درسها و عبرتهای جنگ احدپیوستی برای خطاب بیستم درباب تفرقه و جهالترهبر شهید و عالیمقام ایران، از ابتدای انقلاب بارها و بارها درسهای جنگ احد را بازگو کرده بودند و نسبت به خطر تکرار آن هشدار داده بودند.
پس از آغاز روزهای دشوار لبنان، بهویژه پس از شهادت تلخ سیدحسن نصرالله، سردار بزرگ اسلام شهید حاج رمضان (شهید محمدسعید ایزدی) به لبنان میرود و درسهای جنگ احد را منبعث از آموزههای رهبر شهید برای فرماندهان و خانوادههای حزبالله میگوید، هم برای روحیه دادن، هم برای جلوگیری از اشتباه و منفعلنشدن از ضربهٔ وارد شده و سرانجام رسیدن به پیروزی. همان وقتها درخواست میکند که کاش درسهای جنگ احد به روایت و تقریر آیتالله خامنهای مستقلاً در قالب کتابی در ایران منتشر شود. انتشارات صهبا این درخواست شهید را اجابت میکند و کتاب «درسها و عبرتهای جنگ احد در بیان حضرت آیتالله خامنهای» را خرداد ۱۴۰۴، یعنی دقیقاً چندروز قبل از آغاز جنگ ۱۲روزه منتشر میکند!
وقتی با دوست فرهیختهای درباره شباهتهای وضعیت امروز با احد صحبت میکردیم این کتاب عجیب را به من معرفی و هدیه کرد. من در ادامه سه فراز کتاب را برای شما مینویسم، هرسه از سخنان رهبر شهید انقلاب:
یک«از این پنجاه نفر (در تنگه احد) ده نفر ماندند، چهلتای آنها آمدند پایین و مشغول جمعکردن غنیمت شدند. و چه کار بدی است که در جنگ انسان فوری به فکر غنیمت بیفتد مدام بخواهد جمع کند؛ بسیار بد است. چه غنائم مادی معمولی و چه غنائم سیاسی. چقدر بد است! یک دستآورد سیاسی پیدا کند یکی و بخواهد فوری بهرهبرداری کند. مخصوصاً آن کسی که جنگ را او تمام نکرده، او انجام نداده، او زحمتش را نکشیده، دیگران زحمتش را کشیدهاند او میخواهد بهرهبرداری کند».
دو«سه تا آفت اینجا (در چرایی شکست) ذکر میکند قرآن:اول فشل و سستی. سستشدن، تردید به خود راه دادن، انتظار بیجا و زیادی داشتن، آیندههایی که باید برای آن تلاش کرد، نزدیکتر از آنچه باید دانستن و خواستن؛ نخست این مطلب، «حَتَّى إذا فَشِلَتُم»، و دوم: «و تنازعتم في الأمر» بر سر و كله هم کوبیدید و به اختلاف و تفرقه برخاستید... و سوم: «حتی إذا فَشلتُم و تنازعتم في الأمر وَعَصَيْتُم» عصیان، فرماننابردن، رهبری را به رهبری نشناختن، یا از فرمان رهبری اطاعت نکردن این هم یک عامل دیگر در میدان جنگ احد. این سه عامل لشکر مسلمان را با پیشرفتی که ابتدا پیدا کرده بودند، به عقب راند».
سه«آن پنجاه نفری که دچار نفرین و شکوهٔ همهٔ مسلمانها در طول این چهارده قرن شدند، مسلمان بودند؛ اصحاب پیغمبر بودند؛ خیلی از آنها در جنگ بدر شرکت کرده بودند؛ مردمان بدی نبودند؛ اما همینها دچار آن آفت شدند؛ یعنی به خاطر جمع آوری غنیمت، گردنه را رها کردند؛ میدان را به دشمن دادند و موجب شدند که مقدار زیادی از خونهای پاک بر زمین ریخته شود؛ خونی مثل خون حمزهٔ سیدالشهداء بر زمین ریخته شد؛ پیغمبر زخم خورد و حکومت اسلام و نظام نوپای اسلامی دچار تزلزل شد؛ به خاطر کوتاهی این پنجاه نفر».
#معرفی_کتاب@FihMaFih
۷۱۶۱