بازارسال شده از
۶:۲۳
بازارسال شده از
۱۶:۱۶
بازارسال شده از
️نازی آباد یا تیک تاک؟ مساله این است! مجتبی لشکربلوکی مرحوم پدرم، حافظه فوق العاده ای داشت و همچنین ذهنی بی نظیر. همزمان تقویم، ماشین حساب و دفترچه تلفن متحرک بود. اما نسل ما حافظه و توان محاسبه مان را برونسپاری کرده ایم. دیگر برای بهخاطر سپردن شماره تلفن، آدرسها یا حتی تاریخهای مهم و ضرب و تقسیم، مغز خود را درگیر نمیکنيم. ما عملاً از مغز/حافظه بیرونی استفاده می کنیم: گوشی های هوشمند و اپ ها. فقط همین؟ نه مساله بیش از این هاست. پنج مثال دیگر می زنم.
️توانایی ما در پیدا کردن مسیر و حس جهتیابی فضایی به اپلیکیشنهای مسیریاب (مانند نشان و گوگلمپس) برونسپاری شده. بدون این اپ ها زمینگیر میشویم. ️ساعتهای هوشمند و مچبندهای پایش سلامت، ضربان قلب، خواب و کالری ما را رصد میکنند. سلامت ما دیگر صرفاً یک وضعیت درون تنی نیست، بلکه مجموعه دادهای است که فناوری آن را تولید، تحلیل و گزارش میکند. قبلا خودمان به حس مان اعتماد می کردیم که حالمان خوب است یا نه؟ اکنون آن ها باید بگویند که ما خوبیم یا نه؟!️قبلا من ساکن یک ساختمان بودم، عضو یک محله بودم و شهروند یک منطقه. اما اکنون مهم تر از همسایگی و هم محلگی و همشهری بودن، روابط و هویت اجتماعی دیجیتالی ام است. هویت من بیش از همسایگی و هم محلگی و هم شهری گری به شبکه های اجتماعی وابسته است. حذف شدن ناگهانی از این شبکهها، نه تنها یک ابزار ارتباطی، بلکه بخش بزرگی از هویت ما را نابود میکند. اگر خاطرتان باشد وقتی آدم ها به هم می رسیدند یکی از 10 سوال اول این بود: بچه کجایی؟ جواب: نازی آباد. اما با این روندی که می رویم ممکن است اینکه در کدام شبکه اجتماعی عضو کدام گروه هستی یا صاحب کدام کانال یا صفحه بیشتر تعیین کننده باشد. ️تصمیمگیری: پیامک های پیشنهاد یا تخفیف عملا ماشه تصمیمات ما شده اند. نشسته ایم داریم فیلم نگاه می کنیم پیامک می آید تور لحظه آخری با تخفیف 50% و برنامه هفته بعد ما تغییر می کند. یا هنگام خرید آنلاین، الگوریتمهای پیشنهاددهنده تصمیمهای ما را هدایت میکنند. انتخاب ما در نهایت نتیجه درهمتنیدگی با چند فناوری است.️و در آخر فناوریهای تولید متن به جای ما فکر می کنند، به جای ما نقد می کنند، به جای ما مطلب می نویسند. کما اینکه بخشی از همین متنی که شما تا اینجا خواندید توسط ابزارهای هوش مصنوعی تدوین شده. ابزارهایی که فرآیند تولید ایده و نوشتههای ما را به یک گفتوگوی مداوم با ماشین تبدیل کردهاند. خروجی نهایی، حاصل درهمتنیدگی هوش انسانی و هوش مصنوعی است. عملا ما با ذهن گسترش یافته Extended Mind روبرو هستیم. ذهن از مرز بدن فراتر میرود و فناوری بخشی از فرایند شناختی میشود.هر چه گشتم برای این مگاترند واژه خوبی پیدا کنم، چند اصطلاح پیدا کردم اما به دلم ننشست. فکر می کنم نام این پدیده را باید بگذاریم «فن تنیدگی»! یعنی در هم تنیدگی عمیق انسان و فناوری به گونه ای که دیگر معلوم نیست که کجا انسان به پایان می رسد و کجا فناوری آغاز می شود چنان در هم تنیده که تفکیک شان دیگر ممکن نیست. مثالش آنکه الان هویت برخی نه به عنوان یک انسان بلکه به عنوان عضو شبکه های اجتماعی معنا پیدا می کند. بسیاری از بلاگرها، اینفلوئنسرها و سلبریتی های مجازی اگر دسترسی به شبکه های اجتماعی نداشته باشند هویت و موقعیت خود را از دست می دهند. مثل آنکه از محله شان (نازی آباد) اخراج شده باشند.
️تجویز راهبردی:در برابر فنتنیدگی چه می توان کرد؟ مجمع جهانی اقتصاد هر چند سال فهرستی از مهارت های کلیدی پیش رو ارایه می دهد. در آخرین نسخه ای که ارایه کرده یک سری مهارت ها هستند که به آن ها گفته مهارتهای محوری و یکی از آنها سواد فناوری است. خُب سواد فناوری به چه معناست؟ آن را میتوان در سه بعد اصلی و مرتبط به هم تعریف کرد:درک چیستی و ریشه های فناوری: داشتن درک پایه از مفاهیم اصلی فناوری، مانند اینکه یک سیستم هوش مصنوعی چگونه آموزش میبیند. آگاهی از ریشههای فناوری، چگونگی تکامل آن و تأثیرات متقابل آن با فرهنگ و جامعه.کاربست عملی فناوری: توانایی استفاده مؤثر و کارآمد از ابزارهای فناوری جدید برای حل مسائل کاری و شخصیارزیابی انتقادی فناوری: مهمترین بُعد سواد فناوری، توانایی ارزیابی آگاهانه و انتقادی فناوری است؛ یعنی بتوانیم مزایا، ریسکها، ملاحظات اخلاقی و تأثیرات اجتماعی یک فناوری (مانند حریم خصوصی در شبکههای اجتماعی یا سوگیری در هوش مصنوعی) را درک کنیم.ایکاش سواد فناوری راهی به دبستان ها و دبیرستان ها پیدا کند. سواد فناوری کمک میکند تا در عصر فنتنیدگی، به کارگیرنده ابزار (Tool User) باشیم، نه ابزارشونده و ابزار شده (Tool Used). یعنی «کاربرِ ابزار» بمانیم، نه «ابزارِ ابزار» و در زمانه فوران فناوری، همچنان یک انسان به معنای دقیق کلمه باشیم و بمانیم.
@Dr_Lashkarbolouki
۲:۵۸
بازارسال شده از
مدل اورست برای مدیریت و رهبریeverest.jpgفرزاد دهقانیان - عضو هیئت علمی دانشگاه فردوسی مشهد
داستان ما درباره سه کوهنورد است؛ دکتر استوارت هاچیسون، دکتر جان تاسکی و لو کازیشکی؛ افرادی که شاید نامشان را کمتر شنیده باشید. هنگامی که گروه اعزامی هنوز در پایگاه بود، رهبر گروه زمان «بازگشت» روز صعود به قله اورست را ساعت یک بعدازظهر تعیین کرد.
زمان بازگشت یعنی لحظهای که کوهنورد-- حتی اگر تنها چند قدم تا قله فاصله داشته باشد--باید صعود را متوقف کند و برگردد. این قاعده برای پیشگیری از خطرات برگشت است؛ مرحلهای که نیازمند مهارتی بیش از صعود است. آمارها نیز هشدار میدهند که شمار افرادی که هنگام پایینآمدن از اورست جان خود را از دست میدهند هشت برابر افرادی است که حین صعود میمیرند.
اما هیچ کوهنوردی دوست ندارد پس از تحمل سختیها و تا نزدیکی نوک قله، بازگردد. فلسفهی تعیین زمان بازگشت دقیقاً برای مقابله با همین وسوسه طراحی شده است؛ فلسفهای که سه پیام مهم دارد:
۱. پافشاری همیشه فضیلت نیست
شرایط جسمی، وضعیت مسیر و پیشبینی هوا باید تعیینکننده ادامه یا توقف باشند. هنگامی که نشانهها حکم به بازگشت میدهند، ادامه دادن دیگر شجاعت نیست؛ بیپروایی است.
۲. تصمیم درست نیازمند «برنامهریزی پیش از موقعیت» است
به قول دنیل کانمن، بدترین زمان برای تصمیمگیری «زمانی است که در موقعیت قرار دارید».
وقتی در اورست به قله نزدیک میشوید و سرمایهگذاری عاطفی و فیزیکی زیادی کردهاید، عملاً صلاحیت تصمیم عقلانی درباره ادامه مسیر را ندارید.
برای همین، زمان بازگشت پیشاپیش تعیین میشود؛ نه در لحظه بحران.
۳. هدف واقعی، «بازگشت ایمن» است
رسیدن به قله جذاب و مهم است، اما هدف نهایی زنده ماندن و بازگشت سالم به دامنه کوه است.
این یادآوری، تمرکز را از «قلهپرستی» به «حفظ جان» تغییر میدهد.
هاچیسون در میانه راه از رهبر گروه پرسید چه مدت تا قله مانده است. پاسخ سه ساعت بود. آنها به ساعت نگاه کردند؛ ۱۱:۳۰ صبح بود و نزدیک ۱۲ ساعت در حرکت بودند. زمان بازگشت یک بعدازظهر تعیین شده بود.
پس برخلاف میل طبیعی و قلهوسوسهکننده، تصمیم گرفتند در همان ۱۱:۳۰ بازگردند. بیهیچ حادثهای به کمپ ۴ و سپس به دامنه کوه رسیدند.
و اما چرا داستان آنها مشهور نیست؟
چون اتفاق خارقالعادهای رخ نداد. چون مانند قهرمانهای کلاسیک «تا سر حد مرگ پیش نرفتند». آنها فقط از قانون پیروی کردند، قله را نادیده گرفتند و زنده ماندند.
رهبر اعزام، راب هال--همان کسی که اهمیت زمان بازگشت را به آنها گوشزد کرده بود--همراه چهار نفر دیگر که به قله رسیدند، در مسیر برگشت جان خود را از دست داد [برداشت از کتاب «رها کن!» نوشته انی دوک].
تحلیل و تجویز راهبردیبرای مدیران، رهبران و سیاستگذاران، مفهوم «زمان بازگشت» حیاتی است. هر راهبرد و سیاست باید نقطهای داشته باشد که رسیدن به آن، الزاماً به معنی توقف، اصلاح یا تغییر مسیر باشد. اما آیا در مدیریت کشور این نقاط از پیش تعیین شدهاند؟
نقطه بازگشت حکمرانی آموزش عالی کجاست؟وقتی ورودی دانشگاهها به صفر برسد؟ یا بسیار قبلتر از اینها باید تصمیم گرفت؟نقطه بازگشت حکمرانی آب و انرژی چیست؟پایان یافتن منابع؟ فرونشست غیرقابلبرگشت؟ یا هزاران نشانه کوچکتر که پیشتر دیده میشوند؟نقطه بازگشت مدیریت هوای شهرها کجاست؟مرگومیر ۵۰ درصدی؟ یا سالها قبل از آن؟مدیرانی که بدون توجه به این نقاط هشداردهنده بر ادامه مسیر اصرار میکنند و آن را بهعنوان «استقامت، مقاومت و شجاعت» ثبت میکنند، در حقیقت جان مردم و آینده سازمان یا کشور را به خطر میاندازند.
شجاعت واقعی، گاهی در «بازگشت بهموقع» است، نه ادامه دادن به هر بهایی.
https://t.me/joinchat/TJl6M8fp9ZJiuaww۱۴:۱۷
بازارسال شده از
فرزندتان را زیاد ببوسیددر فارس معارف با جستوجوی #تربیت_فرزند به مطالب مربوطبه پرورش فرزندان با رویکرد اسلامی دسترسی پیدا کنید.@FarsMaaref ۱۳:۵۲
آخرین دور در شهرساعت ۲ بامداد بود که راننده تاکسی برای آخرین سرویس شبش به آدرسی در یک محله قدیمی رسید. بوق زد، اما کسی بیرون نیامد. دوباره بوق زد. خسته بود و میخواست برود خانه بخوابد، اما چیزی در دلش گفت کمی صبر کند.از ماشین پیاده شد و زنگ در را زد. صدای پیرزنی ضعیف از پشت در شنیده شد: «چند لحظه صبر کنید، دارم میام.»در باز شد. پیرزنی ریزنقش با لباسی مرتب اما قدیمی که انگار متعلق به ۵۰ سال پیش بود، جلوی در ایستاده بود. یک چمدان کوچک هم کنار پایش بود.پیرزن با لبخند گفت: «پسرم، میشه چمدونم رو بذاری توی ماشین؟ من توانش رو ندارم.»راننده چمدان را گذاشت و کمک کرد پیرزن سوار شود. پیرزن آدرسی داد و گفت: «لطفاً از مرکز شهر برو، عجلهای ندارم.»راننده گفت: «مادرجان، اون مسیر خیلی طولانیه، کرایهت زیاد میشه.»پیرزن با صدایی آرام گفت: «اشکالی نداره پسرم... من دارم میرم خانه سالمندان. دکتر گفته زیاد وقت ندارم. این آخرین باریه که شهرم رو میبینم.»راننده خشکش زد. دستش را آرام برد و تاکسیمتر را خاموش کرد.«هر جا دوست داری بگو ببرمت مادر.»آن شب، آنها دو ساعت در خیابانهای خلوت شهر چرخیدند.پیرزن ساختمانی را نشان داد که قبلاً آنجا منشی بود. جلوی خانهای ایستادند که او و همسر مرحومش سالهای اول زندگیشان را آنجا گذرانده بودند. حتی جلوی یک پارک قدیمی توقف کردند و او چند دقیقه در سکوت به تابها نگاه کرد و اشک ریخت.وقتی اولین اشعههای خورشید در آسمان پیدا شد، پیرزن گفت: «خستهشدی پسرم، دیگه بریم.»وقتی به جلوی آسایشگاه رسیدند، دو پرستار منتظر بودند. راننده چمدان را تا داخل برد.پیرزن کیف پولش را درآورد و پرسید: «چقدر میشه؟»راننده گفت: «هیچی.»پیرزن گفت: «اما تو زحمت کشیدی، باید نون ببری خونه.»راننده خم شد، دستان چروکیده پیرزن را بوسید و گفت: «مسافر زیاده مادر، اما امشب من مسافر خدا بودم.»پیرزن با چشمانی تر گفت: «تو لحظات آخر یک پیرزن رو رنگی کردی. خدا به زندگیت رنگ بده.»راننده در را بست و رفت. آن روز دیگر مسافری سوار نکرد. او تمام روز در خیابانها چرخید و به این فکر کرد که اگر آن بوق آخر را نمیزد و میرفت، چه اتفاقی میافتاد؟ما همیشه منتظر لحظات بزرگ و پر سروصدا هستیم تا زندگی کنیم، غافل از اینکه گاهی بزرگترین لحظات زندگی، در سکوت و یک مهربانی ساده پنهان شدهاند.نکته اخلاقی:هیچوقت برای مهربانی کردن عجله نکنید، شاید آن شخص در حال تجربه آخرین لحظات زندگیاش باشد.ما انسانها تنها خاطرهای هستیم که از هم باقی میمانیم؛ سعی کنیم خاطرهی شیرینی باشیم.
اگر این داستان دلت را لرزاند، به اشتراک بگذار تا یادمان نرود هوای سالمندان تنها را داشته باشیم.#سالمندان #مهربانی #انسانیت #داستان_واقعی #عشق #زندگ
https://t.me/joinchat/TJl6M8fp9ZJiuaww۴:۵۶
بازارسال شده از
۱۹:۱۴
بازارسال شده از
۱۷:۴۹
بازارسال شده از
۱۲:۵۶
بازارسال شده از
۱۰:۴۶
بازارسال شده از
فراخوان جذب نیروی متخصص در سازمان صداوسیما سازمان صداوسیمای جمهوری اسلامی ایران، بهعنوان پیشتاز عرصه رسانه ملی و حافظ ارزشهای انقلاب اسلامی، در راستای تحقق ماموریتهای خطیر خود و ارتقای کیفیت در ارائه محتوا و پخش برنامهها، اقدام به جذب نیروهای متخصص، متعهد و خلاق مینماید.این سازمان با هدف تکمیل کادر نیروی انسانی متخصص در استان تهران*، از میان داوطلبان واجد شرایط در حوزههای *فنی و مهندسی دعوت به عمل میآورد.
فرآیند دقیق و چندمرحلهای گزینشفرآیند استخدام این دوره، مبتنی بر ارزیابی همهجانبه علمی و تخصصی داوطلبان طراحی شده است. این مسیر شامل مراحل ذیل خواهد بود:۱. آزمون تخصصی (کتبی/عملی): ارزیابی دانش پایه و مهارتهای فنی مرتبط با هر شغل.
۲. مصاحبه علمی و تخصصی: بررسی عمق دانش، تجارب و توانایی حل مسأله داوطلبان توسط کمیتههای تخصصی.
۳. ارزیابی شایستگیهای عمومی و تعهد سازمانی: سنجش ویژگیهای شخصیتی، انگیزه و تعهد داوطلب نسبت به ارزشها و مأموریتهای سازمان.
مشاغل مورد نیازمتقاضیان میتوانند در یکی از موقعیتهای شغلی زیر، ثبتنام نمایند:مهندس فنی در حوزه صدا و تصویرمهندس فنی در حوزه فرستندهمهندس امنیت سایبریمهندس سختافزار و شبکهکمک مهندس فنی صدا و تصویرکمک مهندس فنی در حوزه فرستندهمهندس تأسیساتمهندس نرمافزارکارشناس آموزشمحافظ رسانه زمان ثبتنام۱۶ دی تا ۲۰ بهمن ثبتنام تنها به صورت الکترونیک کلیه متقاضیان میبایست در بازه زمانی اعلامشده، به سامانه یکپارچه جذب نیروی انسانی به نشانی jobregister.ir مراجعه و نسبت به تکمیل فرم درخواست اقدام نمایند. این فرصت، دریچهای بهسوی فعالیت حرفهای در بزرگترین و مؤثرترین نهاد رسانهای کشور است. سازمان صداوسیما ضمن تقدیر از اعتماد متخصصان عزیز، بر انتخاب نیروهایی تأکید دارد که علاوه بر دانش و مهارت روز، از تعهد و انگیزه بالا برای خدمت در رسانه ملی برخوردار باشند.
#منابع_انسانی#استخدام
روابط عمومی معاونت منابع مالی و سرمایه انسانی
کانال های رسمی
| بله | ایتا | سروش | روبیکا |
@iriboffice_ir iriboffice.ir Yeklink۱۰:۰۰
بازارسال شده از
بهترین اپلیکیشنهای برنامهریزی که باعث میشه خیلی رشد کنی و بهترین خودت بشی:1. Todoist:
اپلیکیشنی برای مدیریت وظایف با امکان تنظیم اولویتها و ایجاد پروژههای مختلف.2. Trello:
ابزاری برای مدیریت پروژهها با استفاده از بردهای بصری و کارتها که برای تیمها و افراد بسیار کاربردی است.3. Notion:
اپلیکیشنی چندکاره که میتواند به عنوان ابزار برنامهریزی، یادداشتبرداری و مدیریت پروژهها استفاده شود.4. Google Calendar:
یکی از معروفترین ابزارهای تقویم برای مدیریت جلسات، رویدادها و یادآوریها.5. Microsoft To Do:
اپلیکیشنی ساده و کارآمد برای مدیریت لیست وظایف روزانه با هماهنگی بین دستگاهها.6. Habitica:
یک اپلیکیشن گیمیفایشده که به شما کمک میکند تا عادتهای خوب را به شکل بازیوارانه تقویت کنید.7. TickTick:
اپلیکیشنی برای مدیریت وظایف و یادآوریها که ویژگیهای مختلفی مثل ردیابی عادت و زمانبندی دارد.@AkhbareFori | Link۱۲:۰۰
بازارسال شده از
رهبر انقلاب: رئیسجمهور آمریکا گفته «آمریکا ۴۷ سال است نتوانسته جمهوری اسلامی را از بین ببرد».این اعتراف خوبی است. من میگویم تو هم نخواهی توانست!@Farsna۱۲:۱۰
