در عصر جنگهای نسل چهارم و نبردهای شناختی، خبر صرفاً گزارش یک رویداد نیست و باید آن را به عنوان یک سلاح کلیدی و سرنوشتساز دید.خبرنگاری که قلمش را به زنجیر رانتهای سیاسی ببندد یا اجازه دهد حب و بغضهای شخصی، لنز واقعیت را کدر کند، در حقیقت در حال تخریب دژهای امنیتی کشور است، استقلال تفکر در نگارش خبر، یک الزام عملیاتی برای بقای ملی است.وقتی قلمها جناحی مینویسند، در واقع دارند در میدان نبرد، تیر را به سوی یاران خود شلیک میکنند؛ چرا که دشمن، شکافهای ساختاری ما را به عنوان نقطه نفوذ شناسایی کرده است.
باید صادق بود؛ ادراک مردم از خبر با ما که سالهاست در لایههای تخصصی دست داریم متفاوت است، مردم تشنه حقیقتی هستند که بوی سیاست ندهد، ما در تبیین، دچار یک خلاء عملیاتی شدهایم. جهاد تبیین نباید به شعارهای توخالی تبدیل شود، بلکه باید به معنای ترجمه دقیق واقعیتها برای مخاطبی باشد که هر لحظه تحت بمباران روانی است. به یاد داشته باشیم که هر چه تبیین ضعیفتر باشد، شایعه قدرتمندتر میشود.
نگاهی به مدیریت افکار عمومی در جنگ تحمیلی رمضان بیندازید؛ جایی که انسجام ملی و یکپارچگی روایت رسانهای، توانست سختترین شرایط را به پیروزی تبدیل کند. امروز نیز جنس اخبار ما میتواند یا ما را به یک انسجام فولادین برساند و دشمن را به عقبنشینی و ناامیدی وا دارد، و یا با ایجاد تشتت، مسیر نفوذ را هموار کند. تدوین خبر بدون داشتن اطلاعات دقیق در تمام ابعاد و بدون تحلیل جامع امنیتی، چیزی جز خیانت به حقیقت و میهن نیست.در دل این نبردهای نامرئی، خبرنگاران حقیقی کسانی هستند که رزمندگیشان با روایتهای امیدبخش تجلی مییابد. این رزمندگان حقیقت، در اوج تاریکترین لحظات جنگ، نوری از امید را در ذهن مخاطب میکارند و با شجاعت، روایتهای پیروزی را جایگزین روایتهای شکست میکنند، همت بلند این خبرنگاران است که میتواند موتور محرک رسیدن به یک ایران قوی باشد؛ ایرانی که در آن، حقیقت به عنوان ستون فقرات امنیت ملی شناخته شود و قلم، به جای تسلیم در برابر رانتها، در مسیر تعالی میهن بدرخشد.
وفاق در شرایط فعلی هرگز به معنای سکوت یا عدم نقد نیست. اما نقد باید هدایتکننده و تسهیلکننده باشد، نه خشمآفرین و گیجکننده. نقدی که بدون راهکار باشد، تنها ابزاری برای تخریب است و در نهایت به نفع دشمن تمام میشود. نقد همراه با راهکار منطقی و پیوست آرامش عمومی، تنها نسخهای است که هم مردمپسند است و هم برای حاکمیت قابل اجرا و پذیرش. همانطور که میگویند: سنگ روی سنگ شود، اما گنج بیرون نیاید مگر با تیشه دقت و صبر.
امروز زمان آن است که قلمها از حصارهای جناحی خارج شوند و درک کنند که امنیت ملی، فراتر از هر حزب و گروهی است. اگر بتوانیم روایتهایمان را از حالت تدافعی به حالت پویا و امیدبخش تبدیل کنیم، نه تنها اعتماد عمومی را باز میسازیم، بلکه ضربهای مهلک به جنگ نرم دشمن میزنیم. حقیقت، وقتی با مقتدرانهترین لحن و دقیقترین جزئیات بیان شود، خود به تنهایی یک سپر دفاعی نفوذناپذیر است.
۸۵
۹:۳۰