بله | کانال موزه هنرهای معاصر تهران (TMoCA)
عکس پروفایل موزه هنرهای معاصر تهران (TMoCA)م

موزه هنرهای معاصر تهران (TMoCA)

۸۴۹ عضو
thumbnail
گزارش تصویری از نمایش رویداد دوم «هنر و جنگ» با یازده اثر از نقاشان مدرنیست اسپانیا در سراسری موزه هنرهای معاصر تهران

برای اطلاع از برنامه‌های فرهنگی و هنری موزه هنرهای معاصر تهران، به کانال این موزه در اپلیکیشن «بله» به آدرس زیر بپیوندید:
@tmoca_pr1https://ble.ir/tmoca_pr1

۱۵:۳۶

thumbnail

۱۵:۳۶

thumbnail

۱۵:۳۶

thumbnail

۱۵:۳۶

thumbnail

۱۵:۳۶

thumbnail

۱۵:۳۶

thumbnail

۱۵:۳۶

thumbnail
اندیشیدن مثل بداهه‌نوازی است / تاب‌آوری یعنی خم شدن اما نشکستن
به گزارش روابط عمومی موزه هنرهای معاصر تهران، ششمین نشست از سلسله نشست‌های «هنر و تاب‌آوری» با عنوان «موسیقی و تاب‌آوری از رهگذر اسطوره» روز یکشنبه ۲۷ اردیبهشت‌ماه ۱۴۰۵ در کتابخانه این موزه برگزار شد. در این نشست، سیاوش لطفی، موسیقیدان و پژوهشگر، به سخنرانی پرداخت.
از نظر لطفی، اندیشیدن ذاتاً پدیده‌ای بداهه‌پردازانه است، درست مانند بداهه‌نوازی در موسیقی. او تأکید کرد که بداهه‌نوازی هرگز با ذهنی خالی و تهی امکان‌پذیر نیست؛ بلکه هم به آمادگی، آگاهی و تسلط بر الگوها نیاز دارد و هم به آزادی و رهایی تا ذهن بتواند خلاق باشد و در لحظه، زایش و خلاقیت رخ دهد. اندیشه نیز چنین است: ما همیشه با پیش‌زمینه‌ها و پیش‌فهم‌هایی می‌اندیشیم، هرچند بکوشیم آنها را کنار بزنیم. آگاهی به حضور پیش‌فرض‌ها، همان چیزی است که بداهه‌پردازیِ اصیل را ممکن می‌کند.
لطفی در ادامه به مفهوم «تاب‌آوری» پرداخت. او گفت این کلمه معمولاً تداعی‌گر معنایی روان‌شناختی است و به معنای تحمل کردن و تاب آوردن چیزی است. اما او ترجیح می‌دهد تاب‌آوری را نه فقط روان‌شناختی، بلکه در کنار مفاهیمی دیگر در نظر بگیرد. به باور او، وقتی از تاب‌آوری صحبت می‌کنیم، گاهی حدی از انفعال در آن وجود دارد؛ انگار که همه چیز بر سر انسان آوار می‌شود و او کاری از دستش برنمی‌آید. لطفی اشاره کرد که این مفاهیم برای کسانی که در جنگ بوده‌اند، معنایی عمیق و عینی دارد. او پیشنهاد کرد که «تاب‌آوری» را همراه با «پایداری» و «ایستادگی» در نظر بگیریم. ترکیبی از این دو می‌تواند معنایی به ما بدهد که این روزها واقعاً به آن نیاز داریم.
لطفی برای روشن کردن مقصود خود، به دو مثال ادبی و فلسفی اشاره کرد. نخست، از نمایشنامه «آنتیگونه» سوفوکل یاد کرد و گفت پسر به پدرش می‌گوید می‌خواهد مانند شاخه‌ای باشد که در برابر سیل سرریز رودخانه یا طوفان، خم می‌شود اما نمی‌شکند. این همان تاب‌آوری به معنای خم شدن و نشکستن است. سپس به فلسفه آلبر کامو و مفهوم «انسان طغیانگر» یا «طغیان متافیزیکی» اشاره کرد. طغیان، بُعدی فعال و درونی به مسئله می‌بخشد؛ طغیانی که از درون اتفاق می‌افتد، نه یک واکنش صرفاً بیرونی. در ادامه، او به فلسفه رواقی و به ویژه اندیشه اپیکتتوس اشاره کرد و اصطلاح مهم «دژ درونی» یا «قلعه درونی» را مطرح نمود؛ اینکه انسان چگونه می‌تواند برای خود قلعه‌ای درونی بسازد که هیچ نیروی بیرونی نتواند آن را فروریزد.
لطفی در ادامه به سرآغاز مدرنیته اشاره کرد و گفت فیلسوفان تاریخ فلسفه، منشأهای متفاوتی از گالیله و نیوتن تا داروین را برای آن فرض کرده‌اند. اما به باور او، از منظر تاریخی‑فلسفی، دیدگاهی که دکارت را نقطه شروع مدرنیته می‌داند، دیدگاهی بسیار محکم است. هرچند او این بحث را در آن نشست به طور مفصل بسط نداد، این ارجاع نشان می‌داد که دغدغه تحریف و اصالت در موسیقی می‌تواند ریشه‌ای عمیق در تحولات فلسفی دوران مدرن داشته باشد.
در پایان نشست، سیاوش لطفی با جمع‌بندی مطالب خود نشان داد که چگونه یک موسیقیدان می‌تواند از طریق نگاه بداهه‌پردازانه و غیرآکادمیک، مسئله تاب‌آوری را بازتعریف کند. این نشست با فضایی صمیمی و پرسش‌برانگیز به پایان رسید و زمینه را برای گفتگو درباره نسبت اسطوره با این دغدغه‌های موسیقایی در جلسات بعدی باقی گذاشت.
برای اطلاع از برنامه‌های فرهنگی و هنری موزه هنرهای معاصر تهران، به کانال این موزه در اپلیکیشن «بله» به آدرس زیر بپیوندید:
@tmoca_pr1https://ble.ir/tmoca_pr1

۱۵:۰۷

thumbnail

۱۵:۰۷

thumbnail

۱۵:۰۷

thumbnail
گزارش تصویری از موسیقی در موزه هم نوایی–۴

۱۵:۱۳

thumbnail

۱۵:۱۳

thumbnail

۱۵:۱۳

thumbnail

۱۵:۱۳

thumbnail

۱۵:۱۳

thumbnail

۱۵:۱۳

thumbnail

۱۵:۱۳

thumbnail

۱۵:۱۳

thumbnail

۱۵:۱۳

thumbnail

۱۵:۱۳