کلمات
حتی اگر شب و روز برما گلوله بارد،مامان من دست از تمیزی خونه بر نمیدارد🫠
دیشب درست وقتی که کنار خانه انفجار مهیب رخ می داد،مامان گفت: بیا! هی میگم بذار خونه تمیز باشه.یعنی مامانا با موشک هم تعارف دارن
https://ble.ir/salimeh_mehrjoo
https://ble.ir/salimeh_mehrjoo
۱۷:۱۰
بازارسال شده از
-2338215317489180927_115771193409744.mp3
۰۴:۵۰-۴.۴۳ مگابایت
*قلب تپنده نبرد امروز* دل نوشته ای از زنان این سرزمین به شهیده قدس در پادکست مردم پیروزی @mardom_piroozi۲۰:۴۴
بی شرف ها می گویند مسولینتان در پناه گاهند و مردم را گوشت دم توپ کردند. نمی بینند که مسولین ما جلوتر از مردم،میان مردم و دوشادوش آنها،یک به یک شهادت را در آغوش می کشند.آن که خواسته ببیند تا حالا باید می دید...
جناب لاریجانی ردای شهادت مبارکتان باد. ...............................
گفت: چرا اون ها ازشون یکی میمیره صداش رو در نمیارن ولی ما...جواب داد:ما با شهادت جان دوباره میگیریم...
https://ble.ir/salimeh_mehrjoo
جناب لاریجانی ردای شهادت مبارکتان باد. ...............................
گفت: چرا اون ها ازشون یکی میمیره صداش رو در نمیارن ولی ما...جواب داد:ما با شهادت جان دوباره میگیریم...
https://ble.ir/salimeh_mehrjoo
۲۲:۵۸
۲:۵۰
بازارسال شده از
آن روی دیگر آقای لاریجانی
این متن را از روی دیدار دوساعته جذابم با فریده خانم (همسر علی آقای لاریجانی) می نویسم. دیداری که چند ماه پیش در عصری پاییزی در منزل شان اتفاق افتاد. قرار بود درباره مادرش حرف بزنیم اما در تمام طول صحبتمان «علی» از دهانش نیفتاد. می گفت: «وقتی علی خونه نیست انگار دستام بریده شده! علی که باشه همه کارهای خونه رو انجام می ده. بی آنکه من ازش خواسته باشم. خریدها رو جا به جا می کنه. سبزی و مرغ رو پاک می کنه. ظرف ها رو می شوره...» دهانم باز مانده بود که مگر می شود مردی که بیرون از خانه امنیت ملی ایران را حمل می کند، بتواند توی خانه مرغ پاک کند و ظرف بشورد؟ که بعدش فهمیدم همه اینها مال زمانی است که «علی خانه باشد...» و علی شش ماه بود که خانه نرفته بود. از جنگ دوازده روزه که دیگر اجازه نداشت زندگی معمولی داشته باشد. کسی که ابرقدرتهای دنیا برای کشتنش جایزه گذاشته بودند، مردی عاشق پیشه بود که دل جوانی داشت و منشی پخته و با طمانینه. که «از جوانی هم پخته بود.» روزی که هنوز بیست سال هم نداشته و آمده بوده خواستگاری فریده و پدر فریده راغب به این ازدواج بوده و مادر پرسیده بود: «زیادی جوان نیست موری جان؟» و مرتضای مطهری جواب داده بود: «نه باهاش حرف زدم. عقلش پیره.» و مرتضی خبر وصلت دخترش با پسر آیت الله آملی را در نوفل لوشاتو به امام داده و خوشحالی امام را دیده بود که عالم زاده ای با عالم زاده ای ازدواج کرده. البته از نظر مالی خانواده علی بالاتر از خانواده فریده بودند و زمین ها و گوسفندهای فراوانی در شمال داشتند. خانه ای هم که برای زندگی فریده و علی در نظر گرفتند آن قدر بزرگ بود که آقای مطهری مجبور شد برای جهیزیه دخترش دو دست راحتی و دوتا فرش بخرد که جاهای خالی خانه را پر کند. همان راحتی ها و فرش هایی که هنوز هم در خانه علی و فریده بودند و مبل دیگری به جز همان ها که شهید مطهری چهل سال پیش خریده بود نداشتند. عجیب هم نبود. فریده می گفت علی نه هرگز از مجلس حقوق گرفت و نه از مسئولیت های بعدیش. حقوقش سالها همان چهل میلیون تومان استاد دانشگاهی است که تازه از آن هم مقداری هر ماه به حساب بیت المال می ریزد که مدیون نباشد. می گفت این خانه را که می خریدیم پول لازم شده بودیم و دخترم پیشنهاد داد که «بابا نمی شه حقوق های معوقه تون رو از مجلس بگیرید؟» که علی قبول نکرد و گفت: «ما خیلی به این کشور بدهکاریم. من چیزی طلب ندارم.» این ها را کسی گفته بود که از اولین روزهای انقلاب لحظه ای را به آسایش نگذرانده و برای ایران دویده و زحمت کشیده بود. و در عوض بارها جفا دیده و تهمت شنیده و مورد حسادت قرار گرفته بود. فریده خانم می گفت: «بعد از اینکه در انتخابات رد صلاحیت شد، آدم های مختلف روزهای متمادی می آمدند و روی همین صندلی که شما نشسته اید می نشستند و ازش می خواستند که اعتراضی بکند. از خودش دفاع کند، چیزی بگوید، نامه سرگشاده ای، شکایتی...» همه حرف ها را با طمانینه می شنید و با احترام مهمانانش را بدرقه می کرد. در حالی که بهشان گفته بود: «ان شالله خودش درست می شود. من که نمی توانم برای نظام هزینه بتراشم.» ولی خوب بلد بود از نظام دفاع کند. شبیه گنده لات هایی که خوب رجز می خوانند و بلدند چه طوری جواب رجز حریف را بدهند که با خاک یکسان شود. اما کی باورش می شد که همین آدم پخته سیاسی در برابر بچه ها تا چه اندازه رقیق القلب بود که حتی در همان دوره ای که نباید خانه می آمد اگر چند هفته یکبار نوه هایش را نمی دید محزون و دلتنگ می شد. به همه بچه های فامیل محبت بیش از اندازه داشت و به بچه های خودش هم. با این حال پسرانش را هرگز در امور کاری اش دخالت نمی داد. مرتضا در نوجوانی صدای خوشی داشت و اذان قشنگی می داد. فریده می گفت: «هر چه رفقای علی اصرار کردند بیاید در صدا و سیما اذان بگوید که ضبط کنند قبول نکرد. آن زمان که رئیس صدا و سیما بود.» فریده می گفت: «علی در این چهل و اندی سال که از شهادت پدرم گذشته هم برایم پدر بوده و هم همسر و هم رفیق و هم استاد. طاقت ندارم ببینم یک مو از سرش کم شده.» دیشب که خبر شهادت علی آقا را با این عبارت «علی لاریجانی تایید صلاحیت شد» خواندم، هیچ نگران خودش و حتی انقلاب نشدم. که خودش به حقش رسید و انقلاب هم گیر اشخاص نمی ماند. اما خیلی به فریده خانم فکر کردم. به زنی که روزی پدرش مرتضی را شهید کردند و دیروز رفیق و استاد و همسرش، علی را که وقتی خانه نباشد انگار دست های فریده را بریده اند و حتی پسرش مرتضی را که صدای خوشی داشت و اذان قشنگی می گفت.
من مطمئنم یک آه این زن می تواند آمریکا و اسرائیل را از ریشه بخشکاند .
فائضه غفارحدادی
دیمزندنیای یک مادر زائر نویسنده
https://ble.ir/dimzan
این متن را از روی دیدار دوساعته جذابم با فریده خانم (همسر علی آقای لاریجانی) می نویسم. دیداری که چند ماه پیش در عصری پاییزی در منزل شان اتفاق افتاد. قرار بود درباره مادرش حرف بزنیم اما در تمام طول صحبتمان «علی» از دهانش نیفتاد. می گفت: «وقتی علی خونه نیست انگار دستام بریده شده! علی که باشه همه کارهای خونه رو انجام می ده. بی آنکه من ازش خواسته باشم. خریدها رو جا به جا می کنه. سبزی و مرغ رو پاک می کنه. ظرف ها رو می شوره...» دهانم باز مانده بود که مگر می شود مردی که بیرون از خانه امنیت ملی ایران را حمل می کند، بتواند توی خانه مرغ پاک کند و ظرف بشورد؟ که بعدش فهمیدم همه اینها مال زمانی است که «علی خانه باشد...» و علی شش ماه بود که خانه نرفته بود. از جنگ دوازده روزه که دیگر اجازه نداشت زندگی معمولی داشته باشد. کسی که ابرقدرتهای دنیا برای کشتنش جایزه گذاشته بودند، مردی عاشق پیشه بود که دل جوانی داشت و منشی پخته و با طمانینه. که «از جوانی هم پخته بود.» روزی که هنوز بیست سال هم نداشته و آمده بوده خواستگاری فریده و پدر فریده راغب به این ازدواج بوده و مادر پرسیده بود: «زیادی جوان نیست موری جان؟» و مرتضای مطهری جواب داده بود: «نه باهاش حرف زدم. عقلش پیره.» و مرتضی خبر وصلت دخترش با پسر آیت الله آملی را در نوفل لوشاتو به امام داده و خوشحالی امام را دیده بود که عالم زاده ای با عالم زاده ای ازدواج کرده. البته از نظر مالی خانواده علی بالاتر از خانواده فریده بودند و زمین ها و گوسفندهای فراوانی در شمال داشتند. خانه ای هم که برای زندگی فریده و علی در نظر گرفتند آن قدر بزرگ بود که آقای مطهری مجبور شد برای جهیزیه دخترش دو دست راحتی و دوتا فرش بخرد که جاهای خالی خانه را پر کند. همان راحتی ها و فرش هایی که هنوز هم در خانه علی و فریده بودند و مبل دیگری به جز همان ها که شهید مطهری چهل سال پیش خریده بود نداشتند. عجیب هم نبود. فریده می گفت علی نه هرگز از مجلس حقوق گرفت و نه از مسئولیت های بعدیش. حقوقش سالها همان چهل میلیون تومان استاد دانشگاهی است که تازه از آن هم مقداری هر ماه به حساب بیت المال می ریزد که مدیون نباشد. می گفت این خانه را که می خریدیم پول لازم شده بودیم و دخترم پیشنهاد داد که «بابا نمی شه حقوق های معوقه تون رو از مجلس بگیرید؟» که علی قبول نکرد و گفت: «ما خیلی به این کشور بدهکاریم. من چیزی طلب ندارم.» این ها را کسی گفته بود که از اولین روزهای انقلاب لحظه ای را به آسایش نگذرانده و برای ایران دویده و زحمت کشیده بود. و در عوض بارها جفا دیده و تهمت شنیده و مورد حسادت قرار گرفته بود. فریده خانم می گفت: «بعد از اینکه در انتخابات رد صلاحیت شد، آدم های مختلف روزهای متمادی می آمدند و روی همین صندلی که شما نشسته اید می نشستند و ازش می خواستند که اعتراضی بکند. از خودش دفاع کند، چیزی بگوید، نامه سرگشاده ای، شکایتی...» همه حرف ها را با طمانینه می شنید و با احترام مهمانانش را بدرقه می کرد. در حالی که بهشان گفته بود: «ان شالله خودش درست می شود. من که نمی توانم برای نظام هزینه بتراشم.» ولی خوب بلد بود از نظام دفاع کند. شبیه گنده لات هایی که خوب رجز می خوانند و بلدند چه طوری جواب رجز حریف را بدهند که با خاک یکسان شود. اما کی باورش می شد که همین آدم پخته سیاسی در برابر بچه ها تا چه اندازه رقیق القلب بود که حتی در همان دوره ای که نباید خانه می آمد اگر چند هفته یکبار نوه هایش را نمی دید محزون و دلتنگ می شد. به همه بچه های فامیل محبت بیش از اندازه داشت و به بچه های خودش هم. با این حال پسرانش را هرگز در امور کاری اش دخالت نمی داد. مرتضا در نوجوانی صدای خوشی داشت و اذان قشنگی می داد. فریده می گفت: «هر چه رفقای علی اصرار کردند بیاید در صدا و سیما اذان بگوید که ضبط کنند قبول نکرد. آن زمان که رئیس صدا و سیما بود.» فریده می گفت: «علی در این چهل و اندی سال که از شهادت پدرم گذشته هم برایم پدر بوده و هم همسر و هم رفیق و هم استاد. طاقت ندارم ببینم یک مو از سرش کم شده.» دیشب که خبر شهادت علی آقا را با این عبارت «علی لاریجانی تایید صلاحیت شد» خواندم، هیچ نگران خودش و حتی انقلاب نشدم. که خودش به حقش رسید و انقلاب هم گیر اشخاص نمی ماند. اما خیلی به فریده خانم فکر کردم. به زنی که روزی پدرش مرتضی را شهید کردند و دیروز رفیق و استاد و همسرش، علی را که وقتی خانه نباشد انگار دست های فریده را بریده اند و حتی پسرش مرتضی را که صدای خوشی داشت و اذان قشنگی می گفت.
من مطمئنم یک آه این زن می تواند آمریکا و اسرائیل را از ریشه بخشکاند .
فائضه غفارحدادیدیمزندنیای یک مادر زائر نویسنده
https://ble.ir/dimzan
۱۵:۲۸
بازارسال شده از
لالهرخ سر میدان غدیر ایستاده بودم. زیر لب ذکر میگفتم و رفت و آمد ماشینها را نگاه میکردم. کامیونی ضلع شرقی میدان کنار دو کامیون دیگر ایستاد. خالی بود. راننده چند دقیقه توی ماشین ماند و پیاده نشد. یکباره صدای سوت بلندی آمد و بعد انفجار. صدای اللهاکبر توی میدان پیچید. کامیون به گلولهی آتش تبدیل شده بود. شدت آتشسوزی آنقدر زیاد بود که هیچکس نمیتوانست بهش نزدیک شود. صدای مرد جوانی که بلند فریاد میزد: بیپدرا آقای لالهرخ رو زدن، لالهرخ... چند دقیقه بعد صدای انفجار دیگری بلند شد. آتش به کامیونهای بغلیاش رسیده بود، آنها هم سوختند. مردم با فاصله نگاه میکردند. رفتم لابلایشان ایستادم. یکی گفت: ای بر پدر و مادر خائن لعنت. عبدالحسین با ای ماشین کار میکرد. بیشرفا فکر کردن موشک بارشه و زدنش. حتی تو جنگ هم بار میبرد و میآورد که کار مردم لنگ نمونه. دیگری گفت: حروم زادهها فکر کردن بوشهریا هم مثل خودشون سوراخ موش میخرن خداتومن. نمیدونن ما تو دل جنگ هر روز برای عزای رهبرمون سنجدمام میزنیم. زیرلب گفتم: آقا عبدالحسین شهادتت مبارک. چقدر فامیلیت برازندهت بود. خوش به حالت که موقع جنگ هم به خلق خدا کمک رسوندی و گم نشدی تو روزمرگیها. 1404/12/17" />سیده مریم گلچمن#جنگ_رمضان#واژه_ون @vazhehvoon۱۵:۳۷
کلمات لالهرخ سر میدان غدیر ایستاده بودم. زیر لب ذکر میگفتم و رفت و آمد ماشینها را نگاه میکردم. کامیونی ضلع شرقی میدان کنار دو کامیون دیگر ایستاد. خالی بود. راننده چند دقیقه توی ماشین ماند و پیاده نشد. یکباره صدای سوت بلندی آمد و بعد انفجار. صدای اللهاکبر توی میدان پیچید. کامیون به گلولهی آتش تبدیل شده بود. شدت آتشسوزی آنقدر زیاد بود که هیچکس نمیتوانست بهش نزدیک شود. صدای مرد جوانی که بلند فریاد میزد: بیپدرا آقای لالهرخ رو زدن، لالهرخ... چند دقیقه بعد صدای انفجار دیگری بلند شد. آتش به کامیونهای بغلیاش رسیده بود، آنها هم سوختند. مردم با فاصله نگاه میکردند. رفتم لابلایشان ایستادم. یکی گفت: ای بر پدر و مادر خائن لعنت. عبدالحسین با ای ماشین کار میکرد. بیشرفا فکر کردن موشک بارشه و زدنش. حتی تو جنگ هم بار میبرد و میآورد که کار مردم لنگ نمونه. دیگری گفت: حروم زادهها فکر کردن بوشهریا هم مثل خودشون سوراخ موش میخرن خداتومن. نمیدونن ما تو دل جنگ هر روز برای عزای رهبرمون سنجدمام میزنیم. زیرلب گفتم: آقا عبدالحسین شهادتت مبارک. چقدر فامیلیت برازندهت بود. خوش به حالت که موقع جنگ هم به خلق خدا کمک رسوندی و گم نشدی تو روزمرگیها. 1404/12/17 " />سیده مریم گلچمن #جنگ_رمضان #واژه_ون @vazhehvoon
لالهرخ سر میدان غدیر ایستاده بودم. زیر لب ذکر میگفتم و رفت و آمد ماشینها را نگاه میکردم. کامیونی ضلع شرقی میدان کنار دو کامیون دیگر ایستاد. خالی بود. راننده چند دقیقه توی ماشین ماند و پیاده نشد. یکباره صدای سوت بلندی آمد و بعد انفجار. صدای اللهاکبر توی میدان پیچید. کامیون به گلولهی آتش تبدیل شده بود. شدت آتشسوزی آنقدر زیاد بود که هیچکس نمیتوانست بهش نزدیک شود. صدای مرد جوانی که بلند فریاد میزد: بیپدرا آقای لالهرخ رو زدن، لالهرخ... چند دقیقه بعد صدای انفجار دیگری بلند شد. آتش به کامیونهای بغلیاش رسیده بود، آنها هم سوختند. مردم با فاصله نگاه میکردند. رفتم لابلایشان ایستادم. یکی گفت: ای بر پدر و مادر خائن لعنت. عبدالحسین با ای ماشین کار میکرد. بیشرفا فکر کردن موشک بارشه و زدنش. حتی تو جنگ هم بار میبرد و میآورد که کار مردم لنگ نمونه. دیگری گفت: حروم زادهها فکر کردن بوشهریا هم مثل خودشون سوراخ موش میخرن خداتومن. نمیدونن ما تو دل جنگ هر روز برای عزای رهبرمون سنجدمام میزنیم. زیرلب گفتم: آقا عبدالحسین شهادتت مبارک. چقدر فامیلیت برازندهت بود. خوش به حالت که موقع جنگ هم به خلق خدا کمک رسوندی و گم نشدی تو روزمرگیها. 1404/12/17 " />سیده مریم گلچمن #جنگ_رمضان #واژه_ون @vazhehvoonبچه ها مریم گلچمن از بچه های بوشهره و نویسنده است.بخونیدش...
۱۵:۳۸
️ پایان امپراطوری آمریکاامانوئل تاد، تحلیلگر فرانسوی: اگر ایران این ضربه را تاب بیاورد و به اهدافش برسد، در عمل ممکن است پایان امپراطوری آمریکا باشد و این بسیار هیجانانگیز است.https://ble.ir/salimeh_mehrjoo
۱۷:۲۹
پریشب که نزدیک ما رو زدن یه تیکه ترکش افتاده تو حیاط
۲۱:۰۴
امروز حساب نکردم روز چندم جنگ است. ولی رفتم عطاری کوچه قادری. درخت های تو حیاطش جوانه های ترد درآورده بود. بعد رفتم سیب زمینی خریدم. وقتی رسیدم امام زاده دیدم سید غدیر با دوتا خانم ایستاده اند دم در و دارند چیزهایی می گویند و دمغ شده اند. سلام کردم. خانمه گفت گربه اون پشت زاییده. یادم افتاد بهار است دیگر. سر کردم تو سوراخی دیدم گربه یک بری افتاده و بچه هاش را شیر می دهد. دوروز دیگر سال تمام می شود. من یکی عید را حس نمی کنم. لباس سیاه تن دارم...
سلیمه مهرجو
https://ble.ir/salimeh_mehrjoo
سلیمه مهرجوhttps://ble.ir/salimeh_mehrjoo
۲:۳۹