حی علیالاصول🚩
برای حل این شبهه باید اول به این سوال پرداخت که اگر عملکرد یک رئیسجمهور به جای تقویت نظام، به تضعیف آن و کمک به پروژه براندازی منجر شود، آیا صرفاً به خاطر شرایط سخت کشور باید او را نگه داشت؟ قطعاً هیچ منطقی چنین چیزی را نمیپذیرد؛ البته این ادعا باید اثبات شود که در پیام بعدی به آن میپردازیم
اینجا
اما درمورد اصل موضوع عزل رئیس جمهور، دقیقا به همین دلیل در قانون اساسی راه عزل رئیس جمهور درصورت احراز عدم کفایت سیاسی یا تخلف قانونی او تعریف شده، اصل ۱۱۰ مسیر عزل را پیشبینی کرده و اصل ۱۳۱ هم برای بعد از آن، راه اداره موقت کشور و برگزاری انتخابات را مشخص نموده است.
برای رفع هرگونه نگرانی در این مورد عزل بنیصدر بهترین شاهد تاریخی است. در شرایطی که کشور در جنگ، درگیر بحران اقتصادی و سیاسی بود؛ اما مجلس عدم کفایت سیاسی او را بررسی کرد و امام هم بر اساس فرآیند قانونی او را عزل کردند.
شرایط حساس کنونی اتفاقا دلیل محکمی بر فوریت رسیدگی به عدم کفایت سیاسی رئیس جمهور است.
نکتهی دیگر اینکه بر اندیشمندان علوم سیاسی و اجتماعی واضح است که مشارکت پایین در انتخابات لزوماً به معنی مخالفت مردم با نظام نیست و علتهای مختلفی دارد از جمله نارضایتی از عملکرد دولتها، مشکلات اقتصادی، بیاعتمادی، رقابت انتخاباتی و عدم رشد سیاسی و ... بنابراین نمیشود از عدم مشارکت، بهتنهایی نتیجه گرفت که «مردم نظام را نمیخواهند». در کانال بانوی تمدن ساز قبلا توضیح داده بودم مجددا ارسال میشود
اینجا
نکته بعد اینکه آبروی نظام با اجرای قانون از بین نمیرود با عدم برخورد محکم با قانون شکنان رده بالا از بین میرود. اتفاقا برخورد با مسئولان ارشد قانونشکن یا قانونگریز در شرایط حساس قدرت و ثبات یک نظام سیاسی را به اثبات میرساند. ضمن اینکه اگر یک رئیسجمهور فاقد کفایت سیاسی تشخیص داده شود، نگه داشتن او در شرایط جنگی خودش میتواند آسیبهای جبران ناپذیر بزرگتری ایجاد کند و ضعف و ترس کنترل حاکمیت بر ارکانش را مخابره میکند.
و در آخر؛ اینجا بحث «سلطان» و اصل حاکمیت نیست؛ بحث مدیر ارشد سیستم اجرایی است. پس آن روایت ذکر شده، اینجا نارواست. اتفاقا باید به روایتهای مرتبط رجوع کرد مثل: «از دست دادن حاجت، آسانتر و کممشقتتر از آن است که آن را از کسی بخواهی که اهل و شایسته آن نیست.» نهجالبلاغه، حکمت ۶۶
بنابراین؛ اولا مطالبهی اقدام قانونی درمورد تخلفات رئیس جمهور رانمیتوان به چنین بهانههایی تقبیح یا منع کرد. در ثانی زمانی که عملکرد رئیس جمهور مستنداً به تخلف از وظایف قانونی، عدم کفایت سیاسی یا کمک مؤثر به تضعیف و براندازی نظام منجر شده، مجلس موظف است با توجه به شرایط خطیر امروز با قید فوریت بدون ملاحظه سیاسی موضوع را بررسی کند، تا کشور دچار چالشها و آسیبهای بیشتر از این نشود.
فراموش نکنیم رئیسجمهور برای حفظ نظام و خدمت به مردم تعریف شده است نه اینکه نظام و مردم برای حفظ رئیسجمهور هزینه شوند. #عزل_پزشکیان
#م_طالبی_دارستانی
#داستان_امروز
"به وقت پاسخگویی"بخش پنجم
تفاهمنامه ایران و آمریکا؛ جایی که رئیسجمهور برخلاف نظر «علیالاصول» امام پیش رفت و تعهد داد!
امام جامعه در پیام ۲۸ خرداد ۱۴۰۵ درباره تفاهمنامه ایران و آمریکا صریحاً اعلام فرمودند: «بنده علیالاصول، نظر دیگری داشتم» ؛ تأکید شد که رئیسجمهور متعهد شده در برابر زیادهخواهی آمریکا زیر بار نرود.
خود تفاهمنامه نیز طرفین را متعهد میکرد ظرف حداکثر ۶۰ روز به توافق نهایی برسند و آمریکا روند رفع محاصره دریایی را آغاز و ظرف ۳۰ روز آن را خاتمه دهد.
اما از روز اول تفاهم نامه و شروط آن با حمله به لبنان نقض شد ... مهلت ۶۰روزه گذشت، نه تنها توافقی حاصل نشد و آتشبس نیز پایدار نماند؛ آمریکا در تیر ۱۴۰۵ اعلام کرد توافق موقت «تمام شده» و حملات نظامی دوباره از سر گرفته شد. همزمان مجوز موقت فروش نفت ایران لغو شد و پس از آن نیز تحریمهای تازه آمریکا ادامه یافت؛ تا جایی که در مهر ۱۴۰۵ بخشهای خودرو، راهآهن و صنایع ایران نیز هدف تحریمهای جدید قرار گرفتند.
اگر این نخستین تجربه بود قابل اغماض بود اما قصهی عدم عبرت گیری چندین باره است. نزدیگترینش برمیگردد به پیش از جنگ ۱۲روزه که ایران و آمریکا پنج دور مذاکره کرده بودند و دور ششم قرار بود برگزار شود؛ اما اسرائیل دو روز پیش از آن حمله کرد و عراقچی صریحاً گفت: «ما وسط مذاکره با آمریکا بودیم.»
پیش از جنگ بعدی هم مذاکرات ایران و آمریکا دوباره در جریان بود و عراقچی تنها چند روز پیش از آغاز حملات گفته بود دستیابی به توافق «در دسترس» است؛ اما در ۲۸ فوریه ۲۰۲۶ حملات مشترک آمریکا و اسرائیل آغاز شد و در همان حملات اماممان سیدعلی حسینی خامنهای را شهید کردند.
یعنی رئیسجمهور با تجربهای روبهرو بود که در آن مذاکره هیچ گاه مانع زورگویی دشمن نشده بود؛ با این حال باز مسیری را پیگیری کرد که امامان انقلاب بارها آن را منع کرده بودند و امام حاضر تصریح کردند «علیالاصول، نظر دیگری داشتم» ولی آقای پزشکیان در جایگاه رئیس جمهور برای پیشبرد همان مسیر غلط باز شخصاً تعهد و مسئولیت پذیرفت.
آیا امروز که مهلت تفاهمنامه گذشت، توافق نهایی شکل نگرفت، آتشبس شکست، حملات از سر گرفته شد و تحریمهای تازههک اعمال شد مردم آسیب دیده حق ندارند از مسئولیتی که رئیسجمهور شخصاً پذیرفت سوال کنند که چه این رویکرد نتیجهای برای امنیت و منافع ملی ایران داشت جز جنایت و فشار اقتصادی بیشتر؟
چرا باید مردم هزینهی تصمیمات غلط دولتی را بدهند که عملا اهرم برندهی تنگه هرمز را به محاصره آمریکا پس از آتش بس بدل کرد؟
در شرایط جنگ و تهدید مستقیم خارجی، چرا باید ادامه حضور چنین مسئولی که خروجی تصکیکاتش جز فاجعه نبوده در رأس قوه مجریه و شورای عالی امنیت ملی پذیرفته شود؟
#عزل_پزشکیان
ادامه دارد
اینجا
#م_طالبی_دارستانی
"به وقت پاسخگویی"بخش پنجم
امام جامعه در پیام ۲۸ خرداد ۱۴۰۵ درباره تفاهمنامه ایران و آمریکا صریحاً اعلام فرمودند: «بنده علیالاصول، نظر دیگری داشتم» ؛ تأکید شد که رئیسجمهور متعهد شده در برابر زیادهخواهی آمریکا زیر بار نرود.
چرا باید مردم هزینهی تصمیمات غلط دولتی را بدهند که عملا اهرم برندهی تنگه هرمز را به محاصره آمریکا پس از آتش بس بدل کرد؟
در شرایط جنگ و تهدید مستقیم خارجی، چرا باید ادامه حضور چنین مسئولی که خروجی تصکیکاتش جز فاجعه نبوده در رأس قوه مجریه و شورای عالی امنیت ملی پذیرفته شود؟
#عزل_پزشکیان
۲K
۱۷:۲۵