بله | کانال شهیده دلیری

شهیده دلیری

شماره

ذکر؛ جریان دائمی حیات دومین ویژگی از ویژگی‌های ششگانه فراز چهارم، ذاکر بودن است. حضرت می‌فرمایند: «وَلَکَ ذَاکِراً»؛ «خدایا مرا ذاکر خودت قرار بده.» آدمی که زندگی‌اش پر از حیات طیبه است، انسانی ذاکر است. حالا ذکر چیست و چرا انسانِ ذاکر چنین حیاتی پیدا می‌کند؟ در کتب لغت، در معنای کلمه «ذکر» گفته‌اند: «هُوَ تَذَکُّرٌ فِی قِبَالِ الْغَفْلَةِ وَالنِّسْیَانِ.» ؛ «ذکر در مقابل غفلت و فراموشی است» یعنی یادآوری، به یاد بودن، متوجه بودن و هوشیار بودن. کسی که دچار فراموشی نشود و دچار غفلت نشود، اهل ذکر است. ذاکر یعنی آدمی که حواسش جمع است؛ در لحظه‌لحظه زندگی حواسش جمع است و در حالت غفلت و فراموشی نیست. آدم‌های حواس‌جمع، حال زندگی‌شان خیلی متفاوت می‌شود. پس ذکر فقط یک کلمه نیست؛ یک نوع اتصال است. مثل اینکه سیم زندگی انسان به یک منبع حیات وصل باشد و این اتصال دائماً برقرار بماند، در نتیجه، دچار فراموشی و غفلت نشود. زندگی‌هایی که حیات دارند، زندگی‌هایی که پر از نور و معنویت و شورند، زندگی‌های دائماً متصل‌اند. اگر این اتصال دائمی در زندگی انسان وجود نداشته باشد، زندگی روح خودش را از دست می‌دهد؛ مثل برکه‌ای که مدتی آب در آن جریان داشته، اما بعد ورودی آب قطع شده است. آب می‌ماند، اما دیگر خبری از جریان و تازگی نیست. ذکر، جریان نورانیت و معنویت در زندگی است؛ جریان اتصال به حق. ذاکر یعنی کسی که به‌طور دائمی از یک معنویت پر می‌شود و این جریان دائمی باعث می‌شود که انسان هیچ‌وقت دچار فساد، رخوت، کسالت و امثال این‌ها نشود. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliri