مکیال
قدمهای کوچک تربیت | شماره ۱۱
مناسب والدینِ کودکان ۴ تا ۱۲ سال گاهی کودک چیزی میخواهد که پدر و مادر صلاح نمیدانند در اختیارش بگذارند؛ مثلاً یک اسباببازی در بازار. یا ممکن است به دلیلی، مثلاً در مهمانی، لج کند و گریه راه بیندازد. در چنین موقعیتهایی، مخصوصاً وقتی والدین خستهاند یا در جمع قرار دارند، ممکن است فقط بخواهند ماجرا زودتر تمام شود؛ برای همین با ناراحتی میگویند: «ساکت شو»، «گریه نکن» یا سریع خواستهی کودک را برآورده میکنند تا آرام شود. اما بهتر است با آرامش و قاطعیت بگویید: «میدونم ناراحت شدی. هر وقت حالت بهتر شد، با هم حرف میزنیم و بهت میگم چرا نمیتونیم این وسیله رو بخریم.» به این شکل، هم احساس کودک را نادیده نگرفتهاید، هم تسلیم ناراحتی و اصرارش نشدهاید و هم قرار است بعد از بهترشدن حالش، دلیل تصمیمتان را برایش توضیح دهید. کودک هم بهتدریج یاد میگیرد ناراحتی و احساسات ناخوشایندش را تحمل کند و برای آرامشدن، همیشه به برآوردهشدن فوری خواستهاش وابسته نباشد.
محور دوم: کمک به کودک برای شناخت و مدیریت احساسات ┈••✧❁

❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy
برای اینکه حرفزدن درباره احساسات در خانه طبیعی شود، میتوانید شبها هرکدام فقط یک احساس روزتان را بگویید. بهتر است پدر و مادر شروع کنند: «امروز وقتی به کارم نرسیدم، کمی کلافه شدم» یا «وقتی با هم چای خوردیم خوشحال شدم.»
قرار نیست این گفتوگو به نصیحت یا بازخواست تبدیل شود. همین تمرین کوتاه به کودک نشان میدهد همه اعضای خانواده احساسات مختلفی دارند و میتوان درباره آنها با آرامش حرف زد.
┈••✧❁
۵۶۳
۴:۱۵