عکس پروفایل شهیده دلیری ش
۲۱۴ عضو

شهیده دلیری

راه ارتباطی: @daliri77
شهیده دلیری
شماره undefinedundefinedundefined قرآن؛ کتاب ذکر خداوند یک کتاب دارد که خودش به آن «ذکر» می‌گوید. در قرآن می‌فرماید: «ص وَالْقُرْآنِ ذِي الذِّكْرِ» ؛ «یعنی قرآن، کتاب ذکر است.» اما این یعنی چه؟ اگر کسی بخواهد لحظه‌لحظه زندگی‌اش را به خدا متصل کند، اگر بخواهد در هر اتفاق و هر موقعیتی یاد خدا و اسماء و صفات الهی در زندگی‌اش جاری باشد و حتی یک لحظه معمولی را به یک لحظه استثنائی تبدیل کند، قرآن می‌تواند چنین نقشی برای او داشته باشد. البته قرآن، کتاب ذکر است؛ اما بهره‌مند شدن از آن قاعده‌ای دارد. صرفاً حفظ کردن قرآن یا از رو خواندن آن، اگرچه بی‌فایده نیست و حتی نگاه کردن و دست کشیدن بر قرآن هم آثار و برکات خودش را دارد، اما آن اثر شگفت‌انگیزی که بتواند لحظه‌لحظه زندگی را به خدا متصل کند، با صرفِ خواندن و حفظ کردن محقق نمی‌شود. خود قرآن راه بهره‌مند شدن از این کتاب ذکر را به ما نشان داده است. در همان سوره مبارکه «ص» که خداوند قرآن را «ذکر» معرفی می‌کند، در آیه ۲۹ می‌فرماید: «کِتَابٌ أَنْزَلْنَاهُ إِلَیْکَ مُبَارَکٌ لِیَدَّبَّرُوا آیَاتِهِ» ؛ «این کتابی است مبارک و پرخیر و برکت که آن را نازل کردیم تا در آیاتش تدبر کنند.» پس یکی از راه‌های بهره‌مندی از قرآن، تدبر در آیات آن است. اما تدبر یعنی چه؟ یعنی قرآن را بخوانم و ببینم خداوند در این آیه چه پیامی برای من دارد؛ بعد آن پیام را با زندگی خودم بررسی کنم. زندگی‌ام را در برابر آن پیام قرار بدهم و اگر لازم بود، زندگی‌ام را اصلاح کنم. این می‌شود تدبر؛ یعنی بفهمم خدا چه گفته، بفهمم از من چه می‌خواهد و زندگی‌ام را با آنچه خدا می‌خواهد منطبق کنم. اگر این اتفاق نیفتد، انسان از آن جریان روح‌افزا و حیات‌بخش قرآن، آن‌طور که باید بهره‌مند نمی‌شود. پس قرآن را فقط نخوانیم؛ ببینیم خدا با این آیه با زندگی ما چه کار دارد. در قسمت بعد، درباره این صحبت می‌کنیم که چه کسانی بیشترین بهره را از قرآن می‌برند. #دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها #دعای_حیات_طیبه #گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی https://ble.ir/shahidehdaliri
شماره undefinedundefinedundefined
چه کسی از قرآن بهره می‌برد؟در ادامه آیه ۲۹ سوره مبارکه «ص» خداوند می‌فرماید: «وَلِیَتَذَکَّرَ أُولُو الْأَلْبَابِ» ؛ چه کسانی از این قرآن بهره می‌برند؟ «اولوالالباب» «لب» به معنای عقل و خرد است؛ بنابراین یکی از ویژگی‌های انسان‌هایی که از قرآن بهره می‌برند، عقلانیت است.تا انسان عقلانیت نداشته باشد و بر اساس عقل زندگی نکند، نمی‌تواند آن‌طور که باید از قرآن بهره‌مند شود.اما «اولوالالباب» در قرآن معنای گسترده‌تری هم دارد.در آیاتی از قرآن، از کسانی با این عنوان یاد می‌شود که فقط دغدغه ندارند خودشان عاقلانه و درست زندگی کنند؛ بلکه دغدغه دارند امر خدا در جامعه هم جاری شود.یعنی انسان‌هایی که فقط به اصلاح زندگی شخصی خودشان فکر نمی‌کنند؛ بلکه برایشان مهم است که مردم هم عاقلانه و الهی زندگی کنند. دغدغه اجتماعی دارند و نسبت به زندگی دیگران احساس مسئولیت می‌کنند.این آدم‌ها هم صاحب عقل و خردند و هم اهتمام دارند که زندگی مردم بر اساس سبک زندگی الهی سامان پیدا کند.و چنین انسان‌هایی بیشترین بهره را از «ذکر» قرآن می‌برند.
پس اگر بخواهیم شیوه قرآن خواندنمان را اصلاح کنیم، چند نکته مهم داریم:اول: قرآن را بخوانیم.دوم: در آیات آن تدبر کنیم.سوم: خودمان بر اساس عقل و خرد زندگی کنیم.چهارم: نسبت به اصلاح زندگی دیگران و جامعه هم دغدغه داشته باشیم.آن وقت قرآن برای ما واقعاً تبدیل می‌شود به «کتاب ذکر»
یعنی همین قرآن به ما یاد می‌دهد که چگونه صحنه‌به‌صحنه زندگی را به خدا متصل کنیم.

#دعای_حضرت_زهرا_سلام‌الله‌علیها#دعای_حیات_طیبه#گذاشتن_فرشته‌ها_تو_رودرباسی
https://ble.ir/shahidehdaliri
undefined۴
undefined۲

۱۲۵

۱:۲۸