عکس پروفایل شهیده دلیری ش
۲۱۴ عضو

شهیده دلیری

راه ارتباطی: @daliri77
شهیده دلیری
شماره undefinedundefinedundefined حق پذیری لازمه‌ی اتصال خیلی جالب است؛ ذکر در قرآن شبیه باران است. باران چگونه است؟ دائم نازل می‌شود و از آسمان به زمین می‌آید. ذکر هم دائم نازل می‌شود. اما زمین‌ها در استفاده از این باران با یکدیگر متفاوت‌اند. بعضی زمین‌ها زمین‌های طیّب‌اند و رشد می‌کنند و بعضی زمین‌ها زمین‌های خبیث‌اند و رشد نمی‌کنند. باران که در ماهیت خودش تفاوتی ندارد؛ اما: «فِی الْبُسْتَانِ وَرْدٌ وَفِی الْمِلْحِ خَسٌّ» ؛ «در باغ، گل می‌روید و در شوره‌زار، خس.» حالا که ذکر دائم در حال نزول است، آدم‌ها باید چیزی در درون خودشان داشته باشند که این ذکر در وجودشان به بار بنشیند. آن چیزی که در قرآن مطرح شده، «خشیت» است. در سوره مبارکه اعلی، خداوند می‌فرماید: «فَذَکِّرْ إِن نَّفَعَتِ الذِّکْرَىٰ»؛ «پیامبر، برای مردم تذکر بده؛ ذکر حتماً خاصیت دارد.» «سَیَذَّکَّرُ مَن یَخْشَىٰ»؛ هر کسی که خشیت داشته باشد، ذکرپذیر است.» میزان بهره‌مندی ما از ذکر، وابسته به خشیت ما آدم‌هاست. خشیت یعنی آدم حق‌پذیر باشد؛ آدمی که گردن‌کلفتی نمی‌کند و حرف حق را می‌پذیرد؛ حتی اگر آن حرف را یک بچه بزند. حرف حق را می‌پذیرد، حتی اگر به ضررش باشد. آدم‌ها به اندازه‌ای که در زندگی حق‌پذیر باشند، ذکر در وجودشان جاری می‌شود. پس یک طرف ماجرا این است که انبیا و قرآن و فطرت، و البته خود انسان‌ها، دائم مثل باران، ذکر را بر انسان می‌بارانند و نازل می‌کنند. از طرف دیگر، انسان باید در درون خودش خشیت را فعال کند. باید خشیت را تمرین کنیم. خیلی مهم است. خشیت را باید تمرین کرد. سوره مبارکه یاسین، سوره اعلی، سوره طه و قرآن، پر از آیاتی است که ما را به خشیت دعوت می‌کند. برای خشیت هم مهم‌ترین نکته این است که ما باید حرف حق را بپذیریم. اگر کسی از ما ایرادی گرفت، زود شروع نکنیم به دفاع کردن و بگوییم: «نه، من این‌طوری نیستم!» یک ذره فکر کنیم؛ شاید واقعاً این‌طوری بوده، شاید باید خودمان را اصلاح کنیم. چه اشکالی دارد دیگران ایرادات آدم را به او بگویند و انسان، به واسطه همین تذکر، نواقصش را بشناسد، حرف حق را بپذیرد و رشد کند؟ روی خشیت کار کنیم؛ خیلی کمک می‌کند. انسانی که ذاکر باشد، حال زندگی‌اش متفاوت است و حضرت صدیقه طاهره سلام‌الله‌علیها از خدا خواسته‌اند که ما را ذاکر قرار بدهد تا طعم زندگی‌مان بشود حیات طیبه. ان‌شاءالله. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliri
شماره undefinedundefinedundefined
حمد؛ به به گفتن برای زیبایی‌هاسومین ویژگی از ویژگی‌های ششگانه فراز چهارم، حامد بودن است. می‌فرمایند: «وَ لَکَ حَامِداً» ؛ «خدایا کاری کن من حامد باشم.» حامد یعنی چه؟ اصلاً حمد یعنی چه؟ چرا یک آدم حامد، زندگی پر از شور و نشاط و حیات طیبه دارد؟در کتب لغت، که معنای کلمات را با توجه به کاربردشان در قرآن بیان می‌کنند، درباره «حمد» گفته‌اند:«إِنَّ الْحَمْدَ فِی مُقَابِلِ الذَّمِّ» ؛ «حمد در مقابل ذم است»؛ یعنی در مقابل مذموم بودن و زشت دانستن. در فارسی هم برای آن از کلمه «ستایش» استفاده می‌کنیم.ستایش یعنی چیزی را ستودن، «به‌به» کردن و از زیبایی و کمال یک چیز شگفت‌زده شدن. وقتی شما یک زیبایی می‌بینید، یک کمال می‌بینید یا یک چیز خوب می‌بینید و می‌گویید: «به‌به! آفرین! عجب چیز فوق‌العاده‌ای است!» در واقع آن را ستایش کرده‌اید. به این کار می‌گویند حمد.حالا این ستایش کردن چرا در زندگی نکته مهمی است؟ این مطلب بسیار جدی است و در قرآن کریم درباره حمد مطالب فراوانی گفته شده است.من می‌خواهم به سوره مبارکه حمد اشاره کنم و یک خلاصه خوشه‌ای از این سوره با همدیگر بچینیم.«بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ ۝ الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِینَ» ؛ «همه حمد برای خداست؛ یعنی هرچه زیبایی است، برای خداست.»پس اگر کسی خواست بگوید: «ماشاءالله! آفرین! چه‌قدر زیباست!» باید بداند که در حقیقت دارد زیبایی خدا را می‌بیند. چون همه خوبی‌ها و کمالات برای خداست.خدایی که «الرَّحْمَنِ الرَّحِیمِ» است، «مَالِکِ یَوْمِ الدِّینِ» است.«إِیَّاکَ نَعْبُدُ وَإِیَّاکَ نَسْتَعِینُ» ؛ «خدایا، تو این‌قدر زیبایی و این‌قدر خوبی‌ها برای توست که ما فقط تو را می‌پرستیم و فقط از تو یاری می‌جوییم.» «اهْدِنَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِیمَ» ؛ «ما را به صراط مستقیم هدایت کن»؛ به آن مسیر مستقیم، باقوام، استوار و محکم؛ صراط کسانی که به آنها نعمت داده‌ای، نه راه آن گروه‌های دیگر.
#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
undefined۲

۱۲۹

۳:۴۳