و
#ویراستنگارهبیست و نُه سال "مَشقِ عِشق" در پیشگاهِ دانایی... مهر ۱۳۷۶ بود که الفبای معلمی را با شورِ جوانی آغاز کردم و مهر ۱۳۸۴، این مسیرِ سبز به صحنِ مقدس دانشگاه رسید. امروز که به پشتِ سَر مینگرم، نه سالها را میبینم و نه خستگیها را؛ من تنها صورتهای مشتاقی را میبینم که آیینهی تمامنمایِ زیستنِ من بودهاند.ایمان دارم که معلمی، پیش از آنکه دانش باشد، "دردِ عشق" است. تا جانت به آتشِ بیادعای محبت نسوزد، کلامَت بر دلی نخواهد نشست. برای من، معلمی نه یک حرفه، که تنها بهانهی نَفَس کشیدن است. در این سالهایِ طولانیِ آموزش، پژوهش و اجرا، تنها سرمایهای که با خود اندوختهام، دعای خیرِ دانشآموزان و دانشجویانی است که همواره الهامبخشِ سرزندهدلیِ من بودهاند. روزِ اُستاد، بهانهای است برای تواضع در برابر مقامِ والای آگاهی. سایهی مِهرِتان مُستَدام اساتیدِ عزیز و گرانقدردکتر مهدی حمزهپور┏━◇~◇◇~◇━┓ @virast_negareh┗━◇~◇◇~◇━┛۳