موزیک ویدئو Rabbi Is with Me (پروردگارم با من است) عبور از دل طوفانها با الهام از آیه قرآن کریم: «إنّ مَعيَ ربّي سَيَهدين»@vetrmusic
@Hasanabbasi_students
۲۰:۳۲
دعای روز هشتم ماه مبارک رمضان اللهمّ ارْزُقنی فیهِ رحْمَهَ الأیتامِ و إطْعامِ الطّعامِ و إفْشاءِ السّلامِ و صُحْبَهِ الکِرامِ بِطَوْلِکَ یا ملجأ الآمِلین. ای خدا در این روز مرا ترحم به یتیمان و اطعام به گرسنگان و افشا و انتشار سلام در مسلمانان و مصاحبت نیکان نصیب فرما به حق انعامت ای پناه آرزومندان عالم. #ماه_رمضان@Hasanabbasi_students
۱:۴۵
دعای افطار ماه مبارک رمضان ️ اَللّهُمَّ لَکَ صُمْنا وَ عَلى رِزْقِکَ اَفْطَرْنا فَتَقَبَّلْ مِنّا اِنَّکَ اَنْتَ السَّمیعُ الْعَلیمُ خدایا برای تو روزه گرفتیم و با روزی تو افطار کردیم، خدایا از ما بپذیر که تو شنوا و دانایی.#روز_هشتم
@Hasanabbasi_students
۱۴:۴۵
رژیم هندوستان در سالهای اخیر پیوندی تنگاتنگ با رژیم جعلی صهیونیستی در سرزمینهای اشغالی فلسطین برقرار کرده است؛ پیوندی که با موضعگیریهای صریح نخستوزیرِ #مودیِ این کشور پس از «طوفان الاقصی» آشکارتر شد. مودی از نخستین مقاماتی بود که این عملیات را محکوم کرد و در حمایت از رژیم یهود موضع گرفت؛ اقدامی که نشاندهنده همسویی کامل دهلینو با تلآویو در میانهی جنگ رژیم صهیونیستی در نوار غزه است. در همین چارچوب، «خالد ابوالفضل» استاد حقوق در دانشگاه کالیفرنیا فاش کرد برخی از هندوها در کنار نیروهای رژیم صهیونیستی در جنگ غزه شرکت میکنند و «سربازان هندو در کشتارهای مردم غزه توسط ارتش رژیم صهیونیستی نقش دارند و علناً از کاری که رژیم اشغالگر اسرائیل با فلسطینیها میکند خوشحال هستند». همچنین «ظفر اسلام خان» سردبیر روزنامه «ملی گازته» هند نوشت حدود ۲۱۵ هندی در کنار ارتش اسرائیل در جنگ غزه شرکت میکنند؛ گزارشی که ابعاد این همگرایی را فراتر از سطح سیاسی نشان میدهد. در بُعد امنیتی نیز رژیم هند در سطح گستردهای اتباع خود را در قالب گردشگر به ایران گسیل داشته تا با جمعآوری اطلاعات میدانی، حتی از دل خانههای ایرانی، زمینهی حمله اسرائیل به جمهوری اسلامی را فراهم کند؛ موضوعی که در فضای رسانهای با عنوان #هاستل_گیت مطرح شده و بهعنوان نمونهای از جاسوسی مدرن از آن یاد میشود. نزدیکی راهبردی هند به تلآویو، چه در حوزه نظامی و چه اطلاعاتی، میتواند به تضعیف اعتماد منطقهای نسبت به دهلینو بیانجامد. این رویکرد حتی در عرصه فرهنگی نیز بازتاب یافته و در بالیوود با ساخت فیلم «Tehran» تخیلات حمله به جمهوری اسلامی به نمایش گذاشته شده است؛ امری که نشاندهنده بازتولید دشمنی با ایران در سطح افکار عمومی است. در چنین شرایطی، سفرهای مودی به اسرائیل بیش از آنکه صرفاً دیپلماتیک باشد، بهعنوان تلاش برای بهرهبرداری از خوشخدمتیهای خود به یهود و تثبیت یک اتحاد سیاسی ـ امنیتی تفسیر میشود. https://t.me/Alisoleymani_ir۱۶:۴۲
┄═❁๑ ๑❁═┄
فرق است ما بین انقلاب اسلامی ایران با انقلابهای دنیا؛ انقلابهای دنیا بیاستثنا برای ایمان نیست، برای خدا نیست، انقلاب ایران برای خداست و از اول هم فریاد خدا بوده است، «الله اکبر» بوده است و تا آخر هم همین است.
امام خمینی (ره)
┄┅┅❅❁❅┅┅┄ @MaysamAzarbakhsh
๑❁═┄فرق است ما بین انقلاب اسلامی ایران با انقلابهای دنیا؛ انقلابهای دنیا بیاستثنا برای ایمان نیست، برای خدا نیست، انقلاب ایران برای خداست و از اول هم فریاد خدا بوده است، «الله اکبر» بوده است و تا آخر هم همین است.
امام خمینی (ره)┄┅┅❅❁❅┅┅┄ @MaysamAzarbakhsh
۱۸:۳۸
۱۸:۳۸
دعای روز نهم ماه مبارک رمضان اللهمّ اجْعَلْ لی فیهِ نصیباً من رَحْمَتِکَ الواسِعَةِ و اهْدِنی فیهِ لِبراهِینِکَ السّاطِعَةِ و خُذْ بناصیتی الی مَرْضاتِکَ الجامِعَةِ بِمَحَبّتِکَ یا أمَلَ المُشْتاقین. ای خدا مرا نصیبی از رحمت واسعه خود عطا فرما و به ادله روشن خود هدایت فرما و پیشانی مرا بگیر و به سوی رضا و خشنودی که جامع (هر نعمت) است سوق ده به حق دوستی و محبتت ای آرزوی مشتاقان. #ماه_رمضان@Hasanabbasi_students
۱:۴۴
از دروازه قرآن تا دروازهی قرآن
بنای «دروازه قرآن» شیراز نماد یکی از رسوم دینی مردم ایران یعنی «از زیر قرآن رد شدن» در چند صد سال اخیر است. در خیلی از موقعیتهای دیگر نیز از قرآن برای مبارک شدن یک امر یا مکان استفاده میشود. هر چند این موارد، جزء آداب و رسوم پسندیده فرهنگ ماست اما کمترین بهره از قرآن به عنوان اصلیترین منبع #اسلام_ناب است.
چند سالی است که در ماه مبارک رمضان برنامههای تلویزیونی متنوعی حول محور قرآن، البته استعدادیابی در زمینه قرائت و حفظ، تولید و پخش میشود که ظاهراً به یک سرگرمی برای مردم روزهداری که حوالی افطار تلویزیون میبینند تبدیل شده است. (از قبیل این برنامه)
اگر بخواهیم به چنین برنامههایی و آثارشان در سطح کلان بنگریم باید گفت آنچه این برنامهها در ناخودآگاه جامعه مذهبی ایران بیش از گذشته برجسته میکند پرداختن به دو مقوله #قرائت و #حفظ قرآن و احیانا مشهور شدن بدین وسیله است (کلیپ شماره یک)
اگر صِرف قرآن ز بَر خواندن در چهارده روایت و هفت مقام و به صورت ضربدری و معکوس و ... ، #دولت_اسلامی تشکیل و #جامعه_اسلامی ایجاد میشد، کشور مصر با مصطفی اسماعیل و عبدالباسط عبدالصمد و محمد صدیق منشاوی و شحات انور و راغب مصطفی غلوش، میبایست خیلی پیشتر نه تنها دولت اسلامی و جامعه اسلامی تشکیل میدادند بلکه تمدن اسلامی برپا میکردند نه اینکه حامی و همکار آمریکا و اسرائیل در ریختن خون دهها هزار مردم مظلوم فلسطین باشند.بنابراین پرداختن به این موارد نه تنها جامعه را قرآنی نخواهد کرد بلکه گاهی اوقات وسوسههای شیطان کار را تا جایی پیش خواهد برد که باید در آنچه میشنویم احتیاط کنیم که احیانا مرتکب فعل حرام نشده باشیم (کلیپ شماره دو)
معجزه قرآن، کلمات آن است و مادامی که از قرآن و مفاهیمش به عنوان دروازهی (Gateway) نظامسازی برای تشکیل دولت اسلامی بهره نبریم، و به بهره حداقلی از آن برای تبرک کردن خانه و به سلامت سفر رفتن و اخیراً #سرگرمی_مخاطب اکتفا کنیم، مشمول شکوه پیامبر در یومالحساب قرار میگیریم که فرمود: «یا رَبِّ اِنَّ قَومی اْتَّخَذوا هذَا القُرانَ مَهجوراً» (آیه ۳۰ سوره فرقان)
امام خامنهای سی سال پیش در شهریور ۱۳۷۳ خطاب به کارگزاران نظام میفرمایند: « اتّخذوا هذا القُرانَ مَهجورا یعنی قرآن را دارند، اما همراه با هَجر. قرآن هست، اما مهجور است. به این معنا که قرآن در یک جامعه تلاوت شده و احترام ظاهری میشود، اما به احکام آن عمل نمیکنند و به بهانه جدایی دین از سیاست، حکومت را از قرآن سلب مینمایند»
دولت اسلام | ابراهیم نوروزی@Ebrahim_Nowrouzi
بنای «دروازه قرآن» شیراز نماد یکی از رسوم دینی مردم ایران یعنی «از زیر قرآن رد شدن» در چند صد سال اخیر است. در خیلی از موقعیتهای دیگر نیز از قرآن برای مبارک شدن یک امر یا مکان استفاده میشود. هر چند این موارد، جزء آداب و رسوم پسندیده فرهنگ ماست اما کمترین بهره از قرآن به عنوان اصلیترین منبع #اسلام_ناب است. چند سالی است که در ماه مبارک رمضان برنامههای تلویزیونی متنوعی حول محور قرآن، البته استعدادیابی در زمینه قرائت و حفظ، تولید و پخش میشود که ظاهراً به یک سرگرمی برای مردم روزهداری که حوالی افطار تلویزیون میبینند تبدیل شده است. (از قبیل این برنامه) اگر بخواهیم به چنین برنامههایی و آثارشان در سطح کلان بنگریم باید گفت آنچه این برنامهها در ناخودآگاه جامعه مذهبی ایران بیش از گذشته برجسته میکند پرداختن به دو مقوله #قرائت و #حفظ قرآن و احیانا مشهور شدن بدین وسیله است (کلیپ شماره یک) اگر صِرف قرآن ز بَر خواندن در چهارده روایت و هفت مقام و به صورت ضربدری و معکوس و ... ، #دولت_اسلامی تشکیل و #جامعه_اسلامی ایجاد میشد، کشور مصر با مصطفی اسماعیل و عبدالباسط عبدالصمد و محمد صدیق منشاوی و شحات انور و راغب مصطفی غلوش، میبایست خیلی پیشتر نه تنها دولت اسلامی و جامعه اسلامی تشکیل میدادند بلکه تمدن اسلامی برپا میکردند نه اینکه حامی و همکار آمریکا و اسرائیل در ریختن خون دهها هزار مردم مظلوم فلسطین باشند.بنابراین پرداختن به این موارد نه تنها جامعه را قرآنی نخواهد کرد بلکه گاهی اوقات وسوسههای شیطان کار را تا جایی پیش خواهد برد که باید در آنچه میشنویم احتیاط کنیم که احیانا مرتکب فعل حرام نشده باشیم (کلیپ شماره دو) معجزه قرآن، کلمات آن است و مادامی که از قرآن و مفاهیمش به عنوان دروازهی (Gateway) نظامسازی برای تشکیل دولت اسلامی بهره نبریم، و به بهره حداقلی از آن برای تبرک کردن خانه و به سلامت سفر رفتن و اخیراً #سرگرمی_مخاطب اکتفا کنیم، مشمول شکوه پیامبر در یومالحساب قرار میگیریم که فرمود: «یا رَبِّ اِنَّ قَومی اْتَّخَذوا هذَا القُرانَ مَهجوراً» (آیه ۳۰ سوره فرقان) امام خامنهای سی سال پیش در شهریور ۱۳۷۳ خطاب به کارگزاران نظام میفرمایند: « اتّخذوا هذا القُرانَ مَهجورا یعنی قرآن را دارند، اما همراه با هَجر. قرآن هست، اما مهجور است. به این معنا که قرآن در یک جامعه تلاوت شده و احترام ظاهری میشود، اما به احکام آن عمل نمیکنند و به بهانه جدایی دین از سیاست، حکومت را از قرآن سلب مینمایند»دولت اسلام | ابراهیم نوروزی@Ebrahim_Nowrouzi
۸:۳۸
کلیپ شماره دو
۸:۳۸
۸:۳۸
کلیپ شماره یک
۸:۳۸
دعای افطار ماه مبارک رمضان ️ اَللّهُمَّ لَکَ صُمْنا وَ عَلى رِزْقِکَ اَفْطَرْنا فَتَقَبَّلْ مِنّا اِنَّکَ اَنْتَ السَّمیعُ الْعَلیمُ خدایا برای تو روزه گرفتیم و با روزی تو افطار کردیم، خدایا از ما بپذیر که تو شنوا و دانایی.#روز_نهم
@Hasanabbasi_students
۱۴:۴۶
یادآوری روایتی از احترام ویژه امام خمینی(ره) به حضرت آیت الله خامنهای سر سفره افطار که تا ایشان نیامدند امام ننشستند.@Hasanabbasi_students
۱۵:۵۸
یادداشت اخیر یوآو گالانت، وزیر دفاع پیشین اسرائیل، بیش از آنکه درباره ایران باشد، درباره «نظم بعدی» در خاورمیانه است. متن او از یک نقطه آغاز میشود که برای ناظران منطقه آشناست: جنگها فقط دشمنان را تضعیف نمیکنند، بلکه صحنه را برای بازیگران تازه بازآرایی میکنند*. از این منظر، او مدعی است فشارهای مستمر بر محور ایران، آسیب سنگین به حزبالله و سقوط دولت اسد، فقط یک پیروزی مقطعی برای اسرائیل نبوده، بلکه آستانه یک جابهجایی ژئوپلیتیکی بزرگتر را پدید آورده است.نکته محوری این یادداشت آن است که خلأ قدرت در خاورمیانه خالی نمیماند. از نگاه گالانت، بازیگری که بیش از همه آماده پر کردن این خلأ است، *نه یک نیروی عربی، بلکه ترکیه است*. او با رجوع به «دکترین پیرامونی» بنگوریون یادآوری میکند که اسرائیل زمانی تلاش میکرد با دولتهای غیرعرب پیرامونی مانند ایرانِ پیش از انقلاب، ترکیه و اتیوپی شبکهای از موازنهسازی در برابر جهان عرب بسازد. اما به زعم او، آن معماری اکنون کاملاً فروپاشیده است. ایران از مدار خارج شد، اتیوپی از این معادله کنار رفت، و ترکیه نیز از شریک پیرامونی به رقیب فعال تبدیل شد.
در این چارچوب، گالانت ترکیه را قدرتی توصیف میکند که دیگر در حاشیه منطقه بازی نمیکند، بلکه خود را برای نقشآفرینی در مرکز نظم جدید آماده کرده است. سوریه در این تحلیل، مهمترین آزمایشگاه این تغییر است. از دید او، تضعیف محور ایران و سقوط اسد فضایی ایجاد کرده که آنکارا میکوشد با نفوذ سیاسی، امنیتی و نظامی آن را پر کند. اما بحث فقط سوریه نیست. نویسنده دامنه نفوذ ترکیه را از قفقاز تا شمال آفریقا، از شرق آفریقا تا بیتالمقدس، و از ناتو تا صنایع دفاعی گسترش میدهد تا نشان دهد با یک رقیب معمولی طرف نیست، *بلکه با دولتی مواجه هستیم که هم بلندپروازی منطقهای دارد و هم مشروعیت نهادی در غرب.
این دقیقاً همان نقطهای است که مقاله را مهم میکند. گالانت میخواهد به مخاطب اسرائیلی و غربی بگوید که تمرکز صرف بر پرونده ایران، میتواند آنها را از تحول مهمتری غافل کند. در نگاه او، ایران هنوز تهدید است، اما تهدیدی که بخشی از ظرفیتهایش فرسوده شده و باید در همین مقطع، توان موشکی و هستهای آن بهطور کامل خنثی شود.
در مقابل، ترکیه تهدیدی از جنس دیگر است: نه یک دشمن منزوی و نیابتی، بلکه یک قدرت دولتی، نهادینه، عضو ناتو و دارای ابزارهای سخت و نرم همزمان.
با این حال، مقاله گالانت صرفاً یک هشدار امنیتی نیست؛ نوعی بازتعریف سلسلهمراتب تهدیدهاست. او عملاً میگوید فصل ایرانمحوری در حال پایان یافتن است و فصل تازهای آغاز میشود که در آن، رقابت بر سر شکل دادن به نظم پس از تضعیف محور شیعی، به بازیگران سنی و در رأس آنها ترکیه منتقل خواهد شد. به همین دلیل نیز نسخهای دوگانه پیشنهاد میدهد: در برابر ایران، اقدام قاطع؛ در برابر ترکیه، مدیریت و هدایت.
اما باید دقت کرد که این روایت، خود حامل یک سوگیری روشن اسرائیلی است. در این متن، منطقه نه بهعنوان مجموعهای از ملتها و دولتهای دارای منافع مستقل، بلکه بهمثابه صحنهای برای تنظیم تهدیدات علیه اسرائیل دیده میشود. بنابراین وقتی از «خاورمیانه پس از ایران» سخن گفته میشود، منظور حذف ایران از معادلات نیست، بلکه کاهش نقش آن در مقام تهدید اصلی و انتقال تمرکز به بازیگر بعدی است. به بیان دیگر، گالانت شرایط را نه کاملاً پساایرانی، بلکه در حال گذار از ایرانمحوری به ترکیهمحوری ترسیم میکند.
ارزش واقعی این یادداشت شاید در همین باشد: نشان میدهد بخشی از نخبگان امنیتی اسرائیل، همزمان با تداوم فشار بر ایران، در حال بازنگری در نقشه تهدیدات آیندهاند. پرسش اصلی برای آنها دیگر فقط این نیست که با ایران چه کنند؛ بلکه این است که اگر ایران تضعیف شود، چه کسی جای خالی آن را در هندسه قدرت منطقه پر خواهد کرد. این پرسش، فقط برای اسرائیل مهم نیست. برای همه بازیگران خاورمیانه، از تهران تا آنکارا و قاهره تا ریاض، پرسشی تعیینکننده در سالهای پیش رو خواهد بود
@fazel_tg
۱۹:۰۳
مقاله جدید وزیر صهیونیستی: اتفاقات هفتههای اینده، چهره غرب اسیا را برای دهههای اینده تغییر خواهد داد…
از این مقاله خواهم گفت
@fazel_tg
از این مقاله خواهم گفت
@fazel_tg
۱۹:۰۳
هاکبی سفیر آمریکا در سرزمینهای اشغالی:ما برای جشن پوریم آماده میشویم
۲۳۰۰ سال پیش، خدا از طریق ملکه استر و مردخای پیروزی بر دشمنانشان در ایرانِ باستان هخامنشی را برای ما رقم زد!!
کینه و تنفر اینها از ایرانیان فقط مربوط به بعد از انقلاب اسلامی نیست بلکه این خبیثها با ذات ایران و ایرانی مشکل دارند...@Hasanabbasi_students
۱۹:۳۳