مکیال
قدمهای کوچک تربیت | شماره ۱۴ مناسب والدینِ کودکان ۴ تا ۱۲ سال فرض کنید بچه وسط بازیه و حسابی هم سرگرم شده؛ یکدفعه از آشپزخونه صدا میزنیم: «جمع کن! وقت حمومه!» بعد هم انتظار داریم همان لحظه بازی رو رها کنه و با خوشحالی راهی حموم بشه! خب معمولاً این اتفاق نمیافته. وقتی قراره بازی یا هر فعالیت مورد علاقهی بچه تموم بشه، بهتره چند دقیقه زودتر بهش خبر بدیم: «ده دقیقه دیگه وقت بازی تمومه و باید آماده حموم بشی.» نزدیک پایان زمان هم میتونیم دوباره یادآوری کنیم: «پنج دقیقهات مونده، کمکم آماده جمعکردن باش.» این کار قرار نیست اعتراض بچه رو بهطور کامل از بین ببره؛ ممکنه باز هم دلش بخواد بیشتر بازی کنه یا حتی غر بزنه. اما حداقل پایان بازی براش یک اتفاق ناگهانی نیست و چند دقیقه فرصت داشته خودش رو برای رفتن سراغ کار بعدی آماده کنه. محور سوم: ساختن نظم و آرامش در برنامههای خانه ┈••✧❁❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy
قدمهای کوچک تربیت | شماره ۱۴ مناسب والدینِ کودکان ۴ تا ۱۲ سال فرض کنید بچه وسط بازیه و حسابی هم سرگرم شده؛ یکدفعه از آشپزخونه صدا میزنیم: «جمع کن! وقت حمومه!» بعد هم انتظار داریم همان لحظه بازی رو رها کنه و با خوشحالی راهی حموم بشه! خب معمولاً این اتفاق نمیافته. وقتی قراره بازی یا هر فعالیت مورد علاقهی بچه تموم بشه، بهتره چند دقیقه زودتر بهش خبر بدیم: «ده دقیقه دیگه وقت بازی تمومه و باید آماده حموم بشی.» نزدیک پایان زمان هم میتونیم دوباره یادآوری کنیم: «پنج دقیقهات مونده، کمکم آماده جمعکردن باش.» این کار قرار نیست اعتراض بچه رو بهطور کامل از بین ببره؛ ممکنه باز هم دلش بخواد بیشتر بازی کنه یا حتی غر بزنه. اما حداقل پایان بازی براش یک اتفاق ناگهانی نیست و چند دقیقه فرصت داشته خودش رو برای رفتن سراغ کار بعدی آماده کنه. محور سوم: ساختن نظم و آرامش در برنامههای خانه ┈••✧❁❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy قدمهای کوچک تربیت | شماره ۱۵ مناسب والدینِ کودکان ۴ تا ۱۲ سالبعضی کارها رو هر روز چند بار به بچهها یادآوری میکنیم: «اسباببازیهاتو جمع کن.» «لباسهات رو بذار سر جاش.» «وسایل نقاشی هنوز روی زمینه.» «کیفت رو هم آماده کن...»
وقتی برای کارهای تکراری، همیشه مرحلهبهمرحله به بچه دستور میدیم، ممکنه عادت کنه برای هر کار منتظر یادآوری ما بمونه. برای همین، خوبه بعضی کارهای تکراری رو تبدیل به یک «روال مشخص» کنیم؛ البته متناسب با سن بچه.
برای بچههای ۴ تا ۶ سال، روال باید خیلی کوتاه و ساده باشه؛ مثلاً دو یا سه کار مشخص که حتی میشه با نقاشی یا تصویر نشونشون داد: «اسباببازیها توی سبد، مدادرنگیها توی جعبه.» برای بچههای ۷ تا ۹ سال، میشه چند مرحله رو روی یک برگه نوشت و از خودش هم برای تنظیمش کمک گرفت. بعد بهجای تکرار دستورها بگیم: «ببین کار بعدیت چیه.» از حدود ۱۰ تا ۱۲ سالگی، بهتره کمکم مسئولیت بیشتری به خودش بدیم. مثلاً بهجای اینکه بگیم «کتابت رو بذار، لباست رو جمع کن، کیفت رو آماده کن»، بگیم: «کارهایی که برای فردا داری رو خودت بنویس و یکی یکی انجام بده.»طبیعتاً سن تنها معیار نیست و توانایی بچهها با هم فرق داره. هدف این نیست که تذکر رو یکباره حذف کنیم؛ هدف اینه که هرچه کودک بزرگتر میشه، کمکم بخشی از مدیریت کارهای روزمره از دوش پدر و مادر برداشته بشه و به خودش سپرده بشه.
محور سوم: ساختن نظم و آرامش در برنامههای خانه┈••✧❁❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy