مکیال
قدمهای کوچک تربیت | شماره ۳
مناسب والدینِ کودکان و نوجوانان ۴ تا ۱۵ سال بعضی حرفهای کودکان دقیقاً همان چیزی نیست که در ظاهر میشنویم. وقتی کودک میگوید: «دیگه مدرسه نمیرم»، ممکن است قصدش ترک مدرسه نباشد؛ شاید امروز کسی مسخرهاش کرده یا از جوابدادن پای تخته ترسیده است. بهجای اینکه فوراً بگویید «این چه حرفیه؟»، آرام بپرسید: «امروز توی مدرسه چیزی ناراحتت کرد؟» اگر احساس پشت جمله را پیدا کنیم، بهتر میتوانیم به مشکل اصلی کمک کنیم. این اتفاق در موارد دیگری مثل رفتن به منزل بعضی از اقوام یا... نیز ممکن است پیش بیاید
محور اول: شنیدنِ واقعی حرف کودک ┈••✧❁

❁✧••┈ سید علی میرلوحی مشاور آموزشی و پژوهشگر حوزه حقوق و رسانه https://zil.ink/samirlohy
گاهی کودک برای تعریفکردن یک اتفاق، مکث میکند، کلمه مناسب را پیدا نمیکند یا ماجرا را نامرتب میگوید. در چنین لحظهای ممکن است از روی عجله جملهاش را بهجای او کامل کنیم.
بهتر است کمی صبر کنیم و بگوییم: «عجله نکن، فکر کن و ادامه بده.» همین فرصت کوتاه کمک میکند کودک حرفزدن، فکرکردن و بیان احساسش را تمرین کند و مطمئن باشد برای شنیدهشدن لازم نیست سریع و بینقص صحبت کند.
┈••✧❁
۴۰۷
۴:۴۷