طعم کده
#داستان_واقعی #روایت_انسان #قسمت_سیصد_یک
: حکومت و فرعونیان از طرف ابلیس مأموریت داشتند تا مردهای بنی اسرائیلی را بکشتند، اما زن های بنی اسرائیلی را زنده نگه می داشتند. قرآن کریم با تعبیر یستحیون نسائکم این جریان را ذکر کرده است. یکی از معانی که برای استحیاء ذکر کرده اند، سلب حیاء می باشد. قبطیان زنان بنی اسرائیلی را به سه صورت به کار می گرفتند:
اول اینکه زنان را به عنوان نیروی کار در دربار فرعونی به خدمت می گرفتند.
و دوم اینکه زنان را به عنوان کنیز در خانه های اشراف و درباریان به خدمت می گرفتند اما ارتباط زن ها با خانواده و قبیله شان حفظ می شد و به میان آن ها باز می گشتند.
سوم اینکه زنان را به عنوان کنیزهای مجالس لهو و لعب و بساط عیش ونوش استفاده می کردند. غالب این مشاغلی که زنان بنی اسرائیلی را به زور در آن ها به خدمت می گرفتند موجب از بین رفتن حیاء
آن ها می شد و گویا هدف اصلی حکومت هم همین بود تا بنی اسرائیل هم در جرگه ی ایادی شیطان در بیایند.
زنان بنی اسرائیلی با دیدن زرق و برق ها و تجملات اشراف و شرکت در مجالس گناه و سوء استفاده های
جنسی و اخلاقی که از آن ها می شد، دیگر شأن و جایگاه مادری برای نسل مومن بنی اسرائیلی را از دست می داد.
همچنین در اثر تجاوزها و سوءاستفاده هایی که از زنان بنی اسرائیلی می شد، تعداد زیادی فرزندان نامشروع متولد می شد و بی شک فرزندان نامشروع و حرام زاده در یک جامعه، جزء لشکریان ابلیس خواهند بود. و از طرفی قبطیان حاضر نمی شدند که این فرزندان نامشروع را به فرزندی قبول کنند. به همین خاطر این فرزندان نامشروع به میان قبایل بنی اسرائیلی باز می گشتند.
همین فرزندان نامشروع بعدها مانعی بر سر راه موسی شدند. به همین خاطر با این دو اقدام، قوم بنی اسرائیل که قرار بود ادامه دهنده جریان توحیدی باشد مورد هجمه قرار گرفت؛ یکی از اقدامات حضور فرزندان نامشروع و دیگری حضور مادرانی بود که فرهنگ بی حیایی قبطیان را در میان بنی اسرائیل رواج می دادند.
این مادرها در جامعه جایگاه بازتولید فرهنگ را دارند. ادامه دارد
: حکومت و فرعونیان از طرف ابلیس مأموریت داشتند تا مردهای بنی اسرائیلی را بکشتند، اما زن های بنی اسرائیلی را زنده نگه می داشتند. قرآن کریم با تعبیر یستحیون نسائکم این جریان را ذکر کرده است. یکی از معانی که برای استحیاء ذکر کرده اند، سلب حیاء می باشد. قبطیان زنان بنی اسرائیلی را به سه صورت به کار می گرفتند:
اول اینکه زنان را به عنوان نیروی کار در دربار فرعونی به خدمت می گرفتند.
و دوم اینکه زنان را به عنوان کنیز در خانه های اشراف و درباریان به خدمت می گرفتند اما ارتباط زن ها با خانواده و قبیله شان حفظ می شد و به میان آن ها باز می گشتند.
سوم اینکه زنان را به عنوان کنیزهای مجالس لهو و لعب و بساط عیش ونوش استفاده می کردند. غالب این مشاغلی که زنان بنی اسرائیلی را به زور در آن ها به خدمت می گرفتند موجب از بین رفتن حیاء
آن ها می شد و گویا هدف اصلی حکومت هم همین بود تا بنی اسرائیل هم در جرگه ی ایادی شیطان در بیایند.
زنان بنی اسرائیلی با دیدن زرق و برق ها و تجملات اشراف و شرکت در مجالس گناه و سوء استفاده های
جنسی و اخلاقی که از آن ها می شد، دیگر شأن و جایگاه مادری برای نسل مومن بنی اسرائیلی را از دست می داد.
همچنین در اثر تجاوزها و سوءاستفاده هایی که از زنان بنی اسرائیلی می شد، تعداد زیادی فرزندان نامشروع متولد می شد و بی شک فرزندان نامشروع و حرام زاده در یک جامعه، جزء لشکریان ابلیس خواهند بود. و از طرفی قبطیان حاضر نمی شدند که این فرزندان نامشروع را به فرزندی قبول کنند. به همین خاطر این فرزندان نامشروع به میان قبایل بنی اسرائیلی باز می گشتند.
همین فرزندان نامشروع بعدها مانعی بر سر راه موسی شدند. به همین خاطر با این دو اقدام، قوم بنی اسرائیل که قرار بود ادامه دهنده جریان توحیدی باشد مورد هجمه قرار گرفت؛ یکی از اقدامات حضور فرزندان نامشروع و دیگری حضور مادرانی بود که فرهنگ بی حیایی قبطیان را در میان بنی اسرائیل رواج می دادند.
این مادرها در جامعه جایگاه بازتولید فرهنگ را دارند. ادامه دارد#داستان_واقعی #روایت_انسان #قسمت_سیصد_دو🎬:
با همین ترفندهای ابلیسی که فرعون و حکومت فرعونیان در پیش گرفته بود توانستند جایگاه بلند مادری را به راحتی مورد هجمه قرار بدهند و در یک جامعه برای انحراف و ابتذال آن، کافی ست مادر خانواده و زن های جامعه را منحرف کرد و فرعون با توسل به این حیله، فرهنگ توحیدی بنی اسرائیلی را دستخوش تغییر و انحراف کرد و این بنی اسرائیل جدید دیگر برای مصریان هیچ خطری نخواهد داشت.
تبدیل به فرهنگ اقل بنی اسرائیل بیش از آن که یک قبیله باشد، یک فرهنگ است چرا که انشعابی از ابراهیم خلیل برای اصلاح فرهنگ طاغوتی مصر است. اما وقتی بنی اسرائیل خالی از فرهنگ توحیدی باشد دیگر خطری برای فرهنگ کفر ندارد چون قبیله ای که از فرهنگ خود فاصله بگیرد، کم کم جذب فرهنگ مقابل می شود و بنی اسرائیل در این زمان هیچ اهمیت و تهدیدی برای حکچمت ابلیس نداشت چرا که او هم به جریان کفرآمیز مصری پیوسته است.
و سیاست دیگر فرعون شعبه شعبه کردن بنی اسرائیل بود.همانطور که می دانید «فرهنگ» باعث به وجود آمدن یک هویت واحد برای اجتماع می شود و آن را تبدیل به یک «من واحد» می کند.هرچقدر پشتوانه ی این هویت بزرگ تر باشد، «من واحدی» هم که از آن به وجود می آید بزرگ تر خواهد بود. پشتوانه ی من واحد فرهنگی می تواند یک دین، مذهب، ملیت، شهر، قبیله، محله و یا یک خانوادهباشد. به تناسب بزرگی یا کوچکی هرکدام از پشتوانه ها، من به وجود آمده از آن ها هم متفاوت خواهد بود. فرعون و جریان ابلیسی که خوب این مورد را می دانست تلاش می کرد تا هویت بنی اسرائیل را از یک من بزرگ به یک من کوچک تبدیل کند و کم کم آن را ضعیف و کوچک و خوار کند تا از صحنه ی روزگار محو شوند.این جریان شیطانی در تلاش بود تا پشتوانه ی بنی اسرائیل را از یک مذهب و دین بزرگ به یک قبیله تقلیل دهد و این چنین سطح نزاع و درگیری را کاهش دهد.
به همین خاطر دعوا و درگیری از یک نزاع تمدنی و توحیدی تبدیل به یک نزاع قومی و ملی و قبیله ای خواهد شد و اگر جامعه از من اصلی توحیدی خودش کوتاه آمد «و اعتصموا بحبل الله جمیعا» در آن جامعه از بین می رود و آن جامعه شعبه شعبه می شود و این اتفاقی بود که برای بنی اسرائیل توسط جریان کفر برنامه ریزی شده بود.به همین خاطر بنی اسرائیل به مرور زمان فرقه فرقه شدند و بین آن ها اختلاف افتاد و بعدها حضرت موسی با تلاش های بسیار توانست قدری آن ها را متحد کند و آن ها را به حد یک قبیله واحد برساند. تا به امروز هم نزاع های مختلف و سنگینی در بین بنی اسرائیل و یهودیان وجود دارد و این ها همه بخاطر عمل فرعون است و این دقیقا بلایی ست که یهود بر سر اسلام ناب آورد و با حیله ی شیطان و طرح یهود اسلام ما به هفتاد و دو فرقه تقسیم شد.نتیجه ی تمام این اقدامات فرعون و فرعونیان، تحقیر تمدنی بنی اسرائیل بود. بزرگ ترین زیر ساخت تربیتی افراد و جوامع و اصلی ترین عنصر تربیتی آن ها، شخصیت و هویت آنان است پس اگر تحقیر صورت بگیرد بزرگ ترین زیر ساخت تربیتی منهدم شده است و این کاملا طبیعی ست که انسان تحقیر شده، آمادگی انجام هر گناهی را دارد و به هر راهی که جریان قوی جامعه بخواهد، کشیده میشود و این از أموزه های الهی ست که هیچ انسانی و جامعه ای نباید تحقیر شود چرا که در این صورت به راحتی به استعمار و استثمار کشیده می شود زیرا چنین انسانی هیچ پشتوانه ای برای مقاومت و ایستادگی ندارد.ان شاالله در آینده و در ادامه داستان روایت انسان چگونگی ظهور حضرت موسی و اینکه چگونه این امت را برای مقابله با اقدامات تخریبی فرعون آماده می کند را بررسی خواهیم نمود.
ادامه دارد...به قلم: طاهره سادات حسینی برگرفته از جلسات پر بار استاد نخعی بزرگوار
با همین ترفندهای ابلیسی که فرعون و حکومت فرعونیان در پیش گرفته بود توانستند جایگاه بلند مادری را به راحتی مورد هجمه قرار بدهند و در یک جامعه برای انحراف و ابتذال آن، کافی ست مادر خانواده و زن های جامعه را منحرف کرد و فرعون با توسل به این حیله، فرهنگ توحیدی بنی اسرائیلی را دستخوش تغییر و انحراف کرد و این بنی اسرائیل جدید دیگر برای مصریان هیچ خطری نخواهد داشت.
تبدیل به فرهنگ اقل بنی اسرائیل بیش از آن که یک قبیله باشد، یک فرهنگ است چرا که انشعابی از ابراهیم خلیل برای اصلاح فرهنگ طاغوتی مصر است. اما وقتی بنی اسرائیل خالی از فرهنگ توحیدی باشد دیگر خطری برای فرهنگ کفر ندارد چون قبیله ای که از فرهنگ خود فاصله بگیرد، کم کم جذب فرهنگ مقابل می شود و بنی اسرائیل در این زمان هیچ اهمیت و تهدیدی برای حکچمت ابلیس نداشت چرا که او هم به جریان کفرآمیز مصری پیوسته است.
و سیاست دیگر فرعون شعبه شعبه کردن بنی اسرائیل بود.همانطور که می دانید «فرهنگ» باعث به وجود آمدن یک هویت واحد برای اجتماع می شود و آن را تبدیل به یک «من واحد» می کند.هرچقدر پشتوانه ی این هویت بزرگ تر باشد، «من واحدی» هم که از آن به وجود می آید بزرگ تر خواهد بود. پشتوانه ی من واحد فرهنگی می تواند یک دین، مذهب، ملیت، شهر، قبیله، محله و یا یک خانوادهباشد. به تناسب بزرگی یا کوچکی هرکدام از پشتوانه ها، من به وجود آمده از آن ها هم متفاوت خواهد بود. فرعون و جریان ابلیسی که خوب این مورد را می دانست تلاش می کرد تا هویت بنی اسرائیل را از یک من بزرگ به یک من کوچک تبدیل کند و کم کم آن را ضعیف و کوچک و خوار کند تا از صحنه ی روزگار محو شوند.این جریان شیطانی در تلاش بود تا پشتوانه ی بنی اسرائیل را از یک مذهب و دین بزرگ به یک قبیله تقلیل دهد و این چنین سطح نزاع و درگیری را کاهش دهد.
به همین خاطر دعوا و درگیری از یک نزاع تمدنی و توحیدی تبدیل به یک نزاع قومی و ملی و قبیله ای خواهد شد و اگر جامعه از من اصلی توحیدی خودش کوتاه آمد «و اعتصموا بحبل الله جمیعا» در آن جامعه از بین می رود و آن جامعه شعبه شعبه می شود و این اتفاقی بود که برای بنی اسرائیل توسط جریان کفر برنامه ریزی شده بود.به همین خاطر بنی اسرائیل به مرور زمان فرقه فرقه شدند و بین آن ها اختلاف افتاد و بعدها حضرت موسی با تلاش های بسیار توانست قدری آن ها را متحد کند و آن ها را به حد یک قبیله واحد برساند. تا به امروز هم نزاع های مختلف و سنگینی در بین بنی اسرائیل و یهودیان وجود دارد و این ها همه بخاطر عمل فرعون است و این دقیقا بلایی ست که یهود بر سر اسلام ناب آورد و با حیله ی شیطان و طرح یهود اسلام ما به هفتاد و دو فرقه تقسیم شد.نتیجه ی تمام این اقدامات فرعون و فرعونیان، تحقیر تمدنی بنی اسرائیل بود. بزرگ ترین زیر ساخت تربیتی افراد و جوامع و اصلی ترین عنصر تربیتی آن ها، شخصیت و هویت آنان است پس اگر تحقیر صورت بگیرد بزرگ ترین زیر ساخت تربیتی منهدم شده است و این کاملا طبیعی ست که انسان تحقیر شده، آمادگی انجام هر گناهی را دارد و به هر راهی که جریان قوی جامعه بخواهد، کشیده میشود و این از أموزه های الهی ست که هیچ انسانی و جامعه ای نباید تحقیر شود چرا که در این صورت به راحتی به استعمار و استثمار کشیده می شود زیرا چنین انسانی هیچ پشتوانه ای برای مقاومت و ایستادگی ندارد.ان شاالله در آینده و در ادامه داستان روایت انسان چگونگی ظهور حضرت موسی و اینکه چگونه این امت را برای مقابله با اقدامات تخریبی فرعون آماده می کند را بررسی خواهیم نمود.
ادامه دارد...
به قلم: طاهره سادات حسینی برگرفته از جلسات پر بار استاد نخعی بزرگوار