ک
#مثنوی_دفتر_دومبیتهای ۱۳۷۴ تا ۱۳۷۷
عروةالوثقی است این ترک هوا بر کشد این شاخ جان را بر سما
عروةالوثقی: دستآویز محکمسَما: آسمانهوا: در این بیت به معنی میل و آرزو است.
ترک شهوتها (یعنی ترک میل و آرزوی زیاد داشتن به چیزی) دستاویزی محکم است که جان و روح انسان را به آسمان و ملکوت بالا میبرد.
تا برد شاخ سخا ای خوبکیش مر تو را بالا کشان تا اصل خویش
خوبکیش: خوش عقیدهمر در کاربرد دستوری زبان قدیم همراه با حرف را برای جملات مفعولی کاربرد داشت.. ای انسانِ خوش عقیده و نیکپندار اگر به عروةالوثقی و دستاویز محکم، یعنی شاخ سخا چنگ برنی، آن شاخ و آن دستاویز تو را تا ملکوت الهی بالا میکشاند.
یوسف حُسنی و این عالم چو چاه وین رَسَن صبر است بر امر اله
حُسن: زیباییرَسَن: ریسمان، طناب، همان عروةالوثقی در بیتهای قبل
تو یوسف زیبارویی هستی که در چاه این دنیا اسیر شدهای و طناب و ریسمانی لازم است تا تو را از این چاه خارج کند و آن طناب؛ صبر و شکیبایی است. (شکیبایی در برابر تمایلات شهوت گونه و زیادهخواهیهای خارج از اعتدال)
یوسفا آمد رسن در زن دو دست از رسن غافل مشو بیگه شدهست
یوسفا: ای یوسف، یوسف مجاز از انسانبیگَه شده: مجازاً زمان گذشته، دیر شده.بیگاه به معنی دمادم غروب آفتاب است در مقابل بِگاه (پگاه) یعنی صبح زود.رَسَن: ریسمان و طناب
ای یوسف ریسمان نجات الهی رسیده (این ریسمان همان سخا است که در بیتهای پیش به آن اشاره شد) دو دستی به آن چنگ بزن و خودت را از این چاه (ظلمت، دنیا) نجات بده که بیگاه شد و روز به پایان رسیدهاست. (مجازاً عمر به پایان خود رسیده است.)
شرح بیتهای پیش اینجا
#شرح_مثنوی_جان
@masnaviijan
عروةالوثقی است این ترک هوا بر کشد این شاخ جان را بر سما
عروةالوثقی: دستآویز محکمسَما: آسمانهوا: در این بیت به معنی میل و آرزو است.
ترک شهوتها (یعنی ترک میل و آرزوی زیاد داشتن به چیزی) دستاویزی محکم است که جان و روح انسان را به آسمان و ملکوت بالا میبرد.
تا برد شاخ سخا ای خوبکیش مر تو را بالا کشان تا اصل خویش
خوبکیش: خوش عقیدهمر در کاربرد دستوری زبان قدیم همراه با حرف را برای جملات مفعولی کاربرد داشت.. ای انسانِ خوش عقیده و نیکپندار اگر به عروةالوثقی و دستاویز محکم، یعنی شاخ سخا چنگ برنی، آن شاخ و آن دستاویز تو را تا ملکوت الهی بالا میکشاند.
یوسف حُسنی و این عالم چو چاه وین رَسَن صبر است بر امر اله
حُسن: زیباییرَسَن: ریسمان، طناب، همان عروةالوثقی در بیتهای قبل
تو یوسف زیبارویی هستی که در چاه این دنیا اسیر شدهای و طناب و ریسمانی لازم است تا تو را از این چاه خارج کند و آن طناب؛ صبر و شکیبایی است. (شکیبایی در برابر تمایلات شهوت گونه و زیادهخواهیهای خارج از اعتدال)
یوسفا آمد رسن در زن دو دست از رسن غافل مشو بیگه شدهست
یوسفا: ای یوسف، یوسف مجاز از انسانبیگَه شده: مجازاً زمان گذشته، دیر شده.بیگاه به معنی دمادم غروب آفتاب است در مقابل بِگاه (پگاه) یعنی صبح زود.رَسَن: ریسمان و طناب
ای یوسف ریسمان نجات الهی رسیده (این ریسمان همان سخا است که در بیتهای پیش به آن اشاره شد) دو دستی به آن چنگ بزن و خودت را از این چاه (ظلمت، دنیا) نجات بده که بیگاه شد و روز به پایان رسیدهاست. (مجازاً عمر به پایان خود رسیده است.)
شرح بیتهای پیش اینجا
#شرح_مثنوی_جان
@masnaviijan
۱