شهیده دلیری
شماره 
فقط مثبت‌اندیشی نیست؛ درست‌اندیشی است در قسمت قبل گفتیم که نوع توجه ما می‌تواند طعم اتفاقات زندگی را تغییر دهد. اما این توجه فقط به معنای مثبت‌اندیشی نیست. مسئله، درست‌اندیشی است؛ یعنی اینکه در مواجهه با هر پدیده، فقط به ظاهر آن نگاه نکنیم. در سوره مبارکه ص، وقتی قرآن از «ذکر» سخن می‌گوید، نکته‌ای بسیار مهم درباره خلوص در ذکر مطرح می‌شود. خلوص در ذکر یعنی چه؟ یعنی وقتی با یک پدیده یا اتفاق مواجه می‌شوم، توجه من فقط روی خود آن اتفاق متوقف نشود؛ بلکه علت، خالق و غایت آن را هم ببینم. مثلاً وقتی مشغول انجام کاری هستم، حواسم باشد که عالمی فراتر از آنچه می‌بینم وجود دارد؛ خداوند حضور دارد و این اتفاق در محضر او رخ می‌دهد. حواسم باشد که عبادت و وابستگی به غیر خدا، انسان را به مقصد نمی‌رساند. حواسم باشد خدایی که در این عالم حضور دارد، رحمان، فیاض، رزاق، رحیم، لطیف و نافع است. وقتی این توجه‌ها وارد زندگی انسان می‌شوند، اتفاقات کوچک معنای دیگری پیدا می‌کنند. دیگر مسئله فقط این نیست که به خودمان بگوییم: «مثبت فکر کن.» مسئله این است که درست ببینیم و درست توجه کنیم. توجه به اسماء و صفات الهی می‌تواند زندگی را پر از حیات و روح کند و همان کارهای کوچک روزمره را به اتفاقاتی بزرگ و اثرگذار تبدیل کند. شاید برای همین است که حضرت صدیقه طاهره سلام‌الله‌علیها از خدا نمی‌خواهند صرفاً کار خیر را به ایشان نشان دهد؛ بلکه می‌فرمایند: «اللَّهُمَّ وَجِّهْنِي لِلْخَيْرِ» ؛ «خدایا، خودِ توجه و جهت من را به سوی خیر قرار بده.» این یعنی برای داشتن یک زندگی زنده و خوشگوار، باید روی نوع توجه خودمان کار کنیم. پیشنهاد: تا جلسه آینده، یک بار دیگر سوره مبارکه ص را با دقت بخوانید و به آیاتی که درباره «ذکر» و توجه به خداست، بیشتر دقت کنید. ان‌شاءالله در ادامه، درباره همین موضوعِ ذکر و نقش آن در حال زندگی انسان بیشتر با هم صحبت خواهیم کرد #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliri
فقط مثبت‌اندیشی نیست؛ درست‌اندیشی است در قسمت قبل گفتیم که نوع توجه ما می‌تواند طعم اتفاقات زندگی را تغییر دهد. اما این توجه فقط به معنای مثبت‌اندیشی نیست. مسئله، درست‌اندیشی است؛ یعنی اینکه در مواجهه با هر پدیده، فقط به ظاهر آن نگاه نکنیم. در سوره مبارکه ص، وقتی قرآن از «ذکر» سخن می‌گوید، نکته‌ای بسیار مهم درباره خلوص در ذکر مطرح می‌شود. خلوص در ذکر یعنی چه؟ یعنی وقتی با یک پدیده یا اتفاق مواجه می‌شوم، توجه من فقط روی خود آن اتفاق متوقف نشود؛ بلکه علت، خالق و غایت آن را هم ببینم. مثلاً وقتی مشغول انجام کاری هستم، حواسم باشد که عالمی فراتر از آنچه می‌بینم وجود دارد؛ خداوند حضور دارد و این اتفاق در محضر او رخ می‌دهد. حواسم باشد که عبادت و وابستگی به غیر خدا، انسان را به مقصد نمی‌رساند. حواسم باشد خدایی که در این عالم حضور دارد، رحمان، فیاض، رزاق، رحیم، لطیف و نافع است. وقتی این توجه‌ها وارد زندگی انسان می‌شوند، اتفاقات کوچک معنای دیگری پیدا می‌کنند. دیگر مسئله فقط این نیست که به خودمان بگوییم: «مثبت فکر کن.» مسئله این است که درست ببینیم و درست توجه کنیم. توجه به اسماء و صفات الهی می‌تواند زندگی را پر از حیات و روح کند و همان کارهای کوچک روزمره را به اتفاقاتی بزرگ و اثرگذار تبدیل کند. شاید برای همین است که حضرت صدیقه طاهره سلام‌الله‌علیها از خدا نمی‌خواهند صرفاً کار خیر را به ایشان نشان دهد؛ بلکه می‌فرمایند: «اللَّهُمَّ وَجِّهْنِي لِلْخَيْرِ» ؛ «خدایا، خودِ توجه و جهت من را به سوی خیر قرار بده.» این یعنی برای داشتن یک زندگی زنده و خوشگوار، باید روی نوع توجه خودمان کار کنیم. پیشنهاد: تا جلسه آینده، یک بار دیگر سوره مبارکه ص را با دقت بخوانید و به آیاتی که درباره «ذکر» و توجه به خداست، بیشتر دقت کنید. ان‌شاءالله در ادامه، درباره همین موضوعِ ذکر و نقش آن در حال زندگی انسان بیشتر با هم صحبت خواهیم کرد #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliriشماره
خدا را در همه‌چیز به یاد بیاوریموقتی می‌خواهید چیزی را در زندگی به خاطر بسپارید، چه کار می‌کنید؟ مثلاً یادداشتی روی یخچال می‌چسبانید یا در گوشی تلفن همراهتان برای آن کار آلارم می‌گذارید یا روی دستتان ضربدر می‌زنید. اگر بدانید ممکن است چیزی را فراموش کنید، تلاش می‌کنید وسیله‌ای داشته باشید که آن را به شما یادآوری کند.خداوند تبارک و تعالی نیز با توجه به همین ویژگی انسان، در تمام عالم نشانه‌هایی قرار داده است؛ گویی هر چیزی در جهان یک یادآور دارد که به انسان می‌گوید: خدا را به یاد بیاور.البته هر موجودی به اندازه ظرفیت وجودی خودش خدا را به انسان معرفی می‌کند. مثلاً: لباسی که بر تن داریم، یادآور اسم «ستّار» خداست؛ خدایی که می‌پوشاند و می‌پوشاند. انگشتر، زیبایی و زینت را به یاد ما می‌آورد و می‌توانیم از آن به «محسن» و زیبایی‌آفرین بودن خدا توجه کنیم.مادر می‌تواند به ما نشان دهد که خدا چقدر لطیف و رحیم است.پدر می‌تواند جلوه‌ای از مجد و عظمت الهی باشد. آب، غذا، طبیعت، کوه و حتی انسان‌هایی که در کنار ما هستند، هرکدام می‌توانند جلوه‌ای از صفات الهی را به ما نشان دهند.در حقیقت، خداوند عالم را مانند کتابی قرار داده که هر صفحه و هر پدیده‌اش جلوه‌ای از او را نشان می‌دهد؛ هر چیزی یک یادآور است که به ما می‌گوید: یادت باشد خدا هست.#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
خدا را در همه‌چیز به یاد بیاوریموقتی می‌خواهید چیزی را در زندگی به خاطر بسپارید، چه کار می‌کنید؟ مثلاً یادداشتی روی یخچال می‌چسبانید یا در گوشی تلفن همراهتان برای آن کار آلارم می‌گذارید یا روی دستتان ضربدر می‌زنید. اگر بدانید ممکن است چیزی را فراموش کنید، تلاش می‌کنید وسیله‌ای داشته باشید که آن را به شما یادآوری کند.خداوند تبارک و تعالی نیز با توجه به همین ویژگی انسان، در تمام عالم نشانه‌هایی قرار داده است؛ گویی هر چیزی در جهان یک یادآور دارد که به انسان می‌گوید: خدا را به یاد بیاور.البته هر موجودی به اندازه ظرفیت وجودی خودش خدا را به انسان معرفی می‌کند. مثلاً: لباسی که بر تن داریم، یادآور اسم «ستّار» خداست؛ خدایی که می‌پوشاند و می‌پوشاند. انگشتر، زیبایی و زینت را به یاد ما می‌آورد و می‌توانیم از آن به «محسن» و زیبایی‌آفرین بودن خدا توجه کنیم.مادر می‌تواند به ما نشان دهد که خدا چقدر لطیف و رحیم است.پدر می‌تواند جلوه‌ای از مجد و عظمت الهی باشد. آب، غذا، طبیعت، کوه و حتی انسان‌هایی که در کنار ما هستند، هرکدام می‌توانند جلوه‌ای از صفات الهی را به ما نشان دهند.در حقیقت، خداوند عالم را مانند کتابی قرار داده که هر صفحه و هر پدیده‌اش جلوه‌ای از او را نشان می‌دهد؛ هر چیزی یک یادآور است که به ما می‌گوید: یادت باشد خدا هست.#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
۵