مکیال
قدمهای کوچک تربیت | شماره ۱۳
مناسب والدینِ کودکان ۴ تا ۱۲ سال بچهها معمولاً با تغییر برنامه مشکل ندارند؛ چیزی که بیشتر باعث غرزدن و مقاومت میشود این است که درست وسط کاری که دوست دارند، ناگهان بشنوند: «جمع کن، باید بری حموم!» یا «گوشی رو بذار کنار، وقت خوابه!» برای همین خوبه بعضی از برنامههای تکراری خونه، تا حدی برای بچه قابل پیشبینی باشه؛ مثلاً بدونه معمولاً چه ساعتی میخوابه، چه زمانی اجازه بازی با گوشی داره یا بعد از برگشتن از مهمونی قرار نیست تازه یک ساعت کارتون ببینه. حتی وقتی قراره برنامه تغییر کنه، میتونیم کمی زودتر بهش خبر بدیم: «ده دقیقه دیگه باید بازی رو جمع کنیم و بریم.» یا: «این قسمت کارتونو ببین، بعدش وقت خوابه.» قرار نیست برای تمام ساعتهای زندگی بچه برنامه بنویسیم؛ همین که بعضی از اتفاقهای تکراری خانه، قاعده و روال نسبتاً مشخصی داشته باشند، کشمکشهای روزمره کمتر میشود. محور سوم: ساختن نظم و آرامش در برنامههای خانه ┈••✧❁

❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy
فرض کنید بچه وسط بازیه و حسابی هم سرگرم شده؛ یکدفعه از آشپزخونه صدا میزنیم: «جمع کن! وقت حمومه!»
بعد هم انتظار داریم همان لحظه بازی رو رها کنه و با خوشحالی راهی حموم بشه!
وقتی قراره بازی یا هر فعالیت مورد علاقهی بچه تموم بشه، بهتره چند دقیقه زودتر بهش خبر بدیم: «ده دقیقه دیگه وقت بازی تمومه و باید آماده حموم بشی.»
نزدیک پایان زمان هم میتونیم دوباره یادآوری کنیم: «پنج دقیقهات مونده، کمکم آماده جمعکردن باش.»
این کار قرار نیست اعتراض بچه رو بهطور کامل از بین ببره؛ ممکنه باز هم دلش بخواد بیشتر بازی کنه یا حتی غر بزنه. اما حداقل پایان بازی براش یک اتفاق ناگهانی نیست و چند دقیقه فرصت داشته خودش رو برای رفتن سراغ کار بعدی آماده کنه.
┈••✧❁
۳۶۴
۶:۱۸