مکیال
قدمهای کوچک تربیت | شماره ۸
مناسب والدینِ کودکان ۴ تا ۱۲ سال پذیرفتن احساس کودک به این معنا نیست که هر رفتاری را از او بپذیریم. ممکن است فرزندتان از خواهرش عصبانی باشد، اما اجازه ندارد او را بزند یا وسیلهاش را پرت کند. در چنین موقعیتی بگویید: «میفهمم خیلی عصبانی هستی، ولی اجازه نداری کسی رو بزنی. باید با حرف بگی چه اتفاقی افتاده.» کودک باید همزمان دو چیز را متوجه شود: احساسش (عصبانیت) قابل فهم است، اما رفتارش همچنان مرز دارد (حق ندارد به خاطر احساسش هر کاری دلش خواست انجام دهد).
محور دوم: کمک به کودک برای شناخت احساسات ┈••✧❁

❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy
کودکان همیشه نمیتوانند اسم احساسشان را بگویند. برای تمرین، هنگام خواندن داستان برای فرزندتان یا دیدن یک موقعیت روزمره (مثلا ناراحتی یک کودک دیگر در فضای حقیقی یا کارتون و انیمیشن) بپرسید: «فکر میکنی این بچه الان چه حسی داره؟ از کجا فهمیدی؟»
شاید بگوید ناراحت است یا خجالت کشیده یا ترسیده است. این گفتوگوهای ساده به کودک کمک میکند هم احساس خودش را بهتر بشناسد و هم رفتار دیگران را با دقت و همدلی بیشتری ببیند.
┈••✧❁
۴۴۰
۴:۳۵