ممرکز دیپلماسی اقتصادی
تیک آبی جنگ در اتاق بیضی شکل oval office، ترس یا طمع؟ | بخش اول اختصاصی | دکتر حمیدرضا فرتوک زاده، عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی مالک اشتر در یادداشتی برای مرکز دیپلماسی اقتصادی مینویسد: یکی از دوستان دلسوز پیشنهاد کرده بود که می شود با ارسال برخی پیام های مثبت، «کودک درون» ترامپ خودشیفته را ارضا کرد تا به آتشبسی برسیم که در ظاهر ترامپ پیروز میدان باشد و ایران آسیب کمتری ببیند. در پاسخ به این دوست گرامی باید گفت که استعاره کودک درون برای کسی که فرمان حمله به مدرسه میناب را صادر می کند کژتابی دارد. یعنی بیش از آن که به فهم موقعیت یاری برساند میتواند مانع درک واقعیت میدان شود. اما حالا که پای این استعاره به میان آمد بهتر است که به تناسب موقعیتی که در آن قرار گرفتهایم از آن استفاده کنیم. ما در میانه مذاکرات صلح بودیم و به ناگاه خود را در ورطه شبیخون دشمن یافتیم. جنگی خونین و ویرانگر که از فیلترهای دستگاه محاسباتی کاخ سفید عبور کرده و تیک آبی خورده است. سخنان خانم تولسی گابارد در جلسه اخیر قابل توجه است. لینک ۱ یک پرسش کلیدی این است که چگونه جریان جنگ طلب بر جریان ضد جنگ در کاخ سفید غالب شد. آیا تیک آبی جنگ برعلیه ایران، به خاطر ترس و احساس خطر آمریکا از ایران بود یا به خاطر طمع ترشح بزاق دهان «کودک درون» آمریکا؟ آیا پیام صلح آمیز و بزرگوارانه رئیس ستاد کل نیروهای مسلح شهید عزیز سردار باقری از کنار تخت جمشید و دعوت از خالد بن سلمان در بهار سال ۱۴۰۴ آمریکایی ها را به وحشت انداخته بود که دستور حمله به ایران را صادر کردند؟ لینک ۲ ماهیت پارادوکسیکال این جنگ را فراموش نکنیم. شواهد بسیار داریم که صلح طلبی و خویشتن داری ما را نشانه ضعف ما تلقی کردند و بر همان اساس روایت ایران ضعیف و جنگ تمیز پر منفعت و کم هزینه را روی میز کاخ سفید گذاشتند. به بیان دیگر، ترامپ و نتانیاهو تجلی «کودک درون» اردوگاه آتلانتیک شمالی هستند که پس از شهادت حاج قاسم مرحله به مرحله پیش روی کردند و توانستند کل اردوگاه را تسخیر کنند. این همان «کودک درون» است که ژنرال وسلی کلارک با تمسخر از آن یاد می کند. if the only tool you have is a hammer, to treat everything as if it were a nail. این گزاره را برای دستور اجرایی پنتاگون در سپتامبر ۲۰۰۱ به کار می برد که نابودی ۷ کشور را در دستور کار قرار داده بودند. لینک ۳ لینک ۴ در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید | @ecodiplomacycenter1 |
تیک آبی جنگ در اتاق بیضی شکل oval office، ترس یا طمع؟ | بخش اول اختصاصی | دکتر حمیدرضا فرتوک زاده، عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی مالک اشتر در یادداشتی برای مرکز دیپلماسی اقتصادی مینویسد: یکی از دوستان دلسوز پیشنهاد کرده بود که می شود با ارسال برخی پیام های مثبت، «کودک درون» ترامپ خودشیفته را ارضا کرد تا به آتشبسی برسیم که در ظاهر ترامپ پیروز میدان باشد و ایران آسیب کمتری ببیند. در پاسخ به این دوست گرامی باید گفت که استعاره کودک درون برای کسی که فرمان حمله به مدرسه میناب را صادر می کند کژتابی دارد. یعنی بیش از آن که به فهم موقعیت یاری برساند میتواند مانع درک واقعیت میدان شود. اما حالا که پای این استعاره به میان آمد بهتر است که به تناسب موقعیتی که در آن قرار گرفتهایم از آن استفاده کنیم. ما در میانه مذاکرات صلح بودیم و به ناگاه خود را در ورطه شبیخون دشمن یافتیم. جنگی خونین و ویرانگر که از فیلترهای دستگاه محاسباتی کاخ سفید عبور کرده و تیک آبی خورده است. سخنان خانم تولسی گابارد در جلسه اخیر قابل توجه است. لینک ۱ یک پرسش کلیدی این است که چگونه جریان جنگ طلب بر جریان ضد جنگ در کاخ سفید غالب شد. آیا تیک آبی جنگ برعلیه ایران، به خاطر ترس و احساس خطر آمریکا از ایران بود یا به خاطر طمع ترشح بزاق دهان «کودک درون» آمریکا؟ آیا پیام صلح آمیز و بزرگوارانه رئیس ستاد کل نیروهای مسلح شهید عزیز سردار باقری از کنار تخت جمشید و دعوت از خالد بن سلمان در بهار سال ۱۴۰۴ آمریکایی ها را به وحشت انداخته بود که دستور حمله به ایران را صادر کردند؟ لینک ۲ ماهیت پارادوکسیکال این جنگ را فراموش نکنیم. شواهد بسیار داریم که صلح طلبی و خویشتن داری ما را نشانه ضعف ما تلقی کردند و بر همان اساس روایت ایران ضعیف و جنگ تمیز پر منفعت و کم هزینه را روی میز کاخ سفید گذاشتند. به بیان دیگر، ترامپ و نتانیاهو تجلی «کودک درون» اردوگاه آتلانتیک شمالی هستند که پس از شهادت حاج قاسم مرحله به مرحله پیش روی کردند و توانستند کل اردوگاه را تسخیر کنند. این همان «کودک درون» است که ژنرال وسلی کلارک با تمسخر از آن یاد می کند. if the only tool you have is a hammer, to treat everything as if it were a nail. این گزاره را برای دستور اجرایی پنتاگون در سپتامبر ۲۰۰۱ به کار می برد که نابودی ۷ کشور را در دستور کار قرار داده بودند. لینک ۳ لینک ۴ در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید | @ecodiplomacycenter1 | تیک آبی جنگ در اتاق بیضی شکل oval office، ترس یا طمع؟ | بخش دوم اختصاصی | دکتر حمیدرضا فرتوک زاده، عضو هیات علمی دانشگاه صنعتی مالک اشتر در یادداشتی برای مرکز دیپلماسی اقتصادی مینویسد: این جنگ از ۲۰۰۱ در دستور کار «کودک درون» اردوگاه دشمن قرار داشت. آنچه که توانست جنگ را از دستور خارج کند، آرایش قدرت ایران و محور مقاومت بود که پس از شهادت حاج قاسم آسیب دید. مصاحبه آقای البوسعیدی در دقیقه نود بازی «کودک درون» اردوگاه دشمن هم میتواند در صورت بندی دقیق این جنگ راهگشا باشد. لینک ۵ این نشانه هوشمندی و خردورزی دستگاه دیپلماسی ایرانی بود که وساطت شیخ نشین تسخیر شده برای مذاکره با آمریکا را نپذیرفت و میزبان خردمندی مثل پادشاهی عمان را انتخاب کرد تا در بزنگاه پیمان شکنی و بدسگالی اصحاب اپستین، صدای حقانیت و مظلومیت ایرانیان را در شبکه تلویزیونی آمریکایی طنین انداز کند و حجت را بر همگان تمام کند که ایرانیان همه گونه انعطاف برای جلوگیری از جنگ را نشان دادند اما تصمیم بر جنگ، در اتاق بیضی شکل از پیش گرفته شده بود و آخرین تلاش های جوانمردانه همسایگان خردمند عمانی ما در برابر طمع ورزی های سفیهانه اردوگاه اصحاب اپستین نافرجام ماند. این جنگ ناجوانمردانه، داغ های جانسوزی را به ایران و ایرانیان تحمیل کرده و همچنان خواهد کرد. داغ شهادت کودکان میناب. داغ شهادت هزاران انسان شرافتمند ایرانی که در هر شب و روز هدف بمباران وحشیانه اردوگاه اصحاب اپستین قرار میگیرند و گوهر حیات شان به تاراج نامردمان می رود. این جنگ برای ما درد و هزینه دارد. در این تردیدی نیست. مسأله اصلی ما خشکاندن ریشه این جنگ است نه خاموش کردن موقت آتش جنگ و شعله ور شدن مجدد آن با شدت بیشتر. این کار فقط با مقاومت میهنی و وارد کردن ضربه های دردناک و نشان دادن کارت های قدرت معتبر در میدان جنگ به دشمن انجام خواهد شد. کارت های قدرت ایران باید دندان طمع جنگ افروزان و زرسالاران آتلانتیک شمالی را از ریشه در بیاورد تا موجودیت ایران مستقل در شمال خلیج فارس و دریای عمان و موجودیت مستقل هم پیمانان ایران در عراق و شام و باب المندب را به عنوان واقعیت های غیرقابل انکار بپذیرند تا پس از آن زندگی توأم با احترام متقابل و برخورداری متوازن در منطقه از سر گرفته شود. این مهم ترین رسالت و مسولیت ما در قبال نسل های آینده ایرانیان و همچنین برادران و خواهران ما در جنوب خلیج فارس است.اگر سر به سر تن به کشتن دهیماز آن به که کشور به دشمن دهیم
در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۷:۴۲
چین در جنگ رمضان: نظارهگر یا کنشگر پنهان اندیشکده تین شیا با همکاری مرکز دیپلماسی اقتصادی و خانه اندیشهورزان برگزار میکند: نخستین نشست از سلسله نشستهای تخصصی جنگ رمضان باحضور:دکتر جواد منصوریسفیر اسبق ایران در چین و پاکستان عضو شورای علمی اندیشکده تین شیا دبیر نشست: رستم ضیائیپژوهشگر دیپلماسی اقتصادی سهشنبه ۱۱ فروردینماه | ساعت ۱۸ به صورت مجازی در بستر اسکایروم پیوند شرکت در نشست #جنگ_رمضان#چین
در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۹:۵۱
سقوط بازارهای مالی آمریکا دستاورد ترامپ از جنگ با ایران اختصاصی | دکتر حسین قاهری رئیس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین و عضو شورای علمی اندیشکده تین شیا: در سالهای اخیر، ساختار بازارهای مالی در ایالات متحده آمریکا بهگونهای پیچیده و بههمپیوسته شده است که هرگونه شوک ژئوپلیتیکی میتواند اثراتی زنجیرهای و عمیق بر آنها بر جای بگذارد. در این میان، سناریوی تشدید تنش و تداوم جنگ با ایران، بهعنوان یک ریسک سیستماتیک بالقوه، میتواند زمینهساز سقوط بازارهای مالی و حتی شکلگیری یک «سونامی اقتصادی» در مقیاس جهانی شود. این تحلیل با افزودن دادههای کمی و شاخصهای عددی، تلاش میکند تصویری دقیقتر از ابعاد این سناریو ارائه دهد. نخست باید به وضعیت فعلی متغیرهای کلان اقتصادی آمریکا توجه کرد. نرخ تورم سالانه آمریکا در محدوده حدود ۳ تا ۳.۵ درصد در نوسان است، در حالی که نرخ بهره سیاستی فدرال رزرو در محدوده ۵.۲۵ تا ۵.۵ درصد قرار دارد. بازده اوراق خزانهداری ۱۰ ساله نیز حدود ۴ تا ۴.۵ درصد است. در چنین شرایطی، میانگین بازده مورد انتظار بازار سهام (بر اساس سود تقسیمی و رشد سود شرکتها) حدود ۷ تا ۹ درصد سالانه برآورد میشود. حال اگر شوک جنگی منجر به افزایش شدید قیمت نفت شود، میتوان سناریوهای عددی زیر را در نظر گرفت: شوک قیمت نفت و تورم: اگر قیمت نفت از محدوده فرضی ۸۰ دلار به ۱۲۰ تا ۱۵۰ دلار در هر بشکه افزایش یابد (افزایش ۵۰ تا ۸۰ درصدی)، بر اساس کشش تاریخی، این امر میتواند بین ۲ تا ۳ واحد درصد به نرخ تورم اضافه کند. در نتیجه، تورم میتواند به محدوده ۵ تا ۷ درصد برسد. این همان تورم ناشی از فشار هزینه است که مستقیماً از انرژی به سایر بخشها منتقل میشود. واکنش سیاست پولی و نرخ بهره: در چنین شرایطی، فدرال رزرو احتمالاً نرخ بهره را در سطوح بالا نگه میدارد یا حتی به محدوده ۶ تا ۶.۵ درصد افزایش میدهد. این امر باعث افزایش نرخهای واقعی و کاهش ارزش فعلی جریانهای نقدی میشود. اثر بر بازار سهام و نرخ بازگشت سرمایه: با افزایش نرخ تنزیل و کاهش سودآوری شرکتها، نسبت قیمت به درآمد بازار (که بهطور متوسط حدود ۱۸ تا ۲۰ است) ممکن است به محدوده ۱۲ تا ۱۴ کاهش یابد. این به معنای افتی در حدود ۲۵ تا ۴۰ درصدی در شاخصهای اصلی مانند S&P 500 است.*در این سناریو:* بازده مورد انتظار بازار سهام میتواند از +۸٪ به حدود ۱۰٪- تا ۲۰٪- در کوتاهمدت سقوط کند. در شرایط بحران شدید، حتی افتهای مقطعی ۳۰ تا ۵۰ درصدی نیز دور از ذهن نیست (مشابه بحران ۲۰۰۸ یا شوک کووید در ۲۰۲۰). بازار اوراق قرضه: بازده اوراق خزانه ممکن است در ابتدا به دلیل تقاضای پناهگاه امن به حدود ۳.۵٪ کاهش یابد، اما در صورت تداوم کسری بودجه و تورم بالا، مجدداً به بالای ۵٪ صعود کند. این نوسان شدید، ریسک قابل توجهی برای سرمایهگذاران نهادی ایجاد میکند. بازارهای آتی و اهرم مالی: در بازارهای مشتقه، افزایش نوسانات میتواند باعث رشد ۲ تا ۳ برابری الزامات وجه تضمین شود. برای مثال، اگر وجه تضمین یک قرارداد نفتی ۱۰ هزار دلار باشد، ممکن است به ۲۰ تا ۳۰ هزار دلار افزایش یابد. این امر موجب فروش اجباری و کاهش نقدشوندگی میشود. نرخ بازده واقعی (تعدیلشده با تورم): اگر تورم به ۶٪ برسد و بازده اسمی سرمایهگذاریها کاهش یابد: بازده واقعی سهام ممکن است به ۱۵٪- تا ۲۵٪- برسد. حتی اوراق قرضه با بازده ۵٪ نیز در عمل بازده واقعی منفی ۱٪** خواهند داشت. سناریوی رکود تورمی: در این وضعیت، رشد اقتصادی ممکن است از حدود ۲٪ به نزدیک صفر یا حتی منفی ۱٪ کاهش یابد، در حالی که تورم بالا باقی میماند. این ترکیب باعث کاهش شدید مصرف، سرمایهگذاری و سود شرکتها میشود.*در مجموع، این اعداد نشان میدهند که یک شوک ژئوپلیتیکی از نوع جنگ گسترده میتواند:* تورم را تا دو برابر افزایش دهد بازده واقعی داراییها را بهشدت منفی کند ارزش بازار سهام را تا ۴۰٪ کاهش دهد و بازارهای مالی را وارد یک چرخه بیثباتی عمیق کند اگرچه این سناریو مبتنی بر فروض تحلیلی است، اما شواهد تاریخی و مدلهای مالی نشان میدهند که ترکیب افزایش شدید قیمت نفت، سیاست پولی انقباضی و فشار بر سودآوری شرکتها میتواند بهسرعت بازده سرمایهگذاری را منفی کرده و شرایطی شبیه یک «سونامی اقتصادی» در بازارهای مالی آمریکا ایجاد کند؛ وضعیتی که در آن همزمان تورم بالا، کاهش ارزش داراییها و بحران نقدینگی مشاهده میشود. پیش بینی تحلیلگران در صورت ادامه جنگ در خاورمیانه و بسته بودن تنگه هرمز در یک ماه آتی میتواند فاجعه اقتصادی به مراتب بیشتر از سونامی ۲۰۰۷ به همراه داشته باشد. آینده اقتصادی جهان آبستن رویدادهای غیر قابل پیش بینی خواهد بود.| @ecodiplomacycenter1 |
۱۶:۳۵
#بازتاب_رسانهای
#جنگ_رمضان
سقوط بازارهای مالی آمریکا دستاورد ترامپ از جنگ با ایران
دکتر حسین قاهری
عضو شورای علمی اندیشکده تین شیا
در خبرگزاری تسنیم بخوانید.
در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید
| @ecodiplomacycenter1 |
#جنگ_رمضان
سقوط بازارهای مالی آمریکا دستاورد ترامپ از جنگ با ایران دکتر حسین قاهری عضو شورای علمی اندیشکده تین شیا در خبرگزاری تسنیم بخوانید. در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۷:۲۰
روزهای سخت بعد از پیروزی اختصاصی | عضو شورای علمی اندیشکده تین شیا و رییس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین: پیروزی، در ادبیات ملتها، همواره بهعنوان نقطهای درخشان و غرورآفرین ثبت میشود؛ اما در منطق تحولات اجتماعی، پیروزی نه پایان راه، بلکه آغاز مرحلهای پیچیدهتر و سرنوشتسازتر است. پس از پایان جنگ رمضان و تحقق این دستاورد بزرگ برای ملت ایران، اکنون در آستانه دورانی قرار داریم که بیش از هر زمان دیگری به عقلانیت، همبستگی و مدیریت علمی نیازمند است. این روزها، روزهای سنجش بلوغ ملی و آزمون ظرفیتهای واقعی یک جامعه برای تبدیل پیروزی به پیشرفت پایدار است. از منظر علمی، سرمایه اجتماعی مهمترین مؤلفه در تثبیت دستاوردهای پس از بحران است. این سرمایه، در قالب اعتماد عمومی، همبستگی ملی و احساس تعلق مشترک تعریف میشود. بنابراین، نخستین اصل بنیادین در این مقطع، حفظ وحدت ملی است. وحدتی که نه بر پایه حذف تفاوتها، بلکه بر اساس پذیرش تکثر در چارچوب منافع ملی شکل میگیرد. هرگونه شکاف و دوقطبیسازی، میتواند این سرمایه گرانبها را تحلیل برده و مسیر آینده را با مخاطره مواجه سازد. در چنین شرایطی، باید بهصراحت تأکید کرد که این پیروزی، متعلق به هیچ جناح، گروه یا جریان خاصی نیست. این دستاورد، حاصل رنج، ایستادگی و همدلی تمام ملت است؛ از اینرو، هرگونه تلاش برای مصادره آن، نهتنها غیراخلاقی، بلکه از منظر جامعهشناختی، عامل تضعیف انسجام ملی خواهد بود. تجربههای تاریخی نشان میدهد که انحصارطلبی در دورههای پس از پیروزی، یکی از مهمترین عوامل بازتولید بحران است. در کنار این مسئله، آشتی ملی بهعنوان یک ضرورت راهبردی باید در دستور کار قرار گیرد. این آشتی، پیش از آنکه در سطوح سیاسی شکل بگیرد، باید از بستر رسانهها آغاز شود. رسانهها، بهعنوان سازندگان گفتمان عمومی، نقش تعیینکنندهای در کاهش تنشها، بازسازی اعتماد و تقویت همدلی دارند. ادبیات رسانهای باید از تقابل و برچسبزنی فاصله گرفته و به سمت گفتوگوی سازنده، روایتهای وحدتبخش و بازنمایی منافع مشترک حرکت کند. این تغییر گفتمان، یک ضرورت علمی در مدیریت جوامع پس از بحران است. اصل دوم، مشارکت همه آحاد جامعه است. توسعه پایدار، بدون حضور فعال مردم، صرفاً یک مفهوم نظری باقی خواهد ماند. مشارکت، به معنای درگیر شدن واقعی مردم در فرآیندهای تصمیمگیری، نظارت و اجراست. هر فرد باید احساس کند که در ساختن آینده سهم دارد و صدایش شنیده میشود. این حس تعلق، موتور محرک پیشرفت و ضامن پایداری دستاوردها خواهد بود. در کنار این موارد، مبارزه با فساد اقتصادی بهعنوان یک ضرورت حیاتی مطرح میشود. فساد، نهتنها منابع را هدر میدهد، بلکه اعتماد عمومی را بهطور سیستماتیک تخریب میکند. در دورههای پس از پیروزی، به دلیل تغییرات ساختاری و توزیع منابع، احتمال شکلگیری رانت و سوءاستفاده افزایش مییابد. بنابراین، استقرار نظامهای شفاف، پاسخگو و مبتنی بر داده، برای پیشگیری و مقابله با فساد ضروری است. این امر، بدون یک برنامه منسجم اقتصادی امکانپذیر نخواهد بود. چنین برنامهای باید مبتنی بر تحلیلهای علمی، دادههای واقعی و نگاه بلندمدت باشد. تمرکز بر تولید، عدالت توزیعی، کنترل تورم و استفاده بهینه از منابع انسانی، از ارکان کلیدی این برنامه است. اقتصاد، ستون فقرات ثبات اجتماعی است و هرگونه غفلت از آن، میتواند دستاوردهای سیاسی را بیاثر کند. در این میان، باید نسبت به طرح مسائل تفرقهافکن هوشیار بود. تجربه نشان داده است که پس از پیروزیها، گاه موضوعاتی مانند لایحه حجاب و عفاف یا دیگر مسائل حساس اجتماعی، بهگونهای مطرح میشوند که جامعه را از اولویتهای اصلی منحرف کنند. پرداختن به این موضوعات، اگر بدون اجماع و در زمان نامناسب صورت گیرد، میتواند به شکافهای اجتماعی دامن بزند. در نهایت، این حقیقت را نباید فراموش کرد که پیروزی زمانی معنا پیدا میکند که همه مردم، بدون استثنا، طعم آن را بچشند. عدالت در بهرهمندی از دستاوردها، شرط لازم برای پایداری هر موفقیت ملی است. امروز، بیش از هر زمان دیگری، نیازمند آن هستیم که با نگاهی علمی و قلبی سرشار از همدلی، مسیر آینده را ترسیم کنیم. روزهای پس از پیروزی، روزهای مسئولیت است؛ مسئولیتی سنگین بر دوش همه ما. اگر بتوانیم با پایبندی به سه اصل اساسی حفظ وحدت ملی، مشارکت همگانی و مبارزه با فساد در چارچوب یک برنامه اقتصادی منسجم و با دوری از انحصارطلبی و تفرقه، این مسیر را طی کنیم، آنگاه این پیروزی، نه یک لحظه گذرا، بلکه آغاز فصلی نوین در تاریخ شکوفایی ملت خواهد بود. در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۹:۵۶
ترامپ از تهدید، به مذاکره: تغییر راهبرد در ۳۰ روز یادداشت تحلیلی | ابوالفضل مرادپور عضو شبکه پژوهشگران مرکز دیپلماسی اقتصادی: جنگی که در اسفندماه سال گذشته توسط آمریکا و رژیم صهیونیستی علیه ایران تحمیل شد، نمونهای شاخص از نقض سیستم حقوق بینالملل است که ابعاد حقوقی، سیاسی، اقتصادی و امنیتی دارد. این عمل، با آشکار نقض اصل عدم مداخله در امور داخلی کشورها، باعث ناپایداری ساختاری نظم بینالمللی شده و بهمعنای تغییر عمیق در تعادلات استراتژیک منطقه است.*هزینههای مالی جنگ بر آمریکا و اسرائیل* طبق تحلیلهای معتبر، هزینه مستقیم این جنگ بر آمریکا در مدت کوتاه بین ۳۰ تا ۴۰ میلیارد دلار و برای اسرائیل روزانه حدود ۳۰۰ میلیون دلار بوده است. با این حال، ادامه جنگ و تهدید به بسته شدن تنگه هرمز، خطر فاجعهای اقتصادی بزرگتر از سونامی ۲۰۰۴ را به همراه دارد. بر اساس گزارش The Independent، «احتمالاً ایران به زودی نقش محوری در کنترل اقتصاد جهانی پیدا خواهد کرد و این امر، آمریکا را تنها در برابر بدترین گزینهها قرار میدهد».*تأثیرات اقتصادی بر آمریکا* افزایش ۱۷ درصدی قیمت نفت خام برنت منجر به انتقال فشار به قیمت سوخت در سطح مصرفکنندگان آمریکایی شده است. طبق قاعده تجربی، هر افزایش ۱ دلاری قیمت نفت در بازار جهانی، حدود ۲.۵ سنت به قیمت بنزین در پمپبنزینها اضافه میکند. گزارش GasBuddy نشان میدهد که از شنبه هفته گذشته، میانگین قیمت بنزین در ایالات متحده ۱۵ سنت در هر گالن افزایش یافته است. در بلندمدت، اختلال در زنجیره تأمین جهانی، هزینههای اضافی را بر سیستم اقتصادی آمریکا تحمیل خواهد کرد که مردم از همین حالا احساس فشار میکنند.*تنگه هرمز: از امنیت به ابزار تاکتیکی* شکست راهبردی آمریکا در تنگه هرمز، بهوضوح در ناچاری آن برای مذاکره با ایران بهمنظور بازگشایی آبراه نمایان شده است. تنگه هرمز تاریخچهای طولانی از آزادی عبور و مرور دارد؛ تنها استثنا، جنگ نفتکشها در دهه ۱۳۶۰ بین ایران و عراق بوده است. اظهارات پیت هگز (وزیر دفاع آمریکا) که «شلیک ایران به کشتیها عامل اصلی توقف تردد است»، دقیق نیست. واقعیت این است که ایران در هفتههای اخیر به کشتیهای خاص شلیک نکرده، اما ترس از اقدامات ایران باعث شده شرکتهای بیمه و مالکان نفتکشها بهصورت خودسرانه از عبور از تنگه خودداری کنند.*پتانسیل تبدیل تنگه هرمز به منبع درآمد* ایران قصد دارد تنگه هرمز را به یک مسیر درآمدزا تبدیل کند، مشابه کانال سوئز در مصر. بر اساس محاسبات گزارش The Guardian، با توجه به حجم تردد سالانه (حدود ۲۱ میلیون بشکه نفت در روز)، ایران میتواند از طریق عوارض دریایی، سالانه حدود ۸۰ میلیارد دلار درآمد کسب کند. قانونی که در حال حاضر در مجلس ایران در دستور کار است، اجازه میدهد نفتکشهای حامل نفت کشورهایی که از ایران حمایت میکنند (مانند هند، ژاپن، پاکستان، کره جنوبی و چین)، با نرخ کمتر یا بدون عوارض از تنگه عبور کنند.*وضعیت استراتژیک ترامپ و ناپایداری راهبردی* وضعیت دونالد ترامپ بهعنوان «سرگردانی» قابل توصیف است: جنگی را ادامه میدهد که هیچ نشانهای از پیروزی آمریکا ندارد و بهراحتی میتوان آن را بهعنوان «جنایت جنگی محض» دستهبندی کرد. با این حال، ترامپ همچنان اصرار دارد که ایران شکست خورده، در حالی که رفتار عملیاتی ایران نشاندهنده پایداری و توانمندی است. این نبرد، نه تنها در محافل سیاسی و نظامی، بلکه در بازارهای مالی جهانی هم در جریان است. وضعیت ترافیک در تنگه هرمز طبق گزارش The Guardian، ۹۵ درصد ترافیک تنگه هرمز هنوز بسته است و بازارهای جهانی روزانه ۱۰ تا ۱۳ میلیون بشکه نفت را از دست میدهند. ترامپ خود این مسئله را بهعنوان «هدیهای» از ایران به آمریکا توصیف کرده است، که نشاندهنده تغییر در نگرش واقعگرایانهتر است. شکست راهبردی غرب و پیامدهای اروپایی بزرگترین شکست راهبردی غرب در این جنگ، عدم دستیابی آمریکا به اهداف مدنظر خود در ایران و همزمان افزایش قیمت نفت جهانی است. این وضعیت، کشورهای اروپایی را نیز در وضعیتی دشوار قرار داده و تضاد منافع آنها با آمریکا را بیشتر آشکار کرده است.گزینههای پیشروی ترامپ و هشدارهای احتمالی پس از انقضای ضربالاجلهای اعلامشده، ترامپ با سه گزینه اصلی روبرو است: تشدید تنشها عقبنشینی بازگشت به مسیر مذاکره، مشابه پیشنهادی که ایران در اسفندماه ارائه داده بود. با توجه به سابقه ناپایدار و غیرقابل پیشبینی ترامپ در تصمیمات جنگی، احتمال متوسل شدن به سلاحهای تخریبی جمعی (شامل سلاحهای هستهای) نباید نادیده گرفته شود. در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۱۵:۴۰
بررسی ابعاد انرژی پروتکل جدید تنگه هرمز اندیشکده تین شیا با همکاری مرکز دیپلماسی اقتصادی و خانه اندیشهورزان برگزار میکند: دومین نشست از سلسله نشستهای تخصصی جنگ رمضان باحضور: دکتر عباس ملکی عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریفمعاون اسبق وزارت امور خارجه دکتر داود کریمی پورعضو هیأت علمی دانشگاه عالی دفاع ملی دبیر نشست: رستم ضیائیپژوهشگر دیپلماسی اقتصادی شنبه ۱۵ فروردینماه | ساعت ۱۷ به صورت مجازی در بستر اسکایروم پیوند شرکت در نشست #جنگ_رمضان#تنگه_هرمز
در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۵:۳۸
کاهش واردات گاز طبیعی مایع کشورهای آسیایی از خلیج فارس رصد | مرکز دیپلماسی اقتصادی: به گزارش اویلپرایس، واردات اسفندماه کشورهای آسیایی به ۲۰.۶ میلیون تن رسید که نسبت به مدت مشابه سال قبل، ۸.۶ درصد کاهش یافته است. بیشترین کاهش واردات گاز طبیعی مایع مربوط به پاکستان از زمان آغاز خرید انرژی از قطر بود. محمولههای گاز طبیعی مایع به این کشور ماه گذشته نسبت به مدت مشابه سال قبل ۷۰ درصد کاهش یافت. هند و چین نیز واردات خود را به میزان قابل توجهی کاهش دادند و هر دو شاهد کاهش حدود ۲۰ درصدی نسبت به سال گذشته بودند. آسیا بزرگترین بازار گاز طبیعی مایع است. آسیا همچنین مقصد تا ۹۰ درصد از گاز طبیعی مایع قطر و امارات است. با تعطیلی مجتمع گاز طبیعی مایع راس لفان قطر و اختلال در آمدو شد تنگه هرمز، آسیا با مشکلات زیادی در تامین انرژی روبهرو است و این مشکلات طولانی خواهد شد. برای کاهش این ضربه، واردکنندگان انرژی آسیایی به منابع جایگزین گاز مایع روی آوردند، اما با مختل شدن چندین نیروگاه عظیم تولید گاز طبیعی مایع استرالیا در طوفان اخیر، گزینههای تامینکنندگان به طور قابل توجهی کاهش یافته است. برخی به گاز طبیعی مایع ایالات متحده روی آوردهاند و محمولههایی را که در ابتدا به مقصد اروپا بودند، خریداری میکنند. طبق اطلاعات ارائهدهندگان ردیابی محموله، تاکنون از اسفندماه، تقریبا ۱۲ کشتی حمل گاز طبیعی مایع از اروپا به آسیا تغییر مسیر دادهاند. برخی دیگر، از جمله بنگلادش، هند، چین و ژاپن، به زغال سنگ روی آوردهاند. در واقع، آسیا به طور کلی در حال افزایش تولید برق از زغال سنگ است. اگرچه قیمت زغال سنگ از زمان شروع جنگ ۱۷ درصد افزایش یافته است، اما این افزایش در مقایسه با جهش ۷۰ درصدی قیمت گاز طبیعی مایع در بازار نقدی آسیا ناچیز است. بلومبرگ اینتلیجنس پیشبینی کرده است که قیمت گاز طبیعی مایع آسیا میتواند به دلیل رقابت سختتر برای مقدار محدودی از عرضه، ۵۰ درصد افزایش یابد. در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۶:۳۸
مشهد سه نیویورک صفر اختصاصی | دکتر حسین قاهری عضو شورای علمی اندیشکده تین شیا و رئیس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین در یادداشتی برای مرکز دیپلماسی اقتصادی مینویسد: گاهی تاریخ نه با جنگها، نه با قراردادها، بلکه با «لحنها» تغییر میکند. لحنهایی که زمانی جهان را میلرزاندند و امروز، بیشتر از آنکه جهت بدهند، سؤال ایجاد میکنند. سخنرانی امروز رییس جمهور آمریکا دونالد ترامپ را اگر نه صرفاً یک موضعگیری سیاسی، بلکه یک نشانه بدانیم، باید آن را در بستر بزرگتری ببینیم: جهانی که دیگر مثل گذشته به یک صدا گوش نمیدهد. زمانی بود که هر جمله از واشنگتن، مثل قطبنما عمل میکرد؛ بازارها جهت میگرفتند، تحلیلگران تفسیر مینوشتند و سیاستمداران صف میکشیدند تا خود را با آن هماهنگ کنند. اما امروز، همان صدا گاهی بیشتر شبیه پژواکی است که در کوه میپیچد و بازمیگردد، بیآنکه مسیر را روشن کند. این وضعیت، بیش از هر چیز، نشانه یک بنبست است؛ بنبستی نه از جنس ضعف مطلق، بلکه از جنس پیچیدگی بیش از حد. قدرت هنوز هست، اما دیگر بهتنهایی کافی نیست. ابزارها هنوز در اختیارند، اما کاراییشان مثل گذشته تضمینشده نیست. جهان، دیگر یک صفحه شطرنج ساده نیست که با چند حرکت حسابشده بتوان آن را کنترل کرد؛ بیشتر شبیه یک شبکه درهمتنیده است که هر گره آن میتواند بر دیگری اثر بگذارد. در چنین فضایی، بازارهای مالی بهعنوان حساسترین حسگرهای این تغییر، واکنشهای متفاوتی نشان میدهند. آنها دیگر صرفاً به «قدرت گوینده» واکنش نشان نمیدهند، بلکه «میزان اطمینانپذیری پیام» را میسنجند. و اینجاست که طنز تلخ ماجرا خودش را نشان میدهد. واقعاً هیچگاه فکر نمیکردم روزی برسد که یک توییت از رییس مجلس ایران بتواند نشانهای از ثبات یا امید تلقی شود و در همان حال، یک توییت از رئیسجمهور آمریکا، بهجای آرامش، لرزش به بازارها بدهد. این جمله شاید در ظاهر اغراقآمیز باشد، اما در عمق خود، حقیقتی از تغییر توازن ادراک را بیان میکند. این دیگر فقط مقایسه دو فرد نیست؛ مقایسه دو «تصویر ذهنی» است. تصویری که از آمریکا بهعنوان لنگر ثبات در ذهنها شکل گرفته بود، حالا ترکهایی برداشته است و در مقابل، بازیگرانی که شاید پیشتر در حاشیه تحلیلها بودند، حالا در برخی لحظات، نقش پررنگتری در شکلدهی به انتظارات ایفا میکنند. بنبست آمریکا را باید در همین جا دید: نه در فقدان قدرت، بلکه در کاهش توان تبدیل قدرت به «اطمینان». در جهانی که بیش از هر زمان دیگری به پیشبینیپذیری نیاز دارد، هر عاملی که ابهام را افزایش دهد، حتی اگر از سوی قدرتمندترین بازیگر باشد، میتواند اثر معکوس بگذارد. و شاید زیباترین توصیف این وضعیت، همین تناقض شاعرانه باشد: جهانی که روزی با یک اشاره از غرب میچرخید، امروز گاهی با یک جمله از جایی غیرمنتظره آرام میگیرد. این نه پایان یک قدرت، بلکه آغاز دورهای است که در آن، «اعتماد» مهمتر از «قدرت» شده است؛ دورهای که در آن، صداها زیادند، اما تنها آنهایی شنیده میشوند که بتوانند اطمینان بسازند، نه صرفاً هیاهو. در بازی قدرت امروز مشهد از نیویورک سه هیچ جلو افتاد. در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۶:۳۹
چین در جنگ رمضان: نظارهگر یا کنشگر پنهان گزارش نشست | نخستین نشست از سلسله نشستهای تخصصی جنگ رمضان تحت عنوان «چین در جنگ رمضان: نظارهگر یا کنشگر پنهان» به همت اندیشکده تین شیا، مرکز دیپلماسی اقتصادی و خانه اندیشهورزان و با حضور دکتر جواد منصوری، سفیر اسبق ایران در چین و پاکستان و عضو شورای علمی اندیشکده تین شیا، برگزار شد. در این نشست، مواضع دولت چین نسبت به جنگ رمضان، مناسبات ایران و چین و تحلیل رفتارهای دیپلماتیک پکن مورد بحث و بررسی قرار گرفت. دکتر جواد منصوری: امنیت و ثبات در منطقه خلیج فارس و بهویژه تنگه هرمز برای چین بسیار حیاتی است. ناامنی و بیثباتی بلندمدت در این آبراه راهبردی، برای چین قابل قبول نیست و به همین دلیل همواره این موضوع را بهصورت جدی و راهبردی دنبال میکند. چین در عین حال، بهصورت تدریجی و بدون شتابزدگی، در مسیر حذف دلار از معاملات خود و جایگزینی یوان گام برمیدارد؛ روندی که طی سالها و بهصورت حسابشده ادامه خواهد یافت. رای ممتنع چین در قطعنامه اخیر شورای امنیت نشاندهنده رویکرد واقعبینانه و متوازن است؛ بدین معنا که پکن ضمن حفظ مواضع منافع ملی خود، فضای مانور دیپلماتیک خود را حفظ کرده و از ورود مستقیم به تنشهای منطقهای پرهیز میکند. این رفتار حکایت از دقت، صبر و برنامهریزی بلندمدت در سیاست خارجی چین دارد. در حوزه میانجیگری و حل منازعات منطقهای، چین عموماً نقش فعال گستردهای ایفا نمیکند بلکه ترجیح میدهد به شکل محتاطانه رابطه خود را با تمامی طرفها حفظ کند و سطح مداخلات خود را محدود نگه دارد. این امر نشاندهنده رویکرد «خویشتنداری» و محافظهکاری دولت چین در مقابله با بحرانها و تنشهاست. نباید روابط ایران و چین بر مبنای انتظارات آرمانگرایانه یا غیرواقعبینانه تنظیم شود. باید با درک درست از منافع دو کشور، مناسبات دیپلماتیک، اقتصادی و فرهنگی در چارچوب اقتضائات ژئوپلیتیک منطقه شکل بگیرد تا فرصتهای همکاری پایدار و موثر فراهم شود. چین در تعاملات خود با ایران، نگاه بلندمدت و حسابشدهای دارد و سیاستهایش را براساس مصالح ملی، حفظ ثبات منطقه و توسعه منافع اقتصادی خود تنظیم میکند. نگاه چین به منابع طبیعی، تاریخ و تمدن غنی و جایگاه استراتژیک ایران در منطقه است که برای پکن ارزش فراوانی دارد و به آن به عنوان فرصتهای همکاری بلندمدت اقتصادی و راهبردی نگریسته میشود. چین ترجیح میدهد نقش کنشگر محتاطانه ای را در جنگ رمضان و تحولات منطقه ایفا کند رویکردی که برخاسته از صبر، تدبیر و محاسبه دقیق مزایای بلندمدت است. در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۱۶:۲۷
بازارسال شده از
بررسی ابعاد انرژی پروتکل جدید تنگه هرمز اندیشکده تین شیا با همکاری مرکز دیپلماسی اقتصادی و خانه اندیشهورزان برگزار میکند: دومین نشست از سلسله نشستهای تخصصی جنگ رمضان باحضور: دکتر عباس ملکی عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریفمعاون اسبق وزارت امور خارجه دکتر داود کریمی پورعضو هیأت علمی دانشگاه عالی دفاع ملی دبیر نشست: رستم ضیائیپژوهشگر دیپلماسی اقتصادی شنبه ۱۵ فروردینماه | ساعت ۱۷ به صورت مجازی در بستر اسکایروم پیوند شرکت در نشست #جنگ_رمضان#تنگه_هرمز
در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۴:۰۴
حمله به شاهکار مهندسی خاورمیانه در البرز، بغض و سرخوردگی هزاران ساله سعودیها بود اختصاصی | دکتر حسین قاهری عضو شورای علمی اندیشکده تین شیا و رئیس اندیشکده مطالعات راهبردی ایران و چین در یادداشتی برای مرکز دیپلماسی اقتصادی مینویسد: حمله آمریکا به پل B1 در البرز، تنها یک اقدام نظامی نبود؛ این یک پیام بود. پیامی روشن از سوی نظمی که سالهاست به سلطه عادت کرده، به ملتی که تصمیم گرفته مستقل بایستد، مستقل بیندیشد و مستقل بیافریند. پل B1 فقط یک سازه نبود؛ تجسم اراده مهندسان ایرانی، نماد خودباوری یک ملت، و نشانهای از مسیری بود که ایران در آن، علم را نه از بیرون، بلکه از درون خود میسازد. و دقیقاً به همین دلیل، هدف قرار گرفت. در جهانی که بسیاری از کشورهای خاورمیانه، هنوز در مدار وابستگی علمی و فناوری به قدرتهای خارجی میچرخند، ایران راهی متفاوت را برگزیده است. اینجا، علم با دلار خریداری نمیشود، با اراده ساخته میشود. اینجا، پیشرفت وارداتی نیست ریشهدار است. حمله به پل بی یک البرز نماد قرنها کشورهای حوزه خلیج فارس هست که در مقابل قوم پارس حقارت هزاران ساله داشته حقا تا قومی که روز به نام خلیج فارس حمله ور شدهاند و روزی به علم پل سازی در ایران. واقعیتی که شاید برای برخی سنگین باشد، اما انکارشدنی نیست: در خاورمیانه، این ایران است که بهطور مستقل تولید علم میکند. کشوری که زیر شدیدترین فشارها، نهتنها متوقف نشد، بلکه به یک الگوی متفاوت تبدیل شد؛ الگویی که نشان میدهد میتوان بدون تکیه بر بیرون، به قلههای دانش رسید. و همین، دلیل تقابل است. وقتی ملتی از وابستگی عبور میکند، دیگر قابل کنترل نیست. دیگر نمیتوان مسیرش را تعیین کرد. دیگر نمیتوان علم را به او دیکته کرد. چنین ملتی، تهدیدی برای نظمی است که بر پایه وابستگی دیگران شکل گرفته است.حمله به پل B1، در واقع حمله به یک تفکر بود؛ تلاشی برای شکستن نمادهای پیشرفت بومی. اما تاریخ بارها ثابت کرده است که اینگونه ضربهها، نهتنها یک ملت را متوقف نمیکند، بلکه آن را مصممتر میسازد. میتوان پلها را ویران کرد، اما نمیتوان دانشی را که در ذهن یک ملت ریشه دوانده، نابود کرد. میتوان سازهها را هدف گرفت، اما نمیتوان ارادهای را که به استقلال گره خورده، شکست داد. ایران امروز، در میانه فشارها، ایستاده است نه صرفاً بهعنوان یک کشور، بلکه بهعنوان یک ایده: ایده «استقلال علمی». و این ایده، نه با حمله خاموش میشود، نه با تهدید. این ایده، هر بار که بر آن ضربه وارد شود، ریشهدارتر و گستردهتر خواهد شد. و عربستان و کشورهای پادو آمریکا باید بدانند قدرت ایران در یک سازه بتونی نیست قدرت قوم پارس در افکار ایمان و تاریخ آنهاست
این راه، راهی است که ایران آغاز کرده راهی به سوی آیندهای که در آن، علم، دیگر ابزار سلطه نیست؛ بلکه زبان آزادی ملتهاست. در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۱۲:۳۸
خلیج فارسِ پسا جنگ رمضان گزارش رصدی | کارن یانگ پژوهشگر ارشد مرکز سیاست جهانی انرژی در دانشگاه کلمبیا در «Foreign Affairs» نوشت: جنگ ایالات متحده و اسرائیل علیه ایران، منجر به بزرگترین اختلال در عرضه جهانی نفت و گاز مایع طبیعی (LNG) در تاریخ معاصر شده است. تنگه هرمز که پیش از این محل عبور ۲۰ درصد از عرضه جهانی نفت و صادرات LNG بود، اکنون با کاهش شدید تردد روبرو شده است. تلاشهای عربستان سعودی و امارات برای تغییر مسیر محمولهها ناکافی است و آسیب به تأسیسات صادرات LNG قطر، توان تولید این کشور را برای سالها کاهش داده است. تأثیر این جنگ فراتر از بسته شدن تنگه هرمز است. همانطور که شیخ نواف الصباح مدیرعامل شرکت نفت کویت اشاره کرده، این اختلالات اثر دومینویی دارد؛ حتی با برقراری آتشبس، بازگشت نرخ بیمه نفتکشها به سطوح عادی و راهاندازی مجدد پالایشگاهها ماهها طول میکشد. گروه حوثی در یمن در اواخر سال ۲۰۲۳ حملاتی را به کشتیرانی در دریای سرخ آغاز کردند، اما علیرغم آتشبس، تردد از این آبراه همچنان ۶۰ درصد کمتر از سطوح قبل از ۲۰۲۳ است. برای شرکت «توتالانرژی» چهار سال طول کشید تا ساخت پروژه LNG خود در موزامبیک را پس از یک حمله بزرگ جهادی در سال ۲۰۲۱ از سر بگیرد. کشورهای خلیج فارس با حجم عظیمی از عدم قطعیت اقتصادی روبرو هستند که نحوه تعامل آنها با یکدیگر و با ایران، اسرائیل و ایالات متحده را برای سالهای آینده بازتعریف خواهد کرد. اما این جنگ همچنین آشکار کرد که ایالات متحده تا چه حد نیاز دارد رویکرد خود را در قبال کشورهای خلیج فارس در حوزه انرژی بهروزرسانی کند. واشنگتن، بهویژه در دوره ریاستجمهوری دونالد ترامپ، به این کشورها به چشم «قلک پول» و «ذخایر انرژی» نگریسته است، نه آنچه واقعاً شدهاند: شرکای ارزشمندی در تلاشهای گستردهتر برای دستیابی به امنیت انرژی(در نفت و گاز) و گذار به سمت انرژیهای تجدیدپذیر. راهبرد «نفت در برابر امنیت» دیگر قابل تداوم نیست. کشورهای خلیج فارس با آگاهی از نیاز به تنوعبخشی به اقتصاد و سبد انرژی خود، در تلاش هستند تا به بازیگران پیچیدهای در کل زنجیره ارزش انرژی تبدیل شوند؛ آنها در بخش پالایش، ذخیرهسازی و تولید سرمایهگذاری کرده و در پروژههای انرژیهای تجدیدپذیر و نفت و گاز در سراسر جهان مشارکت میکنند. عربستان سعودی تولید برق داخلی خود را متحول کرده تا نفت بیشتری برای صادرات ذخیره کند و ریاض و ابوظبی در حال ساخت برخی از بزرگترین پروژههای خورشیدی جهان هستند. تولید ناخالص داخلی غیرنفتی در این کشورها، نهتنها در بخش پتروشیمی، بلکه در گردشگری، معدن، هوش مصنوعی و خدمات مالی رشد مستمری داشته است.. جنگ به هر شکلی که پایان یابد، تولیدکنندگان نفت خلیج فارس احتمالاً به تلاشهای خود برای تنوعبخشی اقتصادی سرعت خواهند بخشید. آنها به دنبال شرکایی خواهند بود عمدتاً چین که آینده انرژی را تنها در مقدار نفت یا گاز موجود در یک کشور نمیبینند؛ و این کار را با یا بدون ایالات متحده(بزرگترین تولیدکننده نفت و گاز جهان) انجام خواهند داد. دولت ترامپ استراتژی انرژی چین را اشتباه درک کرده است. پکن به دنبال ساختن یک دولت برقی در مقابل دولت نفتی واشنگتن نیست. در واقع، چین همزمان تولید داخلی سوختهای فسیلی را تقویت کرده و استفاده و صادرات انرژی سبز را تسریع میکند. چین خود یک تولیدکننده بزرگ نفت و گاز است و روزانه به اندازه امارات(پیش از جنگ ایران) نفت تولید میکند. چین در حال کمک به ساخت صنایعی در خلیج فارس است که فراتر از نفت هستند. این کشور ماهیت مشارکتهای خود را با پیگیری سرمایهگذاریهای متقابل در انرژیهای پاک تغییر داده است. نهادهای چینی سرمایه و تخصص فنی خود را وارد پروژههای تجدیدپذیر خلیج فارس کردهاند؛ مانند مشارکت در شرکت «اکوا پاور» (Acwa Power) ریاض یا همکاری در ساخت پارکهای خورشیدی بزرگ در دبی. ایالات متحده در مقابل، فاقد استراتژی قابل مقایسه برای ایجاد ظرفیت صنعتی بومی یا انتقال فناوری به کشورهای خلیج فارس است. واشنگتن همچنان انتظار یک رابطه معاملاتی را دارد که در آن کشورهای خلیج فارس صرفاً «مشتری» باشند. رویکرد چین نشاندهنده اعتقادی به توانمندیهای آینده کشورهای خلیج فارس در اقتصاد جهانی است که ایالات متحده به سادگی فاقد آن است. در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۱۶:۱۳
موقعیت ایران و آمریکا در سفر زمان "بازگشت به عصر حجر" | بخش اول اختصاصی | دکتر نیلوفر چینی چیان مدرس دانشگاه، دبیر گروه صلح، فلسفه و اخلاق انجمن علمی مطالعات صلح ایران در یادداشتی برای مرکز دیپلماسی اقتصادی مینویسد: شنیده شده که آقای ترامپ در سخنرانی مهمی که داشتند در توضیح چرایی علت حمله به زیرساختهای ایران ابراز کردند که قصد دارند ایران را به عصر حجر و به جایی که از آن آمده بازگردانند. این اظهارنظر، دو موضوع مهم را در ذهن من پدید آورد. نخست، اینکه عمق عقده و حسادت دشمنان ما نسبت به تاریخ تمدنی والای این سرزمین، پیشرفتهای علمی و فرهنگی چشمگیر ایران و ایرانی حقیقتاً قابلتأمل است. این احساس حقارت تاریخی، منشأ حمله به زیرساختهای کشورمان است، این اعتراف نشاندهنده آگاهی دشمن از توانمندیهای بیرقیب این کشور در عرصههای مختلف است. گویی اعتراف تلویحی به قدرت و پتانسیلهای ایران است که با بیان چنین جملهای، سعی در توجیه تخریب آن دارند. اما مسئله دوم، سؤالی بود که بهصورت وسواس فکری مدام در ذهنم تکرار میشد: ایران و آمریکا در عصر حجر، از لحاظ تاریخی و جغرافیایی در چه موقعیتی قرار داشتند؟ تقریباً سه منطقه از زمین در حدود هزاره سوم قبل میلاد مسیح با اختراع خط وارد عصر تاریخی شدند به عبارتی تاریخ از همین دوران شروع میشود. این سه منطقه عبارت بودند از سواحل رود نیل (مصر)، سرزمینهای بین دو رود دجله و فرات (بینالنهرین، عراق امروزی) و سواحل رود کارون (ایران امروزی). البته چون در زمینه تاریخ عصر حجر اطلاعات دقیقی نداشتم و نمیخواستم به کلیات قناعت کنم؛ ازاینرو برای یافتن پاسخ دقیق از هوش مصنوعی یک سؤال ساده پرسیدم. سؤال: "ایران و آمریکا در عصر حجر هریک چه موقعیتی قرار داشتند؟" هوش مصنوعی، باوجود برخی نواقص، اما درکل اطلاعات قابلتوجهی را ارائه داد که در ادامه به آن اشاره میکنم: پاسخ: در عصر حجر، ایرانیان یا پیشینیان آنها در موقعیت تاریخی و جغرافیایی بسیار مهمی قرار داشتند. در اینجا به تفکیک به این دو جنبه میپردازم: اولین مناطقی که در ایران شکل گرفتند سلسله جبال البرز و زاگرس هستند که به حدود ۷۵۰۰۰۰۰۰ سال پیش برمیگردد. موقعیت تاریخی: شواهد باستانشناسی نشان میدهد که انسانهای اولیه (Homo erectus) از حدود ۱/۵ میلیون سال پیش در ایران حضور داشتهاند. اما حضور انسانهای خردمند ( Homo sapiens) به حدود ۴۰,۰۰۰ سال پیش باز میگردد. توسعه فرهنگهای باستانی: در طول عصر حجر، (paleolithic, Mesolithic , Neolithic ) فرهنگهای مهمی در ایران شکل گرفتند. این فرهنگها شامل: فرهنگ قزوین: یکی از قدیمیترین فرهنگهای (Paleolithic) در ایران. فرهنگ گنجه: در شمال غربی ایران. فرهنگ شاپور: در لرستان. فرهنگ ارسنجان: در فارس. گذار به کشاورزی: در دوره (Neolithic) حدود ۱۰,۰۰۰ سال پیش، کشاورزی و دامپروری در ایران آغاز شد. این تحول بزرگ، سبک زندگی انسانها را تغییر داد و منجر به شکلگیری جوامع مستقر شد. پیش از تمدنهای بزرگ: فرهنگهای عصر حجر در ایران، پیشزمینه و بستر شکلگیری تمدنهای بزرگ بعدی مانند ایلام و الیمایی بودند. جغرافیای متنوع: ایران در عصر حجر، در منطقهای با جغرافیای بسیار متنوع قرار داشت. این منطقه شامل: دشتهای حاصلخیز: دشتهای غربی و شمال غربی ایران، مانند دشتهای آذربایجان و دشتهای غربی لرستان، برای کشاورزی بسیار مناسب بودند. کوهستانها: کوهستانهای زاگرس و البرز، زیستگاه مناسبی برای شکارچیان و جمعآورندگان گیاهان بودند. حاشیه دریا: مناطق ساحلی دریای خزر و خلیجفارس، منابع غذایی مهمی (مانند ماهی و صدف) را فراهم میکردند. بیابانها: مناطق مرکزی ایران، در طول عصر حجر، احتمالاً مرطوبتر از امروز بودند و پوشش گیاهی بیشتری داشتند. مسیر مهاجرت: ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، در مسیر مهاجرت اقوام و گروههای انسانی از مناطق مختلف آسیا و اروپا قرار داشت. پل ارتباطی: ایران، بهعنوان یک پل ارتباطی بین آسیا و اروپا، نقش مهمی در تبادل فرهنگی و فناوری در طول عصر حجر ایفا کرد. به طور خلاصه، ایرانیان در عصر حجر در موقعیت تاریخی و جغرافیایی استراتژیک قرار داشتند که به آنها امکان توسعه فرهنگهای باستانی، کشاورزی، و ارتباط با مناطق دیگر را داد. عذر تقصیر کمی پاسخ مربوط به ایران طولانی شد، اما خب حوصله کنید در رابطهبا آمریکا پاسخ مختصر و مفید بود. در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۱۸:۳۱
مرکز دیپلماسی اقتصادی موقعیت ایران و آمریکا در سفر زمان "بازگشت به عصر حجر" | بخش اول اختصاصی | دکتر نیلوفر چینی چیان مدرس دانشگاه، دبیر گروه صلح، فلسفه و اخلاق انجمن علمی مطالعات صلح ایران در یادداشتی برای مرکز دیپلماسی اقتصادی مینویسد: شنیده شده که آقای ترامپ در سخنرانی مهمی که داشتند در توضیح چرایی علت حمله به زیرساختهای ایران ابراز کردند که قصد دارند ایران را به عصر حجر و به جایی که از آن آمده بازگردانند. این اظهارنظر، دو موضوع مهم را در ذهن من پدید آورد. نخست، اینکه عمق عقده و حسادت دشمنان ما نسبت به تاریخ تمدنی والای این سرزمین، پیشرفتهای علمی و فرهنگی چشمگیر ایران و ایرانی حقیقتاً قابلتأمل است. این احساس حقارت تاریخی، منشأ حمله به زیرساختهای کشورمان است، این اعتراف نشاندهنده آگاهی دشمن از توانمندیهای بیرقیب این کشور در عرصههای مختلف است. گویی اعتراف تلویحی به قدرت و پتانسیلهای ایران است که با بیان چنین جملهای، سعی در توجیه تخریب آن دارند. اما مسئله دوم، سؤالی بود که بهصورت وسواس فکری مدام در ذهنم تکرار میشد: ایران و آمریکا در عصر حجر، از لحاظ تاریخی و جغرافیایی در چه موقعیتی قرار داشتند؟ تقریباً سه منطقه از زمین در حدود هزاره سوم قبل میلاد مسیح با اختراع خط وارد عصر تاریخی شدند به عبارتی تاریخ از همین دوران شروع میشود. این سه منطقه عبارت بودند از سواحل رود نیل (مصر)، سرزمینهای بین دو رود دجله و فرات (بینالنهرین، عراق امروزی) و سواحل رود کارون (ایران امروزی). البته چون در زمینه تاریخ عصر حجر اطلاعات دقیقی نداشتم و نمیخواستم به کلیات قناعت کنم؛ ازاینرو برای یافتن پاسخ دقیق از هوش مصنوعی یک سؤال ساده پرسیدم. سؤال: "ایران و آمریکا در عصر حجر هریک چه موقعیتی قرار داشتند؟" هوش مصنوعی، باوجود برخی نواقص، اما درکل اطلاعات قابلتوجهی را ارائه داد که در ادامه به آن اشاره میکنم: پاسخ: در عصر حجر، ایرانیان یا پیشینیان آنها در موقعیت تاریخی و جغرافیایی بسیار مهمی قرار داشتند. در اینجا به تفکیک به این دو جنبه میپردازم: اولین مناطقی که در ایران شکل گرفتند سلسله جبال البرز و زاگرس هستند که به حدود ۷۵۰۰۰۰۰۰ سال پیش برمیگردد. موقعیت تاریخی: شواهد باستانشناسی نشان میدهد که انسانهای اولیه (Homo erectus) از حدود ۱/۵ میلیون سال پیش در ایران حضور داشتهاند. اما حضور انسانهای خردمند ( Homo sapiens) به حدود ۴۰,۰۰۰ سال پیش باز میگردد. توسعه فرهنگهای باستانی: در طول عصر حجر، (paleolithic, Mesolithic , Neolithic ) فرهنگهای مهمی در ایران شکل گرفتند. این فرهنگها شامل: فرهنگ قزوین: یکی از قدیمیترین فرهنگهای (Paleolithic) در ایران. فرهنگ گنجه: در شمال غربی ایران. فرهنگ شاپور: در لرستان. فرهنگ ارسنجان: در فارس. گذار به کشاورزی: در دوره (Neolithic) حدود ۱۰,۰۰۰ سال پیش، کشاورزی و دامپروری در ایران آغاز شد. این تحول بزرگ، سبک زندگی انسانها را تغییر داد و منجر به شکلگیری جوامع مستقر شد. پیش از تمدنهای بزرگ: فرهنگهای عصر حجر در ایران، پیشزمینه و بستر شکلگیری تمدنهای بزرگ بعدی مانند ایلام و الیمایی بودند. جغرافیای متنوع: ایران در عصر حجر، در منطقهای با جغرافیای بسیار متنوع قرار داشت. این منطقه شامل: دشتهای حاصلخیز: دشتهای غربی و شمال غربی ایران، مانند دشتهای آذربایجان و دشتهای غربی لرستان، برای کشاورزی بسیار مناسب بودند. کوهستانها: کوهستانهای زاگرس و البرز، زیستگاه مناسبی برای شکارچیان و جمعآورندگان گیاهان بودند. حاشیه دریا: مناطق ساحلی دریای خزر و خلیجفارس، منابع غذایی مهمی (مانند ماهی و صدف) را فراهم میکردند. بیابانها: مناطق مرکزی ایران، در طول عصر حجر، احتمالاً مرطوبتر از امروز بودند و پوشش گیاهی بیشتری داشتند. مسیر مهاجرت: ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، در مسیر مهاجرت اقوام و گروههای انسانی از مناطق مختلف آسیا و اروپا قرار داشت. پل ارتباطی: ایران، بهعنوان یک پل ارتباطی بین آسیا و اروپا، نقش مهمی در تبادل فرهنگی و فناوری در طول عصر حجر ایفا کرد. به طور خلاصه، ایرانیان در عصر حجر در موقعیت تاریخی و جغرافیایی استراتژیک قرار داشتند که به آنها امکان توسعه فرهنگهای باستانی، کشاورزی، و ارتباط با مناطق دیگر را داد. عذر تقصیر کمی پاسخ مربوط به ایران طولانی شد، اما خب حوصله کنید در رابطهبا آمریکا پاسخ مختصر و مفید بود. در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید | @ecodiplomacycenter1 |
موقعیت ایران و آمریکا در سفر زمان "بازگشت به عصر حجر" | بخش اول اختصاصی | دکتر نیلوفر چینی چیان مدرس دانشگاه، دبیر گروه صلح، فلسفه و اخلاق انجمن علمی مطالعات صلح ایران در یادداشتی برای مرکز دیپلماسی اقتصادی مینویسد: شنیده شده که آقای ترامپ در سخنرانی مهمی که داشتند در توضیح چرایی علت حمله به زیرساختهای ایران ابراز کردند که قصد دارند ایران را به عصر حجر و به جایی که از آن آمده بازگردانند. این اظهارنظر، دو موضوع مهم را در ذهن من پدید آورد. نخست، اینکه عمق عقده و حسادت دشمنان ما نسبت به تاریخ تمدنی والای این سرزمین، پیشرفتهای علمی و فرهنگی چشمگیر ایران و ایرانی حقیقتاً قابلتأمل است. این احساس حقارت تاریخی، منشأ حمله به زیرساختهای کشورمان است، این اعتراف نشاندهنده آگاهی دشمن از توانمندیهای بیرقیب این کشور در عرصههای مختلف است. گویی اعتراف تلویحی به قدرت و پتانسیلهای ایران است که با بیان چنین جملهای، سعی در توجیه تخریب آن دارند. اما مسئله دوم، سؤالی بود که بهصورت وسواس فکری مدام در ذهنم تکرار میشد: ایران و آمریکا در عصر حجر، از لحاظ تاریخی و جغرافیایی در چه موقعیتی قرار داشتند؟ تقریباً سه منطقه از زمین در حدود هزاره سوم قبل میلاد مسیح با اختراع خط وارد عصر تاریخی شدند به عبارتی تاریخ از همین دوران شروع میشود. این سه منطقه عبارت بودند از سواحل رود نیل (مصر)، سرزمینهای بین دو رود دجله و فرات (بینالنهرین، عراق امروزی) و سواحل رود کارون (ایران امروزی). البته چون در زمینه تاریخ عصر حجر اطلاعات دقیقی نداشتم و نمیخواستم به کلیات قناعت کنم؛ ازاینرو برای یافتن پاسخ دقیق از هوش مصنوعی یک سؤال ساده پرسیدم. سؤال: "ایران و آمریکا در عصر حجر هریک چه موقعیتی قرار داشتند؟" هوش مصنوعی، باوجود برخی نواقص، اما درکل اطلاعات قابلتوجهی را ارائه داد که در ادامه به آن اشاره میکنم: پاسخ: در عصر حجر، ایرانیان یا پیشینیان آنها در موقعیت تاریخی و جغرافیایی بسیار مهمی قرار داشتند. در اینجا به تفکیک به این دو جنبه میپردازم: اولین مناطقی که در ایران شکل گرفتند سلسله جبال البرز و زاگرس هستند که به حدود ۷۵۰۰۰۰۰۰ سال پیش برمیگردد. موقعیت تاریخی: شواهد باستانشناسی نشان میدهد که انسانهای اولیه (Homo erectus) از حدود ۱/۵ میلیون سال پیش در ایران حضور داشتهاند. اما حضور انسانهای خردمند ( Homo sapiens) به حدود ۴۰,۰۰۰ سال پیش باز میگردد. توسعه فرهنگهای باستانی: در طول عصر حجر، (paleolithic, Mesolithic , Neolithic ) فرهنگهای مهمی در ایران شکل گرفتند. این فرهنگها شامل: فرهنگ قزوین: یکی از قدیمیترین فرهنگهای (Paleolithic) در ایران. فرهنگ گنجه: در شمال غربی ایران. فرهنگ شاپور: در لرستان. فرهنگ ارسنجان: در فارس. گذار به کشاورزی: در دوره (Neolithic) حدود ۱۰,۰۰۰ سال پیش، کشاورزی و دامپروری در ایران آغاز شد. این تحول بزرگ، سبک زندگی انسانها را تغییر داد و منجر به شکلگیری جوامع مستقر شد. پیش از تمدنهای بزرگ: فرهنگهای عصر حجر در ایران، پیشزمینه و بستر شکلگیری تمدنهای بزرگ بعدی مانند ایلام و الیمایی بودند. جغرافیای متنوع: ایران در عصر حجر، در منطقهای با جغرافیای بسیار متنوع قرار داشت. این منطقه شامل: دشتهای حاصلخیز: دشتهای غربی و شمال غربی ایران، مانند دشتهای آذربایجان و دشتهای غربی لرستان، برای کشاورزی بسیار مناسب بودند. کوهستانها: کوهستانهای زاگرس و البرز، زیستگاه مناسبی برای شکارچیان و جمعآورندگان گیاهان بودند. حاشیه دریا: مناطق ساحلی دریای خزر و خلیجفارس، منابع غذایی مهمی (مانند ماهی و صدف) را فراهم میکردند. بیابانها: مناطق مرکزی ایران، در طول عصر حجر، احتمالاً مرطوبتر از امروز بودند و پوشش گیاهی بیشتری داشتند. مسیر مهاجرت: ایران به دلیل موقعیت جغرافیایی خود، در مسیر مهاجرت اقوام و گروههای انسانی از مناطق مختلف آسیا و اروپا قرار داشت. پل ارتباطی: ایران، بهعنوان یک پل ارتباطی بین آسیا و اروپا، نقش مهمی در تبادل فرهنگی و فناوری در طول عصر حجر ایفا کرد. به طور خلاصه، ایرانیان در عصر حجر در موقعیت تاریخی و جغرافیایی استراتژیک قرار داشتند که به آنها امکان توسعه فرهنگهای باستانی، کشاورزی، و ارتباط با مناطق دیگر را داد. عذر تقصیر کمی پاسخ مربوط به ایران طولانی شد، اما خب حوصله کنید در رابطهبا آمریکا پاسخ مختصر و مفید بود. در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید | @ecodiplomacycenter1 | موقعیت ایران و آمریکا در سفر زمان "بازگشت به عصر حجر" | بخش دوم اختصاصی | دکتر نیلوفر چینی چیان مدرس دانشگاه، دبیر گروه صلح، فلسفه و اخلاق انجمن علمی مطالعات صلح ایران در یادداشتی برای مرکز دیپلماسی اقتصادی مینویسد: در عصر حجر (حدود ۲.۵ میلیون تا ۱۰ هزار سال پیش) قاره آمریکا آنطور که امروز میشناسیم وجود نداشت. در طول عصر حجر، فرهنگهای اولیهای در قاره آمریکا شکل گرفتند. این فرهنگها شامل شکارچیان و جمعآوریکنندگان گیاهان بودند که به زندگی چادرنشینی و کوچنشینی میپرداختند. اینها همان سرخپوستان بودند که بعدها در سال ۱۴۹۲ با کشف این قاره توسط کریستف کلمب از این منطقه رانده شدند. نهایتاً در عصر حجر امریکا نبود و در قاره آمریکا فعلی نیز تمدنهای پیشرفتهای مانند تمدن قبل تاریخ مصر و ایران و بینالنهرین وجود نداشت. همین بود تمام شد. حالا بر این اساس اگر به قول شما قرار باشه در بستر تاریخ برگردیم به عصر حجر و همان جایی که قبلاً بودیم؛ در این بازگشت لزوماً به شکل منطقی به عدم حضور شما در بستر تاریخ میرسیم. چون شما اصلاً و در آن مقطع تاریخی وجود نداشتید که قادر باشید دوران عصر حجر ما را ارزیابی کنید. تحقق عصر حجر ما مصادف با فنا و عدم شماست. چه تقدیری هر جور محاسبه کنی حتی در بازگشت به عصر حجر، حضور ما عدم شماست. آقای ترامپ قصد ندارم وارد مباحث تخصصی شوم، زیرا تردید دارم درک این موضوعات برای شما میسر باشد. با اینحال، برای آگاهیبخشی نمیتوانستم از بیان آن صرفنظر کنم. شما ادعای ابرقدرتی و کدخدایی دارید، اما لازم است اطلاعات تاریخی بیشتری کسب کنید تا از تکرار چنین اظهاراتی پرهیز کنید. نیازی نیست ما و شما به دورههای تاریخی دور مانند عصر حجر بریم. همین دوره تاریخی قرونوسطی اولیه یا به قول خودتان "عصر تاریکی و وحشت" خودتان از قضا همزمان هست با عصر طلایی تمدن ایرانی – اسلامی، یعنی دوران شکوفایی علم و دانش و هنر ما. شکوفایی که بعدها بنیاد و منبع علمی قابلاتکا جهان دانش شد. در اینسو درحالی که دانشمندانی چون عبدالرحمن صوفی، ابوریحان بیرونی و ابوعلی سینا، پیش از گالیله به کندوکاو در نظریهها، اکتشافات و اختراعات مشغول بودند، گالیله نگونبخت تنها به دلیل ارائه نظریه خورشیدمرکزی مبنی بر اینکه "زمین و سیارات بهدور خورشید میچرخند" به اعدام محکوم شد. در نهایت، با پذیرش اشتباه خود و تصدیق نادرستی ادعای پیشین اقرار کرد"خورشید بهدور زمین میگردد"و از اعدام نجاتیافته و به حصر خانگی محکوم شد. در اینجا به جملهای از فریدریش هگل، فیلسوف بزرگ تاریخ غرب (هرچند احتمالاً با او آشنایی ندارید)، استناد میکنم. هگل در "تاریخ عقل" از مفهوم "نخستین وحدت" (First Unity) استفاده میکند. او معتقد بود که هر تمدنی، یک "نخستین وحدت" را در خود دارد که در آن، روح جهان به طور اولیه و غیرآگاهانه خود را تجلی میدهد. به عقیده هگل تمدن ایران، "نخستین وحدت" را در خود دارد. بهعبارتدیگر، روح جهان برای اولینبار در تمدن ایران خود را به تجلی داده است و بعد به سایر نقاط منتقل شده است. به نظر او تاریخ با ایران آغاز میشود. ایران خاستگاه تاریخ و مرکز ثقل تحولات تاریخی است. خلاصه هر جوری حساب کنیم ما با اختلاف زیاد جلو هستیم. در پایان فرض بگیریم درک عمیقِ سیر تحولات تاریخی و مبانی فلسفه تاریخ، امری مستلزم تلاش و درایت فراوان است؛ با این حال،به گواهی تاریخ تحولات کشورهایی چون ژاپن، آلمان، لهستان و ویتنام، بر همگان این حقیقت بنیادین واضح و مبرهن است که نابودی زیرساختهای یک کشور، هرچند فاجعهبار، به خودی خود، آن را به عصر حجر باز نمیگرداند؛ زیرا ایمان،عقل و دانش و پشتکار بنیانهای استواری هستند که در برابر ویرانیهای مادی ایستاده و میتوانند، حتی در بحرانیترین شرایط، مسیر پیشرفت را روشنتر سازند. در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۱۸:۳۲
* آیا پکن پشت تهران را در جنگ رمضان خالی کرد؟* اندیشکده تین شیا با همکاری مرکز دیپلماسی اقتصادی و خانه اندیشهورزان برگزار میکند: سومین نشست از سلسله نشستهای تخصصی جنگ رمضان باحضور: مجیدرضا حریریرئیس اتاق مشترک بازرگانی ایران و چین دبیر نشست: رستم ضیائیپژوهشگر دیپلماسی اقتصادی یکشنبه ۱۶ فروردینماه | ساعت ۱۷ به صورت مجازی در بستر اسکایروم پیوند شرکت در نشست #جنگ_رمضان#چین
در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۶:۲۴
بازارسال شده از
بررسی ابعاد انرژی پروتکل جدید تنگه هرمز اندیشکده تین شیا با همکاری مرکز دیپلماسی اقتصادی و خانه اندیشهورزان برگزار میکند: دومین نشست از سلسله نشستهای تخصصی جنگ رمضان باحضور: دکتر عباس ملکی عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریفمعاون اسبق وزارت امور خارجه دکتر داود کریمی پورعضو هیأت علمی دانشگاه عالی دفاع ملی دبیر نشست: رستم ضیائیپژوهشگر دیپلماسی اقتصادی شنبه ۱۵ فروردینماه | ساعت ۱۷ به صورت مجازی در بستر اسکایروم پیوند شرکت در نشست #جنگ_رمضان#تنگه_هرمز
در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۹:۴۸
بازارسال شده از
بررسی ابعاد انرژی پروتکل جدید تنگه هرمز اندیشکده تین شیا با همکاری مرکز دیپلماسی اقتصادی و خانه اندیشهورزان برگزار میکند: دومین نشست از سلسله نشستهای تخصصی جنگ رمضان باحضور: دکتر عباس ملکی عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریفمعاون اسبق وزارت امور خارجه دکتر داود کریمی پورعضو هیأت علمی دانشگاه عالی دفاع ملی دبیر نشست: رستم ضیائیپژوهشگر دیپلماسی اقتصادی شنبه ۱۵ فروردینماه | ساعت ۱۷ به صورت مجازی در بستر اسکایروم پیوند شرکت در نشست #جنگ_رمضان#تنگه_هرمز
در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۹:۴۸
بازارسال شده از
بررسی ابعاد انرژی پروتکل جدید تنگه هرمز اندیشکده تین شیا با همکاری مرکز دیپلماسی اقتصادی و خانه اندیشهورزان برگزار میکند: دومین نشست از سلسله نشستهای تخصصی جنگ رمضان باحضور: دکتر عباس ملکی عضو هیأت علمی دانشگاه صنعتی شریفمعاون اسبق وزارت امور خارجه دکتر داود کریمی پورعضو هیأت علمی دانشگاه عالی دفاع ملی دبیر نشست: رستم ضیائیپژوهشگر دیپلماسی اقتصادی شنبه ۱۵ فروردینماه | ساعت ۱۷ به صورت مجازی در بستر اسکایروم پیوند شرکت در نشست #جنگ_رمضان#تنگه_هرمز
در مرکز دیپلماسی اقتصادی با ما همراه باشید| @ecodiplomacycenter1 |
۹:۴۹