عکس پروفایل مَک‌ُایران | MakoIranم
۱.۱ هزار عضو

مَک‌ُایران | MakoIran

کنشگریِ توسعه و پیشرفت «مَکُران»در سایۀ تلاش جمعی برای فهم «ایران»
ارتباط با ادمین: @MakoIran_admin | سایت makoiran.ir
مَک‌ُایران | MakoIran
undefined #ازبلوچستان undefined وقتی مسیر دریایی بصره بر اثر سوء مدیریت و بی کفایتی حکمرانان به تدریج بسته شد شاهراه کاروان روی تبریز به بندر عباس جای آن را گرفت. بندر هرمز که ابتدا در کنار رود میناب قرار داشت و وقتی کشور دچار تلاطم و مسیرهای زمینی نا امن شد به جزیره جرون (که اکنون جزیره هرمز خوانده می‌شود) منتقل شد، توسعه یافت تا به مرکز تجاری مشرق زمین (خاورمیانه) تبدیل شد تا وقتی که شاید یکی از مهمترین وقایع در تاریخ به وقوع پیوست: ورود کشتی های اروپایی در دریاهای مشرق زمین. اگر چه نمیتوان شک داشت که گشایش این شاهراه دریایی مهم نهایتاً فواید بسیاری به بار آورده [؟!] و حتی شاید با جدایی نهایی دو شاهرگ حیاتی تجارت جهانی از طریق خلیج فارس و دریای سرخ (بحر احمر)، اروپا را از سیطره و برتری آسیا نجات داده باشد اما مشکل می‌توان از اینکه نخستین نمایندگان اروپاییان ابتدا همچون دزدان دریایی ظاهر شدند و در بی رحمی و درنده خویی بسیار فراتر از معیارهای رایج در آن زمان عمل کردند ناراحت و رنجیده خاطر نشد. رفتار آلبوکرک در خلیج فارس فوق العاده فجيع و شریرانه بود و در نهایت تأسف باید بگوییم اسیران خود را برای «خشنودی خدا» مثله میکرد. پرتغالیها با تصرف هرمز بیش از صد سال گلوی تجارت مشرق زمین را در دست گرفتند و هر از چند گاه کشتی هایشان به دریای سرخ هم دستبرد می‌زدند تا اینکه در ابتدای قرن هفدهم انگلیسی ها هم به صحنه آمدند... ...در سال ۱۶۲۰ دو نبرد دریایی در نزدیکی جاسک به وقوع پیوست که اولی به نتیجه قطعی نرسید اما در نبرد دوم پرتغالیها شکست خوردند و دفتر نمایندگی انگلیسی که ظاهراً در سال ۱۶۱۹ تأسیس شده بود از نابودی مصون ماند. دو سال بعد، در سال ۱۶۲۲ در اتحادی با شاه بزرگ ایران (شاه عباس)، هرمز به تصرف متحدان درآمد و چنان ضربه ای به پرتقالی ها وارد شد که هرگز دیگر کمر راست نکردند. از آن تاریخ تا به امروز تجارت و نفوذ انگلیس هر چند با مقداری افت و خیز دائماً افزایش یافته و با چنان عزم و اراده ای با مسئولیت هایمان روبه رو شده ایم که در هیچ جای دنیا نظیر نداشته است. undefined بلوچستان در سفرنامه‌های خانوادگی سایکس چهارمین سفر در ایران سر پرسی سایکس، ۱۹۰۱-۱۸۹۷ ترجمه مانی صالحی علامه پی‌نوشت مک‌ایران: محسن شهرنازدار در یادداشت مقدماتی کتاب به درستی به نقل از نویسنده کتاب ایران در بازی بزرگ (آنتونی وین) پرسی سایکس را کاشف، کنسول، سرباز و جاسوس بریتانیایی نامیده است که نقشی بزرگ در میراث گلد اسمیت (تجزیه کننده بلوچستان) داشته است. انتشار گفتارهای سایکس از این جهت حائز اهمیت و خوانش است. ‌ undefined @MakoIran_ir
thumbnail
#ازبلوچستان
undefined سرزمین پهناور بلوچستان بزرگ از لحاظ تاریخی به تعدادی منطقه از جمله مکران (در جنوب)، سرحد (در شمال غربی) و منطقه ای که در گذشته به نام توران شناخته میشد تقسیم شده است. توران نیز خود شامل شهرهای جدید کلات و خضدار (قضدار) در شرق است. در دوره های مختلف مراکز سیاسی قوی تر داخل دولت های ایران و هند در غرب، شمال و شرق به ویژه کرمان، سیستان، قندهار، دهلی و کراچی و حتی سلطنت عمان در جنوب ادعای سلطه بر قسمتهایی از بلوچستان را داشته اند و آن را به عنوان قلمروی قانونی خود می پنداشتند. ایده یک جامعه بلوچ در بلوچستان سیاسی یکپارچه ممکن است از موفقیتهای نصیرخان در قرن هجدهم میلادی سرچشمه گرفته باشد. جانشینان او نتوانستند مناطقی را که او مدعی حکومت بر آنها بود حفظ و کنترل کنند چه رسد به آنکه بخواهند این ایده یکپارچه کردن بلوچ ها به عنوان یک ملت را به سرانجام برسانند. اما سیاست حاکمیت غیر مستقیم انگلیسیها ورق را برگرداند آنها با به قدرت رسیدن نسل بعدی خوانین بلوچ اقدام به دست درازی بر منطقه کردند و خان را به سوی چشم پوشی از اختلاف‌های داخلی که باعث فروپاشی یا دگرگونی می‌شد و ایده بلوچستان یکپارچه سوق دادند.بریتانیا برای پیشگیری از اقدامات علیه منافعش حداقل در مرزهای مورد توافق آنها با دولت قاجار در ایران و حکومت افغانستان در کابل در نیمه دوم قرن نوزدهم میلادی آن ایده را زنده نگه داشت.
undefined بلوچستان در دانشنامه ایرانیکا
جغرافیا، تاریخ و قوم نگاری
برایان اسپونر، ۱۵ دسامبر ۱۹۸۸

undefined @MakoIran_ir
undefined۳
undefined۲

۲۶۹

۱۳:۴۷