مکیال
قدمهای کوچک تربیت | شماره ۱۲
مناسب والدینِ کودکان ۴ تا ۱۲ سال برای اینکه حرفزدن درباره احساسات در خانه طبیعی شود، میتوانید شبها هرکدام فقط یک احساس روزتان را بگویید. بهتر است پدر و مادر شروع کنند: «امروز وقتی به کارم نرسیدم، کمی کلافه شدم» یا «وقتی با هم چای خوردیم خوشحال شدم.» قرار نیست این گفتوگو به نصیحت یا بازخواست تبدیل شود. همین تمرین کوتاه به کودک نشان میدهد همه اعضای خانواده احساسات مختلفی دارند و میتوان درباره آنها با آرامش حرف زد.
محور دوم: کمک به کودک برای شناخت و مدیریت احساسات ┈••✧❁

❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy
بچهها معمولاً با تغییر برنامه مشکل ندارند؛ چیزی که بیشتر باعث غرزدن و مقاومت میشود این است که درست وسط کاری که دوست دارند، ناگهان بشنوند: «جمع کن، باید بری حموم!» یا «گوشی رو بذار کنار، وقت خوابه!»
برای همین خوبه بعضی از برنامههای تکراری خونه، تا حدی برای بچه قابل پیشبینی باشه؛ مثلاً بدونه معمولاً چه ساعتی میخوابه، چه زمانی اجازه بازی با گوشی داره یا بعد از برگشتن از مهمونی قرار نیست تازه یک ساعت کارتون ببینه.
حتی وقتی قراره برنامه تغییر کنه، میتونیم کمی زودتر بهش خبر بدیم: «ده دقیقه دیگه باید بازی رو جمع کنیم و بریم.» یا: «این قسمت کارتونو ببین، بعدش وقت خوابه.»
قرار نیست برای تمام ساعتهای زندگی بچه برنامه بنویسیم؛ همین که بعضی از اتفاقهای تکراری خانه، قاعده و روال نسبتاً مشخصی داشته باشند، کشمکشهای روزمره کمتر میشود.
محور سوم: ساختن نظم و آرامش در برنامههای خانه
┈••✧❁
۳۴۴
۴:۲۸