ک
#مثنوی_دفتر دومبیتهای_۱۲۶۹_تا_۱۲۷۱
هین مگو فردا که فرداها گذشت تا به کلی نگذرد ایام کشت
هین: شبه جمله به معنی آگاه باش.همچنین به معنای بشتاب و عجله کن. هین و هی ، صوت برای بازداشتن و منع کردن کسی از حرکت. هین آوازی برای کنترل کردن خر موقع حرکت هم هست. از نگاه مولانا جسم انسان و تن، مرکَب و خر روح است.
️نکته:مخاطب مولانا شخص درشت خوش سَخُن (ما انسانها) است؛ کسی که زیاد حرف میزند و حرفهای قشنگ میزند. مولانا او را از سخن گفتن زیاد منع میکند.
️ای انسان، آگاه باش؛ دائم فردا و فردا نگو، مبادا که زمان را کاملاً از دست بدهی و نتوانی کِشت و محصول داشته باشی. کِشت مجاز از اعمال و کارهای نیک.توجه داشته باشیم که مولانا در زمان خودش و با توجه به شرایط و امکانات و مشاغل آن روز از کلمات استفاده کرده است.
پند من بشنو که تن بند قوی است کهنه بیرون کن گرت میل نُوی است
بند: حجاب کهنه: کنایه از لباس کهنه ( جسم )نوی (نو بودن): کنایه از لباس نو ( روح )
️نصیحت مرا گوش کن و بدان که جسم، بند و حجابی بسیار محکم بین تو و روح الهی توست. اگر لباس نو میخواهی ، باید لباس کهنه را از تن بیرون کنی. مجازاً از وجود مادی به وجود معنوی تبدیل شوی. وقتی تبدیل شوی از وجود کهنه قبلی تو چیزی باقی نمیماند. تبدیل شدن از مفاهیم بسیار مهم مولانا در مثنوی و غزلیات است.
چو این تبدیلها آمد نه هامون ماند و نه دریا چه دانم من دگر چون شدکه چون غرق است در بیچون
لب ببند و کفِّ پُر زَر برگشا بخل تن بگذار پیش آور سخا
لب ببند: مجازاً حرف نزن کَف : مجاز از دست کفِّ پُر زَر : دست بخشنده و پر از طلابُخل: تنگ نظری، ناجوانمردی، نداشتن بخشش، بُخل مقابل سَخا است.سخا به معنی بخشش و جوانمردی است.از نگاه مولانا بخل مربوط به تن و ذهن است و سخا مربوط به بعد معنوی و روح انسان است.
ای انسان حرف نزن و به جای آن عمل کن. تنگ نظری و خسیس بودن را کنار بگذار و دست بخشنده خود را بازکن و ببخش.
شرح بیتهای پیش اینجا
#شرح_مثنوی_جان
@masnaviijan
هین مگو فردا که فرداها گذشت تا به کلی نگذرد ایام کشتهین: شبه جمله به معنی آگاه باش.همچنین به معنای بشتاب و عجله کن. هین و هی ، صوت برای بازداشتن و منع کردن کسی از حرکت. هین آوازی برای کنترل کردن خر موقع حرکت هم هست. از نگاه مولانا جسم انسان و تن، مرکَب و خر روح است.
️نکته:مخاطب مولانا شخص درشت خوش سَخُن (ما انسانها) است؛ کسی که زیاد حرف میزند و حرفهای قشنگ میزند. مولانا او را از سخن گفتن زیاد منع میکند. ️ای انسان، آگاه باش؛ دائم فردا و فردا نگو، مبادا که زمان را کاملاً از دست بدهی و نتوانی کِشت و محصول داشته باشی. کِشت مجاز از اعمال و کارهای نیک.توجه داشته باشیم که مولانا در زمان خودش و با توجه به شرایط و امکانات و مشاغل آن روز از کلمات استفاده کرده است. پند من بشنو که تن بند قوی است کهنه بیرون کن گرت میل نُوی استبند: حجاب کهنه: کنایه از لباس کهنه ( جسم )نوی (نو بودن): کنایه از لباس نو ( روح )
️نصیحت مرا گوش کن و بدان که جسم، بند و حجابی بسیار محکم بین تو و روح الهی توست. اگر لباس نو میخواهی ، باید لباس کهنه را از تن بیرون کنی. مجازاً از وجود مادی به وجود معنوی تبدیل شوی. وقتی تبدیل شوی از وجود کهنه قبلی تو چیزی باقی نمیماند. تبدیل شدن از مفاهیم بسیار مهم مولانا در مثنوی و غزلیات است.چو این تبدیلها آمد نه هامون ماند و نه دریا چه دانم من دگر چون شدکه چون غرق است در بیچون
لب ببند و کفِّ پُر زَر برگشا بخل تن بگذار پیش آور سخالب ببند: مجازاً حرف نزن کَف : مجاز از دست کفِّ پُر زَر : دست بخشنده و پر از طلابُخل: تنگ نظری، ناجوانمردی، نداشتن بخشش، بُخل مقابل سَخا است.سخا به معنی بخشش و جوانمردی است.از نگاه مولانا بخل مربوط به تن و ذهن است و سخا مربوط به بعد معنوی و روح انسان است.
ای انسان حرف نزن و به جای آن عمل کن. تنگ نظری و خسیس بودن را کنار بگذار و دست بخشنده خود را بازکن و ببخش. شرح بیتهای پیش اینجا
#شرح_مثنوی_جان
@masnaviijan