҉ ثین
مادر جانم سلام! این روزها که روضه‌هایت را می‌شنوم، آرام می‌گیرم؛ دلم قرص می‌شود به داشتن مادری که می‌دانم برایم دعا می‌کند. مادر جانم، به روضه‌هایت که گوش می‌دهم، غم‌هایم فراموش می‌شوند؛ و بیشتر دلم از زخمی خون می‌شود که تاریخ هدیه کرده است برای‌مان. مادر جانم، برایم دعا کنید؛ که سخت محتاج نگاه شما هستم. _معصومه‌شریفی
مادر جانم، سلام!دوباره منم؛ همان‌که پناه آورده به گوشه‌ای از چادر خاکی‌تان، به پهلوی شکسته‌تان، به آغوش امن مادرانه‌تان. مادر، آه، مادر جانم! گیر کرده‌ام میان رفتن و ماندن، میان انجام دادن و رها کردن، میان دوام آوردن و از پا افتادن، میان خودم و خودم.کاری بکنید؛ چه می‌دانم، شما خودتان بلدید چگونه آرامم کنید. شب‌هایی بوده‌اند که پایان یافته‌اند و روزهایی که هیچ فرقی با سیاه‌ترین شب‌ها نداشته‌اند. مادر، گاهی دوام آوردن یعنی تحمل خنجری که تا انتهای قلب فرو رفته است. دست مادرانه‌تان را بر سرم بکشید و مرا از این همه خستگی ملال‌آور دور کنید؛ دیگر نفس‌هایم یاری نمی‌کنند، مادر._معصومه‌شریفی
۱۸