شهیده دلیری
شماره 
اطاعت یعنی عمل از روی رغبت و عشق چهارمین ویژگی از ویژگی‌های ششگانه فراز چهارم، با اختیار اطاعت کردن است. فرموده‌اند: «إِلَى طَاعَتِکَ عَامِدا!» ؛ «خدایا، من را عامدانه و با اختیار به سمت طاعت خودت ببر.» خب، خود مفهوم «طاعت» چیست که حضرت اینجا می‌فرمایند «إِلَى طَاعَتِکَ عَامِداً» و آن را از ویژگی‌های انسان‌های برخوردار از حیات طیبه قرار می‌دهند؟ ان‌شاءالله که خداوند این ویژگی را به ما هم عطا کند. در معنای کلمه «طاعت» در لغت این‌طور گفته‌اند: «هُوَ الْعَمَلُ بِمَا یَقْتَضِیهِ الْأَمْرُ وَ الْحُکْمُ مَعَ رَغْبَةٍ وَ خُضُوعٍ» ؛ «عمل کردن به امری که باید در برابر آن سرسپردگی داشته باشیم؛ اما از روی رغبت، میل و خضوع.» پس صرف حرف گوش کردن، طاعت نیست. صرف اینکه ما حرف کسی را گوش بدهیم، به آن «اطاعت» نمی‌گویند. اطاعت، حرف گوش کردنی است که با دوست داشتن، میل و رغبت همراه باشد. ما خیلی وقت‌ها ممکن است حرف کسی را گوش بدهیم؛ اما زورکی، از روی رودربایستی، فشار یا اجبار. گاهی به خاطر اینکه بالاخره دستمان پیش کسی بند است و اگر این کار را نکنیم، برایمان خوب نمی‌شود، حرفش را گوش می‌دهیم. اما گاهی حرف کسی را گوش می‌دهیم چون دوستش داریم و اصلاً دوست داریم حرفش را گوش بدهیم. این می‌شود اطاعت. اطاعت یعنی حرف خدا را از روی میل و محبت گوش کردن. می‌دانید که در قرآن مکرر آمده است: «أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ» یعنی خدا را عاشقانه، از روی دوست داشتن و میل، تبعیت کردن و حرفش را گوش کردن. این حالت، زندگی آدم را عوض می‌کند. صرف اینکه آدم دستورات خدا را انجام بدهد، البته مؤثر است. نمی‌خواهم بگویم انجام دادن دستورات خدا بی‌اثر است. همین انجام دادن دستورات خدا به انسان کمک می‌کند و او را آماده می‌کند؛ اما آن نقطه‌ای که انسان باید به آن برسد، «اطاعت» است؛ یعنی اطاعت همراه با میل و رغبت. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliri
اطاعت یعنی عمل از روی رغبت و عشق چهارمین ویژگی از ویژگی‌های ششگانه فراز چهارم، با اختیار اطاعت کردن است. فرموده‌اند: «إِلَى طَاعَتِکَ عَامِدا!» ؛ «خدایا، من را عامدانه و با اختیار به سمت طاعت خودت ببر.» خب، خود مفهوم «طاعت» چیست که حضرت اینجا می‌فرمایند «إِلَى طَاعَتِکَ عَامِداً» و آن را از ویژگی‌های انسان‌های برخوردار از حیات طیبه قرار می‌دهند؟ ان‌شاءالله که خداوند این ویژگی را به ما هم عطا کند. در معنای کلمه «طاعت» در لغت این‌طور گفته‌اند: «هُوَ الْعَمَلُ بِمَا یَقْتَضِیهِ الْأَمْرُ وَ الْحُکْمُ مَعَ رَغْبَةٍ وَ خُضُوعٍ» ؛ «عمل کردن به امری که باید در برابر آن سرسپردگی داشته باشیم؛ اما از روی رغبت، میل و خضوع.» پس صرف حرف گوش کردن، طاعت نیست. صرف اینکه ما حرف کسی را گوش بدهیم، به آن «اطاعت» نمی‌گویند. اطاعت، حرف گوش کردنی است که با دوست داشتن، میل و رغبت همراه باشد. ما خیلی وقت‌ها ممکن است حرف کسی را گوش بدهیم؛ اما زورکی، از روی رودربایستی، فشار یا اجبار. گاهی به خاطر اینکه بالاخره دستمان پیش کسی بند است و اگر این کار را نکنیم، برایمان خوب نمی‌شود، حرفش را گوش می‌دهیم. اما گاهی حرف کسی را گوش می‌دهیم چون دوستش داریم و اصلاً دوست داریم حرفش را گوش بدهیم. این می‌شود اطاعت. اطاعت یعنی حرف خدا را از روی میل و محبت گوش کردن. می‌دانید که در قرآن مکرر آمده است: «أَطِیعُوا اللَّهَ وَأَطِیعُوا الرَّسُولَ» یعنی خدا را عاشقانه، از روی دوست داشتن و میل، تبعیت کردن و حرفش را گوش کردن. این حالت، زندگی آدم را عوض می‌کند. صرف اینکه آدم دستورات خدا را انجام بدهد، البته مؤثر است. نمی‌خواهم بگویم انجام دادن دستورات خدا بی‌اثر است. همین انجام دادن دستورات خدا به انسان کمک می‌کند و او را آماده می‌کند؛ اما آن نقطه‌ای که انسان باید به آن برسد، «اطاعت» است؛ یعنی اطاعت همراه با میل و رغبت. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliriشماره
راه ایجاد اطاعت همراه با رغبتچطور این اطاعت همراه با میل و رغبت در انسان به وجود می‌آید؟ در قرآن، واژه «اکراه» در مقابل میل و رغبت قرار می‌گیرد. یعنی دین خدا را نمی‌شود با کراهت تبعیت کرد. دین خدا باید با میل و رغبت مورد تبعیت قرار بگیرد.«لَا إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ» ؛* «اصلاً دین خدا کراهت ندارد.»*خدا دستورات را نداده که شما آن‌ها را زورکی انجام بدهید؛ خدا دستورات را داده که شما با میل و رغبت انجام بدهید.چطور؟«قَدْ تَبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ» اگر آدم‌ها معرفت پیدا کنند، اگر نگاه پیدا کنند، اگر عمیق شوند، اگر فکر کنند و اگر روی مسائل تعمق و تدبر کنند، فرق رشد و غی را می‌فهمند؛ فرق ظلمت و نور را می‌فهمند.«اللَّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ»خداوندی که آدم‌ها را پله‌پله از ظلمات به سمت نور می‌برد.ما باید معرفت پیدا کنیم به اینکه آن کسی که دارد ما را راهبری و هدایت می‌کند، «ولی» است. ولی بودن او یعنی اینکه واقعاً می‌خواهد ما را به مقصد برساند. دستوراتی هم که داده، برای این است که ما را به آن مقصد برساند.واقعاً خدا نمی‌خواهد کسی را آزار بدهد. خدا نمی‌خواهد کسی را بچزاند. خدا نمی‌خواهد کسی را مجبور به کاری کند.هر دستوری که خدا داده، از روزه و نماز گرفته تا غیبت نکردن و امثال این‌ها، برای وسعت وجودی انسان است.اگر انسان این معرفت را پیدا کند، آن وقت تبعیتش از دستورات خدا با میل و رغبت خواهد بود. کسی که دستورات خدا را با میل و رغبت انجام می‌دهد، این حال خوش در زندگی‌اش وارد می‌شود.پس اگر یک وقت دستورات خدا را انجام نمی‌دهیم، برویم و انجام بدهیم؛ و اگر با میل و رغبت نیست، برویم معرفت کسب کنیم. برویم ببینیم نماز چیست، روزه چیست، چرا خداوند چنین دستوراتی داده است.این معرفت باعث می‌شود میل و رغبت در ما جاری شود و ان‌شاءالله حال خوش چنین انسان‌هایی، به برکت دعای حضرت صدیقه طاهره سلام‌الله‌علیها، در زندگی ما هم وارد شود.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
راه ایجاد اطاعت همراه با رغبتچطور این اطاعت همراه با میل و رغبت در انسان به وجود می‌آید؟ در قرآن، واژه «اکراه» در مقابل میل و رغبت قرار می‌گیرد. یعنی دین خدا را نمی‌شود با کراهت تبعیت کرد. دین خدا باید با میل و رغبت مورد تبعیت قرار بگیرد.«لَا إِکْرَاهَ فِی الدِّینِ» ؛* «اصلاً دین خدا کراهت ندارد.»*خدا دستورات را نداده که شما آن‌ها را زورکی انجام بدهید؛ خدا دستورات را داده که شما با میل و رغبت انجام بدهید.چطور؟«قَدْ تَبَیَّنَ الرُّشْدُ مِنَ الْغَیِّ» اگر آدم‌ها معرفت پیدا کنند، اگر نگاه پیدا کنند، اگر عمیق شوند، اگر فکر کنند و اگر روی مسائل تعمق و تدبر کنند، فرق رشد و غی را می‌فهمند؛ فرق ظلمت و نور را می‌فهمند.«اللَّهُ وَلِیُّ الَّذِینَ آمَنُوا یُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُمَاتِ إِلَى النُّورِ»خداوندی که آدم‌ها را پله‌پله از ظلمات به سمت نور می‌برد.ما باید معرفت پیدا کنیم به اینکه آن کسی که دارد ما را راهبری و هدایت می‌کند، «ولی» است. ولی بودن او یعنی اینکه واقعاً می‌خواهد ما را به مقصد برساند. دستوراتی هم که داده، برای این است که ما را به آن مقصد برساند.واقعاً خدا نمی‌خواهد کسی را آزار بدهد. خدا نمی‌خواهد کسی را بچزاند. خدا نمی‌خواهد کسی را مجبور به کاری کند.هر دستوری که خدا داده، از روزه و نماز گرفته تا غیبت نکردن و امثال این‌ها، برای وسعت وجودی انسان است.اگر انسان این معرفت را پیدا کند، آن وقت تبعیتش از دستورات خدا با میل و رغبت خواهد بود. کسی که دستورات خدا را با میل و رغبت انجام می‌دهد، این حال خوش در زندگی‌اش وارد می‌شود.پس اگر یک وقت دستورات خدا را انجام نمی‌دهیم، برویم و انجام بدهیم؛ و اگر با میل و رغبت نیست، برویم معرفت کسب کنیم. برویم ببینیم نماز چیست، روزه چیست، چرا خداوند چنین دستوراتی داده است.این معرفت باعث می‌شود میل و رغبت در ما جاری شود و ان‌شاءالله حال خوش چنین انسان‌هایی، به برکت دعای حضرت صدیقه طاهره سلام‌الله‌علیها، در زندگی ما هم وارد شود.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
۴۱