؛ وقتی خدمت ادامه دارد» پرداختهام؛ تلاشی برای ثبت روایتهای میدانی از استمرار خدمترسانی شبکه بهزیستی در شرایط بحران.
اگر میخواهید بدانید این رویکردها دقیقاً چه معنایی برای آینده خدمات اجتماعی دارد، متن کامل گفتگو را در لینک زیر بخوانید:
https://www.yjc.ir/00c6VV
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله : @sakhademible.ir/join/qGTrcN2T8e
۱۱:۴۰
فوتبال برای من فقط چیزی فراتر از علاقه است و کیهان ورزشی برای نسلهای مختلف این سرزمین، آینهای قدیمی و معتبر از روایت ورزش ایران است. همین است که انتشار یادداشتم در شماره این هفته کیهان ورزشی برایم ارزش ویژه ای دارد.در این یادداشت سراغ یکی از گرههای جدی این روزهای فوتبال رفتهام؛ «تناقض تصمیم». لیگی که هنوز تمام نشده، اما سهمیه آسیاییاش قطعی اعلام میشود. پرسشی ساده اما بنیادی: اگر قرار است لیگ ادامه پیدا کند، چطور سهمیهها بر اساس یک جدول نیمهتمام تعیین میشود؟ و اگر سهمیهها قطعی شدهاند، ادامه لیگ چه معنایی دارد؟
این یادداشت در شماره *۳۵۵۰، ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵، صفحه ۵۹* کیهان ورزشی منتشر شده است. نسخه اینترنتی کیهان ورزشی این هفته: https://kayhanvarzeshi.ir/000OLc
و همزمان در سایت معتبر تابناک نیز منتشر شده است: https://www.tabnak.ir/005jz9
برای دنبال کردن کامل یادداشتها و تحلیلهای من، لطفا عضو کانال «یادداشتهای سعید خادمی» در بله شوید: @sakhademi ble.ir/join/qGTrcN2T8e
این یادداشت در شماره *۳۵۵۰، ۱۲ اردیبهشت ۱۴۰۵، صفحه ۵۹* کیهان ورزشی منتشر شده است. نسخه اینترنتی کیهان ورزشی این هفته: https://kayhanvarzeshi.ir/000OLc
و همزمان در سایت معتبر تابناک نیز منتشر شده است: https://www.tabnak.ir/005jz9
برای دنبال کردن کامل یادداشتها و تحلیلهای من، لطفا عضو کانال «یادداشتهای سعید خادمی» در بله شوید: @sakhademi ble.ir/join/qGTrcN2T8e
۱۶:۴۶
یادداشتم با عنوان «فراتر از مستطیل سبز؛ انتخابی به نام ایران» در خبرگزاری جمهوری اسلامی (ایرنا) منتشر شد، روایتی از بازگشت دختران تیم ملی فوتبال از استرالیا که در آن، فراتر از نتیجه مسابقه، از هویت، وفاداری و انتخابی سخن گفته میشود که نامش ایران است. این یادداشت در بخش «نگاهی به مطبوعات» شبکه خبر نیز مورد توجه قرار گرفت و خوانده شد.
متن کامل یادداشت در ایرنا:https://www.irna.ir/xjWThv
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله:https://ble.ir/sakhademi
متن کامل یادداشت در ایرنا:https://www.irna.ir/xjWThv
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله:https://ble.ir/sakhademi
۱۷:۴۸
یادداشتم با عنوان شیراز؛ جغرافیای مهر و سنگر مدارا، به مناسبت ۱۵ اردیبهشت، روز شیراز، درکنا منتشر شد. سعی کردم نگاهی متفاوت به شیراز داشته باشم.
شیراز را نمیتوان تنها با شمارش باغها، بناها و جاذبههای مشهورش فهم کرد. شهری با این ریشه و پیشینه، اگر به مجموعهای از نقاط دیدنی تقلیل یابد، حقیقت آن از دست میرود. جوهره شیراز در سنگ و کاشی و ایوان خلاصه نمیشود؛ در خلق و منش مردمانی جاری است که در طول سدهها، شهری ساختهاند که آرامش از آن برمیخیزد و وقار در آن رسوب کرده است. شیراز، پیش از آنکه مقصد گردشگری باشد، کیفیتی از زیست انسانی است؛ جغرافیای فرهنگیای که در آن نرمی، مدارا، حرمت و سنجیدگی، ستونهای نامرئی حیات اجتماعی را شکل میدهد.
شیراز را باید از خوی مردمش شناخت؛ از آن آرامش خونسرد و نجیب که نباید آن را با بیتفاوتی یا رخوت اشتباه گرفت. این آرامش، محصول تاریخیِ فرهنگی است که بزرگی را در تندی و غلبهجویی نمیبیند؛ در متانت، در وقار، در احترام متقابل و در دلگشایی میبیند. در روزگاری که بسیاری از شهرها زیر فشار شتاب و فرسودگی روابط انسانی، بخشی از روح خود را از دست دادهاند، شیراز همچنان به ما یادآوری میکند که میتوان در اوج بود، بیآنکه تلخ شد.
از همین منظر، شیراز تنها یک موقعیت جغرافیایی یا یک مرکز اداری نیست. این شهر در بسیاری از دورههای تاریخ، مأمن و ملجأ مردمان جنوب و نواحی پیرامونیاش بوده است؛ مقصدی برای آموختن، آرام گرفتن و زیستن در سایه امنیت تمدنی. شیراز، شهر «پذیرندگی» است؛ شهری که تفاوت را طرد نمیکند، در خود حل نمیکند، بلکه برای آن جا باز میکند. همین ظرفیت، به شیراز شأن جهانشهری میبخشد؛ شأنی برآمده نه از هیبت سازهها، بلکه از بلوغ فرهنگی.
حقیقت این شهر را باید در پیوند زنده میان سنت و زندگی روزمره دید. در شیراز، شعر تنها در دیوانها نیست؛ در زبان مردم هست، در رفتار، در نحوه سخن گفتن، در منش. کمتر شهری را میتوان یافت که در آن، از اهل اندیشه تا کاسب بازار، چنین زبان مشترکی از احترام و حرمت انسانی تا این اندازه دوام آورده باشد. این تداوم، شیراز را به وضعیتی ذهنی و فرهنگی تبدیل کرده است؛ وضعیتی که در آن، خشونت جهان بیرون در آغوش مهر و اعتدال، تا اندازهای مهار میشود.
در روزگاری آکنده از اضطراب، گسست و شتابهای فرساینده، نام بردن از شیراز تنها اشاره به یک شهر نیست؛ اشاره به یک امکان است. شیراز، یکی از استوارترین سنگرهای مدارای ایرانی است؛ یادآور اینکه میراث واقعی یک ملت، نه فقط در بناهای تاریخی، بلکه در خلقوخو، در پیوندهای انسانی و در توان حفظ کرامت آدمی معنا مییابد.
شیراز دیدنی نیست؛ فهمیدنی است. شهری که باید آن را در نسبتش با انسان فهم کرد؛ در آرامشی که میآفریند و امیدی که، حتی در سختترین روزها، از امکان زیستی نجیبتر سخن میگوید. بزرگداشت روز شیراز، پاسداشت یک شهر نیست؛ پاسداشت سنتی فرهنگی و منش انسانی است که هنوز برای ایران معنا دارد.
لینک مطلب در رکنا:https://www.rokna.net/بخش-اخبار-اجتماعی-95/1218310-شیراز-جغرافیای-مهر-سنگر-مدارا-به-مناسبت-اردیبهشت-روز-شیراز
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله@sakhademi
شیراز را نمیتوان تنها با شمارش باغها، بناها و جاذبههای مشهورش فهم کرد. شهری با این ریشه و پیشینه، اگر به مجموعهای از نقاط دیدنی تقلیل یابد، حقیقت آن از دست میرود. جوهره شیراز در سنگ و کاشی و ایوان خلاصه نمیشود؛ در خلق و منش مردمانی جاری است که در طول سدهها، شهری ساختهاند که آرامش از آن برمیخیزد و وقار در آن رسوب کرده است. شیراز، پیش از آنکه مقصد گردشگری باشد، کیفیتی از زیست انسانی است؛ جغرافیای فرهنگیای که در آن نرمی، مدارا، حرمت و سنجیدگی، ستونهای نامرئی حیات اجتماعی را شکل میدهد.
شیراز را باید از خوی مردمش شناخت؛ از آن آرامش خونسرد و نجیب که نباید آن را با بیتفاوتی یا رخوت اشتباه گرفت. این آرامش، محصول تاریخیِ فرهنگی است که بزرگی را در تندی و غلبهجویی نمیبیند؛ در متانت، در وقار، در احترام متقابل و در دلگشایی میبیند. در روزگاری که بسیاری از شهرها زیر فشار شتاب و فرسودگی روابط انسانی، بخشی از روح خود را از دست دادهاند، شیراز همچنان به ما یادآوری میکند که میتوان در اوج بود، بیآنکه تلخ شد.
از همین منظر، شیراز تنها یک موقعیت جغرافیایی یا یک مرکز اداری نیست. این شهر در بسیاری از دورههای تاریخ، مأمن و ملجأ مردمان جنوب و نواحی پیرامونیاش بوده است؛ مقصدی برای آموختن، آرام گرفتن و زیستن در سایه امنیت تمدنی. شیراز، شهر «پذیرندگی» است؛ شهری که تفاوت را طرد نمیکند، در خود حل نمیکند، بلکه برای آن جا باز میکند. همین ظرفیت، به شیراز شأن جهانشهری میبخشد؛ شأنی برآمده نه از هیبت سازهها، بلکه از بلوغ فرهنگی.
حقیقت این شهر را باید در پیوند زنده میان سنت و زندگی روزمره دید. در شیراز، شعر تنها در دیوانها نیست؛ در زبان مردم هست، در رفتار، در نحوه سخن گفتن، در منش. کمتر شهری را میتوان یافت که در آن، از اهل اندیشه تا کاسب بازار، چنین زبان مشترکی از احترام و حرمت انسانی تا این اندازه دوام آورده باشد. این تداوم، شیراز را به وضعیتی ذهنی و فرهنگی تبدیل کرده است؛ وضعیتی که در آن، خشونت جهان بیرون در آغوش مهر و اعتدال، تا اندازهای مهار میشود.
در روزگاری آکنده از اضطراب، گسست و شتابهای فرساینده، نام بردن از شیراز تنها اشاره به یک شهر نیست؛ اشاره به یک امکان است. شیراز، یکی از استوارترین سنگرهای مدارای ایرانی است؛ یادآور اینکه میراث واقعی یک ملت، نه فقط در بناهای تاریخی، بلکه در خلقوخو، در پیوندهای انسانی و در توان حفظ کرامت آدمی معنا مییابد.
شیراز دیدنی نیست؛ فهمیدنی است. شهری که باید آن را در نسبتش با انسان فهم کرد؛ در آرامشی که میآفریند و امیدی که، حتی در سختترین روزها، از امکان زیستی نجیبتر سخن میگوید. بزرگداشت روز شیراز، پاسداشت یک شهر نیست؛ پاسداشت سنتی فرهنگی و منش انسانی است که هنوز برای ایران معنا دارد.
لینک مطلب در رکنا:https://www.rokna.net/بخش-اخبار-اجتماعی-95/1218310-شیراز-جغرافیای-مهر-سنگر-مدارا-به-مناسبت-اردیبهشت-روز-شیراز
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله@sakhademi
۶:۱۵
اینجا کمپ تیمهای ملی جایی است که امید شکل میگیرد؛ جایی که رویاهای بزرگ از دل سادهترین لحظهها متولد میشوند.
دیروز در میان خندههای کودکان سازمان بهزیستی و نگاههای پرشور بازیکنان تیم ملی، صحنهای شکل گرفت که معنای فوتبال را دوباره یادآوری میکرد؛ فوتبال فقط مسابقه نیست، زبان مشترک امید است.
در کنار بازیکنان تیم ملی و امیر قلعهنویی، دکتر خسروپناه، دکتر حسینی و حجتالاسلام حسنخانی هم آمده بودند تا این لحظه را از نزدیک ببینند؛ لحظهای که در آن یک مسابقه نمایشی ساده، به جشن همدلی تبدیل شد.
وقتی کودکی با پیراهن تیم ملی پا به زمین میگذارد، دیگر فقط یک بازی در جریان نیست؛ رویای ایستادن زیر پرچم ایران در بزرگترین صحنه فوتبال جهان زنده میشود.
جام جهانی ۲۰۲۶ برای ایران فقط یک تورنمنت نیست؛ میدانی است که در آن اراده، غرور و امید یک ملت دیده میشود.
فوتبال گاهی از سیاست، بحران و فاصلهها عبور میکند و مردم را در یک تصویر جمع میکند؛ تصویری از پرچمی که بالا میرود و قلبهایی که برای ایران میتپد.
تیم ملی فقط یازده بازیکن در زمین نیست؛ روایتی است از امید، از ایستادن، از باور به اینکه میتوان دوباره برخاست و تا قلههای جهان پیش رفت.
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله:@sakhademi
دیروز در میان خندههای کودکان سازمان بهزیستی و نگاههای پرشور بازیکنان تیم ملی، صحنهای شکل گرفت که معنای فوتبال را دوباره یادآوری میکرد؛ فوتبال فقط مسابقه نیست، زبان مشترک امید است.
در کنار بازیکنان تیم ملی و امیر قلعهنویی، دکتر خسروپناه، دکتر حسینی و حجتالاسلام حسنخانی هم آمده بودند تا این لحظه را از نزدیک ببینند؛ لحظهای که در آن یک مسابقه نمایشی ساده، به جشن همدلی تبدیل شد.
وقتی کودکی با پیراهن تیم ملی پا به زمین میگذارد، دیگر فقط یک بازی در جریان نیست؛ رویای ایستادن زیر پرچم ایران در بزرگترین صحنه فوتبال جهان زنده میشود.
جام جهانی ۲۰۲۶ برای ایران فقط یک تورنمنت نیست؛ میدانی است که در آن اراده، غرور و امید یک ملت دیده میشود.
فوتبال گاهی از سیاست، بحران و فاصلهها عبور میکند و مردم را در یک تصویر جمع میکند؛ تصویری از پرچمی که بالا میرود و قلبهایی که برای ایران میتپد.
تیم ملی فقط یازده بازیکن در زمین نیست؛ روایتی است از امید، از ایستادن، از باور به اینکه میتوان دوباره برخاست و تا قلههای جهان پیش رفت.
کانال یادداشتهای سعید خادمی در بله:@sakhademi
۸:۰۱