ا
صادرات گاز قطر: معامله با همسایه شمالی یا از دست دادن سهم بازار؟
در هفته ی سوم جنگ امریکا و رژیم صهیونستی علیه ایران بود که پس از هدف قرار گرفتن زیر ساخت های انرژی ایران، حمله متقابلی از طرف ایران به تاسیسات گازی قطر مستقر در راس لفان صورت گرفت. به گفته مقامات قطر انرژی به دلیل این حمله، حدود ۱۷ تا ۲۰ درصد از ظرفیت تولید گاز ال ان جی این شرکت از بین رفت و اعلام شد که ۳ تا ۵ سال زمان برای بازسازی نیاز است. ضمن اینکه با محدودیتهای اعمالشده در تنگه هرمز، غیر از تعدادی انگشتشمار، محموله الانجی دیگری از قطر در ۸۰ روز گذشته امکان صادرات پیدا نکرده است. در این وضعیت با توجه با اینکه قطر جزو سه صادرکننده برتر گاز طبیعی مایعشده (الانجی) در جهان است، اما این جایگاه اکنون در معرض خطر جدی است؛ چرا که مشتری های گاز به سمت کشورهای دیگر بهخصوص آمریکا برای تامین محموله الانجی خود در حال چرخش هستند. با توجه به ماهیت میان و بلندمدت قراردادهای گازی، در صورت عقد قراردادهای مشتریان با کشورهای رقیب قطر، حتی در صورت تعمیر تاسیسات این کشور نیز ممکن است الانجی تولیدی آن بدون مشتری بماند. برای مثال، شرکت ونچر گلوبال از بزرگترین صادرکنندگان الانجی آمریکا است که در طول بحران کاهش عرضه و حذف قطر از بازار گاز الانجی، رشدی حدود ۴۰ درصدی در ارزش سهام خود داشته و بر اساس گزارش ها در طول این بحران، قراردادهای جدید این شرکت افزایش قابلتوجهی یافته است. تحلیلها نشان میدهد که این شرکت با سرعت بالا در حال تبدیل شدن به بزرگترین صادرکننده الانجی آمریکا تا پایان سال ۲۰۲۷ است و به همان میزان که از ظرفیت تولید الانجی قطر از بازار حذف شود، این شرکت درحال ساخت و ایجاد ظرفیت برای جبران کاهش عرضه است. این در حالی است که چین نیز به عنوان یکی از مشتریان بزرگ گاز در جهان، در چند سال اخیر توجه بیشتری به واردات از مسیرهای زمینی از روسیه و آسیای میانه نموده و اخیرا نیز پیشرفت بیشتری در قرارداد بزرگ ۵۰ میلیارد مترمکعبی «قدرت سیبری ۲» حاصل شده است. موضوعی که اعلام آن برخی از پروژههای الانجی را در جهان با تردید در اجرای پروژه روبهرو کرد. با شرایط فعلی منطقه راهی برای قطر برای جلوگیری از کاهش سهم بازار وجود دارد و آن انتقال بخشی از گاز تولیدی به ایران است. موضوعی که پیشتر اشاره شد که منافعی برای سه طرف قطر، ایران و ترکیه وجود دارد که امکانپذیری آن را افزایش میدهد. برای شروع چنین طرحی با توجه به نزدیکی مراکز تولید گاز قطر به خطوط شبکه گاز ایران، سرمایهگذاری اندکی در حد اتصال این دو نقطه نیاز است و در صورت عملیاتی شدن میتوان با سرمایهگذاری آن را به حجمهای تا ۴۰ میلیارد مترمکعب نیز افزایش داد. با توجه به تکاپوی طرف قطری در مذاکرات اخیر و تلاش برای توافق با ایران برای عدم حمله مجدد به زیرساختهای این کشور، یکی از مطالبات اصلی طرف ایرانی باید این موضوع باشد.
چرا فرصت ویژهای برای قرارداد کلان گازی سهجانبه قطر-ایران-ترکیه وجود دارد؟
#گاز#قطر #ترکیه#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
صادرات گاز قطر: معامله با همسایه شمالی یا از دست دادن سهم بازار؟ در هفته ی سوم جنگ امریکا و رژیم صهیونستی علیه ایران بود که پس از هدف قرار گرفتن زیر ساخت های انرژی ایران، حمله متقابلی از طرف ایران به تاسیسات گازی قطر مستقر در راس لفان صورت گرفت. به گفته مقامات قطر انرژی به دلیل این حمله، حدود ۱۷ تا ۲۰ درصد از ظرفیت تولید گاز ال ان جی این شرکت از بین رفت و اعلام شد که ۳ تا ۵ سال زمان برای بازسازی نیاز است. ضمن اینکه با محدودیتهای اعمالشده در تنگه هرمز، غیر از تعدادی انگشتشمار، محموله الانجی دیگری از قطر در ۸۰ روز گذشته امکان صادرات پیدا نکرده است. در این وضعیت با توجه با اینکه قطر جزو سه صادرکننده برتر گاز طبیعی مایعشده (الانجی) در جهان است، اما این جایگاه اکنون در معرض خطر جدی است؛ چرا که مشتری های گاز به سمت کشورهای دیگر بهخصوص آمریکا برای تامین محموله الانجی خود در حال چرخش هستند. با توجه به ماهیت میان و بلندمدت قراردادهای گازی، در صورت عقد قراردادهای مشتریان با کشورهای رقیب قطر، حتی در صورت تعمیر تاسیسات این کشور نیز ممکن است الانجی تولیدی آن بدون مشتری بماند. برای مثال، شرکت ونچر گلوبال از بزرگترین صادرکنندگان الانجی آمریکا است که در طول بحران کاهش عرضه و حذف قطر از بازار گاز الانجی، رشدی حدود ۴۰ درصدی در ارزش سهام خود داشته و بر اساس گزارش ها در طول این بحران، قراردادهای جدید این شرکت افزایش قابلتوجهی یافته است. تحلیلها نشان میدهد که این شرکت با سرعت بالا در حال تبدیل شدن به بزرگترین صادرکننده الانجی آمریکا تا پایان سال ۲۰۲۷ است و به همان میزان که از ظرفیت تولید الانجی قطر از بازار حذف شود، این شرکت درحال ساخت و ایجاد ظرفیت برای جبران کاهش عرضه است. این در حالی است که چین نیز به عنوان یکی از مشتریان بزرگ گاز در جهان، در چند سال اخیر توجه بیشتری به واردات از مسیرهای زمینی از روسیه و آسیای میانه نموده و اخیرا نیز پیشرفت بیشتری در قرارداد بزرگ ۵۰ میلیارد مترمکعبی «قدرت سیبری ۲» حاصل شده است. موضوعی که اعلام آن برخی از پروژههای الانجی را در جهان با تردید در اجرای پروژه روبهرو کرد. با شرایط فعلی منطقه راهی برای قطر برای جلوگیری از کاهش سهم بازار وجود دارد و آن انتقال بخشی از گاز تولیدی به ایران است. موضوعی که پیشتر اشاره شد که منافعی برای سه طرف قطر، ایران و ترکیه وجود دارد که امکانپذیری آن را افزایش میدهد. برای شروع چنین طرحی با توجه به نزدیکی مراکز تولید گاز قطر به خطوط شبکه گاز ایران، سرمایهگذاری اندکی در حد اتصال این دو نقطه نیاز است و در صورت عملیاتی شدن میتوان با سرمایهگذاری آن را به حجمهای تا ۴۰ میلیارد مترمکعب نیز افزایش داد. با توجه به تکاپوی طرف قطری در مذاکرات اخیر و تلاش برای توافق با ایران برای عدم حمله مجدد به زیرساختهای این کشور، یکی از مطالبات اصلی طرف ایرانی باید این موضوع باشد. چرا فرصت ویژهای برای قرارداد کلان گازی سهجانبه قطر-ایران-ترکیه وجود دارد؟#گاز#قطر #ترکیه#تنگه_هرمز
ایپلماسی | @eplomacy
۶۱