҉ ثین
«سلام مادر. مادر بند بندِ وجودِ مرا که بشکافی، در میانِ یاخته‌هایم، وَ رگ‌های سرخ و سیاهم، تنها نشان از خودت می‌بینی. جز عشق تو، لبریز از عشقی نیستم مادر. مادر تو نوازشم کردی، وَ من شفا گرفتم. می‌بینی دختر عاقلت را؟ به تو که می‌رسد مجنون می‌شود مادر.» -غزل‌حمیدی
مادر جانم سلام!این روزها که روضه‌هایت را می‌شنوم، آرام می‌گیرم؛ دلم قرص می‌شود به داشتن مادری که می‌دانم برایم دعا می‌کند. مادر جانم، به روضه‌هایت که گوش می‌دهم، غم‌هایم فراموش می‌شوند؛ و بیشتر دلم از زخمی خون می‌شود که تاریخ هدیه کرده است برای‌مان. مادر جانم، برایم دعا کنید؛ که سخت محتاج نگاه شما هستم. _معصومه‌شریفی
۲۶۱